« بدون شرح » است ولی « بدون درد » نیست

« بدون شرح » است ولی « بدون درد » نیست

انتشار این متن تنها به بهانه سالروز تاسیس « خانه عکاسان ایران » است که احمد ناطقی معمار روح آن مرکز برای عکاسان بود.
خانه ای که 23 شهریور ماه سال 1373 با همت و اراده احمد ناطقی و با هدف « وحدت ، تفکر ، تشکل » شکل گرفت تا مرکز و ماوایی باشد برای عکاسان کشور.
خانه ای که همان واحد عکس حوزه هنری بود و بسیاری از عکاسانی که در عکس مشاهده می کنید – و نمی کنید! – در این خانه صاحب عکس و اثر و حضور بودند و بخشی از شکوفایی نام و برون ریز استعدادهای شان را زیر سقف این مرکز بکار گرفتند.
خانه ای که توانسته بود به مدد باور مدیریت وقت خود – احمد ناطقی – شرایطی را برای عکاسی کشور رقم بزند که با وجود برخی نقص ها و ضعف ها به اذعان بسیاری از کارشناسان و اساتید، آغازگر جریان یکپارچگی در عکاسی کشور شده بود.
خانه ای که در شهریور ماه هر سال یک قاب را به نام یک عکاس صاحب تاثیر در جریان فکری عکس کشور اختصاص می داد تا جایی که نمایشگاه « صد عکس ، صد عکاس » عنوانی شناخته شده و محبوب برای مشارکت اغلب عکاسان کشور به شمار می آمد .
سقفی که بنابر یک قهر پنهان مدیریتی و کارناشناسی مشهود از سوی مدیریت وقت حوزه هنری فرو ریخت و نتوانست به جایگاه حقیقی خود بازگردد.
این عکس که یکی از آثاری است که تعدادی از عکاسان صاحب اثر در نمایشگاه عکس سالگرد تاسیس خانه عکاسان ایران را در اواخر دهه هفتاد نشان می دهد در سالروز آن رویداد مهم منتشر می شود تا برخی اذهان فراموشکار بیاد بیاورند که در سیر جریان عکاسی کشور چه فراز و فرودی نهفته است.
فرازی که وقتی به فرود منجر شد سکوتی بی عزت را از سوی نامداران جامعه عکاسی به دنبال داشت و این سکوت چه بی جا هنوز بر لب های بسیاری جریان دارد.
خانه ای که از 23 شهریور 1373 تا 26 مهر ماه 1384 با مدیریت احمد ناطقی توانست سرمنشاء بسیاری از رویدادهای تعیین کننده و غالب در سطح ملی و بین المللی عکاسی باشد. برگزاری یازده دوره نمایشگاه عکس سالانه از عکاسان صاحب نام، نظر، نگاه و سبک در نمایشگاه، جشنواره بین المللی عکس کودک و نوجوان سوره، از جمله تلاش های تاثیرگذار ناطقی بود که نام برده شد.
khane-akasan-nateghi
البته برکناری عکاس و مولف کتاب « تولد در زندان » را برخی رسانه ها در آن روز به استعفای ایشان منتصب کردند که البته فاقد صحت است ؛ این ادعا از آن جهت فاقد صحت است که با روحیه جهادی و فراگیر و پر کار احمد ناطقی که بسیار جدی در شکل گیری این مرکز و تبدیل آن از یک اتاق ساده به یک سازمان تشکیلاتی در عکاسی کشور منافات دارد. بسیاری از عکاسان عضو شورای سیاست گذاری خانه عکاسان ایران خود شاهد بر این ادعا هستند که عدم همکاری و تمایل مدیران و معاونین وقت حوزه گسترش سازمان خانه عکاسان ایران و تاثیرگذاری این مرکز در عکاسی کشور را متاسفانه برنتافتند و در نهایت پیشنهاد ریاست این مرکز را به بسیاری از عکاسان نامدار و اساتید شناخته شده دادند تا بتوانند مانعی بر تحقق اهداف ذهنی ناطقی باشند که هیچ یک نپذیرفتند و در نهایت با تعجیل توانستند قهر پنهان مدیریتی را در حکمی کارناشناسانه جاری کنند.
حکمی مدیریتی که ناطقی با نگاهی که به ابعاد زمانی این جایگزینی داشت ، ساده و دردمندانه آن را پذیرفت تا با گذشت زمان به بسیاری از دوستان و معدود منتقدین اثبات کند که: « شرف المکان بالمکین ».
سعید صادقی عکاس صاحب نام در عرصه دفاع مقدس و عکاس کتاب « شکوفه های شکسته » در واکنشی جسورانه به این تغییر اعلام کرد: هیچ تمایزی بین خادمان و خائنان به هنر عکاسی وجود ندارد. ایشان در ادامه اظهار نظر خود بسیار صریح گفت: همه ما به نوعی بازیچه ایم(+)
فرزاد هاشمی دیگر عکاسی که این روزها عهده دار عضویت در هیات مدیره انجمن عکاسان ایران است پیرامون این تغییر مدیریتی اظهار داشت: احمد ناطقی پايه‌گذار خانه عكاسان ایران بود و با توجه به خدماتی كه به جامعه عكاسان كرد بعيد می دانم شخص ديگری بتواند به خوبی و توانمندی وی در راس خانه عكاسان ایران فعاليت كند.(+)
در ادامه اظهار نظرها مهدی وثوق نیا که از جمله عکاسان مستند و شناخته شده در حوزه جوانان مستعد کشور به شمار می آمد گفت: اعتقاد دارم احمد ناطقی بود كه خانه تا به اینجا رسید. باید قبول كنیم كه آدم منظمی بود .

در هر حال در تقویم عکاسی کشور 23 شهریور ماه هر سال شاید برای نسل حاضر در عکاسی روز خاصی نباشد ولی برای اهالی دی روز عکاسی روزی ماندگار و تاثیرگذار به شمار می رفت. روزی که شامل گردهمایی بزرگ عکاسان استان های گوناگون کشور در تهران بود تا بواسطۀ این حضور بتوانند دیداری را تازه کنند و جوانان سراغی از اساتید بگیرند و اساتید حالی از پیشکسوتان بپرسند و علاقمندان بتوانند در جریان طیف فکری « وحدت ، تفکر ، تشکل » جایگاه حقیقی حرفه و هنر و شغل خود را بازیابی کنند . روزی که می توانست انگیزه باشد برای اهالی دوربین عکاسی و عکاسان تا دوربین عکاسی شان را بالا ببرند و با افتخار اعلام کنند: « من عکاس ام ».
برای احمد ناطقی که یازده سال از بهترین زمان عمر و تجربیات عکاسی اش را در مسیر اعتلای هنر عکاسی کشور صرف کرد آرزوی سلامت و توفیق داشته باشیم و باور کنیم:

نام نیکو گر بماند زآدمی       به کزو ماند سرای زر نگار

منبع: پایگاه عکس چیلیک





نظرات (1)

  • محمد رضا

    |

    انجمن عکاسان فردا را یکی ازثمرات ارزشمند خانه عکاسان در زمان مدیریت آقای احمد ناطقی میدانم.
    جایی که دوربین وسیله ای شد برای شناختن راه و رسم زندگی و ماحصل آن افرادی توانمند که امروز در هر گوشه می درخشند و چه حیف که با تغییر مدیریت خانه عکاسان, مدیران جدید تاب بالیدن این جوانان را نیاوردند و با تنگ نظری آنها را از خانه خود راندند و پرونده یکی دیگر از ثمرات ارزشمند خانه عکاسان در آن دوران را مختومه نمودند.
    جایی که تا به امروز مثل و مانندش را ندیده ام و سپاسگزار بلند نظریهای این مرد ارزشمند بوده و خواهم بود.

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید