جشنواره عکس سلامت نیشابور

توضیح نمایشگاه

70 قطعه عکس
عکاس:
گروه عکاسان
قاب اول
بیانیه هیئت داوران نخستین جشنواره ملی عکس سلامت نیشابورعکاسی به رغم توانایی هایش برای مستند کردن محیط زندگی ما، دارای محدودیت هایی است که از ذات این پدیده نشأت می گیرد. برخلاف هنرهای دیگر مانند نقاشی که هنرمند مختار است عناصر دلخواه خود را بر بوم نقاشی بنشاند، عکاس محدود است به این که با حذف عناصر ناخواسته از صحنه های واقعی پیرامون خود، توجه بیننده را به عناصر مورد نظرش جلب کند و بدینسان مقصود خود را به بیننده منتقل کند. بیان مفاهیم ذهنی که باید با استفاده از عناصر عینی صورت بگیرد هنگامی محدودتر هم می شود که برای حفظ ارزش های استنادی اثر از امکانات بخشی از عکاسی که به تصویرسازی موسوم است، استفاده نکنیم.
نخستین جشنواره ملی سلامت با تاکید بر مستند بودن عکس ها از عکاسان کشور دعوت کرد تا با ارسال آثار خود، در این توجه جمعی به سلامت جامعه شرکت کنند.
هیئت داوران بخش عکس پس از داوری آثار ارسالی به نخستین جشنواره ملی عکس سلامت نیشابور و با توجه به تاکید برگزار کننده در فراخوان نسبت به مستند بودن آثار لازم می داند نکاتی را به شرکت کنندگان یادآوری کند:بیانیه داوران جشنواره ملی عکس سلامت نیشابور1.برگزاری جشنواره هایی نظیر جشنواره ملی سلامت، با هدف فرهنگ سازی و جلب توجه جامعه و هنرمندان به موضوع پیشنهادی صورت می گیرد، بنابراین استفاده از عکس های آرشیوی نه از اهداف جشنواره حمایت می کند و نه یاری رسان خود عکاس است. توصیه می شود عکاسان گرامی براساس موضع پیشنهادی اقدام به تولید آثار جدید کنند.2.در شماری از عکس ها، عناصر موجود در عکس نه گویای موضوع جشنواره و نه مقصود عکاس است. گویی با تفسیرهای فرامتنی برای درک مقصود عکاس باید به سراغ عکس رفت. به عبارتی عکاس ناتوان از آن بوده که مقصود خود را با استفاده از ابزار عکاسی بیان کند و این امر ممکن نمی گردد مگر با شناخت کافی از امکانات بیان عکاسی 3. بسیاری از اطلاعات جانبی فقط از طریق زیرنویس (caption/cutline)امکان انتقال دارد، از این رو توصیه می شود در موارد لزوم، عکاس با افزودن زیرنویس به دریافت بیننده کمک کند. روشن است که زیرنویس احساسی، بیننده را از واقعیت دور می کند و انتظار بر این است که عکاس نه در مقام قاضی که در مقام راوی راستین واقعیت باشد.

یک پیشنهاد نیز به برگزار کننده؛ اثرگذاری چنین جشنواره هایی در تداوم آنها و بررسی نقاط ضعف و تصحیح آن ها در جشنواره های بعدی است. بازنگری در فراخوان نخستین جشنواره سلامت و در نظر گرفتن توانایی های ذاتی عکاس می تواند در سال های آینده راه را برای رسیدن به اهداف برگزار کننده هموار کند.

اسماعیل عباسی، شادی قدیریان، محمدرضا چایفروش، کیارنگ علایی و نعما محمدیان روشن