دومین جشنواره گلستانه

توضیح نمایشگاه

83 قطعه عکس راه یافته به جشنواره عکس گلستان

در دو بخش

بخش الف : ” کودکان خیابانی بی سرپرست و بد سرپرست و کودکان کار در سراسر ایران ” (48 قطعه)
بخش ب: “مراکز نگهداری جهت رشد فکری و جسمی کودکان بی سرپرست و بد سرپرست ” (35 قطعه)

عکاس:
گروه عکاسان
قاب اول

بیانیه هیات داوران دومین جشنواره سراسری عکس گلستانه

خارج شدن از موضوع آزاد و انتخاب گرایش موضوعی خاص برای ترسیم هویت و محتوای یک جشنواره، امری است که تا حدود زیادی خط مشی ها و اهداف برگزار کننده را روشن می سازد و شرکت در جشنواره را برای عکاس، دشوارتر و برای مخاطبان نمایشگاه هدفمندتر می کند.
در جشنواره هایی که موضوع آزاد از فراخوان آن حذف شده و در قالب موضوعات معین به پذیرش اثر می پردازند یک نتیجه کلی قابل مشاهده و ارزیابی است: «چگونگی و کم و کیف انطباق عکاسان مختلف با سیاست ها و روش های برگزار کننده»
در چنین جشنواره هایی هیات داوران نیز نهایت کوشش خود را بر این امر می گذارد که از یک طرف اهداف برگزار کننده کمرنگ نشود و از طرف دیگر زبان و دغدغه های نگاه عکاسانه بتواند در راستای هدف اول قرار گیرد.
موضوع کودکان کار، بچه های خیابانی، و مساله بی سرپرستی و بد سرپرستی این کودکان مقوله ای است که بارها و بارها در این کشور به آن پرداخته شده است. از سینمای ایران گرفته تا مطبوعات و سپس انبوه همایش هایی که درباره این موضوع برگزار شده و به ارائه دیدگاه پرداخته اند.اما به نظر می رسد مساله اصلی این است که کدام یک از این قالب ها موفق شده اند برای زمانی طولانی تر در اذهان مردم باقی بمانند؟
تصویر یا متن؟
عکس یا نوشتار؟
این سوالی اساسی است که همیشه قالب بیانی یک موضوع با خود یدک می کشد و پاسخ مخاطبان به آن در گذر زمان، بازی ذهنی زیبایی را راه می اندازد که همان تاثیر پذیری از هنرهای مختلف است.
در این راستا بد نیست به این نکته اشاره کنیم که انتخاب مدیوم عکاسی برای طرح مساله از سوی موسسه گلستان علی، از یک طرف اهمیت رسانه عکاسی را نسبت به دیگر قالب های بیان موضوعی روشن می کند و دیگر آن که بر تاثیر گذاری تصویر فراتر از متن و گزارش و مقاله و دیگر شکل های نوشتاری صحه می گذارد.
از سوی دیگر گرایش عکاسی به طرح مساله کودکان کار، عقبه و پیشینه ای یکصد و بیست ساله دارد. جایی که در سال های آخر قرن نوزده ژاکوب ریس روزنامه نگار به مساله فقر و کودکان آسیب دیده در اثر فقر واکنش نشان داد و بستر عکاسی اجتماعی را متحول کرد و همینطور در دهه دوم قرن گذشته آثار ماندگار لوییس هاین، آینه تمام نمای وضعیت کودکان کار و معصومیت از دست رفته آنان شد.
از این ارجاعات در تاریخ عکاسی کم نیستند و عکاسی در این سال ها خیلی خوب به این موضوع پرداخته است.
اقدام موسسه گلستان علی به برگزاری یک مسابقه حرفه ای عکاسی و نه یک جنگ تصویری کوچک که فقط بیلان این موسسه را از جهت این نوع فعالیت ها پرکند از زوایای مختلف قابل ستایش است:

اول: ورود جدی و پر دغدغه به عکاسی مستند ایران
دوم: توانایی توجیه و جلب مشارکت انبوه همراهان و خیرینی که در این سالها یار و یاور موسسه بوده اند به حرکتی فرهنگی که بازده آن سریع و آنی نیست و تاثیرش دراز مدت است.
سوم: انتخاب دبیری پر تجربه، معلم، و دارای سوابق درخشان عکاسی مستند اجتماعی
چهارم: شکل برگزاری جشنواره، وسواس و دغدغه اجرایی و تداوم جشنواره
هیات داوران ضمن سپاس از هم سو شدن و همراهی عکاسان ایرانی که به رشد۱۰۶ درصدی میزان مشارکت آنان در دومین جشنواره گلستانه نسبت به دوره اول انجامید چند نکته را در بررسی آثار بیان می کند:

اول: پرهیز از سیاه نمایی نسبت به موضوعی که ظرفیت های نگاه امید بخش و نا امیدانه را توامان در خود دارد.
دوم: واقع نگری در بیان موضوعی
سوم: سادگی در نگاه، ترکیب، استفاده از لنز، ویرایش تصویری و در یک کلام بیان صمیمانه موضوع
چهارم: پرهیز از شعار، اجتناب از هر زاویه دید یا ترکیبی که حس ترحم را نسبت به کودکان کار و کودکان بی سرپرست یا بد سرپرست ایجاد می کند و در نهایت؛ واگذاردن پیام و برداشت آزاد از عکس توسط مخاطب
هیات داران در پایان ضمن قدردانی از درک و اقدام خوب آقای سید حمید رضا زاده مدیر عامل موسسه گلستان علی و زحمات شبانه روزی و خالصانه آقای فرامرز عامل بردبار دبیر این جشنواره بر این باور است که اهمیت و نقش حرکتی را که موسسه گلستان علی آغاز کرده است، سال ها بعد بر همگان روشن خواهد شد.

هیات داوران: مرتضی لطفی، مجید سعیدی، کیارنگ علایی، سید مجتبی خاتمی، مهدی رضوی





دیدگاهتان را بنویسید