ریبو مارک

ریبو مارک

مارک ریبود عکاس خارجی  │ پایگاه عکس چیلیک www.chiilick.comنام : مارک
نام خانوادگی: ریبو
تاریخ تولد: 24 / 6/ 1923
تاریخ مرگ: 30 / 8/ 2016

بیوگرافی :

مارک ریبو یکی از نخستین های نسل‌ فعالین در آژانس عکس مگنوم Magnum است.

او در سال ۱۹۲۳ در لیون فرانسه به دنیا آمد. او پنجمین فرزند از یک خانواده برژوا بود. یبو در خانواده‌ای پرجمعیت متولد شده که یکی از اشراف‌زادگان آمریکایی به شمار می رفت. پدر ریبو یک عکاس آماتور، جهانگرد و دیپلماتی مشهور و پدربزرگش یکی از پایه‌گذاران بانک “لینز” بود.
مارک ریبو نخستین دوربین عکاسی- کداک جیبی- را در سن سیزده‌سالگی از پدرش هدیه گرفت و همین هدیه سرنوشت این نوجوان را تا پایان عمر رقم زد.

از همان ابتدا عکاسی او را چنان در خود غرق کرد که وقتی برای عکاسی به فستیوال لیون رفته بود، فراموش کرد زمان تعطیلاتش به پایان رسیده و شغل خود را به عنوان مهندس در یک کارخانه در ویوربن از دست داد. همین امر باعث شد که او عکاسی را به شکل یک عکاس مستقل به طور جدی پیگیری کند.

مارک ریبو جوانی کم‌رو و کم‌حرف بود و برادرش درباره او می‌گفت “تو از دهانت استفاده نمی‌کنی شاید بتوانی از چشم‌هایت استفاده کنی”.

۶۵ سال بعد مارک همچنان عکاسی می‌کرد و تقریبا به تمام دنیا سفر کرده‌بود و خالق ده‌ها نمایشگاه عکس تک‌رنگ در گالر‌ی‌هایی چون موزه متروپولیتن نیویورک بود. مارک ریبو درباره زندگی کاری‌اش می‌گوید” عکس گرفتن یعنی زنده کردن زندگی در ۱/۱۲۵ از ثانیه”

در سال ۱۹۴۳ ریبو ۲۰ ساله به ارتش مقاومت فرانسه و بعد از جنگ به تحصیل در رشته مهندسی دانشگاهی در لیون پرداخت. او در سال ۱۹۴۸ فارغ‌التحصیل شد. مدتی به عنوان مهندس در کارخانه‌های مختلف کار کرد و در سال ۱۹۵۲ یک عکاس آزاد شد.

سپس به پاریس سفر کرد و در آن‌جا با هنری کارتیر برسون(Henri Cartier-Bresson)و روبرت کاپا( Robert Capa )موسسین آژانس Magnum ملاقات کرد. این دو نفر تحت تأثیر استعداد ریبو قرارگرفتند و او را حمایت کردند تا اولین عکس‌هایش را در مجله Life منتشر کند.

توانایی وی در ثبت وقایع زندگی و نشان دادن تصویر حقیقی اتفاقات به خاطر ترکیب‌بندی قوی وی در عکاسی به او در پیشرفت در عکاسی مستند و خبری کمک کرد. او در سال ۱۹۵۵ به هند سفر کرد و دو سال بعد جزء نخستین اروپایی‌هایی بود که پا به چین گذاشت.

در سال ۱۹۵۹ به عنوان معاون رییس آژانس عکاسی “مگنوم” در اروپا مشغول به کار شد و در ۶۰ سالگی با سفر به الجزایر و آفریقای جنوبی حوادث مبارزات با استعمار را در این کشورها به تصویر کشید. وی همچنین چندین گزارش از حوادث ویتنام شمالی و جنوبی در طول جنگ نیز ثبت کرده‌ است.

ریبو در پنجاه سالگی با یک لندرور به هند سفر کرد. همان ماشینی که جرج راجرز موسس آژانس Magnum با آن به آفریقا سفر کرده‌بود. بعد از یک سال اقامت در هند به چین رفت. بسیاری از عکس‌های تک‌رنگ او که در ۱۹۶۶ چاپ شد در چین گرفته‌شده‌بود. یکی از آن عکس‌ها تصویر ۶ پنجره رو به خیابان بود که از داخل یک مغازه عتیقه فروشی گرفته‌شده‌بود. ترکیب‌بندی فرمال و غیر فرمال از زندگی روزمره خصیصه عکاسی ریبو بود اما در سال‌های ۱۹۸۰ «ریبو» با بیش از ۶۰ سال سن سفرهایش را به دور دنیا آغاز کرد تا از آفریقا، آسیا، آمریکا و ژاپن گزارش‌های تصویری بی‌نظیری تهیه کند.
ریبو سفرهایی به آفریقا، ویتنام و الجزایر نیز داشته‌است. یکی از مشهورترین عکس‌های او عکس تقابل بین گل و سرنیزه است که مخالفین جنگ در واشنگتن روبه روی سربازان پنتاگون قرار گرفته‌اند و زن جوانی با یک گل در دست به سربازی با سرنیزه خیره شده‌است. بعد از ویتنام نیز شاهد جنگ‌های فراوان دیگری از جمله بنگلادش بود.

در سال ۲۰۱۲ مجموعه‌ای از عکس های وی طی سه سال سفر به هفت کشور آسیایی در کتاب «شرق» منتشر شد. در این کتاب عکس‌هایی از کشورهای: ترکیه، هند، افغانستان، پاکستان، ایران، چین و ژاپن بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۵۸ جمع‌آوری شده که برای وی جایزه «نادار» را به ارمغان آورد.

وی علاوه‌بر عکس‌های مستند، تصاویر زیبایی نیز از زندگی مردمان مناطق دورافتاده‌ای چون بنارس(هند)، نیجر، فاس(مراکش) و شاآنچی(چین) را در کنار بازی کودکان در پاریس جمع‌آوری کرده است.

یکی از معروف‌ترین عکس‌های ریبو عکس نقاشی بود که در حال آوازخواندن برج ایفل را نقاشی می‌کرد و تصویر محوی از پاریس در بک گراند عکس وجود داشت. این عکس تصویری از خود ریبو بود. آزاد و شاد. او فقط با یک دوربین دستی سفر می‌کرد و می‌گفت همه‌چیز در ویزور دوربین وجود دارد. مارک ریبو درباره عکس رنگ کردن برج ایفل که از جمله معروف ترین و شناخته شده ترین عکس های اوست و در آن تصویر، عکاس مردی را نشان می‌دهد که بی‌هیچ حفاظی بر بالای برج رفته تا ستون ها و اتصالات آن را رنگ کند اینگونه توضیح می دهد که: « هربار که این مرد نقاش دست خود را از میله ها رها کرده و خم می‌شد تا قلم را در رنگ فرو ببرد، از شدت اضطراب و وحشتی که در درونم حس می کردم، چشمانم را می‌بستم ».
ریبو در 30 ماه اوت سال 2016 میلادی در سن 93 سالگی درگذشت. او یکی از آخرین بازماندگان نسل عکاسان بزرگ سدۀ گذشته بود.

محقق و گردآورنده: ملیحه فرهادی
مترجم: زهرا درمان