من ری عکاس خارجی │ پایگاه عکس چیلیک www.chiilick.com
ری من

ری من

من ری عکاس خارجی │ پایگاه عکس چیلیک www.chiilick.comنام : من
نام خانوادگی: ری
تاریخ تولد: 27 / 08/ 1890
تاریخ فوت : 18 / 11/ 1976

بیوگرافی :

امانوئل رادینسکی مشهور به امضای ” من ری ” در 27 اوت 1890 در ایالت فیلادلفیا زاده شد.
“رادینسکی” عکاس، نقاش، سازنده اشیا، فیلسوف و فیلم ساز، تنها امریکایی بود که نقش برجسته ای درهردو جنبش دادا وسورئالیست ایفا کرد.
“من ری” که پدرش نیز نقاش و عکاس بود در شهر نیویورک بزرگ شد و در همین شهر معماری، مهندسی و هنر خواند و نقاش شد.
این هنرمند در آغاز سال 1911 عنوان گمنام «من ری» را برای خود برگزید.
درجوانی یکی از بازدیدکنندگان همیشگی گالری «291» به سرپرستی آلفرد استیگلیتز بود که آثاری با گرایش های مدرن به نمایش می گذاشت و توجه برجسته ای به عکاسی داشت.
من ری از نمایشگاه آرموری شا در 1913 تاثیر پذیرفت و از این پس بود که نقاشی به سبک کوبیسم را آغاز کرد. او درسال 1915 به واسطه آلفرد استیگلیتز با مارسل دوشان آشنا شد و بی درنگ به ایده های او واکنش نشان داد ویکی کوشاترین اعضا گروه آوانگارد نیویورک درسال های جنگ شد. سپس از نقاشی به عکاسی گروید و در سال 1917 با دوشان وپیکابیا جنبش دادای نیویورک را بنیان نهاد وآفریدن اشیاء پیش آفریده که خود آنها را کارهای هنری می خواند آغاز نهاد. این کارها از هم چسبانی اشیا صنعتی ساخته می شدند.
یکی از شناخته ترین اشیاء او«هدیه» است که اتوی زغالی است که برکف آن یک ردیف میخ چسپانده شده وهمچون حمله ای به هنر کلاسیک شناخته می شود.
“من ری” در 1921 ساکن پاریس شد و به محافل دادا و سورئالیستی هنرمندان و نویسندگان پاریس پیوست.
او که از آزادی ای که این گروه ها تبلیغ می کردند تاثیر پذیرفته بود با رسانه های گوناگونی به تجربه برخاست. درآغاز فن عکاسی پرتونگار را گسترش داد: پی بردن به این نکته که چگونه تصاویر «بی دوربین» یا عکس نگاره ها (به عبارت درست تر نورنگاره) بیافریند؛ یعنی آفرینش تصاویر سیاه وسفید بدون دوربین بر روی کاغذ حساس به نور.
او این تصاویر را با گذاشتن مستقیم اشیاء به روی کاغذی که در معرض نور می نهاد می آفرید و ظهور می کرد.
در سال1922 کتابی از برگزیده « پرتونگارها» یش با نام «له شام دلیسیو» (میدان های دلربا) با مقدمه نقاش پرنفوذ دادا ” تریستان تزارا ” انتشار یافت که توجه آن بر ویژگی رازآلود تصاویر من ری بود.
من ری سپس با فنی به نام سولاریزاسیون نیز به تجربه برخاست که برپایه آن عکس یا نگاتیوی را هنگام ظهور درمعرض پرتویی از نور می نهاد و بخشی از تصویرعکاسی را منفی و بخشی را مثبت می ساخت. او یکی از نخستین هنرمندانی بود که ازفن « پردازش» استفاده کرد که از سال های1840 به دلایل زیباشناختی شهرت گرفت.
من ری افزون براین کوشش ها، دنیای مد وعکاسی چهره را نیز آزمود وچهره های شناخته شده فرهنگی پاریس راعکسی کرد. بسیاری ازعکس هایش درمجلات هارپرز بازار، وُوُگ انتشار یافتند. او تجربیاتش با عکاسی را در ژانر عکاسی پرتره ادامه داد. برای نمونه، به یک مدل سه جفت چشم می داد و در«ویلون انگر» دو حفره صدا یا حفره های« اف» مانند ویلون را با شگرد عکاسی بر روی عکسی از کمر برهنه زنی برهم نمایی کرد وبدن زن را بدینسان همچون تنه ویلون به نمایش گذاشت. او همچنین آفرینش کارهای پیش آفریده خود را نیز پی می گرفت. ازدیگر آفریده های شناخته شده او مترونومی با عکس چشمی دوخته به پاندول است که « چیزی برای نابود کردن» نام دارد.
من ری در1940 ازپاریس دوره اشغال آلمان ها گریخت وبه لس آنجلس رفت.
دوره «هولیوودی» او از بسیاری جهات درخور ارزش است.
او با دلبستگی های ارزشمند و روح نوآور خود، شمار درخور توجهی عکس و شیئی و نقاشی و طرح هایی آفرید که بسیاری از آنها ترسیم کننده معادلات ریاضی اند. اواغلب فرم های ریاضی وهندسی را با تناسبات انسانی یکی می کرد که نمونه ای از آنها « خط کش تی» است.
درنمایشگاه سال 1948 در کاپلی گالریز،این «اشیاء احساس من»-نامی که هنرمند برآنها می نهاد-نمونه های درخورتوجهی از توازن میان هنرعامه وهنر والا در لس آنجلس را به نمایش می گذاشتند وامروزه گونه ای از «هنر پیشا مردمی» به شمار می روند. من ری دراین دهه آلبوم های عکاسی وچند مجموعه ازشطرنج های هندسی آفرید که با دیدی تجاری کار شده بودند.
اودر1951 به پاریس بازگشت و در همین شهر نیز به نقاشی ادامه داد وتجربه را تا زمان مرگش ادامه داد.
من ری در 18 نوامبر 1976 در پاریس درگذشت.

گردآوری: ملیحه فرهادی
ترجمه: مهدی برجیان