catadioptric
لنز های آینه ای

لنز های آینه ای

موضوع : ابزارشناسی

نویسنده : ایمان میری

لنزهای آینه ای ابزارهای نسبتا مناسبی هستند که همواره در پشت ازدحام چراغ قرمز محبوبیت، تلاش می کنند.
این لنزها با فاصله کانـونی(f) بلند، ابـعاد کوچک، وزن کـم و قــیمت مناسب گزینه هایی محتمل برای جایگزینی لنزهای انکساری موجود در بازار می باشند.

ساخـتار آنها، ترکیبی از انـعکاس و انـکسار نور را با محوریت آیــنه رقم می زند و چیزی مشابه تـلسکوپ های انعکاسی یا کاتادیـوپتریک هستند. در تفهیم تاثیر حضور آینه در این لنزها، می توان به نقش ویژه آن در دوبرابر کردن فاصـله کانونی به وسیله دو نـیم کردن مسیر نور در فرآیند انعکاس اشاره کرد، که در نتیجه از لحاظ اندازه نسبت به لنزهای معمول بسیار کوچکتر می باشند.
عمده لنزهای آینه ای از فاصله کانونی حدود 500 mm با دیافراگم (F) بین 5.6 تا 8 بهره می برند. این لنزها از ساختار اپتیکی ترکیبی با نام کاتادیوپتریک استفاده می کنند که در واقع همان تکنولوژی مرسوم در تلسکوپ های نجومی است.
نبود عدسی های متعدد در ساختار این لنزها مزایایی اساسی داشته که از آن جمله می توان به نبود ابیراهی رنگی (Chromatic Aberration) اشاره کرد. در عین حال باید دانست یک لنز انکساری با فاصله کانونی 500mm حداقل 20 عدسی داشته و کمینه طول آن نیز معادل فاصله کانونی آن خواهد بود.

تا اینجا احتمال دارد به خرید یکی از این لنزها ترغیب شده باشید؛ اما عجله نکنید! در ادامه مواردی وجود دارد که لازم است پیش از خرید یکی از این لنز ها بدانید … !!!

اگر چه این لنـزها از نظر ابعاد کوچک و البته سبـک هستند، ولی اندازه به نسبـت بزرگ آیــنه اولـیه، باعـث افزایش قـطر آنها شده و در ضمن ساخـتار قـیفی شکل لنزهای انکساری در آنها دیده نمی شود و از لحاظ فیزیکی نیز شبیه به یک تیوب هـستند.

در ادامه باید متذکر شد که دیـافراگم این لنـزها ثابت و به شکل معمول مــعادل 8 می باشد و این بدین معنی است که کنترل میزان نوردهی در آنها کمی دشوار است.

تنظیم نوردهی در لنزهای رفلکس متکی بر سرعت شاتر یا استفاده از فیلترهایND می بـاشد. در ضمن با توجه به ثـابت بودن دیـافراگم در محـدوده 5.6 تا 8، آنـها را با عنوان لنزهای کنــد می شناسیم که در نتیجه ثــبت اجسام متحــرک یا کم نـور تـوسط آنها مگر در شرایـط نــوری بسیار خــوب، غیر ممکن است.

یکی از ویژگی های لنزهای کاتادیـوپتریک ایجاد هاله های پیراشکی شکل در نواحی خارج از فـوکوس تصویر می باشد که این اثر را می توان از لحاظ فـیزیکی ناشی از استقرار آیـنه ثـانویه در مسـیر ورود نور به لنـز دانست که منجر به ثـبت شدن نواحی خارج از فـوکوس در غالب هاله های نوری می شود.
اگرچه این هاله نوری در مواقعی باعث ایجاد زیبایی بـصری می شود، ولی در اغلب موارد اثر ناشی از آن مخرب و نامطلوب است.
لنزهای رفلکس شفافیت (Sharpness) متوسطی داشته و کنتراست تصویر در آنها اغلب ضعیف است.
در نهایت می توان کار با چنین لنزهایی را با توجه به محدودیت کنترل نوردهی و دیافراگم، ساده ارزیابی کرد، ولی در عین حال محدود بودن قابلیت های فیزیکی در آنها تاثیر مخربی بر خروجی نهایی عکس خواهد گذاشت.





دیدگاهتان را بنویسید