نمایشگاه عکس « موزه ی میهن پرستی » در نگارخانه مهروا

نمایشگاه گروهی عکس « موزه ی میهن پرستی» آثار تنی چند از عکاسان ایرانی در محل نگارخانه مهروا در حال برگزاری است.
به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، این نمایشگاه عکس که به کوشش هوفر حقیقی از آثار و عکس های بیست و چهار تن از عکاسان گردآوری شده است، به نمهایی از نمادهای اصیل هویت و تعلق خاطر تن ها و تعریف نگاه افراد به وطن می پردازد.

هوفر حقیق در متن قاب نخست این نمایشگاه عکس آورده است: حکومت‌ها – در همه‌جای جهان – تمام ابزار و امکانات خود را به کار می‌گیرند تا با تهییج احساسات عمومی به حفظ خاک و پرچم، اتحاد و یکپارچگی را به گفتمان غالب جامعه و کشور تبدیل کنند. تقویت حس ملی‌گرایی، ابزاری قوی و ترفندی کارآمد در دست حکومت‌ها است، برای دفاع از بنیان‌های قدرت خود، مرزها، ارزش‌ها و احتمالا مردمان خود.
تقریبا در همه‌ی کشورها، نزدیک‌ترین، کم‌هزینه‌ترین و سطحی‌ترین چیز، برای بستن دخیل وحدت به آن، پرچم آن کشور است. پرچم هر کشوری برای ساکنانش نمادی از استقلال خاک، خودباوری ملی و عشق به سرزمین‌مادری است. وسیله‌ای برای یادآوری آرمان‌های دست‌نیافته و بهانه‌ای برای آبادانی قلمروی ویران به ارث مانده. پارچه‌ای رنگین که قرار است به تنهایی حامل کل آمال و آرزوهای یک ملت باشد و هنگامی که به آن زل می‌زنیم، به تمام رشادت‌ها، پایمردی‌ها، شیر‌زنی‌ها و فداکاری‌های تاریخ مردمان آن ملت، به یکباره پی ببریم. به همین منظور پرچم‌ تکثیر می‌شود، در ابعاد مختلف و بر روی مواد متنوع نقش می‌بندد. در کوچه‌ها، خیابان‌ها، میدان‌ها، جاده‌ها و صدها جای دیگر نصب می‌شود و در معرض دید عمومی قرار می‌گیرد تا مبادا کسانی یادشان رود کجا زندگی می‌کنند و ملزم به رعایت چه اصول و حفظ چه ارزش‌هایی هستند. سعی برای اهتزاز هویت جمعی واحد از یک سو و اشتهای سیری‌ناپذیر جامعه برای تمسک‌جویی به چیزی، شهر را تبدیل به موزه‌ی میهن‌پرستی می‌کند.
موزه‌ای که ورود به آن برای عموم آزاد و رایگان است.
اما.. شهرها در لوای توسعه‌، در لحظه در حال دگرگونی‌اند. زمان همه چیز را تغییر می‌دهد. چشم‌اندازهای شهری، جلوی چشم ساکنانش رنگ می‌بازند و فردای آن روز رنگ جدیدی به خود می‌گیرند. چیزها جایشان را با یکدیگر عوض می‌کنند. لایه‌های جدید روی هم تلنبار می‌گردند و در این دگردیسی معیوب، همنشینی‌های جدیدی از آهن و سنگ و نقوششان پدید می‌آید. در پس آن، مفاهیم نیز در هم ادغام می‌گردند و تولید معانی جدید، چندگانه و بعضا ضد و نقیض می‌کنند. کلمات، علائم، تابلوها، اسم‌ها، اعداد و .. پس و پیش هم می‌آیند و در پرسپکتیوی تخت، خود را در کادر ما می‌گنجانند. شهر هر روزه در حال پوست‌اندازی است ولی هیچ‌گاه پوسته‌ی قبلی را رها نمی‌کند تا به سراغ پوسته‌ی جدیدی برود. بلکه این پوسته‌ها روی هم می‍‌‌‌غلتند، روی هم متولد می‌شوند و روی هم می‌میرند. این بیماری رایج شهرهاست. این تاوان سر به مهری است که شهر از جیب ساکنانش می‌پردازد. شهر در محاصره‌ی جنونی تحمیلی قرار می‌گیرد و هویتش در گسل میان دو ویرانی به آن الصاق می‌گردد. در این بین تمایز میان سراب و آرمان دشوار می‌شود و میراث گذشتگان مبدل به امانتی رفو شده می‌گردد برای آیندگان.

اسامی صاحبان عکس و شرکت کنندگان این نمایشگاه به این ترتیب معرفی شده اند: مهروا آروین ، آریا ابوالحسنی ، مریم تخت‌ کشیان ، مسعود ثابت زاده ، هوفر حقیقی ، محمد خضری مقدم ، شیرین رضایی ، زروان روح بخشان ، حنا روشنی ، علیرضا زنگی‌ آبادی ، پویا صدیقی ، گلناز طاهری ، امین طلاچیان ، الهه عبدالله آبادی ، المیرا علی اکبری ، مهران فرید ، فرزانه قدیانلو ، آرش کریمی ، مهشاد مهاجر ، مهرداد میرزایی ، محمودرضا نوربخش ، هاله هاشمی ، میلاد هوشمندزاده و پیمان یزدانی.

نمایشگاه عکس « موزه ی میهن پرستی » ساعت 17 روز جمعه سوم شهریور ماه در نگارخانه مهروا گشایش یافته است. علاقمندان می توانند تا پایان روز دوشنبه 13 شهریور همه روزه از ساعت 17 تا 21 از عکس های این نمایشگاه دیدن کنند.
گالری مهروا پنج‌شنبه ها تعطیل است.
نگارخانه مهروا در تهران، خیابان کریمخان زند، خیابن شهیدعضدی(آبان جنوبی)، شماره 38 واقع شده است.

منبع: پایگاه عکس چیلیک





دیدگاهتان را بنویسید