جشنواره تجسمی فجر
نهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر در موزه هنرهای معاصر

نهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر در موزه هنرهای معاصر

بخش ملی آثار نهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر چندی پیش در موزه هنرهای معاصر گشایش یافت.
در این جشنواره که نسبت به اعتبار آن انتظار می رفت تا با اطلاع رسانی مناسب و وسیعی پیش رود ، شیوه ای متفاوت از ارزیابی و انتخاب پیش رو قرار گرفت و هیاتی از کارشناسان رشته های مختلف مسئولیت انتخاب آثار رسیده را عهده دار شدند.

البته که این نمایشگاه تاثیری چکیده از فعالیت های داخلی گالری های حرفه ای دارد و با جستجویی ساده می توان دریافت که ضعف نظام اطلاع رسانی این جشنواره تا به جایی پیش رفته است که در هیچ یک از منابع خبری، حتی اسامی راه یافتگان و ویژگی های آثار راه پیدا کرده اعلام نشده است که حتی اگر عامدانه بوده باشد دلیل این رفتار بایستی مورد آگاه سازی مخاطب قرار می گرفت.

این در حالی است که طی گفت و گویی که در حین دیدار از این نمایشگاه با چندین تن از دیدارکنندگان با عناوینی چون: مدرس هنرستان، خبرنگار، دانشجو، کارشناس هنری و استاد دانشگاه داشتیم برخی نکات با محوریت اِشکال در معرفی و اطلاع رسانی دبیرخانه و ستاد اطلاع رسانی از سوی همگان ابراز و تاکید می شد.

نهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر به دبیری مجتبی آقایی، جمشید حقیقت شناس دبیر هنری، عبدالرحیم سیاهکار زاده دبیر اجرایی برگزار شده و شورایی 9نفره به عنوان شورای هنری و  گروهی 5 نفره متشکل از: مهنوش مشیری ، رشید قریشی، جمشید حقیقت شناس ، علی شیرازی و کامبیز درم بخش به عنوان گروه داوران با شیوه ای منحصر به جشنواره ایده های مورد تایید را شایسته راهیابی به این جشنواره تشخیص دادند.
لازم به ذکر است رشید قریشی هنرمند چیدمانی الجزایری الاصل ، یکی از داوران جشنواره نهم بودند که برای داوری آثار برگزیده به ایران دعوت شدند.

در این دوره تعداد 100 اثر در بخش مسابقه جشنواره هنرهای تجسمی فجر از شرکت‌کنندگان مورد تایید قرار گرفت و از ایشان دعوت شد تا در ارائه و چیدمان آثار خود زیر نظر اعضای شورای هنری همکاری و مشارکت کنند.

نهمین جشنواره بین‌المللی هنرهای تجسمی فجر با هدف معرفی ایده‌های اصیل و آفرینش‌های بدیع و خلاقانه هنری و پژوهشی با حمایت دفتر هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همکاری موسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر و همچنین به میزبانی موزه هنرهای معاصر تهران و فرهنگسرای نیاوران از 3 تا 30 بهمن ماه در تهران برگزار می‌شود.

منبع: پایگاه عکس چیلیک





نظرات (5)

  • نسرین رستمی

    |

    یکی از مواردی که منو اذیت کرد قسمت ورودی نمایشگاه بود که با انبوهی از کارا با تکنیک های مختلف مواجه شدم اما اسم هر صاحت اثر زیر اثرش قید نشده بود.
    اما کلیت نمایشگاه را دوست داشتم و لذت بردم.

    پاسخ

  • آمنه عبادی

    |

    نمایشگاه را طی دوروز دیدم …آن چیزی در کل نمایشگاه به چشم میخورد ، رشد آن نسبت به سالهای قبل است .. ایده هایی خلاقانه و اجراهایی بی نظیر را دیدم . البته ان چیزی که کاملا مشهود بود ، قرار گرفتن برخی آثار ضعیف در کنار آثار قوی است . نمیدانم شرایط راهیابی به این جشنواره چه بوده و آثار با چه معیارهایی راه یافته بودند …..
    مسئله ی دیگری که برایم آزار دهنده بود اثری بود که با تنه ی درختان اجرا شده بود فارغ از موضوع اثر و ذهنیت هنرمند ، نوع اجرا را نپسندیدم …دیدن تنه های زنده آن هم با شاخه های جوان کمی برایم آزار دهنده بود.
    در کل نمایشگاه در سطح قابل قبولی ارائه شده بود و ارزش آن را داشت زمان زیادی صرف بازدیدش شود .

    پاسخ

  • اعظم حشمتى

    |

    زمانى كه براى ديدار از اين نمايشگاه در پى اخبار و اطلاعات نمايشگاه بودم تقريبا به جز سايت موزه هيچ خبر و اطلاعاتى پيدا نكردم و اين برايم بسيار عجيب و قابل تامل بود.
    وقتى از كارهاى جشنواره ديدن كرديم اين سوال برايم پررنگ تر شد كه نمايشگاهى با اين عظمت چرا در بعد خبر و رسانه اينچنين ضعيف عمل كرده است؟
    نوع چيدمان و ارايه آثار نقاشى و طراحي و عكاسى در بدو ورود به نمايشگاه اصلا در حد و معيار هاى استاندارد يك نمايشگاه نبود و نگاه را در ميان انبوه كارهاى بدون نام هنرمند سرگردان مى كرد.
    در حوزه عكس جشنواره كارهاى چندان قوى و نويى ارايه نشده بود و كارهاى ارايه شده گويى بر معيار نام و آوازه أشخاص انتخاب شده بودند.

    پاسخ

  • مریم خداوردی

    |

    از آنجایی که جایگاه موزه هنرهای معاصر در واقع چهره ای از هنر معاصر کشورمان می باشد در دیدار از آن توقع داریم که بهترین کارهای هنرمندان و به بهترین شیوه ارائه، در آن به نمایش گذاشته شود.
    در بدو ورود متاسفانه با دیواری مواجه شدم که روی آن پر از تابلوهای نقاشی و عکس با سبک و سیاق متفاوت و بی ربط به هم با نور نامناسب بود که فلسفه چینش کارها بدان شیوه را درک نکردم.
    اسم های همه صاحب اثران به صورت یکجا در برگه ای کنار کارها گذاشته دپو شده ارایه گشته بود که بسیار بیجا و نامفهوم بود.
    البته در میان آثار اینستالیشن کارهای جدیدی دیدم که از ایده هنرمندان آن لذت بردم.
    کارهای تحمیلی و تزریقی ارزشی هم به مجموعه خیلی بی ذوق و نابجا به نمایش درآمده بودند.
    امیدوارم که معیار انتخاب آثار علمی تر و بر پایه شایستگی اثر باشد و نه سوابق صاحبان اثر.

    پاسخ

  • جواد میرزاپور

    |

    ایده های خلاقانه و خوبی را شاهد بودم ، ولی برای نمایشگاهی در چنین سطحی موارد غیرقابل قبول زیادی ،گذشته از آنچه در نظرات بالا مطرح شد، هم وجود داشت . از جمله بی دقتی زیاد در متن مربوط به معرفی و توضیح آثار ، و گاها اصلاح خطاها با خودکار!! در مواردی متن ها نامفهوم و ثقیل بود ، و درمواردی آثار چنان گنگ بودند که علی رغم تلاش خالق اثر در رفع ابهام به کمک توضیح و متن ، بازهم بیننده نمی توانست ارتباطی با اثر برقرار کند.
    می شد دید که منشا جریانی که در هنر رو به گنگ گویی، مبهم نمایی ، ثقیل و سنگین نویسی و مخاطب ستیزی دارد از کجاست و چرا ادامه دار است.

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید