وقتی همسران شهدا سوژه عکاس می‌شوند / هلیا رضایی از مجموعه استیج فوتوگرافی خود می‎گوید

وقتی همسران شهدا سوژه عکاس می‌شوند / هلیا رضایی از مجموعه استیج فوتوگرافی خود می‎گوید

منبع: هنرآنلاین –

هلیا رضایی در مجموعه عکس خود که در گالری هپتا روی دیوار رفته است از عشقی سخن می‏‌گوید که همسران شهدای جنگ هنوز نسبت به همسران‌شان در دل دارند.

سرویس تجسمی هنرآنلاین: هلیا رضای هنرمند عکاس که مجموعه‎ای از عکس‎های استیج فوتوگرافی او از جمعه 22 آبان ماه در نمایشگاهی با عنوان “آخرین دغائغ آغاز” در گالری هپتا روی دیوار رفته است درباره آثار خود به خبرنگار تجسمی هنرآنلاین گفت: ایده نخست این مجموعه به احساس دین من نسبت به زنانی بازمی‎گردد که همسران خود را در جنگ و به دلیل آرمانی والا از دست داده‎اند. این زنان همچنان با خاطرات مرد زندگی خود روزگار می‏‌گذرانند یا هنوز دلبسته اشیایی هستند که از همسران‌شان باقی مانده است. البته برای به تصویر کشیدن این موضوع من شیوه استیج‌فوتوگرافی را انتخاب کردم و از دختر و پسری جوان و با ظاهری امروزی برای ایفای نقش زن و مردی که در واقع خاطره‎ای از همسر زن است استفاده کردم. دنیای این عکس‎ها نیز رنگ و رو رفته و کهنه نیست بلکه سرشار از رنگ است.

وی با بیان اینکه زندگی همچون جنگ هنوز ادامه دارد افزود: با وجود جنگ‎هایی که نه فقط در ایران بلکه در همه نقاط جهان هر روز تکرار می‎شود زندگی نیز هنوز باقی است و من می‎خواستم زندگی این زنان را با استفاده از ظاهر امروزی بازیگران این عکس‌ها و همچنین رنگی بودن فضا به زندگی امروز پیوند زنم.

این هنرمند عکاس ادامه داد: شخصا همیشه از قضاوت ظاهری درباره افراد پرهیز کرده‎ام و آن را اصلا دوست ندارم. در تحقیقاتی که برای این مجموعه انجام می‏‌دادم با افرادی مواجه شدم که ظاهری بسیار امروزی داشتند و با تصویر رایج از یک خانواده شهید متفاوت بودند اما نه تنها عزیزانی را در جنگ از دست داده بودند بلکه با آرمانی به استواری آرمان آن کشته‎شدنگان زندگی می‎کردند. به همین دلیل من نیز ظاهری امروزی برای شخصیت‌های موچود در این عکس‌ها انتخاب کردم.

رضایی با اشاره به اینکه جنگ در همه جای جهان هر روز اتفاق می‎افتد گفت: زنانی که همسر مردانی با آرمان‎هایی والا می‎شوند دغدغه‎های زندگی خود را فراموش می‎کنند، آنان زنانگی خود را از یاد برده و بچه‎دار شدن و عشق ورزیدن را در زندگی خود به تعویق می‏‌اندازند تا در ادامه دادن راه همسران خود نقش داشته باشند و در نهایت ممکن است همسر خود را از دست داده و تا پایان عمر تنها با یک خاطره زندگی کنند. جنگ‎ها هر روز رخ می‎دهد و روابط عاشقانه بسیاری در این میان گسسته می‏‌شود، تلاش من در این مجموعه عکس آن بود که این موضوع را بار دیگر بیان کنم تا نسل امروز نیز با آن آشنا شوند زیرا هر انسانی ممکن است این ماجرا را در زندگی خود تجربه کند.

این عکاس درباره انتخاب استیج فوتوگرافی به عنوان تکنیک این مجموعه عکس نیز گفت: عکاسان استیج فوتوگرافی معتقدند که عکاسی تنها ثبت لحظه‎ها نیست و در عکس چیزی باید ساخته شود. من تصاویر بسیاری از جنگ دیده بودم که لحظاتی پس از کشتار، حمله هوایی یا بمباران شیمیایی را نشان می‏‌داد. در همه این عکس‌ها کشته‎شدگان حالاتی عجیب دارند، گویی فیگوری به خود گرفته‎اند تا دوربینی تصویر پیکر بی‌جان آنان را ثبت کند. به ویژه در حملات شیمیایی عکس‎هایی که وجود دارد آدم‌ها را در حالی نشان می‏‌دهد که مشغول اجام کارهای روزمره‎ هستند و در همان لحظه کشته‎ شده‌اند. این فضاها مرا برآن داشت تا تکنیک استیج فوتوگرافی را برای عکس‎های خودم انتخاب کنم و عشقی را که امروز تنها به یک خیال یا خاطره تبدیل شده است را نشان دهم.

وی همچنین درباره این مجموعه عکس توضیح داد: در این نمایشگاه 12 عکس به نمایش گذاشته شده است، 12 عکسی که هر یک نماینده یکی از فصل‎های سال هستند. عکس نخست و آخرین عکس این مجموعه یکی هستند تا نشان دهد که چرخه جنگ و عشق و رفتن‎ها و بازنگشتن‎ها همچنان ادامه دارد.

رضایی که در این عکس‎ها از المان‎های جنگی در جایگاه‌هایی ناآشنا و تازه استفاده کرده است درباره حضور این المان‌ها در عکس‎های خود نیز اظهار کرد: زنی که در عکس‎ها دیده می‌شود با خاطرات و اشیایی که از همسرش به جا مانده است زندگی می‎کد این اشیا در همه جای زندگی او حضور دارند حتی پوتین‎های مرد در پای او هستند و پایه میزِ خانه را اسلحه مرد ساخته است. حضور این اشیا در نقاط مختلف خانه این زن، درگیر بودن او با فقدان همسرش را نشان می‏‌دهد.

این هنرمند عکاس افزود: برای خلق این مجموعه استیج‌فوتوگرافی، چون خانه محل عکس‎برداری تنها یک روز در اختیار ما بود، از چند ماه قبل استوری‏بوردهایی کشیدم، نور را طراحی کردم، حس شخصیت‎ها در هر نما را یادداشت کردم و چیدمان اشیا را مشخص کردم. در روز اجرای پروژه نیز با همکاری گروهی از دوستان که در سینما و تلویزیون فعال هستند صحنه‎ها آماده و عکس‏‌ها ثبت شد.

وی افزود: هر یک از عکس‎های این مجموعه 5 ادیشن دارد که البته ابعاد آنها با هم متفاوت است. بزرگترین ادیشن 110 در 165 ساتی متر است زیرا قصد داشتم ابعاد اصلی آدم‎هادر عکس‎ها قابل مشاهده باشد. در نمایشگاه نیز نسخه‎هایی در ابعاد 40 در 60 سانتی متر به نمایش گذاشته شده است.

هلیا رضایی متولد 1362 و دانش آموخته رشته مترجمی زبان انگلیسی است. او عکاسی را در خانه عکاسان حوزه هنری آموخته و به شکل حرفه‏‌ای عکاس سیما و تلویزیون است.

نمایشگاه “آخرین دغائغ آغاز” تا 28 آبان ماه در گالری هپتا به نشانی پاسداران، اختیاریه جنوبی، خیابان رازقی شمیرانی، پلاک 30 ادامه دارد.

انتهای پیام/





دیدگاهتان را بنویسید