«ویرانی» سارا ساسانی در نگارخانه آرته

«ویرانی» سارا ساسانی در نگارخانه آرته

نمایشگاهی از آثار عکاسی و چیدمان سارا ساسانی با عنوان « ویرانی » عصر روز جمعه 16 تیر ماه جاری در نگارخانه آرته برگزار می شود.

به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، بانو ساسانی در این نمایشگاه با هدفی ویژه اقدام به نمایش 10 قطعه عکس رنگی در اندازه 70 در 105 سانتیمتر و 32 قطعه عکس رنگی در اندازه 15 در 15 سانتی متر در کنار دو فضای چیدمان شده ارایه کرده است.
در این نمایشگاه همچنین صداهایی مبتنی بر داستانی خطی با مفهوم مادر همراه است. مفهومی مبنی بر لحظه ای که زنی در آستانه مادر شدن با رخداد ناگواری مواجه می شود.

سارا ساسانی متولد سال 1364 در تهران و دانش آموخته رشته پژوهش هنر است. ساسانی پیش تر از این با نمایشگاه هایی چون: پرتره مجسمه سازان ، بی زمین و … به ارایه ایده ها و مضامین ذهنی خود پرداخته است.

در قاب نخست نمایشگاه عکس ویرانی به عنوان استیتمنت نمایشگاه به قلم سارا ساسانی آمده است:
در سال های اخیر اخبار ناگوار بسیاری از گوشه و کنار کشورم شنیده ام، اما ناگوارترین آن ها اخبار مرگ جنین در رحم مادر است.
مادران بسیاری در اطراف من بارها بارور شدند اما پس از مدتی متوجه شدند کودکشان در رحم مرده است، آنها تنها یک بار مردند اما مادران باردار چندین بار پی در پی مردند، زنده شدند و باز هم مردند.
رحم هایی که به دلیل شرایط بد محیطی خیلی زود مجبور به از دست دادن جنین شدند، خیلی زودتر از موعد، خیلی زودتر از زود. این ها اخباری بود که بسیار دیدم و شنیدم اما کمتر به آن گوش و اهمیت دادند.
برای تمام مادران داغدار و تمام رحم های بی فرزند نگران و ناراحت هستم، نگران از آینده ای نامعلوم و ناراحت از حال ناخوش.

نمایشگاه عکس « ویرانی » ساعت 17 روز جمعه 16 تیر ماه در محل گالری آرته گشایش یافته و تا ساعت 21 ادامه خواهد داشت. سایر علاقمندان می توانند تا پایان روز پنجشنبه 22 تیرماه از ساعت 16 تا 20 از این نمایشگاه عکس و چیدمان دیدار کنند.
گالری آرته شنبه ها تعطیل است.
نگارخانه آرته در تهران ، ونک، خیابان ملاصدرا، شیخ بهایی جنوبی، پایین تر از پل همت، بلوار علی خانی، بیست متری گلستان، دوازده متری دوم، شماره 3 واقع شده است.

منبع: پایگاه عکس چیلیک





نظرات (2)

  • اعظم حشمتى

    |

    نمايشگاه عكس ويرانى سارا ساسانى، موضوعى جسورانه داشت، مرگ جنين در رحم مادر.
    انتخاب و تفكر و پرداختن به اين موضوع اولين حُسن اين نمايشگاه بود.
    سارا ساسانى موضوع را ديده بود، درباره ى آن انديشيده بود ولى در پرداخت و چيدمان عناصر براى عكاسى چندان موفق نبود، حس تصنعى و گاه دور از واقعيت بعضى قاب ها چندان مخاطب را با انديشه و دغدغه عكاس همراه نميكرد و تحت تاثير قرار نميداد.
    چيدمان قاب هاى نمايشگاه به گونه اى بود كه داستانى را از زبان عكس از ابتدا تا انتها روايت مى كرد. ولى اين روايت قاب هاى گمشده اى داشت كه به بازخوانى اين دغدغه كمك بيشترى مى كرد.
    تركيب بندى و جلوه هاى بصرى عكس ها از لحاظ فنى به نظرم تقريبا بدون نقص بود.
    تماشاى عكس ها ، همراه با گوش دادن به داستان مادران فرزند از دست داده، انتقال احساس از عكس به مخاطب را تقويت مى كرد هر چند اين واگويه ها نيز چون پرداخت به موضوع جاى كار بيشترى داشت.
    و المان بزرگ صندلى خون آلودى كه به عنوان نمادى از اين موضوع در نمايشگاه قرار داده شده بود، منِ مخاطب را جذب و درگير نكرد و بود و نبود آن تاثيرى در اين چيدمان و همراه كردن مخاطب نداشت .
    تلاش و تفكر عكاس و همت و جسارت عكاس در پرداختن به اين موضوع قابل ستايش است.

    پاسخ

  • مریم خداوردی

    |

    نمایشگاه عکس ویرانی با موضوع« سقط جنین» که خانم سارا ساسانی برای پرداختن به آن انتخاب کرده نمایشگاهی خوب و قابل تامل بود، ولی متن قاب اول نمایشگاه با عکس ها مکمل یکدیگر نبودند.
    در قاب اول ، بخشی از دغدغه عکاس آلودگی های محیطی و پارازیتهای شهری و غیره عنوان می شود ولی در مجموعه عکسها بیشتر به رنج زنانگی ها و مادران در غم از دست دادن فرزند پرداخته شده که آن هم به نظر پرداختی در صورت و عجولانه می آید.
    چیدمان ها، ترکیب بندی و تکنیک های بکارگرفته شده در ایده عکسها بسیار خوب و زیبا می باشد و برخی آثار با فاصله ای زیاد، بسیار موفق تر از باقی عکس ها به چشم آمدند.
    به نظر می آید که با وجود درک بخشی از این شرایط توسط عکاس، ساختار تحقیق عکاس در این مورد کافی نبوده و حس مورد نظر را همراه با پیام مورد اشاره عکاس به بیننده منتقل نمی کند.
    حالتها تصنعی هستند. حتی داستان صوتی که گذاشته شده که تا حدودی قرار بوده که کمک کننده به مفهوم و عکس ها باشد، باز هم حس گوینده ها و داستانها واقعی به نظر نمی آیند و حس را منتقل نمی کرد.
    فکر میکنم تا حدودی شاید کار ، عجولانه جمع آوری شده باشد، موضوع بسیار خوبی بود ولی هنوز جای کار و تلاش و استمرار بیشتری داشته است تا به بار بنشیند.

    پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید