بایگانی برای مرداد, 1394

جاکوملی ماریو

kharazi 1361

نام : ماریو نام خانوادگی: جاکوملی تاریخ تولد: 01 / 08/ 1925 تاریخ فوت : 25 / 11/ 2000 بیوگرافی : ماریو جاکوملی عکاس ایتالیایی بود که در اول آگوست 1925 در ایتالیا به دنیا آمد. او به خاطر عکس‌هایش از مدارس علوم دینی در جنوب ایتالیا مشهور شد. عکس‌هایی با کنتراست بالا که سوژه را برجسته‌ نشان می‌دهد. دو مجموعه عکس “Scanno” و “Pretini” مشهورترین آثار او هستند. جاکوملی خود آموخته عکاسی بود و نزدیک به سه دهه به طور مستقل عکاسی کرد. در سیزده سالگی مدرسه را ترک کرد تا به عنوان حروفچین کار کند و آخر هفته‌هایش را نقاشی کند. او اوقات خود را به شعر گفتن و نقاشی کردن می گذراند و سرانجام در سال 1945 کار با دوربین عکاسی را آغاز کرد. مادرش در یک خانه به عنوان پرستار کار می‌کرد، جایی که جاکوملی بعدها عکس‌های زیادی از آنجا گرفت. او تحت تأثیر عکاس مطرح ایتالیا Giuseppe Cavalli بود. بعد از شروع جنگ جهانی دوم، دیگر جاکوملی تا حد متوسطی عکاسی را آموخته بود. او در این زمان بیشتر در خیابان‌ها و سرزمین‌های جنگ‌زده ایتالیا دوربین به دست داشت و عکاسی می‌کرد. شغل و زندگی شخصی جاکوملی طیف گسترده‌ای از موضوعات شامل تصاویر شهرها، خیابان‌ها، مناظر و روش زندگی هر روزه مردم ایتالیا را در اختیار او قرار داده ‌بود. بیش از ششصد قطعه عکس duotone، درک جاکوملی را از کشور و مردمش با تسلط بر فرم و مفاهیم ارائه می دهد. هم اکنون عکس های او در تمام نقاط جهان از جمله موزه‌های: MoMA, Victoria و Albert Museum به نمایش گذاشته شده است. مجموعه عکس Paesaggio که وقت بیشتری از جاکوملی در مقایسه با پروژه‌های دیگر وی گرفت، به تایید بسیاری از کارشناسان، قوی‌ترین کارهای عمر هنری او بود. عکس هایی پرشور که طیف گسترده‌ای ازمفاهیم را پوشش می‌دهد: از موضوعات خام و عوامانه گرفته تا تصاویری ظریف و ماهرانه، از مفاهیم ساده و سرراست تا موارد کاملا پیچیده! یکی از شاخص های آثار ماریو جاکوملی تغییرات اساسی بود که در تون و طیف رنگ عکس‌هایش در حین چاپ اعمال می‌کرد. در واقع هم نگاتیو و هم موضوع عکاسی اش را در لابراتوار دستکاری می‌کرد.(از شخم زدن زمین با تراکتور گرفته تا عکاسی از روی هوا). در نتیجه عکس‌های جاکوملی از چشم‌اندازها و مزارع ایتالیا بسیار متفاوت با عکاسان دیگر از جمله Paul Strand بود. بسیاری از دوستداران عکاسی، ماریو جاکوملی را به واسطه مجموعه عکس هایش با عنوان ” مرگ خواهد آمد، حتی به چشم‌های شما ” که در بهار 1983 منتشر شد، می‌شناسند و برخی دیگر او را بواسطه نمایشگاه‌ها و مقالاتی که در چند سال اخیر از او منتشر شده‌است. در مجموع میتوان چنین گفت که علاقه‌مندان به عکاسی او بیشتر آوازه‌ی جاکوملی را شنیده‌اند تا اینکه اعماق عکس هایش را دیده‌ باشند. او در نوامبر سال 2000 در زادگاهش از دنیا رفت در حالیکه در سراسر زندگی هنری خود بر این عقیده استوار بود که: من می خواهم افکار انسان ها را عکاسی کنم. گردآوری: ملیحه فرهادی مترجم: زهرا درمان

تاول لاری

kharazi 888

نام : لاری نام خانوادگی: تاول تاریخ تولد: 1953 وب سایت: www.larrytowell.com بیوگرافی : روي كارت ويزيت او نوشته شده است:”انسان”.لري تاول فرزند يك تعميركار و بزرگ شده يك خانواده بزرگ در آنتاريو مي باشد.او فارغ التحصيل رشته هنرهاي تجسمي از دانشگاه شهر تورنتو است.وي در سال 1976 با كاري سخت وجدي توانست به ديدگاهي در عكاسي ، تاليف و طرح پرسشهايي در زمينه توزيع ثروت در جامعه و افراد بي خانمان برسد.سپس به آموختن موسيقي محلي روي آورد تا معاش زندگي خود و خانواده اش را تامين كند.در سال 1984 او به يك عكاس آزاد تبديل شد و به تاليف مطالب خود در مورد تبعيديها و شورش روستاييان ادامه داد.در سال 1996 پروژه اي را بر اساس گزارشات ده ساله روزنامه اي در السالوادور به اتمام رساند و سال بعد كتابي با مضمون فلسطينيها ارائه كرد. تاول جوايز متعددي دريافت كرده است و اكثر آثار اودر روزنامه هاي معتبر بين المللي مثل تايمز، لايف و اشترن به چاپ رسيده است .

پن اروینگ

kharazi 1360

نام : اروینگ نام خانوادگی: پن تاریخ تولد: 16 / 06/ 1917 تاریخ فوت : 2009/10/07 بیوگرافی : عکسهای اروینگ پن دارای کیفیت هایی ماندگار هستند وتلقی او از هنر عکاسی ، مقید به زمان و مکان خاصی نیست. دغدغه اصلی پن در عکاسی از هر موضوعی ، همواره این بوده است که به جست و جوی امور مطلقی بپردازد کهموضوعات حقیقی عکاسی را تشکیل می دهند و جوهره ی این هنر را در هنگامی که امور سطحی مربوط به سبک و شیوه کنارگذاشته می شوند ، پایدار می سازند. پس آشکارا شیفته ی مردم وچیزهایی بوده است که در برابر عدسی دوربین او قرار گرفته اند. علاوه بر این، در تصاویر وی کیفیت های نوری و تحلیل شکل، طرح و رنگ نیز به چشم می خورد. اروینگ پن در 1917 در نیوجرسی زاده شد. از 1934 تا 1938 در مدرسه ی هنرهای صنعتی موزه ی فیلادلفیا به تحصیل پرداخت و طرح های او در مجله ی هارپز بازار به چاپ رسید. از 1940 تا 1941 به عنوان طراح تبلیغاتی برای یکی از مجله های بزرگ نیویورک کار کرد و پس از آن در 1942 برای نقاشی به مکزیک رفت. یکسال پس ازبازگشت از مکزیک ، از او خواسته شد که نخستین عکس های خود را برای مجله ووگ بگیرد.لیبرمن سرپرست هنری این مجله توانایی های بالقوه ای را که پن ازخود بروز داده بود شکوفا ساخت و موجبات همکاری وی را با انتشارات کنده ناست فراهم آورد . این همکاری اساس کار عکاسی را تشکیل داد. لیبرمن و مجله ی ووگ آنقدر با فراست بودند که به پن حداکثر آزادی عمل را برای آفرینندگی بخشیدند و پاداش بزرگ این کار خود را نیز با تصاویر متعدد و هنرمندانه ای که پن در طول سالها برای این مجله آفرید ، گرفتند. آثار پن را می توان به سه رده ی مد، تکچهره ، طبیعت بیجان تقسیم کرد. با این همه تلقی او از عکاسی آنچنان بود که در آثارش گاه این گونه های مختلف، گرایش به تداخل درهم پیدامی کردند و موضوعاتی که ظاهرا متفاوت بودند، با مطالعه ی دقیق و موشکافانه ی وی ، به طرز پیچیده ای باهم پیوند می خوردند. عدسی دوربین او چه هنگامی که از جامه ی سنتی یک زن مراکشی عکس می گرفت و چه وقتی که لباس بالانسیاگا را تصویر می کرد، احترام یکسانی به ارزش های سلسله مراتبی و زیبایی های ذاتی می گذاشت. پن رفتار فردی از اعضای یک قبیله ی گینه ی جدید را به همان نحو ثبت می کرد که شخصیت پیکاسو، کولت ، یک مانکن و یا نظافت گر شیشه در لندن را می نمایاند. پن موفقیت زیادی کسب کرد و آثار و سبک او بر عکاسی سال های 1950 سایه افکند. او هنرمندی کمال طلب بود و دغدغه ی کیفیت عکس هایش را در سر داشت و به هنگام برگزاری نمایشگاه های خود ، می کوشید کیفیت تصاویر را ارتقا بخشد. از این رو، دقت وی در کار پدید آوردن عکس هایش همواره افزایش می یافت. پدید آوردن عکسی زیبا ، در آخرین مرحله ی فرایند آفرینندگی پن قرار داشت. در واقع ذوق او در به کار گرفتن نور و نیز قدرت تمرکز زیادی که از آن بهره مند بود ، پایه و اساس حقیقی قریحه ی وی را تشکیل می داد. برای پن هر جلسه ی عکس برداری – از هر موضوع یا شیئی – به منزله ی کوششی برای بیان مشاهده ی کامل موضوع تلقی می شد.روش پن عموما این گونه بود که موضوع را از زمینه ای خنثی بیرون می نشاند. به نظر می رسید پن هیچ یک از رموز کار خود را مخفی نگاه نمی داشت، چرا که توضیحات مفصلی درباره ی روش های فنی که برای رسیدن به نتایج مورد نظر خود از آنها استفاده می کرد، منتشر می ساخت.

بیلی دیوید

kharazi 1373

نام : دیوید نام خانوادگی: بیلی تاریخ تولد:  1938 تاریخ فوت : 1897 بیوگرافی : دیوید بیلی در 1983 در خانواده ای کارگری که ساکن محله فقیر نشینی در منطقه است – اند لندن بودند زاده شد و به رغم آن که تمامی شرایط بر ضد او بود، به دنیایی بسته و نخبه طلب پاگذاشت تا تمامی امتیازات موفقیت های مادی را تصاحب کند. نام او بر سر زبان تمامی هموطنانش است، هرچند که احتما بیشتر بخاطر شخصیت فوق العاده اش شناخته شده است تا به دلیل آثارش. بیلی با میل و رغبت پذیرفته بود که بخت و اقبال و اوضاع و احوال مساعد، اهمیتی به اندازه استعداد وی در صعود برق آسایش به سوی موفقیت داشته است ، موفقیت هم به عنوان عکاس وقایع نگار و هم به منزله مظهر ” فرهنگ جوانان” که خاص سالهای 1960 بود. بیلی نقش “عکاس قهرمان” مد را ایفا و آنتونیونی در فیلم “بزرگنمایی” که در 1967 آن را ساخت ، شخصیت عکاس قهرمان فیلم خود را از او الهام گرفت . دیوید با چاپ کتاب خود با عنوان “خدا حافظ کوچولو و آمین” که در 1966 انتشار یافت و نشان دهنده ی آشوب سالهای 1960 او بود، این دهه را بدرود گفت. او همواره هنرمندی در حال پیشرفت بوده است و نیرو و علاقه ی خستگی ناپذیرش درکار عکاسی ، پیوسته سبب موفقیت وی در طول سالها شده است. به استثنای دوره خاصی که در سالهای 1960 ، عکس های مد و تکچهره های بیلی دارای خصوصیات ویژه ای بودند ، آثار عکاس وی کاملا فاقد سبکی خاص هستند . او همواره از مدل های عکس های مد خود الهام پذیرفته و در این باره اظهار داشته است:”من سبکی ندارم ، اما مدل هایم چرا.” تلقی او از عکاسی که می تواند تا بی نهایت تعمیم پذیرد ، مبتنی بر جست و جوی تصویر متناسب با موضوع است. قلمرو عکاسی مد و عکاسی تبلیغاتی ، عرصه ی کار حرفه ای او بوده است ، اما کنجکاوی ذاتی وی سبب گردیده که عکس های مستندی از محله هایی که بازدید کرده و چیزهایی که دیده و لحظه های پیچیده ای که شاهدشان بوده و چهره هایی که مشاهده کرده ، گردآورد. بیلی عنصری تازه و طراوت بخش را در کار عکاسی مد وارد ساخت و آن این بود که حالت طبیعی مانکن ها را جایگزین ظاهر مغرور و تصنع آمیز و بسیار پیچیده آنها که خاص عکس های دهه 1950 بود، ساخت. در سال 1977 مجله مد و مطالب سرگرم کننده ی خود را با نام ” ریتز” دایر ساخت که با موفقیت زیادی روبه رو شد . سپس با ماری هلوین ازدواج کرد. این وقایع مختلف موجب آغاز مرحله تازه ای در کار بیلی شد. او همواره شیفتگی زیادی نسبت به عکاسی داشته و پیوسته در مورد کار عکاسان دیگر کنجکاو بوده است. علاقه مفرطی به وسایل عکاسی داشت و در عین حال پذیرفته بود که اگر به جای کار کردن با فنون مختلف، به استفاده از تنها یک قطعه بسنده می کرد، احتمالا عکاس بهتری می شد. او مجموعه ای از 60 نوع دوربین عکاسی را در اختیار داشت ، از دوربینهای بسیار سبک و خودکار تا دوربینهای دارای صفحه ی 8 در 10 اینچ. بیلی مرتبا عکس رنگی می گرفت اما موفقیت و برتری او اساسا در زمینه عکاسی سیاه و سفید بوده و در بطن این عرصه از عکاسی ، شاخص ترین تصاویر او آنهایی هستند که تضاد های رنگی شدیدی دارند.

بیشاف ورنر

kharazi 833

نام : ورنر نام خانوادگی: بیشاف تاریخ تولد: 26 / 4/ 1916 تاریخ فوت : 16 / 5/ 1954 بیوگرافی : ورنر بیشاف سوئیسی یکی از عکاسان مشهور مطبوعاتی بود. بیشاف ابتدا به عنوان گرافیست در دنیای هنر مشغول به کار شد و پس از چندی به عکاسی روی آورد. در دهه 1940 به عنوان عکاس مطبوعاتی در مجلات لایف (life) و دو (Du) شروع به همکاری کرد و بین سالهای 1947-1946 پس از جنگ سوئیس، در ایتالیا و یونان به عکاسی پرداخت. تخصص او در زمینه گرافیک به او کمک می کرد تا با درک صحیح واستفاده بجا از نور و سایه تصاویر خارق العاده ای را ثبت کند؛ اما چرخش روزگار او را برآن داشت تا در نهایت به یکی از تصویرگران رنجهای انسانی در دنیای پس از جنگ بدل شود. در سال 1949 با عضویت در شرکت عکاسی مگنوم (Magnum) از مردم بسیاری از نقاط جهان همچون هند، کره، ویتنام، ایالات متحده،اروپای شرقی و غربی عکاسی نمود. او که به شدت از رنج هایی که پس از جنگ جهانی دوم به مردم وارد آمده، متاثر شده بود خود را وقف ثبت فلاکت انسان ها در سراسر دنیا نمود. عکس های بیشاف از خرابی ها و ویرانی های پس از جنگ در اروپا او را تبدیل به یکی از عکاسان مطبوعاتی پیشتاز زمان خود نمود. سرانجام در حالی که تنها 38 سال داشت، در سال 1954 زمانی که برای انجام ماموریتی عازم پرو شده بود در یک حادثه رانندگی جان خود را از دست داد اما نام او در دنیای پر فراز و نشیب عکاسی بر سر زبان ها باقی ماند و بسیاری از آثار ارزشمند و انسانی او مردم بیشماری را در جهان متحول کرد. در سال 1966 موسسه یادبودی به نام ورنر بیشاف، رابرت کاپا (Robert Capa)و دیوید سی مور (David Seymour) افتتاح گردید که سالها بعد تبدیل به یک مرکز بین المللی عکاسی شد.

بوری رنه

kharazi 796

نام : رنه نام خانوادگی: بوری تاریخ تولد: 1933/09/04 تاریخ فوت : 21 / 10/ 2014 بیوگرافی : هرگز فکر نمی کردم عکاس شوم. این جمله را معروف ترین عکاس مطبوعات سوئیس، ” رنه بوری ” می گوید. ” رنه بوری ” متولد ماه آوریل سال 1933 میلادی درکشور سوئیس است. او بین سالهای 1949 تا 1953 در مدرسه هنرهای کاربردی زوریخ زیر نظر پرفسورهانس فینسلر، آلفرد ویلیمان و یوهانس ایتن تحصیل کرد که اثر قابل توجهی در آثار بعدی او داشتند. زمانی که عکاس شد، علائق پیشین خود را درمجموعه کتاب ” خاطرات دانشگاه ” با تلفیق عکس، رنگ و متن دنبال کرد. ” رنه بوری ” قصد داشت که خود را به صنعت فیلم پیوند دهد به همین دلیل کلاس های عکاسی اش را با پرفسورهانس فینسلر ادامه داد. وی از سال 1953 تا 1955 به عنوان یک فیلم سازمستند فعالیت کرد و تا زمانی که در خدمت دوره سربازی بود ازدوربین لایکا استفاده می کرد. در سال 1955 او از طریق ” ورنر بیشاف ” با آژانس عکس مگنوم و سپس با ” هنری کارتیه برسون ” آشنا شد و نخستین گزارش خود را با موضوع کودکان کر و لال و با عنوان ” اثرات موسیقی بر ناشنوایان ” در مجله لایف و دیگر مجله های اروپایی به چاپ رساند که توجه بین المللی را در پی داشت. ” رنه بوری ” در سال 1959 عضو دائم آژانس عکس مگنوم شد و کارش را روی کتاب آلمانی ها آغاز کرد که در نهایت، سال 1962 آن را به چاپ رساند. بوری در سال 1956 به عنوان مامور آژانس عکس مگنوم به اروپا و خاورمیانه مسافرت کرد و عکس هایش در کشور آلمان در نخستین کتابش با پیشگفتار ” جین بادلی لارد ” چاپ شد؛ او در آمریکای لاتین شش ماه زمان صرف کرد تا گزارشی از موضوع گاوچرانی تهیه کند. در دهه 1960 برای مجله ” DU ” عکس های چهره – پرتره – افرادی چون پیکاسو، ماریاجاکوملی، لی کوربوسیر و… را تهیه کرد. در ادامه فعالیت هنری ” رنه بوری ” در سال 1963، زمانی که در کوبا کار می کرد، با حضور در طول گفت وگوی خبرنگاری آمریکایی با فیدل کاسترو و چه گوارای جوان، عکس هایی از چهره این شخصیت ها گرفت که به شکل پوستر بسیار مشهور شد . در دهه 1960 و 1970 از مناطق جنگی ویتنام، کمبودیا و در سال 1980 در شهر بیروت گزارش تهیه کرد. بوری متصدی نمایشگاه آژانس عکس مگنوم با همراهی دوستش ” برونو باربی ” شد. او در حالیکه فعالیت ش را به عنوان عکاس ادامه می داد، نگارخانه مگنوم را در شهر پاریس در سال 1962 راه اندازی کرد، و همزمان در زمینه کولاژ و طراحی نیز کارهایی انجام می داد. بوری عکاسی است که مهربانی و مساوات طلبی او را از دیگران متمایز کرده است و حوادث و شخصیت های بزرگ پنجاه سال گذشته، دستاورهای بی نظیری برای او در پی داشت؛ موفقیتی بزرگ در تاریخ عکاسی. بوری با توانایی خاصی که در گرفتن عکس هایی دارد که از شخصیت های زنده فیلم بسیار محسوستر و ملموس تر هستند، مورد ستایش قرار گرفته است. سبک دیداری بوری، اگرچه به سختی قابل تعریف است ولی به شکل دقیق ویژگی است که او را از همه معاصرانش متمایز می کند. سالها ” رنه بوری ” ماموریت های زیادی را در زمینه عکاسی تجربه کرد و در این سالها با موضوعات متفاوتی روبرو شد. ” توماس کرن ” عکاس می گوید: او به عنوان عکاسی که فقط به یک منطقه توجه دارد، مشهور نیست! عکاسان زیادی هستند که در سبک شخصی خود بسیار متمایز هستند اما احتمالا بوری موضوعات متفاوتی را آزموده است. عکاسان دیگری که در هر زمانی بتوانم به حقیقت آنها را به شکل کامل تأیید کنم و بگویم درسته! خودشه! خیلی مطمئن نیستم بتوانم کسی را همتراز ” رنه بوری ” نام ببرم، شاید! این ناشی از نقطه ضعف یا نقطه قوت باشد. البته اینکه عکاسان جایزه یا تقدیری را بابت سالها تلاش و موفقیت خود دریافت می کنند، بدین معنی نیست که آنها دیگر باید دوربین را کنار بگذارند. او هنوز هم کنجکاو است و عکس های حیرت انگیزی را برای مجله می گیرد. اطمینان دارم که او مستحق دریافت این جایزه است. ” رنه بوری ” اعتقاد دارد: آخرین عکس! چنین چیزی وجود ندارد، اما دوربین من چشم سوم من است. حتی می توانم بگویم سوگلی ام دوربین است. بخشی از وجود من شده است و معتقدم فقط به دلیل اینکه ابزار مفید و خوبی است در دستان یک هنرمند قرار نمی گیرد. دوربین این توانایی را به من می دهد که به همه چیز در پیرامون موضوع محیطی ام نزدیک شوم، در غیر این صورت توان نزدیک شدن ندارم. برای من عکاسی پلی بین مردم و کشورها است. و همچنین می گوید: تقریبا” غیر ممکن است وحشتم را از جنگ در عکس ابراز کنم ولی احترام زیادی برای کشته هایی قائل هستم که برای حرص و ولع روزنامه ها، مجلات، مطبوعات و رسانه ها آنها را در معرض نمایش گذاشتم. و در جایی دیگر ابراز می کند: وقتی واقعا می توانی از لحظه های بی ثبات زندگی عکس بگیری که بتوانی در مورد یک عکس خوب صحبت کنی. بوری در سال 1953 فیلم بردار تولیدات شرکت والت دیزنی با کارگردانی هینینگردر کشور سوییس بود و از سال 1955 در خاورمیانه، آمریکای جنوبی، شرق دور، آفریقا و ایالات متحده آمریکا فعالیت کرد. بعد از سال 1959 گزارش هایش توسط آژانس عکس مگنوم منتشر شد و در مجله های زیادی مثل: لایف، لوک، استرن، پاریس-مچ، اسپوکا، ساندی تایمز، نیویورک تایمز و دا چاپ شد. او در سال 1970 با همکاری پیتر آمان فیلمی را در مورد کارگران خارجی در سوییس، برایساس- اومینی نو کارگردانی و تولید کرد و جایزه کنسول زوریخ را دریافت نمود. ” رنه بوری ” عکس های کتاب هایی چون: آل است دی مگنام (1990-1945)، کوبا- کوبا(1994)،سپس چگوارا(1997) در مجموعه عکس پوچه هیستویر(ناتان) تهیه کرد. در سال 1998 بوری موفق به کسب جایزه دکتر اریک سالومون از انجمن عکس کشور آلمان شد. نمایشگاه بزرگ بازنگری آثارش در سالهای 2004-2005 در خانه عکاسان اروپایی در پاریس و بسیاری از موزه های اروپایی دیگر برگزار شد. ” رنه بوری ” در شهرهای زوریخ و پاریس زندگی حرفه ای خود را تجربه کرده است. بوری حرفه اش را به عنوان فیلم بردار آغاز کرد و سپس ذهنش را معطوف به طرح های گوناگونی چون: ساختن مستند، فیلم ها، گزارش های عکاسی، انتشار کتاب و غیره نمود. رنه بوری در 21 اکتبر 2014 در سن 80 سالگی پس از طی یک دوره بیماری سخت و طولانی در زادگاهش زوریخ درگذشت. گردآوری: ملیحه فرهادی مترجم: مریم باقرلو

بورک وایت مارگارت

kharazi 1068

نام : مارگارت نام خانوادگی: بورک وایت تاریخ تولد: 14 / 6/ 1904 تاریخ فوت : 27 / 8/ 1971   بیوگرافی : مارگارت بورک وایت در 14 ژوئن 1904 در منطقه برانکس نیویورک دیده به جهان گشود،او دختر ژوزف وایت و مینی بورک بود، پدرش مهندس، مخترع و در عین حال طبیعت گرا بود و مادرش، معماری کاردان. او کمال گرایی را از پدر و تمایل به پیشرفت را از مادر فرا گرفت. درکودکی، به همراه خانواده به حومه شهر نیوجرسی مهاجرت کرد تا پدرش به محل کار، نزدیکتر باشد . هنگامی که مارگارت 8 ساله بود، پدرش او را به یک کارخانه ریخته گری برد تا نحوه چاپ بر روی فلز را مشاهده کند، مارگارت می گوید خاطره آن روز نقش مهمی در آینده اش بازی کرد. پدر مارگارت، عکاسی آماتور بود و در و دیوار خانه شان از عکس هایی که پدر گرفته بود، پوشانده شده بود، اگر چیزی مورد علاقه پدر بود، آن چیز توجه مارگارت را نیز به خودش جلب می کرد، بنابراین او وانمود می کرد که جعبه های سیگار پدر، دوربین است و با آن عکس گرفتن را بازی می کرد. نکته جالب اینجاست که مارگارت تا بعد از مرگ پدرش، هیچگاه با یک دوربین واقعی کار نکرد. او به عنوان فردی پیشرو در فتوژورنالیسم شناخته می شود، درحالیکه در آغاز کارش، او به عنوان یک عکاس صنعتی ساکن شهر کلیولند ایالت اوهایو، شناخته می شد. عکس هایش از معماری داخلی یک آسیاب فلزی، مورد توجه هنری لوس قرار گرفت و او بود که مارگارت را برای کار در نشریه فورچون که در رابطه با صنعت بود به نیویورک آورد. پس از آن او به عنوان یک فتوژورنالیست، عکس هایش در نشریه لایف (مجله دیگر هنری لوث) به چاپ رسید که به جنبه های انسانی اخبار می پرداخت. او اولین عکس روی جلد نشریه لایف را گرفت، عکسی که بخاطر آن همواره از مارگارت بورک به عنوان مادر نشریه لایف یاد می شود. او یکی از چهره های جنجالی عالم عکاسی است . همچنین اولین لابراتوار عکس را در نشریه لایف بنیان نهاد. کارهای مارگارت که در دنیای آن زمان عکاسی، به عنوان یک دنیای مردانه شناخته می شد، آثاری پیشرو بودند و این ارزش کارش را دو چندان می کند. مارگارت در سال 1924 با اورت چپمن ازدواج و پس از دو سال از او جدا شد. او در طول دوران کاری تحسین برانگیزش، با حوادث زیادی دست و پنجه نرم کرد،حوادثی نظیر برخورد کشتی به صخره در قطب، حضور در شهری که بمباران شد،سقوط با هلیکوپتر و….. او اولین عکاس غربی بود که از صنایع شوروی پس از انقلاب، عکاسی کرد، همچنین قبل از آغاز جنگ جهانی دوم توسط هیتلر، از چکسلواکی و سایر بخشهای منطقه بالکان عکاسی کرد. زمانیکه بمباران مسکو توسط آلمان ها آغاز شد،مارگارت در آنجا بود؛ پرتلاش و خستگی ناپذبر در جستجوی تصاویر. مارگارت بورک وایت، در زمان مناسب، همیشه در جای مناسب قرار داشت. به عنوان مثال،او از موهانداس گاندی، ساعاتی قبل از ترور شدن در هند، عکس و مصاحبه گرفت، و دیگر آنکه در روزهای اوج جنگ در مسکو، او تنها عکاس آمریکایی حاضر در صحنه بود. آلفرد آیزنشتاد، دوست و هم دانشگاهی (و دبیر گروه عکس نشریه لایف) در باره اش می گوید: مارگارت بورک وایت فوق العاده بود، به این دلیل که هیچ ماموریت و هیچ صحنه ای نبود که در نظرش کم اهمیت باشد. بورک وایت در سال 1939 با ارسکین کالدول که یک نویسنده بود، ازدواج کرد و این بار نیز سه سال بعد یعنی در 1942 طلاق گرفت. او هیچ فرزندی نداشت و از آنجاست که نشریه لایف به عنوان خانواده اش شناخته می شود. سرانجام پارکینسون او را در 27 آگوست سال 1971از پای درآورد. عکس های او در موزه های معتبری نظیر موزه بروکلین، موزه هنر کلیولند، موزه هنرهای مدرن نیویورک، کتابخانه کنگره آمریکا و….نگهداری می شوند. گردآوری: ملیحه فرهادی مترجم: سید علی میراسماعیلی

بندیکسن جوناس

kharazi 601

نام : جوناس نام خانوادگی: بندیکسن تاریخ تولد: 1977 بیوگرافی : جوناس بندیکسن در سال 1977 در کشور نروژ متولد شد. او پیش از اینکه به عنوان یک فتوژورنالیست به کشور شوروی سابق برود در سن 19 سالگی، به استخدام آژانس عکس مگنوم در دفتر لندن درآمد و به شهرت و پیشرفت کاری فوق العاده و زود هنگامی دست یافت. بندیکسن مدتی در مرزهای شوروی سابق به عکاسی مستند پرداخت؛ نتیجه کار او، عکس هایی از روزهای جنگ سرد بود. عکس های زیادی که نشان می دادند چگونه مردم کشورهایی که پس از فروپاشی شوروی بوجود آمدند، سعی در ساختن کشور خود دارند. عکس ها با دوربین عکاسی 35 میلیمتری و به صورت رنگی برداشته شده بود و یادآور تصاویر ثبت شده توسط ” الکس وب ” از مرزهای تگزاس و مکزیکو بودند و در نهایت دستاورد این تلاش در کتابی با عنوان ماهواره ها (Satellites) به چاپ رسید. تمرکز ” بندیکسن ” بیشتر بر روی عکاسی از کشورهایی با محیط های بسته و در انزوای بین المللی است. در سال 2005.م با کمک مالی بنیاد آلیشیا پترسون، کار بر روی پروژه The Places We Live (جایی که زندگی می کنیم) را آغاز کرد. پروژه ای درباره روند رو به رشد زاغه نشینی در سراسر جهان و نمایش جمعیت روزافزون شهرنشینی به ویژه در مناطقی همچون هند، ونزوئلا، اندونزی، کنیا، نایروبی، کاراکاس و … او سعی کرد به کمک عکاسی، تصویرسازی و صدا برداری، حاصل کار خود را در سه شکل مختلف ارائه نماید. ” بندیکسن ” جوائز مهمی در عکاسی به خود اختصاص داده است. از جمله جایزه بزرگ بهترین عکاس جوان سال Infinity در سال 2003، که از سوی مرکز بین المللی عکاسی ارائه می شود و جایزه دوم ورد پرس فتو را در مسابقه عکس داستان های روزمره، جایزه اول تصویر سال بین المللی. همچنین عکس های مستند او از زاغه نشینان نایروبی که در مجله پاریس ری ویو چاپ شد، برنده جایزه ملی مجلات فرانسه گردید و ده ها جایزه دیگر که نشان از هنر و سابقه ی او در عکاسی است البته علی رغم سن کمی که دارد! همچنین عکس های او در نشنال جئوگرافیک، جئو، نیوزویک، ایندیپندنت، ساندی تایمز، تلگراف، و بنیاد راکفلر بطور مستمر به چاپ می رسند. او با همسرش لارا و فرزندش میلو در اسلو زندگی می کند. گردآوری: ملیحه فرهادی مترجم: سید علی میراسماعیلی

بلاسفلد کارل

kharazi 835

نام : کارل نام خانوادگی: بلاسفلد تاریخ تولد: 6 / 6/ 1865 تاریخ فوت : 1932/12/09 بیوگرافی : علت اصلی شهرت کارل بلاسفلد کلوزآپ های خاص او از گیاهان بود. او یک گیاه شناس بود که در آلمان در سال 1865 متولد شد. کار نخستش پیکرتراشی و مدل سازی در کارهای فلزی و ریخته گری بود که از سال 1881 تا 1884 به همین کارها در کارگاهی مشغول بود. در سال 1889 به مدرسه موزه طراحی برلین راه یافت و تا سال 1930 در همان آموزشگاه به حرفه آموزش اشتغال ورزید. بین سالهای 1890 تا 1896 سفرهای متعددی به ایتالیا، یونان، آفریقای شمالی و مدیترانه داشت و در این سفرها سعی میکرد از نمونه گیاهان خاص این مناطق جمع آوری و طبقه بندی کند. کارل بلاسفلد عکاسی را از سال 1899 با دوربین دست ساز خود آغاز کرد؛ از نمونه های گیاهان عکاسی میکرد تا در کلاس های آموزشی خود از آنها استفاده کند. سرخس های چیده شده، شکوفه ها، جوانه ها، شاخه های کوچک و پیچک ها را با دقت تمام و ظرافت روی یک پس زمینه کارت مانند می چسباند و با درشت نمایی از آنها تصاویری تهیه می کرد. بلاسفلد با الهام گرفتن از تئوری پروفسور مورر(Meurer) که هنرمند می تواند از اشکال طبیعی الهام بگیرد، از گیاهان در عکاسی خود استفاده می کرد. ارزش و مفهوم عکس های بلاسفلد توسط یک دلال برلینی به نام Karl Nierendorf کشف شد. او عکس های این هنرمند آلمانی را برای اولین بار در سال 1926 به نمایش در آورد و در سال 1928 آنها را در کتابی تحت عنوان ” الگوهای هنری ” به چاپ رسانید. اگر چه ارزش آثار وی در اواخر دوران حیاتش شناخته شد اما او در زمینه الهام گرفتن از اشکال طبیعی در عکاسی پیشرو بود. تصاویرش ساختارهای تکنیکی اشکال و اجسام طبیعی و تناسب های هنری میان اجزای آنها را به خوبی به نمایش در می آورد و تصاویر عجیبی از دنیای گیاهان خلق می کرد که با چشم غیر مسلح و معمولی قابل رویت نبودند. او علاقه خاصی به کشف زیبایی در طبیعت داشت بدون توجه به اینکه این زیبایی در کجا رخ داده است. در واقع تصاویر بلاسفلد بسیاری از معماران و هنرمندان دکوراسیون زمانه خود را تحت تاثیر قرار داد. کیفیت واضح این تصاویر و روشی که در آن گیاه به نمایش در آمده بود عامل دیگری در موفقیت این عکاس برجسته در عکاسی محسوب می گردد. سرانجام کارل بلاسفلد در سال 1932 در برلین از دنیا رفت. گردآوری : ایلیا فاضل اشرفی مترجم : فرانه ساروق فراهانی

برانت بیل

kharazi 1188

نام : بیل نام خانوادگی: برانت تاریخ تولد: 1904 تاریخ فوت : 1983 بیوگرافی : بدیهی است که بیل برانت یکی از برجسته ترین نمایندگان عکاسی قرن بیستم بوده است . آثار او اگر چه بسیار متنوعند و تمامی عرصه های عکاسی را در بر می گیرند ، با این همه از لحاظ فنی و از حیث ترکیب بندی ، همواره ویژگی های بارزی دارند. بیل برانت در 1904 در لندن زاده شد. بخشی از دوره ی جوانی خود را در آلمان و سویس سپری کرد و در حدود بیست سالگی ، به عکاسی علاقمند شد . گرایش زیادی به مکتب نوین عکاسی فرانسه ، که در همان اوان مورد قبول نهضت سوررئالیسم قرار گرفته بود، پیدا کرد و از این رو به پاریس رفت تا در این شهر اقامت گزیند . در پاریس ، مدت کوتاهی در حدود 1929 به کار آموزی در عکاسخانه می ری پرداخت . برانت در 1931 به لندن بازگشت و تا زمان شروع جنگ دوم جهانی ، به تحقیق درباره قشرهای مختلف اجتماعی که نظام طبقاتی انگلستان را می ساختند ، پرداخت. برانت در طول دوران عکاسی خود، مجموعه ی بزرگی از تکچهره های شاعران، نویسندگان و هنرمندان معاصر خود را گردآورد . همواره می کوشید مدل های خود را در محیطی قرار دهد که تداعی کننده ی آثار ، ساخته ها یا سبک زندگیشان باشد.علاوه بر شیوه های چاپ برانت که تضادهای آشکاری به رنگمایه های تصاویر او می بخشید ، عامل دیگری که در محزون نمودن تکچهره های وی نقش داشت این بود که به ندرت از مدل های خود در حال لبخند زدن یا خندیدن عکس می گرفت و ترجیح می داد ذهن آنها را برروی جنبه های جدی تر زندگیشان متمرکز سازد. برای حالات مدل های خود قواعد ثابتی نداشت. مثلا در تکچهره هایی که از برک یا بیکن گرفت ، اینان را در گوشه ی عکس قرار داد و در نتیجه به جزئیات پس زمینه برجستگی بخشید و در تصاویر نوعی عمق و ژرف نمایی ایجاد کرد. برانت با استفاده زا دوربین رولی فلکس یا هاسلبلاد ، پیاپی 12 عکس می گرفت و به مدل خود فرصت آن را نمی داد که حالتی خشک به خود بگیرد و بدین سان همواره اعتقاد خود را مبنی بر آن که ” ترکیب بندی نباید هیچگاه یک مشغله ی فکری شود” به مرحله ی اجرا در می آورد. برانت با الهام از فیلم همشهری کین ساخته اورسون ولز و استفاه غیر عادی این کارگردان از دکورهای داخلی ، شیفته ی فضاهای داخلی شد ودر پاره این از مجموعه عکسهای بدن لخت خود، از این فصاها به عنوان زمینه تصویر استفاده کرد. برانت دوربین خود را به نحوی کاملا غیر عادی و نامتداول در برابر موضوع قرار می داد و بدن مدل هایش را برروی این عکس ها به صورتی خشن تغییر شکل می داد. برانت در گزارش ها، عکس های مناظر ، بدن های لخت و تکچهره های خود ، درک دقیق و عمیقی از محیط و موضوعات خویش داشت و این عامل کلیدی موفقیتش بود.

بالترمانتس دیمیتری

kharazi 811

نام : دیمیتری نام خانوادگی: بالترمانتس تاریخ تولد: 13 / 05/ 1912 تاریخ فوت : 1990 بیوگرافی : دیمیتری بالترمانتس، ملقب به ” چشم ملت ” در 13 ماه می سال 1912 میلادی در زمان امپراطوری روسیه کبیر، در ورشو زاده شد. وی کار خود را در 14 سالگی با دستیاری کردن برای بزرگترین عکاسان آن زمان کشور روسیه آغاز کرد و همزمان در سال 1939، تحصیلاتش را در رشته های ریاضیات و مکانیک به پایان رساند و به عنوان عکاس در یک انتشارات آغاز به کار کرد. دیمیتری بالترمانتس نخستین گزارش تصویری اش را با موضوع سربازان شوروی از غرب اوکراین ارائه داد. در پی انتشار این مجموعه عکس و به دلیل ارائه توضیح اشتباه در مورد یکی از عکس هایش، وی تنبیه شده و به یک گردان نظامی فرستاده شد. در آنجا بود که به شدت زخمی شده و به بیمارستان انتقال یافت. دیمیتری پس از ترخیص از بیمارستان، دوباره به خط مقدم نبرد رفت و تا آخرین روز جنگ در همانجا ماند. بعد از جنگ، نخستین نشریه رنگی با نام ” اوگونیوک ” او را به عنوان فتوژورنالیست استخدام کرد. کمونیست ها به سرعت، به کاربرد مفید عکس به عنوان یک رسانه برای اهداف تبلیغاتی شان پی بردند و برای این منظور از بالترمانتس خواستند مجموعه عکس هایی را برای شان تهیه و در آنها نشان دهد که کارگران در جامعه کمونیستی بسیار پر بازده و در عین حال خورسندند، بنابراین او تمام قلمرو روسیه را سفر کرد تا این موضوع را به شکل با شکوهی به ثبت برساند. در سال 1949 ” دیمیتری بالترمانتس ” به سمت عکاس رسمی کاخ کرملین منصوب و به شخص و شخصیت ژوزف استالین نزدیک شد. پس از اینکه با مرگ استالین، خروشچوف جایگزین او شد، بالترمانتس به جایگاه بالاتری رسید و با دیدار از کشورهایی نظیر: هند، چین، ویتنام و… کارش را به ورای مرزهای شوروی گسترش داد. در ماه اکتبر سال 1965 با سقوط خروشچوف، تغییرات لیبرالی متوقف گردید، اما به دلیل نفوذ مدیرانش، نشریه اوگونیوک به حیاتش ادامه داد، در نتیجه بالترمانتس با سفر به سرتاسر شوروی این تغییرات را ثبت کرد. همچنین در این زمان بود که وی در زمینه توسعه یافتن اقتصاد و نیز موفقیت ورزشکاران کشورش در المپیک، تصاویر زیبایی ثبت کرد. در سال 1969، او این فرصت را یافت تا کارهایش را خارج از مرزهای کشور شوروی، در لندن ارائه کند. در آنجا او دریافت که رنگ، تا چه حد واقع گرایی و خشونت به عکس هایش اضافه می کند و تصمیم گرفت تا تعدادی از کارهایش را به صورت سیاه و سپید چاپ و ارایه کند. در سال 1985، با روی کار آمدن میخائیل گورباچف، بالترمانتس بخش های جدیدی نظیر ستون نامه ها و گزارش های کاملتر خبری را به مجله اوگونیوک اضافه کرد. برای بیش از 50 سال، عکس های او تنها تصاویری بودند که زندگی مردم عادی روسیه آن زمان را به تصویر می کشیدند. نمایشگاه های متعدد او، در پیشبرد اهداف فرهنگی کشور مطبوعش در ابعاد بین المللی خدمت بزرگی بود و میراثی ماندگار در جهت حفظ و ثبت فرهنگ و زندگی روزمره مردم عادی، و نیز در توسعه و بسط تنوع قومی در سراسر قلمرو امپراطوری گسترده روسیه کبیر آن زمان، به حساب می آید. دیمیتری بالترمانتس لقب ” چشم ملت ” را از آن خود کرد چراکه این توانایی را داشت که نگاه هنرمندانه اش را با شرایط جنگی و نظامی کشورش در زمان خود وفق دهد و عکس هایش شواهدی زنده از خواسته های اجتماعی، سیاسی و رویاهای یک ملت باشد. دیمیتری بالترمانتس در سال 1990 درگذشت و بایگانی بزرگ و کاملی از عکس های او که شامل عکس هایی از دوره مهمی در تاریخ روسیه است، هم اکنون توسط دخترش تاتیانا نگهداری و استفاده می شود. گردآوری: ملیحه فرهادی مترجم: سید علی میراسماعیلی

باربی برانو

kharazi 949

نام : برانو نام خانوادگی: باربی تاریخ تولد: 1905/04/24   بیوگرافی : ” برانو باربی ” در سال 1941 در کشور مراکش به دنیا آمد. در حقیقت او یک فرانسوی است که به دلیل شغل پدرش در کشور مراکش زندگی کرد. باربی علاقه زیادی به پرواز داشت. کمک هزینه تحصیل در فرانسه را دریافت کرد و توانست مقام جوان ترین خلبان کشور را به خود اختصاص دهد اما خیلی زود از خلبانی دست کشید و تصمیم گرفت در رشته عکاسی و گرافیک دانشگاه Ecole de Arts et Metiers در کشور سوئیس مشغول به تحصیل شود. او در بین سال های 1961 تا 1964 از مردم ایتالیا عکاسی کرد و آنان را پیشکسوتان جهان کوچک تئأتر می پنداشت. هدف از این کار را عکاسی از روح یک ملت می دانست. در طول دهه 1960 از طرف نشریه بین المللی Editions Rencontre (واقع در لوزان سوئیس) مأموریت یافت که از اروپا و آفریقا گزارش تهیه کند و به همین منظور عازم کشورهای مورد نظرش شد. باربی از سال 1964 با آژانس عکس مگنوم فعالیت هنری و حرفه ای خود را آغاز کرد و در سال 1968 عضو ثابت آنجا شد، درست در سالی که آشوب های دانش آموزی و ناآرامی های سیاسی را در پاریس عکاسی کرد. درست در یک دهه بعد، بین سالهای 1979 تا سال 1981 از آشوب ها ولحظات سرنوشت ساز تاریخ کشور لهستان عکاسی کرد و آثارش را در کتاب لهستان منتشر کرد که تحسین همگان را برانگیخت. باربی در سال های 1978 و 1979 به عنوان معاون آژانس عکس مگنوم در حوزه اروپا به فعالیت پرداخت و از سال های 1992 تا سال 1995 ریاست بین المللی آژانس عکس مگنوم را عهده دار بود. برانو باربی عکاسی است که ردپایش را برای 44 سال در آژانس عکس مگنوم برجا گذاشت. شخصیت هنری و استعداد حرفه ای وی توسط هانری کارتیه برسون و همکارانش کشف شد. بیش از چهار دهه باربی به سراسر پنج قاره جهان سفر کرد و شاهد مبارزات نظامی بیشماری بود. اگر چه او لقب “عکاس جنگ ” را نپذیرفت ولی جنگ های داخلی نیاگارا، ویتنام، خاورمیانه، بنگلادش، کامبوج، ایرلند شمالی، ایران، عراق و کویت را او از دریچه ذهن و نگاه و دوربین خود پوشش داده است و عکس هایش در بیشتر مجله های معروف دنیا منتشر شده است. باربی پروژه قابل توجه عکاسی رنگی در مراکش را تقریبا به مدت 35 سال دنبال کرد. ایشان بارها و بارها در کشور مراکش کار عکاسی اش را دنبال کرد. کشوری که دوران خردسالی خود را در آنجا سپری کرده بود. کاربرد آزادانه و هماهنگ رنگ ها بطور چشمگیری باعث شهرتش شد. او شخص پرکاری است که تمایل دارد ایده هایش را از طریق کتاب هایش بیان کند. باربی سبک سیاه و سفید را دگرگون کرد و با رنگ های نافذ در ذهن و باور بیننده، عکاسی را به دوره جدیدی سوق داد. شاید بتوان ادعا کرد که وی با دوربینش شاهد بزرگترین و مهم ترین رویدادهای تاریخی قرن بیستم بود. “برانو باربی” توانست جوایز زیادی از جملهFrench National Order of Merit ,Overseas Press Clup Adward : Photojournalism Award, University of Missouri, دریافت کند. او همچنین نمایشکاه های متعددی در کشورهای گوناگون برپا کرده است که می توان از آن جمله به:Istunbul 2010 ,Yapikredi Sanat Yayincilik اشاره کرد که بخشی از استانبول سال 2010 پایتخت فرهنگی اروپا را شامل می شد. مهارت او در استفاده از روشنایی و رنگ و ارتباط صمیمی او با مردم استانبول در نمایشگاه عکس ” استانبول ” آنی احساس شد و شیفتگی جنون آمیز او را به رنگ ها و سایه را نمایان کرد. گردآوری: ملیحه فرهادی مترجم: مریم باقرلو #gallery-1 { margin: auto; } #gallery-1 .fg-gallery-item { float: right; margin-top: 10px; text-align: center; width: 20%; } #gallery-1 .fg-gallery-caption { margin-left: 0; } #gallery-1.fastgallery .fg-gallery-caption, #gallery-1.fastgallery .fg-gallery-caption:hover { background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; } #gallery-1.fastgallery.fg_style1 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style2 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a { background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-1.fastgallery.fg_style2 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style3 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style4 .fg-gallery-caption, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style6 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style7 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style8 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style9 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style10 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style11 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-1.fastgallery.fg_style12 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } /* FOTORAMA */ #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } /* THUMBS ONE ON */ #gallery-1.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item { display:none; } #gallery-1.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item:first-child { display:block; } #gallery-1.fastgallery.fg_thumbs_one { width:auto!important; } jQuery(function($){ $('#gallery-1.gallery.fastgallery').lightGallery({ mode:'fade', speed: 4000, thumbnail: true, controls: true }); }); jQuery(window).load(function() { jQuery(document).ready(function($){ $('.fastgallery.brick-masonry').masonry({ singleMode: true, itemSelector: '.fg-gallery-item' }); }); });

ایگل استون ویلیام

kharazi 989

نام : ویلیام نام خانوادگی: ایگل استون تاریخ تولد: 27 / 7/ 1939     بیوگرافی: ویلیام ایگل استون که اکنون 72 سال دارد پدر عکاسی رنگی شناخته می شود. شاید بهتر باشد به جای کلمه عکاسی رنگی واژه ” پدر عکاسی رنگی هنری ” را بکار ببریم زیرا ایگل استون ابداع کننده عکاسی رنگی نبوده است . با این وجود برخی معتقدند که عکاسی ایگل استون چندان هم هنری نیست! ایگل استون عکاس آمریکایی است که در 27 جولای 1939 در تنسی به دنیا آمد و در می سی سی پی بزرگ شد. او در بچگی عاشق نواختن پیانو، طرحی و کار با وسایل الکتریکی بود. با اینکه سن کمی داشت اما به کارهای تصویری علاقه زیادی داشت . مثلا عاشق خریدن کارت پستال و بریدن عکس از مجلات بود؛ حتی به فن آوری های شنیداری نیز علاقه داشت. او به مدت یکسال در دانشگاه واندر بیلت مشغول به تحصیل بود، یک ترم را در کالج دلتا استیت و جدود پنج سال در دانشگاه می سی سی پی تحصیل کرد. با این وجود هیچ مدرک دانشگاهی کسب نکرد. در زمان تحصیل بود که علاقه او به عکاسی ریشه گرفت؛ در اولین سال تحصیل یکی از دوستانش یک دوربین لایکا به او داد. ویلیام کلاسهای عکاسی دانشگاه اول میس را شرکت کرد و با ملاقات کردن نقاشی از نیویورک به نام تام یانگ با نگاه آبستره و با سبک اکسپرسیونیسم آشنا شد. ایگل استون اولین آثارش را از عکس های عکاس سوئیسی به نام رابرت فرانک و کتاب عکاس فرانسوی هنری کارتیه برسون– لحظه قطعی- الهام گرفت. در ابتدا او تصاویرش را به صورت سیاه و سفید می گرفت اما از سال 1965 شروع به تجربه عکاسی رنگی کرد. پس از آن فیلم های عکاسی شفاف مهم ترین وسیله او در شصت سال آینده شد. به نظر می رسد که دلیل پیشرفت ایگل استون در حرفه عکاسی تمایز نسبی کار او با سایر عکاسان بود. ویلیام طی دوره 1973 و 1974 در دانشگاه هاروارد به آموزش عکاسی پرداخت و این دوره زمانی بود که او روش چاپ تغییر رنگ را کشف کرد. فرایند تغییر رنگ باعث برجسته شدن کارهای او شد به طور مثال عکسی که او در سال 1973 با عنوان ” سقف قرمز” گرفت نمونه این آثار است . او خود در مورد این عکس می گوید: ” این تصویر یکی از قوی ترین عکس های من است ؛ وقتی به آن نگاه می کنید مثل این است که خون قرمز روی دیوار هنوز خیس است.” در زمان تدریس بود که وی اولین مجموعه عکس خود را که شامل 14 تصویر بود در سال 1974 تهیه کرد. این مجموعه شامل چاپ هایی بود که رنگ های آنها تغییر کرده بود. آثار وی در سال 1976 در نمایشگاه موزه هنرهای مدرن در معرض دید قرار گرفت و اولین جلد کتاب ” راهنمای ویلیام ایگل استون” به چاپ رسید. عکسهای ایگل استون در نمایشگاه موزه هنرهای مدرن، اولین نمایش عکسهای رنگی در تاریخ این موزه بود. تا کنون هشت کتاب از این عکاس آمریکایی به چاپ رسیده است . گردآوری : ایلیا فاضل اشرفی مترجم: فرانه فراهانی

اولسمن جری نورمن

kharazi 1405

نام : جری نورمن نام خانوادگی: اولسمن تاریخ تولد: 1934/11/06     بیوگرافی : جری اولسمن در 11 ژوئن در شهر دیترویت، میشیگان متولد شد. او پسر دوم یک فروشنده خواربار بود و در نوجوانی و سالهای مدرسه شاگرد زرنگی نبود. در طول دوران تحصیل در دبیرستان به عکاسی علاقمند شد. جری اولسمن معتقد بود که با استفاده از دوربین می تواند در محیط بیرون از کالبدش زندگی کند. با اینکه از نظر درسی رتبه خوبی نداشت اما توانست به زودی چند پروژه عکاسی برای خود دست و پا کند. سرانجام توانست در سال 1953 به موسسه فن آوری راچستر راه یابد و مدرک BFA را از این موسسه و مدرک MFA را از دانشگاه ایندیانا به دست آورد. بزرگ ترین و تاثیرگذارترین راهنمایی ها از سوی مینور وایت و رالف هاترسلی به او ارائه شدند که در بروز خلاقیت های او نقش بسزایی داشتند. همانطور که اولسمن می گوید بزرگترین درسی که از وایت آموخت این بود که دوربین او نه تنها قابلیت ثبت تصاویر را دارد بلکه می تواند از سوژه اصلی فراتر رفته و مفهومی را در بر داشته باشد. وایت به عنوان آموزگار بیشتر از اینکه به آموزش تکنیکهای استفاده از دوربین و لنز اهمیت دهد، به این مساله توجه داشت که چگونه آنچه دیده می شود ، ارائه گردد. او در سال 1961 برای تدریس به دانشگاه فلوریدا رفت و در سال 1962 به کمک او انجمن آموزش عکاسان راه اندازی شد و او در اولین کنفرانس مقاله ای را تحت عنوان ” ارتباط درونی تصویر و تکنیک” ارائه کرد. اولسمن استاد خلق تصاویر ترکیبی با استفاده از چند نگاتیو است. او با استفاده از چند دستگاه بزرگ کننده، تصاویر نهایی خود را به وجود می آورد. وی معتقد است که تصویر نهایی حتما نباید از یک نگاتیو باشد. امروزه، با ظهور دوربین های دیجیتال و فتوشاپ، عکاسان می توانند تصاویری شبیه به عکس های اولسمن خلق کنند. با این تفاوت که اولسمن از ابزارهای جادویی آنولوگ استفاده می کرد. او غالباً در تاریکخانه کار میکرد، و گاهی اوقات از سه تا ده بزرگ کننده استفاده می کرد تا تاثیر دلخواه خود را بگذارد. بطور کلی عکس وسیله ای برای ثبت لحظات تلقی میشود ولی اولسمن جزء اولین کسانی است که این تصور محبوب در جامعه را از بین برد. در سال 1985 اولسمن با انتشار کتاب خود ” فرایند و درک ” فریم به فریم نشان داد که چگونه نگاتیو ها را با هم ترکیب می کرد تا تصویر نهایی ایجاد گردد او غالباً بدون ترکیب بندی خاصی در ذهن، تصاویر خود را می گرفت و مجموعه گسترده ای از نگاتیو در اختیار داشت . اولسمن آثار خود را در بیش از 100 نمایشگاه فردی در ایالت متحده و سایر کشورها به نمایش گذاشته است. عکس های او در مجموعه دائمی موزه کشورهای ایالات متحده ، ژاپن ، سوئد، فرانسه و استرالیا قرار دارد. آثار او را به سادگی می توان توصیف کرد اما خلاقیت در عکس های او حالتی را دارد که حتی توجه واقع گرا ترین مخاطب را به خود جلب می کند. او خود تصاویرش را فرا زبانی می داند و معتقد است عکس هایش مانند موسیقی می توانند تجارب زیبایی شناختی را به هم متصل کند . در سال 1981 طی رتبه بندی که از سوی عکاسان آمریکایی انجام شد او جزء ده عکاس برگزیده بود . کوچکترین آثار او در حال حاضر بین 1000 تا 2500 دلار فروخته میشوند. گردآوری : ایلیا فاضل اشرفی مترجم : فرانه ساروق فراهانی  

اوانز واکر

kharazi 2067

نام : واکر نام خانوادگی: اوانز تاریخ تولد: 1903/03/11 تاریخ فوت : 1975/10/04     بیوگرافی : واکر اوانز هنرمندی بود که به وجوه زندگی روزمره توجه زیادی می نمود . آثار او نشان دهنده ی گرایش وی به امور عادی و پیش پا افتاده ی زندگی است، اموری که اغلب آنها را از لحاظ ظاهری ، بدون هرگونه آرایش و تصنع تصویر می کرد . عکس های او در عین سادگی، تجسم عالی زندگی آمریکایی هستند. اوانز در 1903 در شهر سنت لوئیس واقع در ایالت میسوری زاده شد. در مدارس خصوصی مختلفی درس خواند و یک سال نیز تحصیلات دانشگاهی دارد. در 1922 به عشق نویسندگی به پاریس رفت . اما یک سال بعد با جیب خالی و بدون اوهام سابق خود، به نیویورک بازگشت و به عنوان یک کارمند ساده در دفتر یک صرافی مشغول به کار شد اما چون علاقه ای به این کارنداشت ، خیلی زود آن را رها کرد . حدودا درهمین دوران بود که عکاسی را به عنوان حرفه و نیز هنری در نظر آورد که می توانست برآن تسلط یابد و به نحوی خلاق به اجرای آن بپردازد. اوانز نخستین عکسهای خود را در 1928 در نیویورک با دوربینی که تصاویرمنفی می گرفت، پدید آورد. از ابتدا عمدا به شیوه ای که عاری از هرگونه معنای خاص هنری بود، کارمی کرد . برخلاف عکاسان پیرو سبک نگاره نمایی که عکسهای هنری نقاشی گونه پدید می آوردند و نیز برخلاف استیگلیتز که از صحنه های پیش پا افتاده عکس می گرفت و آنها را از عواطفی نمایشی می آکند، عدسی دوربین اوانز تصاویر مستقیمی از زندگی می گرفت که کوچکترین نشانه ای از سبکی شخصی در آنها دیده نمی شد. او تنها به گویایی موضوع خود اعتقاد داشت. دوستی با هنرمندان و نویسندگان بزرگ آن زمان باعث شد که با گرایش ها و اندیشه های پیشرو آن عصر آشنا شود و با دیدی روشن و آگاهانه، از شهرهای بزرگ و روستاهای کوچک ایالات متحده، عکس بگیرد. در 1931 به عکاسی تبلیغاتی علاقمند شد، اما این کار نیز مانند شغل او در دفتر صرافی، موفقیتی حقیقی برای وی به ارمغان نیاورد. در 1932 به جهت گرفتن عکسهایی برای کتاب “جنایت کوبا” راهی کوبا شد . تصاویرپدید آمده آمیزه ای از تکچهره ها، عکس هایی از جزئیات معماری، مناظر کوچه و خیابان و تصاویر حاصل از کنجکاویهای جالب توجه بود. او با تسلط کامل بر فنون عکاسی، تصاویر زیبایی تهیه کرد که وجوه مختلف زندگی در کوبا را می نمایاند . سالهای 1935 و1936 دورانی بود که در طول آن، اوانز خلاقیت زیادی از خود نشان داد. او طی 18 ماه برای دفتر حفاظت بهره برداریهای کشاورزی به کار عکاسی پرداخت و در این دوران بود که از پیوند خوردن دید او از اشیاء و فنون عکاسی که به کار میگرفت، تصاویری بسیار قوی پدید آمد. اوانز در 1936 به همراه جیمز ایجی، شش ماه در آلباما نزد خانواده ای کشاورز و تهیدست زندگی کرد که برای درآمدی بسیار ناچیز، ساعتهای دراز کار می کردند و فرزندانشان جامه هایی مندرس بر تن داشتند. اوانز با نوعی احساس دوگانه همدردی و بی اعتنایی، به عکس گرفتن از آنها پرداخت . شرایط زندگی آنان را به صورتی مستقیم و ساده نشان داد و از ارائه هرگونه شرح و تفسیری اجتناب ورزید و بدین سان موفق شد تکچهره های شایان توجهی از مردمی بگیرد که هیچ گاه کوچکترین نشانه ای از تمکین در سیمای آنها مشاهده نمی شد. این تصاویر به همراه متنی که ایجی نوشت، کتابی را پدید آورد که چند سال بعد در 1941 با عنوان “اینک انسانهای بزرگ را بستاییم ” انتشار یافت. نخستین نمایشگاه عکس موزه هنر نوین نیویورک در 1938 به آثار اوانز اختصاص یافت و موزه کتاب این نمایشگاه را با عنوان “عکس های آمریکایی” منتشر کرد. اوانز معمولا از دوربینی استفاده می کرد که اگرچه از لحاظ تنظیم و میزانسازی و ژرفا نمایی انعطاف پذیری زیادی داشت ، اما دست و پا گیر بود وکارکردن با آن به کندی انجام می پذیرفت و توجه ها را به خود جلب می کرد. از این رو در 1938 شروع به استفاده از یک دروبین کوچک کونتاکس 35 میلی متری کرد و به نحوی کاملامتفاوت به کار با آن پرداخت. سرگرم عکاسی از مترو شد و برای این کار دوربینش را زیر لباسش مخفی می کرد . اوانز بی آنکه امکان کنترل ترکیب بندی عکس را داشته باشد ، ناگزیر بود به تصویر کردن چهره ها و حرکات مردم کنار خود بسنده کند . این مجموعه را به شکل کتابی با عنوان “بسیاری کسان فراخوانده شده اند” انتشار داد. اوانز از 1945 تا 1965 به عنوان نویسنده و عکاس برای مجله” فورچون” کار کرد . در بسیاری از موارد ، اندیشه هایی را که نسبت به آنها علاقه ای کاملا شخصی داشت ، با نوشتن مطلب بیان می کرد و باعکس ملموس می ساخت . بدین سان که دلبستگی او به معماری خاص امریکا در مقاله های او به صورتی آشکار هویدا گردید. او همچنین به فضاهای داخلی دفاتبر قدیمی هتل ها و نیز سایر موضوعات امروزی تر علاقمند بود. اوانز از 1965 تا زمان مرگ خود در 1975 به آموزش عکاسی در دانشگاه یل پرداخت. برگرفته از کتاب : عکاسان بزرگ جهان سوابق اجرایی و هنری: • کتاب “اینک انسانهای بزرگ را بستاییم “، انتشار:1941 • کتاب “عکسهای آمریکایی”، انتشار:1938 • کتاب “بسیاری کسان خوانده شده اند”، انتشار: 1966 • نویسنده و عکاس مجله “فورچون”.1945- 1965 • استاد دانشگاه “یل”.1965-1975 #gallery-2 { margin: auto; } #gallery-2 .fg-gallery-item { float: right; margin-top: 10px; text-align: center; width: 20%; } #gallery-2 .fg-gallery-caption { margin-left: 0; } #gallery-2.fastgallery .fg-gallery-caption, #gallery-2.fastgallery .fg-gallery-caption:hover { background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; } #gallery-2.fastgallery.fg_style1 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style2 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a { background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-2.fastgallery.fg_style2 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fg_style3 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fg_style4 .fg-gallery-caption, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fg_style6 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fg_style7 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fg_style8 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fg_style9 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fg_style10 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fg_style11 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-2.fastgallery.fg_style12 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-2.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } /* FOTORAMA */ #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-2.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } /* THUMBS ONE ON */ #gallery-2.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item { display:none; } #gallery-2.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item:first-child { display:block; } #gallery-2.fastgallery.fg_thumbs_one { width:auto!important; } jQuery(function($){ $('#gallery-2.gallery.fastgallery').lightGallery({ mode:'fade', speed: 4000, thumbnail: true, controls: true }); }); jQuery(window).load(function() { jQuery(document).ready(function($){ $('.fastgallery.brick-masonry').masonry({ singleMode: true, itemSelector: '.fg-gallery-item' }); }); });

اسمیت ویلیام یوجین

kharazi 2170

نام : ویلیام یوجین نام خانوادگی: اسمیت تاریخ تولد: 20 / 12/ 1918 تاریخ فوت : 15 / 9/ 1987   بیوگرافی : ویلیام یوجین اسمیت (1918-1978) عکاس خبرنگار معروف آمریکایی است. او بدلیل بی توجهی و مصالحه نکردن با استانداردهای حرفه ای عکاسی و به نمایش کشیدن عکسهای واضحی از خشونت ها در جنگ جهانی دوم شهرت فراوانی یافت. ویلیام متولد ویچیتا از ایالت کانزاس آمریکا است. در سن 15 سالگی در حالی که هنوز دوران دبیرستان را به پایان نرسانده بود در دو روزنامه محلیEagle و Beacon کار می کرد. پس از دبیرستان موفق به کسب یک بورس تحصیلی عکاسی در دانشگاه نوتردام هندوستان شد . اما پس از یک سال آن را رها کرد و به نویورک رفت و در Newsweekمشغول به کار شد. او خیلی زود به خاطر شخصیت کمالگرا و کنایه گویی که داشت شناخته شد. اسمیت کم کم به این نتیجه رسید که عکاسی قدرت زیادی در بالابردن سطح آگاهی اجتماع و تاثیر گذاری برآن دارد. او مشتاق مخاطبان کثیری برای عکسهایش بود تا داستان تند و تلخ عکسهای اورا درک کنند. در سال 1938 به عضویت آژانس عکس ستاره سیاه پیوست و توانست به صورت عکاس آزاد، برای مجلات Life ، Colliers، Harper Bazar کار کند. در سال 1939 به مجله Life پیوست . اگرچه تا 1955 ارتباط دور و گاهی نزدیک با این نشریه داشت ولی همواره جزء یکی از عکاسان حرفه ای و مورد احترام آنها بود. در سال 1942 اسمیت در حالی که از صحنه های شبیه سازی شده جنگ برای مجله رژه (Parade )عکاسی می کرد، مجروح شد. یوجین اسمیت به عنوان خبرنگار انتشارات Ziff-Davis در جنگ جهانی دوم وارد خط مقدم جزایز ایسلند، محل یوروش مهاجمان آمریکایی علیه نیروهای ژاپنی شد و این جنگ را پوشش تصویری داد. او از تفنگداران نیروی دریایی ایالت متحده در سایپان، گوام، ایوجیما و اوکیناوا عکاسی کرد. اسمیت در اوکیناوا مورد اصابت گلوله خمپاره قرار گرفت و به سختی مجروح شد. پس از بهبودی و گذراندن دوران نقاهت، اسمیت مجددا به لایف پیوست و از سال 1947تا1954 مشغول تکمیل کردن و نگارش یک سری مقاله ها و رساله های عکاسی شد. هرچند این کارها به اندازه کافی او را مشغول کرده بود ولی اسمیت همواره به دنبال فرصتی برای تحرک عکاسی خود می گشت به همین خاطر حضور در لیگ فوتبال به عنوان عکاس از 1948 تا 1950( که در این کار برترین عکاس بود) ، حضور در گروه عکاسان مگنوم از1955 تا 1958 و تدریس در مدرسه جدید شهر نیویورک در رشته تحقیقات اجتماعی و .. از جمله فعالیتهای او در این سالهاست. در سال 1950 به مناسبت انتخابات عمومی انگلستان به آنجا فرستاده شد که در آن حزب کارگر در زمان كلمنس آتلى فاتح انتخابات شد و چون نتیجه انتخابات مورد تصویت قرار نگرفت، تنها تعداد محدودی از عکاسی های او چاپ و منتشر شد که از جمله آن سه تصویر از دره های جنوبی ولز بود. در این میان او سه بار برنده ی Guggenheim Fellowship شد و همچنین در 1959 برنده جایزه کنفرانس سالانه ASMP در بخش فتوژورنالیسم و نیز توسط مجله معروف و پرمخاطب عکاسی جزء 10 عکاس برگزیده جهان انتخاب شد . سرانجام اسمیت در سال 1978 دار فانی را وداع گفت. #gallery-3 { margin: auto; } #gallery-3 .fg-gallery-item { float: right; margin-top: 10px; text-align: center; width: 25%; } #gallery-3 .fg-gallery-caption { margin-left: 0; } #gallery-3.fastgallery .fg-gallery-caption, #gallery-3.fastgallery .fg-gallery-caption:hover { background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FC615D; } #gallery-3.fastgallery.fg_style1 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style2 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a { background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-3.fastgallery.fg_style2 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fg_style3 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fg_style4 .fg-gallery-caption, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FFFFFF; background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fg_style6 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fg_style7 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fg_style8 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fg_style9 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fg_style10 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fg_style11 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FC615D; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-3.fastgallery.fg_style12 .fg-gallery-caption { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-3.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#FC615D; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } /* FOTORAMA */ #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__html > div { color:#FFFFFF; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#FFFFFF; } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-3.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#FFFFFF; } /* THUMBS ONE ON */ #gallery-3.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item { display:none; } #gallery-3.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item:first-child { display:block; } #gallery-3.fastgallery.fg_thumbs_one { width:auto!important; } jQuery(function($){ $('#gallery-3.gallery.fastgallery').lightGallery({ mode:'fade', speed: 5000, thumbnail: true, controls: true }); }); jQuery(window).load(function() { jQuery(document).ready(function($){ $('.fastgallery.brick-masonry').masonry({ singleMode: true, itemSelector: '.fg-gallery-item' }); }); });

آشنایی با هیستوگرام دوربین دیجیتال- تون و کنتراست

kharazi 2254

موضوع : ساختمان دوربین منبع مقاله :  نشریه کمبریج این کالر توانائی تفسیر هیستوگرام دوربینهای دیجیتال، یکی از مهمترین نکات در کار با این نوع دوربینها می باشد. هیستوگرام نموداری است که میزان و نسبت پراکندگی تونهای تصویر از تیره ترین تا روشنترین بخش را نمایش می دهد و با مطالعه آن می توانیم بفهمیم که آیا عکس درست نوردهی شده است یا نه؟! نورهای موجود در تصویر تند یا تخت هستند یا غیر تخت، آیا عکس در نقاط تیره یا روشن دارای جزئیات است یا نه؟! و اینکه عکس به چه ویرایشهای نرم افزاری احتیاج دارد. درک هیستوگرام دوربینهای دیجیتال ممکن است در پیشرفت شما در کار با کامپیوتر تاثیر آنچنانی نداشته باشد اما مطمئنا در افزایش توان شما در عکاسی دیجیتال تاثیر بسزایی دارد. هر پیکسل در یک تصویر دیجیتال دارای رنگیست که از ترکیب سه رنگ اصلی آبی، سبز و قرمز بدست می آید. همچنین در صورتیکه تصویر 8-bit باشد می تواند مقدار روشنایی از 0 تا 255 سطح را به خود بگیرد. هیستوگرام RGB از محاسبه اینکه در هر سطح روشنائی از 0 تا 255 چه تعداد پیکسل وجود دارند ساخته می شود. در شکل زیر شمای کلی یک هیستوگرام را مشاهده می کنید. تونها به محدوده ای که بیشتر تونهای روشنائی در آن حضور دارند گستره تونال (tonal range) گفته می شود. گستره تونال هر عکسی با عکسهای دیگر متفاوت است، بنابراین نمی شود یک هیستوگرام ایده ال برای همه عکسها در نظر گرفت، ولی تفسیر آنها در زمان ثبت تصویر کمک می کند تا عکاس کارهایی را که لازم است برای یک ثبت خوب انجام دهد. تصویر بالا نمونه ای است از یک هیستوگرام با گستره تونال وسیع، همچنین در این مثال مشخص شده است که هر محدوده از عکس، کدام محدوده از نمودار هیستوگرام را بوجود می آورد. عکس فوق دارای مقدارکمی تونهای میانه (midtones) است ولی در عوض مقادیر فراوانی تونهای روشن (highlight) درقسمت بالا- سمت راست عکس و سایه ها (shadow) در قسمت پائین- سمت چپ عکس دارد که مقدار هر کدام از این تونها را می توانید در گوشه های سمت راست و چپ نمودار هیستوگرام ملاحظه کنید. خیلی وقتها شرایط نوری مانند عکس بالا خارق العاده نیست. در شرایط نوری عادی یا معمولی، درصورتیکه عمل نوردهی صحیح انجام شود، نمودارهیستوگرام اغلب دارای یک قله در مرکز می شود که این قله در دامنه به سمت تونهای روشن (highlight) و سایه ها(shadows) متمایل می شود. اکثر دوربینهای اتوماتیک از صحنه هایی مانند تصویر سمت راست، عکسهایی تولید می کنند که به هیستوگرامی مانند آنچه در پایین آمده است منجر می شود. در این تصویر خود قایق بوسیله نور مستقیم خورشید و آب بوسیله نور منعکس شده از ساختمان روشن گردیده است.     تصاویر تیره مایه( LOW KEY ) و روشن مایه( HIGH KEY )  اگرچه اغلب دوربینها هنگامی که بر روی مد اتوماتیک قرار گرفته باشند تصاویری تولید می کنند که هیستوگرام آنها دارای یک قله در وسط می باشد اما بطور کلی محل قرار گرفتن این قله به میزان زیادی به شرایط نوری در زمان ثبت تصویر ارتباط دارد. تصاویری که اغلب تونهای آنها در محدوده سایه (shadows)هیستوگرام قرار گرفته باشند را تصاویر تیره مایه (LOW KEY ) و تصاویری که اغلب تونهای آنها در محدوده روشنیهای (highlight) هیستوگرام قرار داشته باشند، تصاویر روشن مایه(high key ) نام دارند. قبل از گرفتن عکس، تشخیص اینکه تصویر پس از ثبت از نوع روشن مایه ( HIGH KEY ) خواهد بود یا از نوع تیره مایه ( LOW KEY ) کاربرد زیادی دارد. به دلیل اینکه سیستم نورسنجی دوربینها از نور بازتاب یافته کلی از سوژه برای نورسنجی استفاده می کنند و این توانائی را ندارند که میزان روشنائی دقیق سوژه را مشخص نمایند در نتیجه بسیاری از دوربینها از الگوریتمهای خاص و پیچیده ای استفاده می کنند تا این محدودیت را دور زده و میزان روشنایی سوژه را تخمین بزنند. نتیجه این تخمین برای صحنه هایی که اکثر تونهایشان در ناحیه تونهای میانه قرار می گیرند، قابل قبول است، در حالیکه در صحنه های روشن مایه ( HIGH KEY )  و تیره مایه ( LOW KEY ) عکس روشن تر یا تیره تر از حد معمول می گردد، برای نورسنجی بهتر است خود عکاس بصورت دستی نورسنجی کند. در این صورت عکاس می تواند تصمیم بگیرد که روشنایی های میانه روشن تر از تونهای میانه ثبت شوند یا تیره تر از آنها. عکسهای زیر حاصل استفاده از نورسنجی اتوماتیک دوربین است، همانطور که می بینید اکثر تونها در محدوده میانه قرار گرفته اند. بیشتر دوربینهای دیجیتال، در صحنه های تیره مایه  ( LOW KEY )  طوری عمل می کنند که هیچکدام از اجزای روشن موجود در صحنه بیشتر نور نبینند ( over expose ) و با این روش برای قسمتهای تیره تر اهمیت قایل نمی شوند. از طرف دیگر در تصاویر روشن مایه ( HIGH KEY ) اغلب بخشهایی وجود دارند که کمتر نور خورده اند (underexpose). بطور کلی در عکاسی دیجیتال امکان بازگردان قسمتهای کمتر نور دیده (underexpose) بسیار بیشتر از قسمتهای بیشتر نور دیده (over expose) شده است اگرچه اینکار با نویز همراه باشد. معمولا در قسمتهایی که از شدت بیشتر نور دیدن (over expose) به رنگ سپید تبدیل شده اند، جزئیات کاملا از دست رفته است که به این حالت انفجارسپیدی ( Clipping ) گفته می شود. کنتراست کنتراست تفاوت مقدار روشنائی در قسمتهای تیره عکس با قسمتهای روشن می باشد، یک هیستوگرام حتی می تواند میزان کنتراست تصویر را مشخص نماید. هیستوگرام عکسهایی که کنتراست بیشتری دارند از گستره تونال وسیعتری برخوردار است و هیستوگرامهایی که بصورت یک پیکان باریک درآمده اند، نشان دهنده پایین بودن میزان کنتراست می باشند. کنتراست زیاد تصویر، جلوه بصری بسیار زیبایی را برای بیننده خلق می کند. همانطور که در تصویرهای بالا می بینیم آبی که با کنتراست بالاتر ثبت شده است زیباتر به نظر می رسد. میزان کنتراست در هر یک از بخشهای تصویر بسته به بافت سوژه و میزان نور موجود در آن بخش می تواند متفاوت باشد. همانطور که در پائین میبینید تصویر قایق و دریاچه به سه بخش تقسیم شده است که هر بخش کنتراست مخصوص به خود را دارد. بخش بالایی به این دلیل که قایق تحت تابش نور مستقیم خورشید قرار گرفته است (نه نور بازتاب یافته از ساختمان) دارای بیشترین میزان کنتراست نسبت به بخشهای دیگر است. نور مستقیم خورشید به ایجاد سایه های غلیظ تر در زیر قایق و روشنی های شدیدتر در قسمت روی قایق منجر شده است که این باعث بالا بودن کنتراست این قسمت می شود. بخشهای میانی و پایینی تصویر اما تحت تاثیر نور ضعیف شده و بازتاب یافته از ساختمان هستند. بطور کلی نورهای بازتاب داده شده کنتراست کمی ایجاد می کنند.عکسهای حاصل از این نورها مانند زمانیست که یک عکاس در مه عکاسی کرده باشد، بخش پایینی نسبت به بخش بالایی دارای کنتراست بیشتری است که این به دلیل وجود سایه روشنها و بافت آبی آسمان است، در این قسمت روشنی های خوبی دیده می شوند اما به نسبت بخش بالایی، تصویراز فقدان سایه های عمیق رنج می برد.

استیگلیتز آلفرد

kharazi 2348

نام : آلفرد نام خانوادگی: استیگلیتز تاریخ تولد: 1 / 1/ 1864 تاریخ فوت : 13 / 7/ 1946     بیوگرافی : در 1864 در نیوجرزی ازپدر و مادری آلمانی زاده شد . پدر او مردی ثروتمند و نقاشی غیر حرفه ای بود که دشمن رسوم قراردادی و دلباخته ی هنر بود. بنابراین استیگلیتز در فضای آزادی طلبانه ای رشد کرد. در 1881 به آلمان رفت تا در آنجا به تحصیل مکانیک بپردازد ، اما دوسال بعد به عکاسی علاقه مند شد و به زودی مکانیک را برای همیشه کنار گذاشت . عکاسی سریعا مبدل به مشغله ی فکری حقیقی استیگلیتز شد و اورا بر آن داشت که نه تنها برجنبه ی فنی این رشته ، بلکه بروجه هنری آن نیز تسلط یابد . استیگلیتز نیز همانند اکثر عکاسان هم عصر خود ، عکسهایی با مشخصه حکایت گونه می گرفت ، یعنی عکس هایی که سرگذشتی را روایت می کردند و اساسا ازنقاشی های مردم پسند الهام گرفته شده بودند. آثار او آنقدر طبیعی و واقعنما بود که وقتی در 1896 ، یکی از عکسهایش در نشریه فتوگرافیک تایمز به چاپ رسید ، بسیاری از خوانندگان آن را تصویر یک نقاشی پنداشتند. آلفرد استیگلیتز هنرمندی بود که با کوشش های مجدانه خود ، به نخستین عکاسان قرن بیستم امکان داد که سبک متداول آن دوران را که شامل تقلید از موضوعات و جلوه های هنر نقاشی بود ، کنار بگذارند و به تلقی نوین و خاص تری از عکاسی روی آورند . استیگلیتز در تمامی طول زندگی خود، در راه آزادی بیان هنری و شخصی مبارزه کرد . او در نشریاتی همچون کامرا ورک و نیز در نگارخانه های نیویورک ، مدافع هنرمندان پیشگامی بود که آثار خود را غالبا برای نخستین بار در برابر مردمی که عموما احساسی خصمانه نسبت به هنر نو داشتند، به نمایش می گذاشتند. استیگلیتز در 1890 به نیویورک بازگشت و به کار فتو گراوور پرداخت ، اما موفقیت چندانی حاصل نکرد و بنابر این تصمیم گرفت بیشتر اوقات خود را صرف عکاسی و تامل درباره عکس کند . استیگلیتز اعتقادی به دستکاری تصاویر منفی و عکس ها برای حصول جلوه های اسرار آمیز و رویایی ، که در آن زمان متداول بود ، نداشت و به برخوردی مستقیم تر با موضوع می اندیشید . تصور می کرد که بیان خلاق با پرهیز از دخل و تصرف در مشخصات موضوع و بهره گیری از توانایی های دوربین عکاسی درکار تصویر آفرینی ، می تواند از ورای عکاسی به نهایت کمال خود برسد. اگرچه استیگلیتز ذوق تصویری برخی هنرمندان دیگر را هم می ستود ولی تا پایان عمر خویش عکاسی ساده و ناب را ترجیح داد. استیگلیتز برای آنکه دیگران را در اندیشه های خود شریک سازد و مشوق کارهای ارزشمند شود ، در 1897 نشریه ای با عنوان کامرا کلاب (Camera Club) در نیویورک منتشر کرد و با استفاده از موقعیت خود در کامرا کلاب هرماه نمایشگاهی از آثار مورد توجه خود برپا ساخت . عکاسی آمریکا را به طرز شایسته ای در نمایشگاه های خارجی معرفی کرد و به صورت کلی به دفاع از هر آنچه گامی به سوی جلو بود پرداخت. در 1902، پس از ترک کامرا کلاپ حس طغیانی که در وجودش برانگیخته شده بود ، نهضت عکاسی جدایی طلب را پایه گذاری کرد. این نهضت عکاسان بزرگی را دردل خود جای داد که بنابه تعبیر خود استیگلیتز ” از تصور رایج درباره آنچه عکس باید باشد ، دور شده بودند.” به سرعت این نهضت تبدیل به مکتب اصلی تفکر عکاسی آمریکا شد. . تاسیس مجله کامرا وورک (Camera Work) به گونه ای ادامه این نهضت بود و با سایر مجلاتی که در این زمینه منتشر می شد کاملا متفاوت و ویژگیهای خاص خودش را داشت. در سال 1905 نگارخانه 291 را افتتاح کرد و به واسطه آن بر اندیشه های تازه هنری تاثیر گذاشت . سر انجام استیگلیتز از فشارها و تنشهای کارهای انتشاراتی و نمایشگاهی فرسوده شد . او به طرز روزافزونی اعتقاد می یافت که اکثر عکاسان همعصر وی دچار کمبود احساس های بصری و معتقدات اخلاقی هستند . عکس های استیگلیتز مجموعه ای است که با تصاویری از صحنه های زندگی روزمره ی نیویورک آغاز می شود و به تکچهره های همسرش جورجیا اوکیف ، که شامل صدها تصویر می شود ، ونیز عکسهایی که آنهارا “معادل” می نامید ، ختم می گردد.موضوعاتی که به صورتی یکدست در سراسر عکسهای استیگلیتز به چشم می خورد ، اساسا حاصل توجه به زندگی ، بشریت و آزادی بیان بوده است. او توانست این اندیشه های خود را با وسواس آشکاری در آفرینش شکل ها و ساختارهای تصویری و نیز با حس خطا نا پذیری درکار ترکیب بندی بیامیزد . او در افزودن بر اهمیت امور بصری برای قرن بیستم سهمی به سزا داشت و مشروعیت دعوی عکاسی را مبنی بر این که نوعی قالب هنری به معنی کامل کلمه است ، به اثبات رساند. #gallery-4 { margin: auto; } #gallery-4 .fg-gallery-item { float: right; margin-top: 10px; text-align: center; width: 25%; } #gallery-4 .fg-gallery-caption { margin-left: 0; } #gallery-4.fastgallery .fg-gallery-caption, #gallery-4.fastgallery .fg-gallery-caption:hover { background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; } #gallery-4.fastgallery.fg_style1 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style2 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a { background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-4.fastgallery.fg_style2 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fg_style3 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fg_style4 .fg-gallery-caption, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fg_style6 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fg_style7 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fg_style8 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fg_style9 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fg_style10 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fg_style11 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-4.fastgallery.fg_style12 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-4.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } /* FOTORAMA */ #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-4.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } /* THUMBS ONE ON */ #gallery-4.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item { display:none; } #gallery-4.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item:first-child { display:block; } #gallery-4.fastgallery.fg_thumbs_one { width:auto!important; } jQuery(function($){ $('#gallery-4.gallery.fastgallery').lightGallery({ mode:'fade', speed: 4000, thumbnail: true, controls: true }); }); jQuery(window).load(function() { jQuery(document).ready(function($){ $('.fastgallery.brick-masonry').masonry({ singleMode: true, itemSelector: '.fg-gallery-item' }); }); });

استراند پل

kharazi 1576

نام : پل نام خانوادگی: استراند تاریخ تولد: 1890 تاریخ فوت : 1976   بیوگرافی : پل استراند یکی از قهرمانان عکاسی نوین است . آلفرد استیگلیتز در 1917 این افتخار را به او داد که یک شماره کامل مجله ی “کامراورک” را که به صورتی نفیس به چاپ می رسِد ، به عکس های وی اختصاص داد. استیگلیتز که زندگی خود را وقف مبارزه با پوچی و بی خردی کرده بود ، در مقدمه ی خود بر این شماره طرز مبالغه آمیزی استراند را ستود و او را به عنوان ” کسی که به راستی از درون این هنر چیزی را برای آن به ارمغان آورده و نسبت به پیشینیان خود چیزی را برآن افزوده است . ” معرفی کرد . پل استراند در 1890 در نیویورک زاده شد . او شاگرد لویس هانس عکاس مشهور بود . عکسهای 1917 استراند به صورتی استثنایی از تنوعی گسترده برخوردار بودند و مهم تر این که تقریبا خطوط اصلی آنچه را که بعدها در قلمرو عکاسی باید روی می داد ، مشخص می ساختند. استرانگ با عکسهای مستقیم وخود انگیخته ای که از مردم خیابان می گرفت رازهای درونی و اضطراب های مردم را نمایان می ساخت و با این کار پیشگام شیوه واقع گرایی روانی عکاسان سالهای 1920 شد. در عکسهای استراند تعمدا مختصات تصویر پنهان شده و یا آنها را تغییر داده و زمینه عکس را در سایه فرو برده و یا آن را به تمامی مخفی ساخته است . از همان ابتدا تصاویر او در بردارنده ی انفصال های عجیب و فضاهای تهی میان سطح های اصلی بودند، آنچنان که نیروی تخیل باید فاصله های میان آنها را پر می ساخت. بدین سان بود که استراند از بیننده عکسهای خود توقع شناخت دقیقی ازپدیده ی دید را داشت و آن را به عنوان فرایندی فعال به شمار می آورد که تواما برساخته فرض و درک مستقیم بیننده بود. اودر سراسر زندگی خود مجذوب پدیده ی دید بود و در تنظیم عکسهای خود همواره با دشواری های فضایی مواجه بود. استراند به موازات این نگرش ، و شاید هم به صورتی ناگزیر ، احترام عمیقی نسبت به اشیاء ، آن گونه که هستند ، در خود احساس می کرد . . . . او از چارچوب های در ، نماهای ساختمان ها و اشیایی که به صورت قرینه ساخته شده بودند، عکس می گرفت . همواره تفاوت های آشکاری میان سمت چپ و راست تصاویر او وجود دارد . استراند تنها به عناصر خورد توجه نشان می داد و همانند بسیاری از عکاسان همعصر خود ، از علف ها و سرخس ها و برگ ها عکس می گرفت و سعی می شد تا نشان دهد که این عناصر در محل هایی معین و در زمانهایی مشخص وجود داشته اند. علفهای تصاویر استراند اغلب زیر فشار وزن شبنم خم شده اند و در زیر تابش نور و یا در سایه ، شکلی پیچ و تاب خورده به خود گرفته اند و بدین سان ، بر وجود دنیای بزرگتری که تنها اجزایی از آن هستند، دلالت می کند. با این همه ، ممکن است استراند به عنوان عکاس تک چهره شناخته شده تر باشد. مدلهای استراند که اغلب روستایی بودند ، گویی با طبیعت یگانگی داشتند …. زمانی که استراند مرد کاملی شد ، مصادف با دورانی بود که همگان امیدهای بزرگی به آینده بسته بودند. راهنمای او آلفرد استیگلیتز بود که با اعتقاد ، در راه این آینده ی بهتر به مبارزه برخاست و استراند کاری جز ادامه دادن راه وی نکرد. #gallery-5 { margin: auto; } #gallery-5 .fg-gallery-item { float: right; margin-top: 10px; text-align: center; width: 20%; } #gallery-5 .fg-gallery-caption { margin-left: 0; } #gallery-5.fastgallery .fg-gallery-caption, #gallery-5.fastgallery .fg-gallery-caption:hover { background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; } #gallery-5.fastgallery.fg_style1 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style2 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a { background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-5.fastgallery.fg_style2 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fg_style3 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fg_style4 .fg-gallery-caption, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fg_style6 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fg_style7 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fg_style8 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fg_style9 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fg_style10 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fg_style11 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-5.fastgallery.fg_style12 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-5.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } /* FOTORAMA */ #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-5.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } /* THUMBS ONE ON */ #gallery-5.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item { display:none; } #gallery-5.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item:first-child { display:block; } #gallery-5.fastgallery.fg_thumbs_one { width:auto!important; } jQuery(function($){ $('#gallery-5.gallery.fastgallery').lightGallery({ mode:'fade', speed: 4000, thumbnail: true, controls: true }); }); jQuery(window).load(function() { jQuery(document).ready(function($){ $('.fastgallery.brick-masonry').masonry({ singleMode: true, itemSelector: '.fg-gallery-item' }); }); });

ارویت الیوت

kharazi 1579

نام : الیوت نام خانوادگی: ارویت تاریخ تولد: 26 / 07/ 1928     بیوگرافی : الیوت ارویت در ماه جولای سال 1928 میلادی، از پدر و مادری روسی در شهر پاریس دیده به جهان گشود. سال های کودکی خود را در کشور فرانسه و شهر میلانو ایتالیا گذراند. در سال 1939 با خانواده خود به آمریکا مهاجرت کرد. در کالج شهری لس آنجلس تحصیلات خود را به پایان رساند و در زمان جنگ جهانی دوم در یک لابراتوار عکاسی مشغول به کار شد. در سال 1948 به نیویورک نقل مکان کرد و فیلمسازی را در مدرسه جدید پژوهش های اجتماعی (واقع در نیویورک) فرا گرفت. او در دهه 50 میلادی و در بحبوحه جنگ جهانی دوم به عنوان دستیار عکاس در شرکت نفت Standard Oil Company (واقع در نیوجرسی) و برای شرکت های سیگنال ارتش آمریکا شروع به کار کرد و با عکاسان سرشناسی همچون: ادوارد استایکن و رابرت کاپا آشنا شد. پس از آن، ارویت به عکاسی آزاد روی آورد و برای مجلات Collier، Look، Life و Holiday عکس می گرفت. با پیوستن به آژانس عکس مگنوم (Magnum Photos) در سال 1953، ارویت توانست به پروژه های عکاسی مختلفی در سفرهای خود در سرتاسر دنیا بپردازد. ارویت بینش عکاسی خود را در دوران پس از جنگ، با ظهور عکاسی مستند خبری پرورش داد. او حرفه‌ی خود را در زمینه عکس های خبری، مد و تبلیغات دنبال کرد و با اینکه در حوزه عکاسی تبلیغاتی بسیار موفق بود، ولی وجهه و شهرت بین المللی او، دستاورد نگاه شخصی او بود به سایر موضوع های عکاسی اش. عکس های سیاه و سفید الیوت ارویت با بن مایه هایی از نگاه طنز و نگاهی انسانی، پایه ای ترین و مخفی ترین زوایای احساسات انسانی را می تواند به نمایش بگذارد. این عکس ها اغلب بر پایه تجانس های تصویری بنا شده است. وقایع نامرتبط و دور از عادت توسط گرافیک قوی و ترکیب بندی های (کمپوزیسیون) پایدار جای خود را در عکس وی تثبیت کرده اند. (مثل عکس سگ کوچکی که در Bally Cotton کشور ایرلند، در میان زمین و آسمان ثبت کرده است). الیوت به مدت سه سال (از سال 1966) ریاست آژانس عکس مگنوم را نیز بر عهده داشت. کارهای شخصی وی در مونوگراف های متعددی منتشر شده است. عکس های وی در موزه های گوناگونی در سرتاسر دنیا گردآوری و به معرض نمایش مردم و متخصصین گذاشته شده است. از جمله این نمایشگاه ها می توان به: موزه هنر معاصر در نیویورک، انستیتو Smithsonian در واشنگتن دی سی، انستیتو هنر شیکاگو و کونستائوس زوریخ اشاره کرد. از فیلم های بلند سینمایی، مستند و تبلیغاتی او در تلویزیون نیز می توان به آثاری همچون: داستین هافمن، آرتور پن:کارگردان، زیبایی درد نمی شناسد، چمن سرخ، سفید و آبی و شیشه گران هرات افغانستان اشاره کرد. وی همچنین در فیلم باب دیلن: راهی به سوی خانه نیست (سال 2005) به عنوان عکاس صحنه های ثابت حاضر بوده است. گردآوری:ملیحه فرهادی، ابراهیم باقرلو مترجم: محمد صادقی

بنر کتاب عکس

لایت روم