نمایشگاه گروهی عکس طبیعت مازندران در مازندران

operator 148

نمایشگاه گروهی عکس طبیعت مازندران از نگاه عکاسان مازنی و دیگر نگاه ها عصر روز یکشنبه 15 اسفند ماه جاری در مرکز استان مازندران گشایش می یابد. به گزارش پایگاه عکس چیلیک در این نمایشگاه که با عنوان دومین نمایشگاه عکس باشگاه عکاسان مازندران از آن یاد شده است تعداد 81 قطعه عکس رنگی و سیاه سفید از 72 عکاس  علاقمند به عکاسی از موضوع طبیعت مازندران در اندازه 40 در 60 سانتیمتر به نمایش گذاشته می شود. اسامی عکاسان صاحب اثر در این نمایشگاه به این ترتیب معرفی شده است:‌ ابراهیم ثمرصفا ، ابراهیم رفیعی پرکوهی ، ابراهیم فلاح ، آتنا احسانی کوتنایی .، احسان جزینی ، احمد بلباسی ، آرش خداداد ملکشاه ، ارشیا حسین زاده ، اصغر عالیشاه ، امید ابراهیم زاده ، امیرحسین ثباتی ، امیرحسین قنبری ، الهه آزادی ، الهه اسودی ، پرنیا جولایی ، پندار اکبری ، جواد خالق زاده آهنگر ، حامد امیرنژاد ، حامد کلانتری ، حسن شیرزاد ، حسن صفری ، حسین احمدنژاد ، حمیدرضا احمدی اتویی ، حمیدرضا حامی ، دانیال برزگر ، ربابه سلیمانی ، رضا زاهدیان ، روجا خاکسار ، زکیه باباجانی ، سپیده حسینی ، سید اسحق موسویان ، سیدرضا محمدنژاد کناری ، سیدمحسن خانجان زاده ، سیدمحمدصالح کلانتری ، سیدولی شجاعی لنگری ، سیداحمد طاهرپور ، سیده فاطمه دابوئیان طبری ، سیده لیلا صابری خجسته ، سیده معصومه اسماعیلی ، عباس اسلامی کیاسری ، عقیل تشکری ، علی اکبر رمضان نتاج ، علی اکبر شیخی ، علی خلیلی ، علی کاظمی ، عليرضا اسماعيلى كنارى ، فاطمه محمدزاده ، فاطمه محمدی ، فرج ا.. رمضانی ، فرحبخش فرهیدنیا ، محمدحسین یوسف تبار شفیعی ، کیوان جعفری ، محمد دانشمند ، محمد محمدی ، محمد موسی زاده ، مرتضی قربانی راد ، مصطفی نیک نقش ، مهدی رجب پور ، مهدی زاهدیان ، مهدی عابدپور ، مهدی محبی پور ، مهدی محمدی گرجی ، مهدی مومنی مقدم ، مهدی نصیری ، مهشید کیاکجوی ، میکائیل صادقی ، هدی رحیم زاده ، وحید سلیم اسدی ، علی صبیح الکاظم و نرمین مولایی و  ضیاالعیساوی از کشور عراق و عباس اسلامی کیاسری از انگلستان . مسئولیت برگزاری و گردانندگی این نمایشگاه گروهی عکس را سیدولی شجاعی لنگری از عکاسان استان عهده دار است. نمایشگاه گروهی عکس طبیعت مازندران زیر نظر باشگاه عکاسان جوان در ساعت 14 روز یکشنبه 15 اسفند ماه جاری در نگارخانه اداره کل ارشاد اسلامی استان مازندران گشایش یافته و علاقمندان می توانند همه روزه ا پایان روز 20 اسفند ماه به جز روزهای تعطیل از ساعت 10 تا 19 از عکس های این نمایشگاه دیدن کنند. نگارخانه نمایشگاه در ساری، میدان امام، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

نخستین سالانه عکس دانشجویان رشته عکاسی دانشگاه تهران

operator 129

نخستین سالانه عکس دانشجویان رشته عکاسی دانشگاه تهران با ارایه عکس و برگزاری نشست هایی با موضوع هایی مرتبط با عکاسی در نگارخانه ی تهران برگزار می شود.  به گزارش پایگاه عکس چیلیک در این نمایشگاه که در طی نشر فراخوانی به بار نشسته است تعداد عکس هایی از دانشجویان رشته عکاسی دانشگاه تهران ارایه شده است. عکاسان صاحب اثر در این نمایشگاه به این ترتیب اعلام معرفی شده اند: هادی آزادبخت، آزاده اوجی، میلاد پروز، ناهید پوزش، مژگان تاج الدینی، نسیم حقیقی، حبیبه خاتمی، سحر خزایی، حوریا رجب زاده، علی رزاق منش، غزاله رضایی، حسین روشن بخت، شادی ظفر، سارا عباس پور، مهدی فروغی، سلمان فرهادی، امیرحسین کردونی، نگار لطیفیان، افروز مصلایی پور، زینب مهدوی، فرانه ولدخانی و رضا یاوری . این سالانه نگاهی خواهد داشت به فعالیت های عکاسانه دانشجویان این دانشگاه در دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد که در سال گذشته صورت گرفته است. لازم به توضیح است که ابتدا فراخوانی برای جمع آوری آثار دانشجویان عکاسی این دانشگاه منتشر شد و در ادامه آثار توسط تعدادی از اعضاء هیئت علمی و مدرسین رشته عکاسی انتخاب و داوری شدند. در بخشی از قاب نخست این نمایشگاه عکس آمده است: مجموعه پیش رو را می توان تا حد زیادی چکیده و منعکس کننده عکاسی این دانشگاه در یک سال گذشته دانست. نخستین سالانه عکس دانشگاه تهران فقط به نمایش آثار محدود نخواهد بود و هم زمان با برپایی این نمایشگاه، نشست هایی با سخنرانی مدرسین (فرشید آذرنگ ، محمد ستاری ، مهرداد نجم ابادی ، مهران مهاجر ، آبنوس البرزی )، پژوهشگران (حمیدرضا ششجوانی) و عکاسان برجسته (عباس کوثری ، هنگامه گلستان ، محمود کلاری ، محمدرضا میرزایی) و با هدف ایجاد فضای نقد و گفتگو برگزار خواهد شد. آثار به نمایش درآمده در کنار نشست ها و سخنرانی ها، می تواند زمینه را برای نگاهی جدی تر به عکاسی آکادمیک و هم چنین تعامل بیشتر میان دانشجویان دانشگاه های مختلف فراهم آورد. حضور در این جلسات برای همه‌ی علاقه‌مندان آزاد و رایگان است. نخستین سالانه عکس دانشجویان رشته عکاسی دانشگاه تهران به همت دانشجویان رشته عکاسی ساعت 13 روز یکشنبه 8 اسفند ماه جاری گشایش یافته و تا پایان روز چهارشنبه 11 اسفند ماه همه روزه از ساعت 9 تا 17 پذیرای حضور علاقمندان است. نگارخانه‌ی تهران در خیابان انقلاب اسلامی، خیابان قدس، روبروی بزرگمهر، پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران واقع شده است. خبر: باران عطایی منبع: پایگاه عکس چیلیک

رونمایی از کتاب عکس « پرسه هایی در گیلان » با حضور عکاس

operator 132

نمایشگاهی از عکس های کیارنگ علایی با عنوان: نیمه تراوا (پرسه هایی در گیلان) همراه با رونمایی از کتاب عکس نمایشگاه عصر روز جمعه ششم اسفند ماه در خانه فرهنگ گیلان در شهر رشت برگزار شد. کتاب عکس « پرسه هایی در گیلان » با عکس هایی سیاه سفید به سه زبان فارسی، فرانسوی و انگلیسی در شمارگان 1000 نسخه با مقدمه ای به قلم «مایکل کنا» عکاس معاصر انگلیسی در انتشارات ایلیا چاپ و منتشر شده است. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، در بخشی از متن بیانیه نمایشگاه عکس نیمه تَراوا به قلم کیارنگ علایی آمده است: نیمه تراوا حاصل پرسه زنی های من در گیلان اند. بخش مهمی از جغرافیای ایران که چون کتابی ناخوانده ، خودرا با صدای سنگفرش های ترک خورده خیابان سعدی- وقتی که باران بی وقفه روی آن ها می بارد – در گوش من می خواند، جایی که به شکل نمناکی غریب بود و هیچ شباهتی به شهرها و مناسبات زندگی امروزی نداشت. نیمه تراوا، نه دغدغه مکان نگاری اسنادی را دارد، نه در پی ترسیم دقیق ویژگی های جغرافیا و اقلیم است، حتی مردم نگاری هم نیست، گیلان برای من مکانی با ویژگی های معین جغرافیایی نبود، که بیشتر مکانی بود که در دوسال سفر گاه به گاه به آن جا، بتوانم خلوتی پیدا کنم که خیال را درآن رها کنم. به چشم اندازهایی دست یابم که بی شباهت به کودکی من نبود، به این دلیل این عمس ها بیشتر ، تفسیر شخصی من از دیگرسواست، یک جور مکاشفه است تا آن خطه خیال انگیز را بشناسم و با دنیای ذهنی ام تطبیق دهم. تلاشی است برای بیان احساسی ام نسبت به فضا ؟ مکان و روابط آدم ها و حال اشیاء در مکان زیستی شان. حالا که بعداز دوسال عکس ها را نگاه می کنم انگار این گیلان بوده که مثل یک سوم شخص مفرد ، مرا با خود به چشم اندازهایی برده است . گاهی از غشایی از مه عبورم داده و جایی به من اجازه پیشروی نداده است . گاهی بخشی از من از این لایه ضخیم راز عبور کرده و گاهی بخش بزرگی از من – ناکام – پشت دیوار ادراک فرومانده است. نیمه تراوا تک عکس هایی هستند پرسه گردانه که مثل تمامی عکس های دیگر ، حقیقتی محدود را از یک کل بزرگ بیان می کنند، تک عکس هایی که گاهی با رویکرد مستند گرایانه و در جاهایی با ذهنیت تولید شده اند تا در نهایت تکه ای از مرا وصل کنند به جان گیلان و استمرار زمان را –  در لحظاتی که من آن ها را دوست داشتم – قطع کنند تا تمام چیزهای بازنموده آن ساکن شوند و باقی بمانند، این تنها راهی بود که بلد بودم تا گیلان ، نه از جان من برود و نه فراموش شود. کتاب عکس « پرسه هایی در گیلان » عصر روز جمعه 6  اسفند ماه توسط کریم ملک مدنی در خانه فرهنگ گیلان و با حضور عکاسان و علاقمندان مورد رونمایی قرار گرفت. نمایشگاه عکس « پرسه هایی در گیلان » تا پایان روز چهارشنبه 11 اسفند ماه جاری همه روزه از ساعت 10 تا 13 و 17 تا 20 پذیرای حضور علاقمندان است. خانه فرهنگ گیلان در رشت، انتهای ساغریسازان، روبروی کوچه بلورچیان، بن بست سمیعی واقع شده است. (در صورت دریافت کتاب ، اطلاعات بیشتر و دقیق تری از معرفی و نحوه ی تهیه کتاب در اختیار مخاطبان قرار خواهد گرفت) عکس ها: عباس عاشوری منبع: پایگاه عکس چیلیک

گزارش دومین روز از برگزاری دومین دو روزه عکاسان گیلان

ویژه - دومین دوره عکاسان استان گیلان

operator 117

دومین دو روزه عکاسان گیلان در حالی برگزار شد که نسبت به استعداد استان و تعداد اعضا و ظرفیت سالن محل برگزاری، استقبال مناسبی از سوی عکاسان و علاقمندان دیده شد. به گزارش پایگاه عکس چیلیک به نقل از ستاد اطلاع رسانی این برنامه، نخستین بخش از مجموعه برنامه های روز دوم با حضور آی تای شکیبافر از مدرسان دانشگاه علمی کاربردی و سوره با اجرای کارگاه عملی اصول نورپردازی و ژست در عکاسی برگزار شد و در بخش برنامه های عصر سه عنوان کارگاه نمایش و گفت وگو در نظر گرفته شد.     نخستین برنامه عصر روز دوم را رضا گلچین از اساتید دانشگاه گیلان عهده دار بود که با نمایش تعدادی عکس از عکاسان برتر جهان و ارایه نظریه های شخصی به موضوع « رمز و راز در عکاسی » پرداخت که با طرح چند پرسش از سوی حاضرین راس 60 دقیقه پایان یافت. در ادامه مهندس مسعود جلالی نماینده تعمیرات شرکت ایدال دوربین در نمایندگی کانن گیلان به بحث شرایط مطلوب نگهداری و استفاده صحیح از تجهیزات عکاسی و لنزهای گوناگون عکاسی در شرایط متفاوت جوی و همچنین پاکیزه نگه داشتن حسگر-سنسور- دوربین به ارائه نکاتی ارزشمند و جدی پرداخت تا در نهایت ضرورت رعایت نکات فنی را برای داشتن ابزاری سلامت و ثبتی موفق برای حاضرین توضیح داد. محمد(شباب) گلچین از دیگر عکاسان استان گیلان است که بیش از دو دهه است که در سطح وسیعی فعالیت های عکاسی خود را به پیشبرد اهداف فرهنگی و تامین امکانات برای دانش آموزان ییلاق نشین اختصاص داده به نمایش عکس هایی از خود پرداخت تا در این میانه حاضرین علاقمند بتوانند روند حضور و فعالیت و عکاسی ایشان را مورد واکاوی قرار داده و با طرح پرسش بر روی هر یک از عکس ها، به شیوه ای چالش برانگیز شرایط دریافت پاسخ هایی صریح را دریافت کنند. تعداد پرسش ها و تعدد پرسشگران حاکی از استقبال حاضرین از این کارگاه بود که در نهایت با وجود زمان محدود محمد(شباب) گلچین هم با بیان نکاتی کلیدی در نوع عکاسی مستند شیوه های رفتاری با موضوع انسانی صحبت های خود را پایان داد. آخرین کارگاه این دو روزه به بهروز بقایی اختصاص یافت که همگان او را با هنر بازیگری و کارگردانی می شناسند اما این هنرمند این بار ذهن انتزاعی و کلام شاعرانه اش را به مجتمع خاتم الانبیاء آورد تا با نمایش تعدادی از آثار عکاسی اش با موضوع « انتزاع در عکاسی » به شیوه های متفاوت دیدن و ساختار منحصر به ذهن هر بیننده در عمل عکاسی بپردازد. بقایی اگرچه متولد محله عشرت آباد تهران است ولی دوران کودکی و تحصیل و نخستین تجربه های عکاسی و بازیگری و نمایش و نقاشی را در محله هایی از شهر رشت گذراند و به دلیل همین علاقمندی به قصد تحصیلات تکمیلی در رشته بازیگری عازم تهران و ادامه تحصیل در رشته بازیگری در دانشکده سینما تئاتر(دانشکده هنرهای دراماتیک) شد. بقایی عکاسی را یک فعل ذهنی دانست و این شاخه از هنر را در تمامی ذهن های جستجوگر مورد تعریف قرار داد و گفت: هر آنچه در محیط دیده می شود، ساختار ذهن و باور و درک و حواس انسان است که آن موضوع را به شیوه ای دیگر رصد کرده و می بیند و انتزاع از همین جاست که آغاز می شود. بقایی در نهایت برگزاری نمایشگاه را نشان از علاقمندی ایشان به عکاسی دانست و یادآور شد: « به واسطۀ این علاقمندی و عکاسی و نمایشگاه عکس خودم را عکاس نمی دانم ولی به عکاسی و هنر عکاسی همچنان می پردازم و موفقیت در این زمینه را منوط به همت و اراده و استمرار می دانم. » بقایی در پایان صحبت های خود به مرحوم رضا شریفی هم به عنوان مهم ترین آموزگار عکاسی دهه پنجاه در دانشگاه اشاره کرد و از عکاسانی چون: کاوه گلستان و سیف ا.. صمدیان به عنوان نامداران موثر در عکاسی معاصر نام برد و ادای احترام کرد. مهدی سروری نیز به عنوان کارشناس مجری در کنار بهروز بقایی حضور یافت و با ارایه نکاتی توضیحی، از انتزاع تعریف واژگانی ارایه کرد و انتزاع در عکاسی را از آنچه در فضای معمول عکاسی است مستقل دانست. مدیرمسئول دفتر رسانه پایگاه عکس چیلیک در پایان این بحث، از بهروز بقایی به دلیل حضور در فهرست علاقمندان عکاسی و برگزاری نمایشگاه عکس « اِ… ، عکاشی » در گالری شلمان در تهران تقدیر کرد و هنر عکاسی را مستعد حضور و فعالیت تمامی اقشار هنرمند دانست و حضور ایشان دیگر هنرمندان را مایه تقویت و شناخت این هنر موثر در سالهای معاصر برای متولیان و سیاست گذاران خواند. آیین پایانی این دو روزه پس از وقفه ای کوتاه با پخش آیاتی چند از کلام الهی قرآن کریم و سرود ملی به شکل رسمی آغاز شد. در ابتدای این اختتامیه افشین میرزایی ، عضو هیات مدیره انجمن عکاسان رشت با حضور در جایگاه از حضور نسیم طواف زاده ، مدیر و اعضای هیات مدیره شرکت سبزکاران به عنوان متولی برگزاری جشنواره عکس سرمایه اجتماعی تقدیر کرد و از بابت محدودیت در تخصیص امکان اسکان به متقاضیان حضور از سایر شهرستان های استان از همگان عذرخواهی کرد که این رفتار ایشان با تشویق حاضرین تقدیر شد. سخنگوی دوم این اختتامیه مدیرمسئول دفتر رسانه پایگاه عکس چیلیک بود که با حضور در جایگاه در کنار تجهیز ذهنی و ارتقای دانش عکاسان و علاقمندان و آگاهی بخشی به نگاه تاثیرگذار نقش عکاس در جامعه، به بهداشت روانی زمینه حضور و پذیرش کار گروهی اشاره کرد و تاریخ عکاسی استان گیلان را تاریخی بدون انکار خواند. سروری با تقدیر از عزم و همت همگانی اعضای انجمن عکاسان رشت در برگزاری دومین دو روزه عکاسان گیلان ، رسیدن به یک وحدت و همدلی را از سوی دست اندرکاران عکس و عکاسی در استان به عنوان بهرمندی فراگیر و همگانی برای عکاسان و فعالین عرصه عکاسی لازم و ضروری دانست. با پخش نماهنگ های متنوعی از حامیان برنامه، از مهندس مجید زری دوست مدیر فروشگاه مرکزی محصولات کانن در استان گیلان به عنوان یکی از حامیان برنامه دعوت به عمل امد و ایشان هم از آمادگی مجموعه تحت مدیریت شان در ارائه خدمات فروش و نگهداری و تعمیرات و دروبین و تجهیزات به عکاسان گیلانی -بیش از پیش- خبر داد. پخش نماهنگی از نخستین دو روزه عکاسان گیلان زمینه حضور ریاست انجمن عکاسان رشت را فراهم کرد و الوند رضازاده با حضور در جایگاه با تقدیر از تمامی عوامل ستاد اجرایی از دو تن از همران موثر در جلسات طول سال هیات مدیره و برنامه ریز این برنامه افشین میرزایی و آتنا آرش ، اظهار داشت: انجمن تاکنون با برنامه ریزی داخلی و دعوت همگانی از هر عکاس دلسوز و اهل کار فعالیت خود را پیش برده و برنامه های حمایتی خود را از عکاسان فعال ادامه خواهیم داد. رضازاده که خود از مدرسین دانشگاه و فیلمسازان استان است جمع­بندی کارگاههای برگزار شده و رضایتمندی مخاطبین را بر اساس نظرسنجی انجام گرفته مثبت ارزیابی کرد و از چندین برنامه پیش روی انجمن برای عکاسان در سال آتی خبر دادند. رضا زاده با ارزوی صحت و سلامت برای استاد محمد کوچکپور کپورچالی از عیادت گروهی عوامل ستاد اجرایی و اعضای هیات مدیره انجمن عکاسان از این استاد پیشکسوت عکاسی گیلان نیز خبر داد. تقدیر از عکاسان و پیشکسوتان و اساتید و کارشناسان و مدعوین برگزیده با دعوت سمیرا آقایی به عنوان مجری از الوند رضازاده ، افشین میرزائی و آتنا آرش اعضای هیات مدیره انجمن عکاسان رشت به همراه محمد حسن امینی از عکاسان پیشکسوت گیلان و بهروز بقایی از دیگر بخش های اختتامیه بود و در ادامه در مراسم قرعه کشی از طرف فروشگاه مرکزی کانن گیلان به عکاسانن حاضر در این مراسم مهندس مجید زری دوست به همراه مهندس احمدنیا نماینده اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان رشت و الوند رضازاده بر روی صحنه حاضر شدند و با انتخاب ده شماره به قید قرعه هدایایی به: هیوا فلاح کهن، شاهین حیدری، سامان رمضانپور، لیدا پیشه ور، فاطمه مویدی، عارف دانشگر و… به عنوان عکاسان و شرکت کنندگان حاضر در سالن اهدا نمودند. کارت­های هدیه خرید تجهیزات عکاسی از نمایندگی شرکت کانن در گیلان از سوی مهندس زری دوست و کارت هدیه چاپ برای عکاسان از سوی لابراتور نت به مدیریت مهندس مسعود جمالپور و تحویل گواهی شرکت در کارگاه های آموزشی و نشست های نظری ویژه شرکت کنندگان در این برنامه که در کنار حاضرین از شهر رشت از شهرستان های دیگر استان همچون: رودبار، انزلی، تالش، لاهیجان، شفت، لنگرود، فومن، رودسر حضور یافته بودند آخرین بخش اختتامیه دو روزه عکاسان گیلان بود و در نهایت ثبت عکس گروهی این دو روزه با حضور تمامی عکاسان و علاقمندان و حاضرین در سالن دکتر رحمدل بود که در ساعت 20:40 دقیقه به ثبت رسید. منبع: پایگاه عکس چیلیک

کارگاه دو روزه عکاسی در موزه عکسخانه شهر

operator 174

کارگاه دو روزه عکاسی با حضور کامران عدل و کاوه فرزانه در محل موزه عکسخانه شهر برگزار می شود. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، موزه عکسخانه شهر در کارگاهی دو روزه پذیرای دوتن از عکاسان ایرانی است تا با طرح برخی مباحث کارگاهی نظری را با حضور علاقمندان به هنر عکس و عکاسی داشته باشد. در کارگاه نظری نخست که روز یکشنبه 8 اسفندماه برگزار می شود کامران عدل حضور یافته و به عنوان یکی از عکاسان نامدار ایرانی با وجود نمایشگاهی از عکس هایی که برگزار کرده، از شش دهه فعالیت عکاسی و تجربه های شخصی اش پیرامون عکس ها و تجربه های زیسته اش با حاضرین به گفت و گو خواهد پرداخت. کامران عدل متولد مرداد ماه سال 1320 در تهران و دانش آموخته عکاسی از هنرستان عکاسی در پاریس است و تجربه های شگفت آوری را در عرصه های هنر عکاسی داشته است. تجربه هایی که از سویی با شخصیت کامران عدل گره خورده و از سر جسارت و خلاقیت است و از سویی نسبت به اِشراف اطلاعاتی که ایشان بر حوزه کاری خود در عکس و عکاسی دارد. انتخاب مضامین عکاسی و شکل پرداختن به هر یک از موضوع ها در عکس هایی که ایشان در طی نمایشگاهی که از عکس های ایشان دیده شده است گواه بر این نکته است. از عدل تاکنون کتاب هایی با عناوین: « آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند »، «اجرای نقش در کاشیکاری ایران»، «بازارهای ایرانی»، «خط بنایی»، «سفارت ایتالیا در تهران»، «گذری به چهار محال و بختیاری»، «یاد باد، آن روزگاران یاد باد» (معماری شیراز) منتشر شده است. کارگاهی را که موزه عکسخانه شهر برای روز دوم انتخاب کرده است با موضوع نقد عکس و خوانش اثر است که کاوه فرزانه به آن خواهد پرداخت. کارگاه های نظری موزه عکسخانه شهر در روزهای یکشنبه 8 اسفند و دوشنبه 9 اسفند ماه راس ساعت 16:30 در محل موزه عکسخانه شهر برگزار خواهد شد و حضور برای سایر علاقمندان آزاد و رایگان است. موزه عکسخانه شهر در تهران، میدان هفتم تیر، خیابان بهارشیراز، میدان بهار شیراز، بوستان بهار شیراز واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

برندگان جایزه نگاه مخاطب دومین مسابقه عکس خانه روستایی

operator 162

برندگان جایزه ده میلیون ریالی نگاه مخاطب در دومین مسابقه عکس خانه روستایی بر اساس ارای مردمی و مخاطبین ، تعیین و معرفی شدند. حسین مظاهری و همایون کشورپرست دو تن از عکاسان صاحب اثر در نمایشگاه دومین مسابقه عکس خانه روستایی برندگان جایزه نگاه مخاطب این ذوره از مسابقه عکس خانه روستایی شدند. به گزارش پایگاه عکس چیلیک به نقل از روابط عمومی موسسه تحریر کارگاه خیال با پایان نمایشگاه دومین مسابقه عکس خانه روستایی شمارش آرای مردمی در دفتر مدیرکل روابط عمومی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی با حضور حسن رضایی مدیرکل روابط عمومی، مهنار شفیعی دبیر دومین مسابقه عکس خانه روستایی، امین رمضانعلی، سکینه رشیدی و سعید رهیده آغاز شد که پس از شمارش آرا، از مجموع 253 رای دریافت شده، با تعداد 230 رای صحیح و 23 رای باطله نفرات برگزیده جایزه نگاه مخاطب به حسین مظاهری و همایون کشورپرست تعلق گرفت و سایر نتایج نیز مطابق تصویر است. لازم به ذکر است برای جایزه نگاه مخاطب در دومین مسابقه عکس خانه روستایی، لوح تقدیر و مبلغ یک میلیون تومان کارت اعتباری نقدی برای هر نفر به شکل مستقل درنظر گرفته شده است که به حساب نامبردگان واریز خواهد شد. منبع: پایگاه عکس چیلیک

گفت وگو با عکاس کتاب « من رییس جمهور ایرانم »‎

operator 170

این روزها یکی از اخباری که در شکلی سریع و وسیع در انبوه کانال ها و شبکه های اجتماعی مشاهده و منتقل می شود، خبر کتاب « من رییس جمهور ایرانم »‎ است. کتابی که به سعی و کوشش امیر نریمانی عکاس نام آشنای فعالی که این روزها سرویس عکس روزنامه « وطن امروز » را به عنوان یکی از مطبوعات هدایت می کند. به گفته عکاس، کتاب عکس « من رییس جمهور ایرانم »‎ به زودی در خانه هنرمندان ایران مورد رونمایی قرار می گیرد و سرویس خبر دفتر رسانه پایگاه عکس چیلیک به همین بهانه گفت وگویی با ایشان داشته و پرسش هایی را طرح کرده است. طرح اولیه این کتاب چگونه و چرا به ذهن تان رسید و کارکرد رسانه عکس را در معرفی اشخاص و چهره ها تا چه حد منطبق با هدف تان می بینید؟ یکی ـ دو ساعتی از آغاز زمان ثبت نام گذشته بود که حضور چهره‌های گمنام و تلاششان برای دیده شدن برایم جلب توجه کرد. از آنجایی که روزنامه نیاز مشخصی برای عکس های مورد استفاده خود دارد، تصمیم گرفتم تا ورود چهره های شناخته شده به محل ثبت‌نام، از افراد گمنام عکاسی کنم، اواسط روز نخست، عکاسی از چهره‌ها و حالت های افراد ناشناس برایم جدی‌تر شد، تماسی با یکی از خبرگزاری ها داشتم و توضیح دادم که می‌شود در کنار گزارش‌های تصویری که از چهره‌های سرشناس منتشر می کنید، گزارش هایی هم از افراد گمنام کار کنیم که متاسفانه مورد پذیرش واقع نشد و من تصمیم گرفتم تا ورود چهره سرشناس به کارم ادامه دهم. توجه به حواشی یک برنامه یا سوژه خبری از علایق شخصی من است. قبلا هم پیش آمده که در مواجه با رویداد ورزشی حواشی آن رویداد رو بیشتر مورد توجه قرار داده بودم که منجرب به نمایشگاه عکسی شد که در گالری دانشکده خبر در سال 1382 برپا کردم. توجه به حواشی و فاصله گرفتن از سوژه اصلی از دغدغه های کاری من است. معتقدم مدیوم عکس به تنهایی برای انتقال مفهوم کافی نیست. گاهی نیاز هست در کنار عکس، اطلاعات تکمیلی در اختیار مخاطب برای درک بهتر هدف عکاس و مفهوم درونی عکس قرارگیرد. البته با رشد و گسترش مالتی مدیا این نیاز بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است بطوری که برای انتقال مفهوم و پیام رسانه، نیاز به تلفیقی از صدا، عکس، نوشتار و موارد دیگر است. به همین دلیل در این کتاب مخاطب تنها با عکس مواجه نمی‌شود. در کنار عکس، شما شاهد توضیحات تکمیلی و اطلاعاتی از گذشته افراد هستید. به نظر من حداقل در زمینه عکاسی مستند و خبری توضیح و ارایه اطلاعات تکمیلی برای ترغیب مخاطب به جستجوهای بیشتر و یا درک درست و هدفمند پیام عکس به عنوان رسانه قدرمند غیر قابل انکار است. برای معرفی کتاب و دیدگاه هایی که در مسیر عکاسی و ارایه آن لحاظ شده چه برنامه ای دارید؟ همانطور که در مقدمه کتاب نوشته ام به اعتقاد من، برای فهم درست مجموعه های عکس مستند و بخصوص مستندهایی که به ناچار پسوند سیاسی به همراه دارند می بایست کلمه به کلمه مورد تحلیل و بررسی قرار گیرند. به طور مثال در اکثر اهداف و برنامه هایی که از سوی چهره های شناخته شده و گمنام عنوان شده است به موارد چون اقتصاد، بیکاری، استکبار ستیزی برخورد می کنیم، در واقع در نطق های انتخاباتی اکثر کاندیداها حداقل این سه عنصر مشترک بود است. به همین دلیل علاقمندم کتاب توسط اساتید جامعه شناسی‏، رفتارشناسی و روان شناسی مورد تحلیل محتوایی قرار گیرد. البته سابقه خاصی در این زمینه حداقل در ایران وجود ندارد که کارشناسان نظریات تحلیلی در مورد محتوای کتاب بخصوص کتاب عکس ارایه کنند ولی تلاش خواهم کرد در فرصتهای مختلف در کنار نظرات کارشناسان عکاسی و رسانه، نظرات اساتید در زمینه رفتار شناسی و جامع شناسی را نیز منتشر کنم. این کتاب صرفا کتاب عکس نیست همانطور که خودم هم تاکیدی به گزینه عکس ندارم. معتقدم این کتاب باید دیده، خوانده و فهمیده شود. در این مجموعه عکس هایی هست که به لحاظ تکنیکی مشکل دارند ولی به لحاظ مستند و خبری و تاریخی نمی توان نادیده گرفته شود. در کنار انتشار نظرات کارشناسانه امیدوارم رسانه های تخصصی و رسانه های عمومی و همکارانم که سالها در کنار هم رویدادها و رخدادها را پوشش داده ایم، کمکشان شامل حال من شود برای دیده شدن بهتر این مجموعه و البته تاثیرگذاری آن، چرا که معتقدم به لحاظ ضبط و نگهداری تاریخ مستند کشور بخصوص در زمینه مستند سیاسی در حوزه عکس کار منسجمی انجام نشده است و شاید این کتاب راه را برای ایجاد انگیزه و احساس مسولیت بیشتر برای ثبت و نگهداری تاریخ سیاسی و اجتمایی ایران باز و هموار کند. منبع: پایگاه عکس چیلیک

حراج عکس ها در گالری شماره شش

operator 156

نگارخانه شماره شش به مدیریت کتایون ده چمنی در برنامه ای با عنوان « حراج عکس گالری شماره شش » اعلام کرد که قصد دارد تعدادی از آثار عکاسان را از روز جمعه 6 اسفند ماه به حراج بگذارد. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، حراج عکس ها در روز جمعه آغاز شده و برای روزهای شنبه ، یکشنبه(7 و 8 اسفند ماه) نیز از ساعت 16 تا 20 ادامه خواهد داشت. حراج عکس در گالری شماره شش از ساعت 11 صبح روز جمعه ششم اسفند ماه آغاز و تا ساعت 20 ادامه خواهد داشت. بنابر اعلام الری شماره شش ، گردآورندگان این برنامه : زروان روح بخشان و حامد دهقان خواهند بود و تحویل هر اثر خریداری شده در روز حراج به خریدار انجام می شود.   نگارخانه شماره شش در تهران، خیابان میرزای شیرازی، کوچه بیستم، شماره 2، طبقه همکف واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

قدر اینگونه عکس ها را بیشتر بدانیم

operator 177

شامگاه شنبه سی ام بهمن ماه سال جاری تالار وحدت پذیرای میهمانان نهمین جشنواره هنرهای تجسمی فجر بود. برنامه ای که به دبیری مجتبی آقایی از سوی معاونت هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار شد و برگزیدگان خود را شناخت و از ایشان تقدیر کرد. ولی در بین برنامه هایی که در این مراسم توسط مجری و عوامل برگزار شد بخشی هم به تقدیر از استاد علی قلمسیاه اختصاص یافت. برنامه ای که مثل بسیاری از دیگر برنامه ها با متنی سنگین و شعری وزین و الفاظی محیرالعقول در وصف یک شخصیت بیان می شود و با این مقدمه ایشان بر جایگاه حضور پیدا می کنند و جایزه شان را می گیرند و با دستی که بلند می کنند پاسخ تقدیر و تشویق حاضرین را می دهند و … تمام. اما این تمام قصه نیست! عکس را بایستی باور کرد و قدر شناخت. چرا که این عکس است که توانسته توسط عکاس نکته بین و موقعیت شناس ، لحظه ای را از اعماق یک جریان عادی ثبت کند و نمایش دهد. عکسی که خبرگزاری تسنیم با نگاه «حامد ملک پور» به نمایش گذاشته، لحظه ای بیش از یک تقدیر را نشان می دهد. عکاس نگاهی به وجد آمده از اساتیدی مو سپید فخرالدین فخرالدینی و علی قلمسیاه را چنان پر شور و اشتیاق به ثبت رسانده که گویی سالهاست در قبال این شوق و شعف، گرفتار فراموشی مفرط شده ایم. فراموشی از یادآوری و مرور این نکته که جامعه عکاسی ما – امروز- بیش از هر زمان دیگری به اینگونه دعوت ها و لبخندها و تقدیرها از آنانی که برای عکاسی این سرزمین مو سپید کردند، نیازمند است. تقدیرهایی خارج از یک فهرست آماده و تکثیر شده که هر بار در کشوی میز اتاق کار امامزادگان عکاسی دیده شده و بارها به آنها در مناسبات و بهانه های متفاوت پرداخته شده است. بیشتر ببینیم که تمام قصۀ عکاسی همین دقیق و بجا دیدن است و بس.

با حضور پزشکان عکاس در موزه سندوزی برگزار شد

operator 142

گردهم آیی پزشکان عکاس با حضور جمعی از پزشکان و پژوهشگران تاریخ عکاسی و نخستین دانش آموختگان رشته عکاسی دانشگاه تهران (هنرهای زیبا) برگزار شد. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، در این نشست علمی که ساعت 15 روز جمعه 29 بهمن ماه جاری برگزار شد، ابتدا مژگان طریقی مدیر موزه سندوزی تاریخچه کوتاهی از موزه و دکتر سندوزی و نحوه شکل گیری و فعالیت های موزه برای حاضرین ارایه کرد. سپس دکتر محمد ستاری در خصوص نحوه شکل گیری رشته عکاسی در دانشکده های هنری و همتی که استاد دکتر میرهادی شفاییه برای بوجود آمدن رشته دانشگاهی عکاسی داشتند ، سخنانی ایراد کردند و با یاد نیک از زحمات و گرامی داشت نام ایشان، دست خط و عکس هایی از دکتر شفاییه را برای مدعوین نمایش دادند. ایشان با آرزوی سلامتی برای دکتر میرهادی شفاییه که در سالهاست در دابلین و کشور آمریکا هستند سخنان خود را آغاز کردند و در ادامه از دیگر اساتیدی هم چون: استاد یحیی ذکاء، استاد دکتر ایرج افشار، استاد دکتر شهریار عدل نام بردند و تاکید کردند که همه این عزیزان به گردن همه ما حق دارند. ستاری پیرامون نخستین بار که رشته عکاسی راه اندازی شد هم اشاره ای به کشور آمریکا داشت که پس از جنگ جهانی دوم در مقطع لیسانس و فوق لیسانس در دانشکده های این کشور راه اندازی و رشته دکترای عکاسی در دانشگاه روچستر آمریکا در سال 1974 طراحی و اجرایی شد. مترجم کتاب « عکاسی در قرن بیستم » صحبت های خود را اینگونه ادامه داد: دکتر شفاییه از سال 47-1346 عکاسی را به عنوان یک واحد آزاد در دانشگاه ها کار می کردند. اولین و علمی ترین دانشگاهی که از دکتر شفائیه خواستند تا عکاسی را در آن دانشکده تدریس کنند دانشگاه صنعتی شریف بوده و به فاصله کمی دکتر شفائیه درس عکاسی را در دانشکده هنرهای زیبا و مجتمع هنر (فارابی) آغاز کردند. دکتر به فراخور هر کدام از رشته های تجسمی به فراخور تخصصی بودن رشته برایشان آموزش می دادند (برخی از مسئولین در وزارت فرهنگ و آموزش عالی در دوره گذشته دیدگاه دوگانه ای در رابطه با عکاسی داشتند . آنهایی که درباره انقلاب دیده بودند که عکس یک عکاس چگونه می تواند برد وسیعی پیدا کند . در برهه انقلاب (عکاسی از وقایع انقلاب که کنار مسجد محل به نمایش گذاشته می شد) یا چاپ در روزنامه ها بعضی از مسئولین وزارت فرهنگ و آموزش عالی این قابلیت نشر اطلاعات را از طریق عکاسی درک کردند. دانشجوی استاد شفاییه اینگونه ادامه داد که: این دوگانگی سالها در ذهن و حافظه مسئولین وقت بوده تا اینکه در سالهای 57-1356 انقلاب به پیروزی رسید و 31 شهریور 1359 مرز و بوم عزیز ایران درگیر جنگ 8 ساله ناخواسته شد. آنجا بود که دوباره عکاسی به صحنه آمد. عکاسانی که آموخته بودند چگونه عکس بگیرند ، این دو واقعه را کنار هم بگذارید سال 57 و سال 59 مسئولین به این فکر افتادند که چرا رشته ای به نام لیسانس عکاسی نداشته باشیم . یک دیدگاه دیگری هم بود که رشته عکاسی یکی از گرانترین رشته های دانشگاهی بود ، طبق آماری که دانشگاههای عکاسی در آمریکا و اروپا گرفتند ، رشته عکاسی در دهه 80-90 میلادی در اروپا و آمریکا دومین رشته گران دانشگاهی بوده و در ایران گرانترین رشته دانشگاهی بوده. ستاری با تاکید بر هزینه سنگین تحصیل در رشته عکاسی ادامه داد: هرکسی که بخواهد فنی را در دانشگاه یاد بگیرد ، قلم و کاغذ و کتاب لازم دارد . و پزشکان هم یک سری وسائل می خواهند که در دانشگاه در اختیارشان قرار می گیرد ولی در رشته عکاسی قلم شما دوربین و کاغذ شما کاغذ عکاسی و وسائل دیگر ولی دانشکده فقط می توانست در کلاس مربوطه آن را در اختیار دانشجویان قرار دهد . وسائل گران بود و دانشکده نمی توانست به تمام دانشجویان به مدت مثلا 10 روز وسیله بدهد . دو دیدگاه بین مسئولین وجود داشت یک گروه معتقد بودند رشته عکاسی می تواند رشته کاربردی باشد .از آن حمایت می کردند یک سری از مسئولین که باید بودجه تهیه و تصویب می کردند و دانشکده ها را تجهیز می کردند . ( لابراتوار های چاپ و طهور سیاه و سفید و رنگی و ….. ) بودجه بسیار سنگین بود . مولف کتاب « سیر تحول عکاسی » به ریشه های تاسیس رشته عکاسی هم پرداخت و گفت: «عذرخواهی می کنم که نقل قولی که بدون نام بردن از کسی ایراد می کنم. مسئولین از دکتر شفائیه خواستند تا شرح درس عکاسی را بنویسند تا در ستاد عالی انقلاب فرهنگی برای تصویب شدن آن در مقطع لیسانس ، اسنادی داریم که چند نفر مدعی شده اند که شرح درس مقطع لیسانس و فوق لیسانس را نوشته اند که من اینجا سندی را که در جابجایی 28 سال پیش دفتر عکاسی یافتم به شما نشان می دهم که نشان می دهد دکتر هادی شفاییه این سرفصل را تهیه و تنظیم و نهایی کردند. در این لحظه سند مورد نظر به حاضرین نمایش داده شد و صحبت ها این چنین ادامه یافت: دست نوشته های دکتر شفائیه که پیدا شدند حکایت از این داشتند که وزارت علوم سال 59 -60 از ایشان خواسته بود که برای لیسانس رشته عکاسی شرح درس بنویسند و همگی با دست خط ایشان پیدا شده . کیفیت کاری دکتر شفاییه هم به گونه ای بود که یا کاری را نمی کردند یا آن را کامل انجام می دادند . دکتر شرح درس لیسانس و فوق لیسانس را نوشتند و وزارت خانه فقط با لیسانس موافقت کرد . قاعده ای در وزارت علوم هست که هر درسی باید چند دوره فارغ التحصیل داشته باشد تا مقطع فوق لیسانس برپا شود . شرح درس فوق لیسانس مسکوت ماند و لیسانس در دو دانشکده دولتی اجرایی شد . دانشکده هنر های زیبا دانشگاه تهران و مجتمع دانشگاهی هنر دهه 60 که سابق با نام فارابی شناخته می شد شکل گرفت . نویسنده کتاب « کودکان دیروز » با یاد کردن از روز اول اسفند ماه سال 1362، به دکتر شفاییه با مشخصات مردی 60 ساله اشاره کردند که وقتی وارد کلاس می شدند که به اولین دانشجویان ورودی سال 1362 درس عکاسی بدهد تن صدا و استحکام کلام از یک مرد 60 ساله بعید بود ولی چون ایشان عاشق عکاسی بودند و این عشق را در تک تک دانشجویانشان نهادینه کردند تا سال 65 که تهران هدف آماج موشک عراقی ها شد دکتر تنها بودند و با عشق این حضور و تدریس ادامه داشت. فرزندانشان قبل از انقلاب از ایران رفته بودند و همسرشان هم کنار بچه ها بودند. شفاییه 65 ساله می خواستند به چندین دوره دانشجویان رشته عکاسی تدریس کنند ولی مریض بودند و برایشان سخت بود لابراتوار در طبقه ششم دانشگاه بود و ایشان آرام آرام شش طبقه را بالا می رفتند و در پا گرد می ایستادند تا نفس بگیرند و باز پله و ادامه مسیر برای رسیدن به طبقه ششم و کارگاه و لابراتوار عکاسی. دکتر هادی شفاییه بسیار مظلوم و مآخوذ به حیا بودند . ستاری به عنوان نویسنده کتاب « محمدحسن میرزا، آخرین ولیعهد قاجار » در پایان سخنان خود اشاره کرد: «دکتر در سال 65 به دلیل تشدید بیماری از ایران رفتند اما مطمئن بودند نهال کوچکی که نشاندند به درخت پر باری تبدیل می شود». امروز ما در 4 دانشکده دولتی لیسانس عکاسی داریم ، در دو دانشگاه دولتی فوق لیسانس عکاسی داریم و در یک دانشگاه دولتی دوسال می شود که طرح دکترای هنرهای تجسمی با گرایش عکاسی تصویب شده و فعلا اجرایی نشده است . انشالله دکتر شفاییه بدانند آن نهال کوچکی که کاشتند درخت بزرگی شده که سالانه حدود 5000 نفر وارد رشته عکاسی در مقاطع مختلف و در دانشکده های دولتی و غیر دولتی می شود و همه اینها از لطف نظر این بزرگ مرد اندیشمند است که باید قدرشان را بدانیم. بعد از این مرحله نسرین ترابی پژوهش گر تاریخ عکاسی در خصوص پزشکی و عکاسی در دوره قاجار سخنانی به همراه نرم افزارچندرسانه ای-پاور پوینت- داشتند و از ارتباط نزدیک پزشکی و عکاسی نکاتی را مطرح کردند. ترابی در بین سخنان خود اشاره داشت: « نخستین عکاس ایرانی که ملک قاسم میرزا بوده طبیب هم بوده اند. باید موضوعی که باعث هرچه نزدیک تر شدن دو طیف عکاسان و پزشکان شده و شکل گیری جماعتی از پزشکان عکاس و عکاسان پزشک را شامل شده مورد پژوهش و بررسی دقیق تری قرار داد. ارتباط نزدیک بین داروهایی که هم در عکاسی و هم در درمان بیماری ها مورد استفاده قرار می گیرند خود موضوعی است که مجال تامل دیگری را دارد» . سپس دکتر جعفری مذهب سخنانی ایراد کردند . یادی از مرحوم دکتر شهیدی که به همراه دکتر سندوزی یکی از موسسین دانشکده دندانپزشکی مشهد بودند ، توسط پیامی که دخترشان دکتر گیتی شهیدی فرستاده شده بود قرائت شد. از جمله میهمانان حاضر در این مراسم می توان به: دکتر نینا رهسپار ، دکتر خسرو گلشن ، دکتر شروان شعاعی ، دکتر جعفری مذهب ، دکتر کیهان محمدخانی ، دکتر محمدستاری ، مجتبی آقایی ، هوشنگ سلامت ، محسن راستانی ، محمود حاجی آقایی ، محمد طاهری ، مصطفی فراهانی، نسرین ترابی ، حسین چنعانی ، باغچه سرایی ، ناصرالدین حسن زاده ، مهدی خوشی، مهندس مهدی یوسفی و مهدی سروری(از طرف پایگاه عکس چیلیک) اشاره کرد. در پایان برنامه گردهمایی پزشکان عکاس ، عکس گروهی ثبت شد و با انجام پذیرایی ، محیط موزه دکتر سندوزی مجالی مناسب را برای گپ وگفتی صمیمانه پیرامون عکاسی و پزشکی بین عکاسان و دندانپزشکان مهیا کرد. این برنامه در ساعت 18 به پایان رسید . منبع: پایگاه عکس چیلیک

گالری داری ؛ حرفه ای خدمتگزار است یا خدمت پذیر

operator 206

کشف و پرورش استعدادهای نو در عرصه عکاسی از مجاری متفاوتی شکل می گیرد که یکی از بدیهی ترین این اَشکال، برگزاری نمایشگاه عکس در بین گالری ها و یا نگارخانه هاست. در کلانشهری چون تهران به عنوان پایتخت کشور، به سادگی می توانید پاسخ مراجعه و طلب یک زمان برای نمایشگاه را با دوره زمانی نسبتا بلند دریافت کنید. پاسخی که همواره برای حفظ پزیشن به تعابیری چون: «تا پایان سال برنامه گالری ما بسته شده است!» می انجامد. پر واضح است که می توان تشخصی داد که با وجود شناختی که از آموزش ناقص و اقتصاد مجروح و وجود روابط در مسیر این امر داریم هیچ نقدی را از سوی هیچ عکاس و کارشناس و انجمن های عکاسی و صاحبان نظر و یا حتی خبرنگاران حوزه تجسمی و هنر نمی بینیم. البته سکوت اشخاصی ذی نفوذ در این عرصه گمانه هایی را از شراکت در نفع ناشی از عدم بیان و نبود نقد در این حوزه در اذهان ایجاد می کند. در این شرایط که هیچ یک از تشکل های عکاسی – به هر دلیل!- به این مشکل جدی نمی پردازد، قلم «شایان شعبان» به عنوان یک جوان دانش آموخته در محیط دانشگاه و خبرنگار نام آشنا در حوزه ارتباط با هنرمندان پیشکسوت متنی را پیرامون گالری داری و گالری دارها نگاشته است. بی نیاز از تاکید است که نگاه یک منتقد بیشتر معطوف به خدشه های فعالیت هاست و گالری های منطقی و ضابطه مند از شمول این خصایص مبرا هستند. مطلبی که می تواند بنابر تعبیر نویسنده، به عنوان تلنگری برای تمامی اقشار هنری تلقی شود. ———————————————————————————————————————————————————————————————————————————– یکی از اتفاقات خوب در عرصه تجسمی کشور در سه الی چهار سال اخیر تعدد گالری ها نسبت به سال ها ی پیش است برای نمونه تعداد گالری های شهر تهران از عدد 120 تجاوز کرده اما این گالری ها نیاز جامعه هنری کشور را تامین می کنند؟ وظیفه گالری که ترویج و رشد و ارتقا فرهنگ و هنر در جامعه است و به عنوان یک رسانه باید سطح سواد بصری مردم را بالا ببرد اما آیا گالری های ایران چنین کاری را می کنند چه آمار دقیقی در این باره وجود دارد؟ آیا جز قشر هنرمند و هنرجو شخص دیگری به گالری ها می رود ؟ آیا این گالری ها خدمت گزار هنرمندان و هنرجویان هستند و یا هنرمندان خدمت کاران آنها؟ با نگاهی به وضعیت نه چندان جالب گالری ها متوجه این موضوعات می شویم. سخت گیری گالری ها و گالری داران نسبت به ارائه آثار قشر های مختلف هنری به گونه ای که این امر تبدیل به امری مافیایی شده است همکاری گالری ها با تعدادی از هنرمندان مخصوص خود ( مثلا پنج یا ده نفر) و همکاری نکردن با سایر هنرمندان، تاخیر در برگزاری و وعده های دروغینی که باعث ضربه به قشر جوان هنرمند می شود و آنها را از شور و اشتیاق و کار کردن می اندازد و آثار هنری آنها را در حد اعلای تخریب پایین می آورند، گذاشتن قیمت های کذایی بر روی آثار  عده ای خاص و مجهول الهویه که باعث تبعیض و طبقاتی شدن قشر هنرمند می شود از طرفی این گالری ها در چند سال اخیر از لحاظ توسعه فرهنگ و هنر سیری نزولی داشته تماما به تکرار و کپی افتاده اند و کمتر نمایشگاهی بوده که دست به یک نوآوری و خلاقیت زده باشد تمام این اتفاقات هنری تلخ در مهد هنر جهان می افتد اما کو گوش شنوا و کو کسی که بتواند در برابر قدرت و تخریب این گروه عظیم مافیایی مقاومت کند و گالری داری را آن طور که باید باشد انجام دهد. متاسفانه! آثار خریداری شده که عموما توسط مجموعه داران خریداری می شود به انبار ها منتقل شده و در خفا می مانند تا بلکه روزی از فروش آن سودی نصیب مجموعه دار شود و آن اثر هیچ نقشی در ارتقا فرهنگ و هنر و پیامی که حتی در اثر نهفته است را به بیننده انتقال نمی دهد و کار به جایی می رسد که برای برگذاری نمایشگاه از هنرمندان رشوه می گیرند و یا هنرمندی برای حفظ آبروی خود خود خریدار اثرش می باشد. امید که این متن تلنگری شود بر تمام اقشار هنری تا به خود بیایند شایان شعبان منبع: پایگاه عکس چیلیک * امکان درج نظر و دیدگاه شما مخاطب محترمی که موافق یا مخالف هستید، با هدف ارزیابی و نقد این یادداشت، در ذیل این متن مهیا است. —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————– « پایگاه عکس چیلیک » با دعوت به خویشتنداری، حفظ متانت و رعایت اصول اخلاقی ، از فرد فرد منتقدان در سراسر استان های کشور ، تقاضا دارد برای رسیدن به جامعه ای سلامت در هنر عکاسی ایران ، متن های خود را جهت درج و نشر، با ذکر نام و بی هیچگونه اهانتی به شخص یا اشخاص به نشانی: ChiilickNews@gmail.com ارسال نمایند.

نمایشگاه « تهران و آن‌ سو‌ تر » در گالری راه‌ ابریشم

operator 80

نمایشگاه گروهی عکس دانشجویان دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران با عنوان « تهران و آن‌ سو‌ تر » از روز جمعه 29 بهمن‌ماه جاری در محل گالری شماره دو راه‌ ابریشم (بلوار کشاورز) گشایش می‌یابد. یبه گزارش پایگاه عکس چیلیک ، در این نمایشگاه که با همکاری رضا شجاعی، مهران مهاجر و مهرداد نجم‌آبادی جمع‌آوری شده است، هنرمندانی چون نسیم حقیقی، سحر خزائی، مهرعلی رزاق منش، غزاله رضائی، بهرام شعبانی، نوشین شفیعی، هستی ظهیری و نگار لطیفیان حضور دارند. در قاب نخست نمایشگاه عکس « تهران و آن سو تر » به قلم مهران مهاجر در معرفی نمایشگاه آمده است: «مجموعه‌ی تهران و آن‌سوتر به همت، پی‌گیری و سودهیِ مهرداد نجم‌آبادی و رضا شجاعی پیش روی ماست. عکس‌های هشت تن از بچه‌های عکاسی دانشکده‌ی هنرهای زیبا که در دُور و دلِ تهران چرخیده‌اند و شهر خود را با پیچ و تابِ چشم و دوربین‌شان خوانده‌اند و دیده‌اند و تفسیرشان را، عکس‌هایشان را، جلوی چشمان ما گذاشته‌اند. هشت تنی که هر یک کوشیده‌اند هم بخش و پاره‌ای از شهرشان را ببینند و هم لحن و زبان و نگاه شخصی خود را بپرورانند. کوششی که به یقین کوششِ آغازین نیست. پس بگذارید به گذشته‌ی این راه هم نگاهی کنیم. در سال‌های عسرت و سختیِ میانه‌ی دهه‌ی شصت، سعید عینی‌فر مسئولیت رشته‌ی عکاسی را به عهده داشت. او در آن دو سه سالی که آن‌جا بود با جانی شیفته و شوری شیدایی به رشته‌ی عکاسی و دانشجویان این رشته پروبال داد و فضایی سرزنده و پرجوش و خروش را سبب شد. او که خود نیز آموزگاری نیک بود و تأثیرگذار، امکان حضور یحیی دهقانپور و بهمن جلالی را فراهم کرد و همین حضورِ این دو بزرگ و مباحث جدید و پُرکششی که مطرح می‌کردند و چشم‌اندازی که در فضای عکاسی‌ باز کردند، انگیزایی شد برای اندیشیدن جدی‌تر و آگاهانه‌تر ما دانشجویان به کنش و زبان هنری دوربین. هیچ یادم نمی‌رود که در همین دوران بود که همین سعید عینی‌فر با تمام کمبود‌ها و فقدان‌های آن سال‌ها، اسباب و لوازمِ برپاییِ شاید نخستین نمایشگاه دانشجویان عکاسی دانشکده را ــ اگر اشتباه نکنم ورودی‌های ۶۲ و ۶۳ و ۶۴ ــ در تالار آزمون ساختمان معماری فراهم کرد. جنبشی و پویشی که شاید نمود و بروز آغازین تکوینِ ذهن و زبانِ عکاسی و بیان هنریِ ما دانشجویانِ آن دوران بود. اگر حافظه‌ام یاری کند در آن نمایشگاه هم به گمانم پاره‌ای از آن عکس‌ها چشم‌انداز شهری بود. از آن روزها سی‌سال ــاندکی بیشتر یا کمتر یادم نمی‌آیدــ می‌گذرد. اکنون که به این پشت سر نگاه می‌کنم حس می‌کنم در این راهِ رفته و در راه‌های ممکنی که پیش رو گشوده گشته، با گذشت زمان و با ریشه دواندن این درخت، انگار سنتی در عکاسی این دانشکده شکل گرفته است. با نگاهی شتاب‌زده شاید بتوانم بگویم پیوند با مکان و گونه‌ای مکان‌نگاری، آگاهی به تاریخ و جریان‌های عکاسیِ جهان و تأثیرپذیری و گاه ارجاعِ آگاهانه به این جریان‌ها، و کوشش برای فردیت‌یابی نگاه، از ویژگی‌های این سنت نوپای دانشگاهی است؛ سنتی که اگر بیشتر بپاید شاید بتواند نحله‌ای و مکتبی در عکاسی ایران را بسازد. از خلالِ کوشش‌های فردی و گروهی که در این سه دهه برای نمایش و عرضه‌ی عکس‌های این نحله انجام شده، شاید بتوان ویژگی‌های تمایزدهند‌ه‌ی این سنت را بهتر و دقیق‌تر باز شناخت. خصوصاً در این چند سال اخیر نیز با برپایی چند نمایشگاه گروهی عکس ــ به همت آرش فائض، رامیار منوچهرزاده و مهرداد نجم‌آبادی که همگی هم با پشتیبانی آناهیتا قباییان در گالری راه ابریشم برگزار شدند و تقریباً عمده‌‌ی عکاسان این رخدادها هم از بچه‌های هنرها بودند ــ داده‌ها و شواهد بیشتری برای بازشناسی این ویژگی‌ها در اختیارمان هست. استمرارِ این روند هم با نگاه به پیشینه و پیش‌رو، این چشم‌انداز را دیدنی‌تر می‌کند. خوب است بکوشیم در سویه‌های نادیده، ناشناخته، نایافته و فراموشیدهِ‌ی عکس‌های این دوران و این نهاد، ژرف‌تر بکاویم. حفظ و پرداخت و پالودن و واکاویِ این سنت کار ما دانشجویان این دانشکده است.» نمایشگاه عکس « تهران و آن سو تر » ساعت 16 روز جمعه 29 بهمن ماه در محل گالری شماره دو راه ابریشم گشایش یافته و تا ساعت 20 ادامه خواهد داشت. علاقمندان می توانند از روز یکشنبه اول اسفندماه تا پایان روز دوشنبه 9 اسفند ماه همه روزه به جز روزهای شنبه و ایام تعطیل از ساعت 16 تا 20 از این نمایشگاه گروهی دیدن کنند. گالری روزهای شنبه و تعطیلات عمومی تعطیل است. نگارخانه راه ابریشم (بلوار کشاورز) در تهران، بلوار کشاورز، روبروی بوستان لاله، بین خیابان های قدس و وصال، ساختمان تکنوآجر، شماره 210 واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

آنچه عکاسان در مورد « عکس نوشت » گفتند

operator 130

نمایشگاه گروهی عکس نوشت در حالی گشایش یافت که یکی از اصلی ترین دیدارکنندگان از این نمایشگاه قشر عکاسانی بودند که با حضورشان اعتبار زیبایی نمایشگاه را دوچندان کردند. نمایشگاهی که با دوری از انتخاب موضوع و مجموعه عکس سعی کرده بود تا با راهنمایی برخی اساتید عکاسی، پرداختی به ارایه « تم در عکاسی » داشته باشد و متن و نوشته را در کنار عکس ها ارایه کند. در ادامه گفت وگوی برخی عکاسان حاضر در نمایشگاه و اظهار نظر ایشان پیرامون ابعاد گوناگونی از این حرکت گروهی را می خوانید: فخرالدین فخرالدینی: خیلی نمایشگاه خوبی بود. تنوع موضوع ها عالی و چاپ ها هم بسیار عالی بودند. انتخاب عکس ها از سوی هر عکاس با متنی که نوشته شده اطلاعات بصری و کلماتی خوبی به مخاطب می داد. مشخص بود که برای این نحوه از ارایه مدت هاست که فکر شده، کار شده، محاسبه شده تا نمایشگاهی اینقدر منظم و عالی شکل بگیرد. اندازه عکس ها که در دو سایز ارایه شده بود می توانست یکدست و بزرگتر باشد؛ یعنی اگر قطع های کوچک را هم به اندازه قاب های بزرگتر ارایه می کردید، هم بزرگ می شدند و هم یکدست تر و حرفه ای تر نمایش داده می شدند. ای کاش جای بزرگتری را برای نمایشگاهی با این تعداد عکاس و اثر در نظر می گرفتید. البته که روی هم رفته این نمایشگاه در مقایسه با نمایشگاه هایی که رفتم و سر زدم و دیدم نمایشگاه خوب و موفقی دیدم و خیلی حساب شده به رنگ و متن و قاب و پاسپارتو و حتی شیشه بدون رفلکس پرداخته اید. این یعنی نمایشگاه حساب کتاب دار برگزار شده. آفرین. مسعود زنده روح کرمانی: مجموعه نمایشگاه را کار موفقی دیدم . معتقدم گاهی بایستی از لنزهایی با فاصله کانونی ثابت در عکاسی استفاده کرد و همچنین زمان بیشتری برای برقراری ارتباط با موضوع های اجتماعی در عکاسی مستند زمان صرف کرد. در مجموع با توجه به صحبت هایی که با عکاسان نمایشگاه داشتم ، کار خیلی خوب تعریف و جمع شده و نمایشگاه نسبتا موفقی را ما شاهد هستیم. استفاده از رنگ در ارایه های رنگی و چاپ ها بایستی بیشتر بررسی شود و در نهایت با توجه به تعداد عکاسان و آثارشان ارایه فنی جالبی را در اینجا شاهد هستیم. باید بیشتر به ظرافت های فنی، اشراف و تسلط پیدا کنیم. ما به عنوان یک عکاس باید که قبل از اینکه دوربین جلوی چشم ما بیاید، عکس را ببینیم. این کلامی است که سالها پیش «برسون» اشاره کرده است. اول ارتباط بین دیدن و قلب و مغز باید ایجاد شود و در نهایت بعد از  دیدن و حس کردن و درک لحظه باید عکس بگیریم. ما باید قبل از اینکه شاتر را بزنیم عکس را در ذهن و قلب مان کشف کنیم و پس از آن عکس را با چشم و دست مان ثبت کنیم. صله ابوطالب: کار کردن روی موضوع مستند بسیار کار سختی است. مردم ما برای دیدن عکس مستند که خیلی وقت نمی گذارند؛ چون برای آنها تعریف نشده است. با وجود تجربه ای نه چندان طولانی که هر عکاس در سوابق خود دارد، با وجود عکس ها و ارایه های خیلی خوب، نمایشگاه خوب و موجهی را شاهد بودیم. عکس و متن ها در این نمایشگاه گاه افسوس مخاطب و گاه اسباب شور و شعف یک ایرانی به موضوع های ارایه شده را بر می انگیزد. برای همه عکاسان نمایشگاه و شما آرزوی موفقیت دارم. سعید محمودی ازناوه: عکس و متن همواره مکمل هم بوده اند. نمایشگاه را که دیدم بعضی عکس ها را چنان کامل دیدم که بی نیاز از متن بود. تمی که در پیش گرفتید آموزشی موفق به جامعه عکاسی از حرکتی صحیح و زیبای گروهی است. در موضوع تاریخی و خبری متن لازم است ولی در مواقعی که موضوعی تاریخی را مدنظر قرار می دهید بهتر است اطلاعات مشخص و معلومی از مکان و موقعیت ثبت کرده بنویسید و دلنوشته های تان را هم در کنار این اطلاعات ارایه کنید. راهی که شروع کردید راه خوبی است و باعث خورسندی ام است که این کارها را دیدم. اطلاعی ندارم ولی گمان می کنم که عکاسان این نمایشگاه یک حرکت آموزشی موفق را به شکل آماتور آغاز کرده و امروز این نمایشگاه را به این شکل اصولی دامن زده اند. در مجموع نمایشگاه خوبی بود و به هر حال حضور این عکاسان در سفرهای عکاسی خیلی در تقویت نگاه موثر است. در بین آثار ارایه شده عکس های قابل توجهی را در این نمایشگاه دیدم؛ دیگر عکس ها هم خوب بود ولی خیلی خاص نبود. توصیه می کنم عکس دیدن را فراموش نکنید که در تقویت نگاه انتخاب گر شما بسیار مفید و موثر است.   مظفر طاهری: به نظر من بسیار کار کامل و جامعی بود. ما در این نمایشگاه دقیقا با مجموعه های خاصی مواجه هستیم. آنچه برای من اهمیت دارد این است که به من گفتند: عکس ها زیر نظر آقای سروری انتخاب شده و از این حیث بسیار موفق کار است. ارتباط بین عکس ها و متن هر عکاس هم خیلی خوب و کلیدی است ولی ارایه فنی متن فارغ از محتوا دچار اشکال است؛ البته شاید این اشکال به خاطر سن زیاد من باشد. البته خیلی هم نمی شد متن ها را درشت تر کار کرد؛ چون در آن صورت عکس ها را تحت شعاع قرار می داد. در این بین بعضی علاقمندان را هم دیدم که فقط عکس ها رو می بینند و عبور می کنند که شاید به دلیل ازدحام باشد. قطعا علاقمندان حرفه ای از متن های هر عکاس که با احساس در کنار عکس ها ارایه شده در روزهای آینده که خلوت تر باشد دیدار و استفاده می کنند. سطح نمایشگاه را با توجه به انتظاراتی که از امکانات امروزه انتظار داریم، سطحی قابل قبول و خوب می بینم. منوچهر یگانه دوست: وقتی در نمایشگاه هایی این چنین پا می گذارم انرژی می گیرم . شور و حال و تلاش این جوان ها من را به یاد جوانی خودم می اندازد که چقدر مشتاق بودیم و چه کم به ما اهمیت می دادند. چشم خواندن متن ها را ندارم ولی به احترام این عکاسان آمدم تا بگم اگر در پی موفقیت هستید همینطور یکدست و متحد پیش بروید و هرگز دوربین عکاسی را زمین نگذارید. عکس های اقوام و اماکن باستانی و چهره زنان آذری و پوشش و عکس های مستند و کاشیکاری ها و ماهیگیران و عکس های هوایی و خیلی از عکس ها را پسندیدم. با دست بسته و خالی این کارها سخت است ولی به لطف خدا و همت خودتان شماها توانستید باز هم عرض اندارم کنید. برای نفر به نفرتان آرزوی سلامتی و موفقیت دارم. محمد نوروزی: وارد نمایشگاه که شدم یکی از بهترین و اصولی ترین کارهایی که در این نمایشگاه به چشمم خورد درج متن و توضیح و استیتمنت هر مجموعه اثر توسط عکاس بود. به قول یکی از بزرگان سعی کنید قصه را بدانید و برای عکاسی پیشقدم باشید نه اینکه بعد از عکاسی برای ایجاد یک قصه، متن بنویسید. امیدوارم این گونه نمایشگاه ها که تمرین موفقی برای کار گروهی است بتواند تداوم داشته باشد و ما شاهد تاثیر و برکات این رفتار در جامعه عکاسی باشیم. هادی صمدی: اتفاق خوبی است که در نمایشگاه های سالهای اخیر شاهد بروز پدیده متن نویسی هستیم. استیتمنت بعضی کارها بسیار خوب و دقیق و مرتبط با عکس ها نوشته شده و معدودی از عکس ها هم قابل قبول بودند و متن ها بایستی با دقت بیشتری در قبال نگاه «تم» گونه به عکس ها نوشته و ارایه می شدند. حرکت های گروهی از این دست قابلیت ارزیابی و مقایسه ایجاد می کند و مخاطب را با نظری راضی بدرقه می کند؛ چون تنوع عکس ها و سطح متفاوتی از قدرت ارایه نگاه و همراهی آن با متن ، فرصتی عالی را برای جلب نظر بیننده فراهم می کند. کورش ادیم: ارایه عکس با متن از سابقه طولانی برخوردار است. به عبارتی این نوع ارایه کمک ادبیات است به تصویر و موافقان و مخالفانی هم دارد. (اگر شما در نوشتن درباره اون واقعه فاصله بگیری و دور بشی شاید! بیشتر حس نیاز به واژه ها را درک کنی؛ اگرچه باز هم با دو طیف مخالف و موافق در همراهی و همنشینی متن با عکس مواجه میشی. در کل دو نوع نوشته برای عکس متصور است: یکی نوشته مستقیم درباره واقعه پرداخته است و گونه دوم هم شرحی است که در ورای موضوع به عناصر عکس می پردازد. همیشه قرار نیست نوشته عکس را توضیح دهد چه بسا گاهی عکس، متن را توضیح می دهد. من از این نوع ارایه عکس و متن با هم در این نمایشگاه خوشم اومد. عکاس ابتدا باید با ذهنیت به سراغ پژوهش و مطالعه برود و در نهایت عکاسی کند و به پروژه بپردازد. از تک فریم ها دوری کنیم تا بتوانیم نگاه منسجمی را به دست بیاوریم. عکاس باید بیاموزد که با عکس به مطالعه جهان بپردازد. بابک فروتنی: اتفاق ارایه عکس و متن با هم اتفاق نو و تازه ای نیست و این دو سالهاست که در کنار هم در فستیوال های معتبر جهانی همپای هم هستند. توضیح کنار عکس به ویژه کنار ژانر مستند اجتماعی ابتدا به مکان و زمان می پردازد و بعد به ابعاد ادبی می پردازد. من در این نمایشگاه هیچ نشانی از مکان و موقعیت نمی بینم و درج این اطلاعات ، نشانه احترام به مخاطب است. این نمایشگاه دارای چاپ های خیلی خوبی است و پیداست  که عکس ها دستاورد سفرهای عکاسی بوده و به شکل مجموعه ارایه شدهاست.  نحوه ی ارایه به لحاظ فنی به نسبت محیط و نور و با وجود انتخاب نوع و رنگ قاب و شیشه آنتی رفلکس خوب است؛ ولی متن و عکس در کنار هم و به گونه ای وارد شدن به دیالوگ های فلسفی و عرفانی ما را از اصل عکس دور می کند. کاری ندارم در مواجهه با این نمایشگاه چه حسی دارید؛ ولی وقتی من را به این نمایشگاه دعوت می کنید نبایستی با نوشته نادرست بیننده را بپیچانید و بایستی آدرس درست بدهید؛ حالا آدرس درست در این ژانر چیست؟ معرفی مکان و زمان و حرکت و دلیل و بیان این اتفاق. عکس ها به سمتی خاصی پیش میرود و خیلی هم خوب پیش می رود؛ ولی نمی توانم بگویم کار عکاس حرفه ای بوده؛ چون اگر اینطور بگویم مسیر را برای عکاس مسدود کردم؛ ولی نمایشگاه در حد خود خوب ارایه شده است. آدیس عیسی قلیان: عکس نوشت همان نقطه دیدی است که شاید توانایی قاب گرفتن نگاهت مقابل تصویر برای جستجوی تفکرات موئلف و نگاه عکاسانه او را داراست. تصور عکاس از محیطی که سوژه را در آغوش گرفته و یا بیننده که آن را در تسخیر آبژه می بیند از طرفی، و هدفمند کردن نگاه قبل از فشردن دکمه شاتر و البته بعد از آن ، هردو سوی لحظه را به متن گره می زند، تار و پودی  که زیر و بم نمایشگاه عکس نوشت را شکل می دهد. از این رو نمایشگاه « عکس نوشت » را می توان  داستان ناتمامی دانست که قوت آن در  تداوم  دم وبازدم  متن ، آن هم در نقطه مقابل قاب خلاصه می شود… و صد البته رویدادی نمایشگاهی و فرصتی بکر برای تجربه حضور جوانترها. در محشری که گاهی حتی نامداران این عرصه به صورت بی نام در فراخوان هایی شرکت می کنند؛ شاید راه یابی به نمایشگاه نیز برایشان میسر نباشد. و سخنی ناتمام … دسترسی به قلموی عکاسی برای همگان را فرصتی بدانیم برای کشف توانایی های نهفته. چه بسا عکاسانی که می شد باشند، اگر قلمی و قلمویی بود برایشان… محمد نیک عهد: این نوع ارایه در نگاه مخاطب بسیار عالی و قابل فهم است. هم زیباتر و هم شعرگونه … من یک بار فقط عکس ها را دیدم و یک بار هم عکس و متن را با هم دیدم و در هر دو مورد کار را بسیار موفق ارزیابی کردم. آنچه از پایگاه عکس چیلیک در سوابق کاری و نمایشگاه های گذشته اش پیش تر هم دیده شده، حرکت های گروهی موفق و جسارت ارایه و نظم در اجراست که در این نمایشگاه هم این موارد به خوبی هویداست. برای همه این عکاسان آرزوی توفیق و موفقیت دارم و امیدوارم نمایشگاه های بعدی شان را همچنان با کیفیت و با همین استقبال عالی از جمعیت شاهد باشیم.   مهیار خراباتی: ارایه بسیار خوبی را تجربه کردید. از قاب و ضخامت و رنگ و پاسپارتو و شیشه آنتی رفلکس و نور و محیط گرفته تا انتخاب عکس ها و همراهی آنها با یک متن مشخص. به آقای سروری هم عرض کردم که کار خیلی موفقی را رقم زدید. کسی که بتواند بین تصاویر مختلف یک رابطه منسجم برقرار کند اولین گام را در مسیر عکاسی برداشته است. دنیای امروز ما دیگر دنیای تک عکس نیست و مجموعه عکس ها و برخورد با تم یا موضوع می تواند ما را بهتر به نگاه عکاس برساند. متن ها در بخش ارایه خیلی ریز ارایه شده. برخی متن ها هم بی ربط بود و هم طولانی که آسیبی به بخش تصاویر ارایه شده وارد می کند. متن ها حتی می توانست کوتاه تر و موجزتر ارایه شود و جهت دهی اصولی برای ذهنیت شفاف و آگاهی بخشی به بیننده باشد. در کل مجموعه را بسیار موفق می بینم. مجموعه ای که هم قوم نگاری و باستان شناسی و طبیعت و مستند اجتماعی را منسجم در کنار هم تعریف کند و مخاطب را آزار ندهد مجموعه ای موفق است. ما این مجموعه را چه برای مخاطب عام و چه مخاطب خاص ارایه کنیم مفید و رضایت بخش است و من به عنوان مخاطب خاص موفقیت این نمایشگاه را تایید می کنم. من الان از موزه هنرهای معاصر آمدم و از آنچه در آنجا دیدم روحم را آزرده است. دیدیم که آثار حرفه ای ها در آنجا با کارهایی به مراتب ضعیف تر از این چه اینجا شاهد هستیم ارایه شده است؛ ولی عکس های اینجا آثار خیلی خوب و موفقی را برای یک حرکت گروهی رقم زده است. حسین جلالی: ارایه ای به این شکل بسیار اصولی و تم مورد انتخاب در این نمایشگاه خیلی متفاوت و خوب است. همه این افراد با عکس و متن حاضر شده اند. تعداد کارها زیاد است و محیط را بسیار محدود و فشرده کرده است. ارایه سه فریم و انتخاب از بین یک پروژه چندین فریمی یعنی یک آغاز برای پرداختن به یک موفقیت در آینده . فضای بزرگتر و تعداد عکس های بیشتر و اطلاع رسانی قوی تری را برای کارهای بعدی تان توصیه می کنم. ——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————— به اطلاع می رساند نمایشگاه گروهی « عکس نوشت » از روز جمعه 15 بهمن ماه جاری در نگارخانه لاله در تهران گشایش یافته و تا پایان روز یکشنبه 24 بهمن ماه جاری مهیای حضور و دیدار علاقمندان است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

مقدمه کیارنگ علایی بر نمایشگاه عکس نوشت

operator 121

نمایشگاه گروهی عکس نوشت در حالی به پایان هفته رسید که دیدارهای هر روزه از این نمایشگاه گروهی که با توامان با ارایه عکس و متن برگزار شده، همچنان ادامه دارد. در آغاز این نمایشگاه که دستاورد برنامه ریزی و آموزشی پایگاه عکس چیلیک است ، مقدمه ای به قلم کیارنگ علایی تعریفی اصولی و کارکردی اساسی را برای مخاطب به شرح گذاشته است. متن ارایه شده از سوی این عکاس و مترجم به این شرح آمده است: نخستین تجربه های جدی هر حوزه ای، آن گاه که در مقیاسی قابل قبول عرضه می شود نوعی راه رفتن بر لبه تیغ است چرا که نه پیش از خود، آزمونی قطعی داشته و نه چشم انداز واضحی برای این محصول تازه عرضه شده دارد. نوشتن و صیقل دادن احساس های درونی و بکر بواسطه اعجاز کلمات و آن گاه یافتن زنجیری مشترک میان عناصری که در جایی به صورت خط، نقطه ، سطح وسایه روشن ظاهر شده اند و در جایی دیگر قوه تخیل را برای زمینه سازی ایماژ برمی انگیزانند، کاری اگرچه لذت بخش اما بسیار دشوار است. سختی ماجرا آن جا است که هم نشینی دو هنر ادبیات و عکاسی پیش از هر چیز کلیشه های رایج و متداول این امتزاج را به یاد مخاطب می آورد: یعنی گزاره و عکس خبری. بدیهی است که آن چه به عنوان عمومی می توان به نسبت عکاسی و ادبیات نسبت داد، شکلی از ارائه اطلاعات «فراعکس»ی به کمک نوشتن کپشن، کات لاین، اینترودیوس، یا در شکل ذهنی تر و تفسیرپذیرتر خود «استیتمنت» بوده است که بخش قابل توجهی از این هم نشینی نیز در اختیار رسالت مطبوعاتی و لباسی بوده که خبر بر تن عکس کرده است. حال ما با سویه ای دیگر از این همسایگی مواجهیم. سویه ای که اگرچه مثل هر پدیده نوظهور دیگر ، با موجی از هیجان و تبلیغات و برده گی ویترین های فانتزی روبرو بوده و در سالیان اخیر، ده ها کتاب «عکس و متن» زیر پرچم عنوان عکس نوشت منتشر شده که هدفی جز منفعت اقتصادی نداشته اند و در آن نه حرمت عکس رعایت شده و نه حوزه عکس نوشت به شکلی وجیه نمود پیدا کرده است، اما تلاش هایی نیز – اگرچه کم صدا – در گوشه و کنار ایران صورت گرفته که از سر دغدغه و کاوش علمی به این هم نشینی نگاه کرده است. نمایشگاه گروهی «عکس نوشت» که توسط پایگاه عکس چیلیک برگزار می شود، نمونه ای از این تلاش ها است که خصیصه مهم آن، کار گروهی، هدفمند، و توامان برخوردار از دو وجه نظری/عملی است که می کوشد ضمن معرفی توانمندی های عکس نوشت، محصول نهایی را – که دیگر نه عکس است و نه ادبیات- به یک رسانه ارتباطی خلاق بدل کند تا نشانه های نهفته در عکس بواسطه عنصر روایت از یک بازنمایی صرف واقعیت خارج شده و به اثر جدیدی بدل شوند تا بیان گری شخصی هنرمند را از رسانه عینیت بخشند. در این بیان گری، تخیل نویسنده به مرزهایی از نمود واقعیت – عکس – رسوخ می کند که در آن، شخصیت، ناپایداری، تعلیق، گره و گشایش به عنوان عناصری در شکل گیری درام داستانی متجلی شوند و روایت، شکلی از ساختارشکنی را به خود بگیرد. نتیجه چنین رفتاری رسیدن به یک دریافت و تفاهم است که در ساده ترین حالت خود بیان گر همانندی ذهنی بین ما و عکس است تا جهان عکس را از بازنمایی واقعیت – عینی یا ذهنی – فراتر برده، صداهای داخل عکس را نیز بشنویم، و به جای لحظه مسکون داخل عکس، به جریان و تداوم زندگی در بستر عکس فکر کنیم. اگر ادبیات را به زعم ویکتور شکلوفسکی ابزار نوکردن ادراک، از طریق افشا و آشکار سازی امور قراردادی زندگی بدانیم، آن گاه باید گفت نوشتن، رفتاری است که عموما از پس یک برانگیختی روحی ایجاد می شود، اینجا عکس ها عامل آن برنگیختگی اند تا اتمسفر ساکن شده خود را در زمان و مکان و بعدی مشخص، توسعه دهند و به روابط میان آدم های عکس، و ارتباط های موجود – از دیدگاه نویسنده – اشاره کنند. خواست  ها و گرایش های عاطفی آدم های داخل عکس رمزگشایی شود، تضادها، کشمکش ها و رویارویی اشخاص یا یکدیگر برای رسیدن به نیات خاص خود مطرح شود و کامیابی یا شکست، سرانجام آن ها را شکل دهد. در نهایت این که عکس نوشت می کوشد گستره ای از رخدادها را از دل لحظه یخ زده عکس بیرون بکشد، آن را به امری برساخته بدل کند، و در نهایت پیرنگ هایی را ایجاد کند که مستقل از عکس، طرح ذهنی مولف خود را نمایش می دهند. بدیهی است که در این جریان، باید مولف عکس نوشت به سطحی از آشنابوده گی دست یابد، تا پیرنگ او چیزی جدا از عکس نباشد. کیارنگ علایی منبع: پایگاه عکس چیلیک

فراخوان پنجمین جشنواره عکس وقف، چشمه همیشه جاری

خبر ویژه - جشنواره عکس وقف

operator 229

دبیرخانه پنجمین جشنواره ملی عکس وقف ، چشمه همیشه جاری با ارسال متن فراخوان این دوره از مسابقه به دفتر رسانه پایگاه عکس چیلیک از مخاطبین و عکاسان علاقمند به شرکت در این جشنواره دعوت به حضور کرد. متن فراخوان دریافتی به این شرح است: بسمه تعالی فراخوان پنجمین جشنواره ملی عکس وقف، چشمه همیشه جاری (1395) فرهنگ و تاریخ ما وامدار واقفانی است که جهان را به دور از فقر و جهل و محرومیت می خواستند. مقام معظم رهبری(مدظله العالی) مقدمه: با توجه به برگزاری چهارمین دوره جشنواره وقف چشمه همیشه جاری و استقبال گسترده مخاطبین در سال گذشته اینک معاونت فرهنگی و اجتماعی سازمان اوقاف و امور خیریه کشور در نظر دارد نسبت به برگزاری پنجمین دوره جشنواره عکس در سال 1395 با موضوعی هم راستا با دوره پیشین با هدف حمایت از هنرمندان مستعد کشور به ویژه عکاسان و گسترش فرهنگ وقف و معرفی و بررسی ثمرات گرانبهای آن در قالب هنر فاخر عکاسی اقدام نماید لذا امید است با کمک هنرمندان، گامی موثر در راستای تبلیغ و ترویج سنت حسنه وقف صورت پذیرد. موضوع جشنواره : وقف و ثـمرات آن که شامل به تصویر کشیدن نتایج مثبت وقف در اماکن موقوفه ، درمان بیماران در بیمارستانها ی موقوفه ،احیاء و آبادانی امامزادگان و بقاع متبرکه توسط واقفان، نذورات در مناسبات مذهبی، خیرات و کمک به نیازمندان و ایتام، کمک هزینه های درمانی و تحصیلی،کمک و باز سازی مراکز درمانی-کمک و یاری به محرومان با رویکردی مثــبت و حمایتــی همچنین توجه به فضا هایی که به گسترش فرهنگ وقف کمک میکنند مانند مساجد و حوزه های علمیه (که اکثرا موقوفه نیز می باشند) حسینیه ها و زیارتگاه ها ، امامزادگان ، بقاء متبرکه و با توجه به خلاقیت عکاس هر عکسی که به نوعی موضوع وقف را در خود داشتــه بــاشد . مقررات عمومی جشنواره : . همه عکاسان آماتور و حرفه ای ایرانی مجاز به شرکت در جشنواره می باشند. .عکس ها می تواند با دوربین عکاسی دیجیتال حرفه ای و یا با دوربین تلفن همراه گرفته شده باشد. .هر عکاس مجاز به ارائه تا10 عکس در جشنواره می باشد. . اداره کل اوقاف و امور خیریه استان همدان اقدام به برگزاری نمایشگاه عکسی از عکس های منتخب جشنواره و انتشار کتاب جشنواره خواهد نمود. . جشنواره با رویکرد عکاسی مستند برگزار می شود ، هرگونه ویرایش که جنبه اسنادی عکس را از بین ببرد و نیز ویرایش های اغراق شده ، منجر به حذف عکس خواهد شد (بدیهی است که تغییر کنتراست، سیاه و سفید کردن، اصلاح رنگ و کراپ عکس بلا مانع است( . در صورت لزوم در هر مرحله از جشنواره شرکت کننده باید قادر به ارائه نسخه اصلی عکس به دبیر خانه جشنواره باشد. . دبیر خانه جشنواره مجاز است در صورت کافی نبودن کیفیت عکس ارسالی در سایز اصلی و مشکلات تکنیکی عکس در هر مرحله از جشنواره عکس را حذف کند. . دبیر خانه جشنواره ارسال کننده عکس را صاحب اثر و تولید کننده تلقی می کند و هر گونه مسئولیت در این مورد بر عهده ارسال کننده می باشد. . شایسته است از ارسال آثاری که در دیگر جشنواره ها شرکت داده شده اند در این جشنواره خودداری فرمایید. . پاسخگویی مسائل پیش بینی نشده بر عهده برگزارکننده جشنواره می باشد. . شرکت در جشنواره به معنای پذیرش شرایط جشنواره بوده و برگزارکننده مجاز به استــفاده از تـمام یا بخشی از عکسهای پــــــذیرفته شده در جهت امور نــمایشگاهی، تــــبلیغاتی و انتـــشاراتی با رعایــــت حقوق معنوی صاحب اثر است. شرایط شرکت در جشنواره: شرکت در جشنواره تنها از طریق بار گزاری  آثار در وب سایت جشنواره و پر کردن فرم شرکت در جشنواره می باشد. به نشانی www.oghaffestival.ir اندازه عکسها: . اندازه بزرگترین ضلع عکس 2000 پیکسل باشد. (یعنی عرض یا ارتفاع هیچ عکسی از 2000 پیکسل بیشتر نباشد) Quality عکسها را بصورتی انتخاب کنید که حجم هر عکس از 2 مگا بایت بیشتر نباشد. عکسها باید با فرمت jpg ذخیره شوند. . برای چــاپ عکسهای منتخب در نمایشگاه، و نیز در صورت چاپ در کتاب پس از پذیرش اثر با شرکت کننده تماس گرفته خواهد شد تا عکس را با کیفیت اصلی خروجی دوربین ارسال نماید تقویم جشنواره : تاریخ آغاز دریافت آثار: 1395/11/20 آخرین مهلت دریافت آثار: 1396/01/20 اعلام نتایج و برگزاری اختتامیه و نمایشگاه: خرداد ماه 1396 هیأت داوران : از اساتید و داوران معتبر کشوری که متعاقبا در سایت جشنواره اعلام خواهد شد. جوایز به ترتیب: •    تندیس زرین جشنواره ، دیپلم افتخار و مبلغ 3000000 تومان (سه میلیون تومان) •    تندیس زرین جشنواره ، دیپلمافتخارو مبلغ 2000000 تومان (دو میلیون تومان) •    تندیس زرین جشنواره ، دیپلمافتخارو مبلغ  1000000 تومان (یک میلیون تومان) •    برای هر عکس راه یافته به نمایشگاه (بجز آثار دریافت کننده جوایز) مبلغ 100000 تومان(یکصد هزار تومان) حق تالیف پرداخت خواهد شد. از چند عکاس شایسته نیز تقدیر به عمل خواهد شد. راههای ارتباطی و تماس: نشانی دبیرخانه اجرایی جشنواره: همدان، میدان بعثت، ابتدای کوچه مشکی، اداره کل اوقاف و امور خیریه استان همدان، معاونت فرهنگی و اجتماعی تلفن مستقیم دبیرخانه جشنواره  08138213226 (ساعات تماس 9 تا 12) وب سایت اداره کل اوقاف و امور خیریه استان همدان: www.oghaffestival.ir تلگرام جشنواره: https://telegram.me/oghaffestival_ir دبیرخانه مرکزی: تهران، خیابان حافظ، خیابان نوفل لوشاتو، سازمان اوقاف و امور خیریه، ساختمان مهر، طبقه چهارم، معاونت فرهنگی و اجتماعی، اداره ترویج فرهنگ وقف. تـــلفن: 64872608-021 وب سایت: www.mfso.ir منبع: پایگاه عکس چیلیک

معرفی کتاب « انگاره ی سخن گو » کیهان ولی نژاد

operator 88

کتاب عکاسی و زبان « انگاره ی سخن گو » کلایو اسکات Clive Scott با ترجمه کیهان ولی نژاد در دو بخش: عنوان ها و زیرنویس و عکاسی و روایت حاوی مقالاتی در حوزه عکاسی هنری، عکاسی مطبوعات و عکاسی مستند و هنر روایی چندی پیش منتشر شد و به دفتر پایگاه عکس چیلیک رسید. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، کیهان ولی نژاد دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد رشته عکاسی از دانشگاه هنر تهران است که اغلب ایشان را در کسوت مدرس و مربی عکاسی در واحدهای آموزشی دانشگاهی و یا مترجم کتاب ها و مقاله هایی در حوزه نظریه پردازی های عکس و عکاسی می شناسند. یکی از کتاب های ولی نژاد در میان کتاب های ایشان چون: عكاسي، هنر ميان‌مايه، در اتاق دورﺑﻴﻦ و مدیریت رنگ و کنترل کیفیت، کتاب کتاب عکاسی و زبان « انگاره ی سخن گو » کلاﻳﻮ اسکات است که به قلم این کارشناس و عکاس و مترجم به بار نشسته است. در ابتدای مقدمه کتاب عکاسی و زبان « انگاره ی سخن گو » کلایو اسکات و درآمد مترجم آمده است: این کتاب را من از باب روشن شدن برخی نکته هاترجمه کردم که شاید از سر عادی شدن شان آن قدربه فراموشی سپرده شده اندکه دیگر به سرشت و ماهیت رسانه ی عکاسی چندان توجه نداشته و بیش تر، با تکیه بر تنها واقعی بودن صحنه ی تصویر شده، به امر عکاسی می پردازیم. اما باید یادمان باشد که شناسایی و توجه به همین نکات اساسیِ مطرح شده در این کتاب سبب می گردد که نه دچار همان گویی های مکرر شویم و نه عکاسی را به جایی ببریم که برای تشریح اش ناچار به سخنان بی مقدار شویم؛ نه از عکاسی کم ترین تمناها را داشته باشیم و نه آرزوهایی را بر آن تحمیل کنیم که در صورت نیافتن پاسخ مناسبی برای شان، ناتوانیِ برایند اثر را به فرایند عکاسی نسبت دهیم. کلایو اسکات Clive Scott نویسنده کتاب هم در ابتدای درآمد نویسنده آورده: همگی ما از دام عکس آگاه ایم: برخورد با عکس به مثابه ی برگردان واقعیت؛ توهمی که نسلیم شدن به آن به تمامی طبیعی و قابل درک است. حضور مشترک الزامی عکاس و امرِ عکاسی شده در کنش عکاسانه، این اطمینان را به دنبال دارد که عکاس آنجا بوده است. یک شاهد دست اول و دوربین، که فقط اشکال نور بازتابیده از اشیای رودرروی اش را به طور مکانیکی و بی هیچ سانسوری ثبت می کند. کلایو اسکات در بخش دیگری از کلام خود آورده است: عکاسی چنان رسانه ای متغیر، سیّار و غیرقابل پیش بینی است و چنان کاربست های متنوعی دارد که هر نویسنده یی که آن را موضوع نوشتار خود قرار دهدباید از ارایه ی هرگونه حکم قطعی درباره ی هرکدام از سویه های اش اجتناب ورزد. و در نهایت بخش پایانی کام خود را چنین به پایان می برد که: در خاتمه به خواننده توصیه می کنم در مورد چیزهایی که قصد تاکید و اصرار بر آن ها دارد با نهایت دوراندیشی و احتیاط عمل کرده و ر روندِ اندیشیدن خود گام به گام پیش رود. کیهان ولی نژاد متولد سال 1356 از شهرستان آستارا در استان گیلان است و پیش تر نیز کتاب هایی با عناوین: عكاسي، هنر ميان‌مايه، در اتاق دورﺑﻴﻦ و مدیریت رنگ و کنترل کیفیت، عكاسي و زبان، انگاره‌ي سخنگو، کلاﻳﻮ اسکات و… داشته و کتاب تاریخ اجتماعی عکاسی، رابرت هِرش، را در دست چاپ دارد. کتاب کتاب عکاسی و زبان « انگاره ی سخن گو » کلایو اسکات Clive Scott با ترجمه کیهان ولی نژاد به شماره شابک: 1-0-94460-600-978 با قطع وزیری در 412 صفحه با کاغذ تحریر- سیاه سفید طراحی و با ویراستاری: کیوان کهریزی با سرفصل هایی چون: سرشت عکاسی، عنوان و زیرنویس، فرافکنی انگاره ی عکاسانه، پای سخنان عکاس مستندنگار، رفتار زیرنویس ها در مطبوعات، زبان عکاسی مد، روایت و عکاسی وقفه دار در فیلم یک گورخر و دو صفر پیتر گرین اِوِی، عکس_داستان در مجله: پیدایی و افول یک ژانر، منابع روایی عکس، شیوه ی دیگری برای گفتن جان برجر و ژان مور و کلام پایانی: روایت مدرن در عکس و فیلم ، پس از مقدمه ای کوتاه با عنوان درآمد مترجم و درآمد نویسنده در انتشارات آوینه با شمارگان 2000 نسخه چاپ و به قیمت 350000 ریال (سی و پنج هزار تومان) منتشر شده و برای تهیه علاقه مندان در سراسر کشور در اختیار « پایگاه تخصصی کتاب عکس » قرار گرفته است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

اختتامیه مسابقه عکس خانه روستایی برگزار شد

operator 271

با معرفی عکاسان برگزیده در بخش های مختلف مسابقه، اختتامیه مسابقه عکس خانه روستایی برگزار و منتخبین جوایز خود را دریافت کردند. به گزارش پایگاه عکس چیلیک به نقل از روابط عمومی مسابقه عکس خانه روستایی در آیین افتتاحیه و اهدای جوایز این مسابقه به 19 نفر از برگزیدگان با حضور اساتید و هنرمندان در موزه هنرهای دینی امام علی (ع) انجام شد. در این مراسم که با حضور عزیزاله مهدیان معاون بازسازی و مسکن روستایی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و جمعی از مدیران بنیاد مسکن انقلاب اسلامی و هنرمندان برگزار شد، پس از تلاوت قرآن و سرود جمهوری اسلامی، کلیپ دوره اول مسابقه پخش شد. در ادامه برنامه مهناز شفیعی دبیر مسابقه، گزارشی از روند برگزاری مسابقه ارایه دادند و در بخشی از سخنان خود اشاره کرد که در این دوره از مسابقه با حضور 1312 نفر و 5278 اثر به مرحله داوری رسید که از این تعداد 122 اثر در محورهای ذکر شده به نمایشگاه راه یافت. همچنین تفاوت این دوره از مسابقه را با دوره قبلی آن در تغییر روش ثبت نام از روش دستی به ثبت نام الکترونیکی دانستند. وی ذکر کرد که تمام تلاش در بخش سایت بر این بود که در ثبت نام مسابقه اجحافی بر عکاسان نشود و شرایط سهل تری برای شرکت در مسابقه ایجاد کنیم. در پایان مطالب وی نتایج این مسابقه را مطلوب دیده و برای بهبود کیفیت آثار دریافتی، پیشنهاد دادند در دوره های آتی، این مسابقه به صورت دوره های منظم تداوم داشته باشد و همچنین برنامه ریزی و پیش بینی برگزاری کارگاه های آموزشی مختلف به منظور آشنایی عکاسان، موجب غنی تر شدن محتوای مسابقه خواهد شد. پس از صحبت های دبیر مسابقه کلیپ دومین دوره از مسابقه پخش شد و بعد از آن معاون بازسازی و مسکن روستایی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی با اعلام این‌که ۳.۴ میلیون واحد مسکن روستایی کشور غیرمقاوم است، گفت: بر اساس برنامه تا سال ۱۴۰۵ باید ۳.۴ میلیون مسکن روستایی ساخته شود تا علاوه بر مقام کردن واحدهای غیرمقاوم، کمبود مسکن نیز برطرف شود. عزیزالله مهدیان در دومین مسابقه عکس خانه روستایی با اشاره به جدیدترین آمار نوسازی و بازسازی مسکن روستایی در کشور اظهار کرد: در حال حاضر حدود 5 میلیون و200 هزار واحد مسکن روستایی در کشور داریم که حدود 3 میلیون و400 واحد آن غیرمقاوم است. وی تصریح کرد: بر اساس برنامه‌ریزی صورت گرفته تا پایان سال 1405 باید 3 میلیون و 400 هزار واحد مسکن روستایی بسازیم تا از یک سو واحدهای غیرمقاوم،‌ مقاوم شده و از سوی دیگر کمبود مسکن نیز برطرف شود. وی از کاهش خانوارهای روستایی در مقایسه با خانوارهای شهری خبر داد و گفت: سال 75 در کشور حدود 3.7 میلیون واحد مسکن روستایی داشتیم که این رقم امروز به 5 میلیون و 200 هزار واحد افزایش یافته است. مهدیان با بیان این‌که تعدادی از روستاهای کشور به دلیل خشکسالی خالی از سکنه شده‌اند، ‌اظهار کرد: آب مورد نیاز خیلی از روستاهای ما در استان‌هایی مانند سیستان و هرمزگان با تانکر تامین می‌شود. مدیرکل دفتر مطالعات و تحقیقات مسکن روستایی بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، امیرحسین گرکانی، نیز در این آیین اظهارداشت: این مسابقه دومین دوره است که توسط بنیاد مسکن برگزار می شود. وی افزود: این مسابقه با هدف مستندسازی معماری روستایی ایران و شناخت تاثیر عوامل اقلیمی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سوانح طبیعی در بافت مسکن روستایی برگزار شد. در بخشی از این برنامه کتاب “خانه های روستایی ایران” که شامل مجموعه آثار برگزیده در مسابقه عکس” خانه روستایی”است رونمایی شد و پس از آن بیانیه هیات داوران توسط جاسم غضبانپور یکی از داوران این دوره مسابقه قرائت شد و در پایان از برندگان بخش های مختلف تقدیر شد. اسامی برندگان در بخش بافت کالبدی سازگار با محیط نفر اول محمد قدمعلی نفر دوم داود ایزدپناه و نفر سوم  مهدی ناصرالملکی جایزه دریافت کردند. در محور رابطه فرهنگ و معماری روستا نفر اول: سیدمهرداد شریفی نفر دوم عادل عزیزی و نفر سوم سعید قاسمی در محور زندگی قدیم کالبد جدید – زندگی جدید کالبد قدیم نفر اول محمد حیدریان نفر دوم امین مرادی و نفر سوم  منصوره رستمی، در محور مسکن معیشت محور نفر اول امیر حسین رضایی چراتی نفر دوم سامان خدایاری نفر سوم میلاد نعلبندیان و در محور معماری مسکن روستایی نفر اول مجید خالقی مقدم نفر دوم حجت الله عطایی و نفر سوم فریدون امیدوار در بخش مسکن روستایی و سوانح طبیعی نفر اول مصطفی غلام نژاد نفر دوم مجید فرهمندی و نفر سوم طاها اصغرخانی جوایز خود را دریافت کردند در بخش عکس های مقایسه ای برنده ای اعلام نشد و محمدرضا بهمرام شایسته تقدیر و مبلغ 2 میلیون تومان به ایشان اهدا شد. برنامه با پخش سرود ” ای ایران ” و عکس یادگاری برندگان مسابقه با عوامل اجرایی پایان یافت. منبع: پایگاه عکس چیلیک

اسامی برگزیدگان چهارمین جشنواره عکس خانه دوست

operator 232

برگزیدگان چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست معرفی شدند به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، به نقل از دبیرخانه چهارمین جشنواره عکس خانه دوست ، اسامی راه یافتگان به بخش نمایشگاه این دوره از جشنواره تعیین و معرفی شدند. داوری 15759 عکس رسیده از 1780 عکاس از 141 شهر به دبیرخانه چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست انجام شد و هیات داوران مشتمل بر: «اسعد نقشبندی، سید عباس میرهاشمی، مسعود زنده روح کرمانی، کریم متقی و سید مجتبی خاتمی» برگزیدگان این دوره از جشنواره را تعیین کردند. کیارنگ علایی دبیر این جشنواره با اعلام این خبر افزود: به جهت بالا بردن سطح کیفی آثار پذیرفته شده، تمامی عکس هایی که به عنوان برگزیده، معرفی شده اند، با کسب حداقل 4 رای از 5 رای هیات داوران انتخاب شده اند و بر این اساس 42 عکس در بخش مستند، 62 عکس در بخش موبایلی، 2 اثر در بخش مجموعه عکس و در مجموع 106 اثر مورد گزینش نهایی هیات داوران قرار گرفتند. وی افزود: این آثار به صورت هم سطح برگزیدگان نهایی این دوره از جشنواره اند و در کتاب و نمایشگاه خانه دوست ارائه خواهند شد. همچنین حق التالیف آثار در نیمه اول اسفند سال جاری به حساب بانکی برگزیدگان واریز خواهد شد. اینک اسامی منتخبین، پس از مطالبه، دریافت و کنترل فایل اصلی اثر که تملک عکس و ابزار عکاسی را مشخص می کند، به شرح ذیل اعلام میگردد: بخش حرفه ای: اسماعیل زاده محسن/ انتظار فاطمه/ آقایی اسحاق/ برنجکار امین/ بزرگمهر مصطفی/ پور شمسی مسلم/ پیره سید ابراهیم/ جلالی محمدعلی (2 اثر)/ حجتی مجید/ حدادیان میلاد/ حسامی نژاد امیر/ حسین زاده حسین/ حق دوست مجیدحامد/ دادخواه عرفان/ دهداری محمدرضا/ رحمانی امین/ رخ بخش زمین طاهره/ ریزوندی امیر/ شقایی فلاح مجید/ شمس آذران جلال/ صفتکار صفری ندا/ صفرپور محمد/ عبدالله پور عراقی مونا/ عبداللهی علی/ عرفانیان سرباز فاطمه/ عزیزی عادل/ غفوریان مهدیه/ فتحی زهرایی علی/ کابلی محسن/ گلی سعید/ گلی سلیمان/ محمدعلی پور محمد/ معصومی علیرضا/ ملکی حسین (2 اثر)/ مهرآرا محمد/ میرزایی مهران/ نجفلو شهپر امیرمهدی/ وحید علیرضا/ ورال محمد مهدی/ وروانی فراهانی محمد بخش موبایلی: بابازاده فریبا/ بازدار محمود (2 اثر)/ بذری مهدی/ بشارتی آزاده (2 اثر)/ بهارعلی پرنا/ جوادیان سروش/ حجتی مجید/ حدادیان میلاد/ حسینی علیرضا/ حق دوست مجید حامد (3 اثر)/ حمیدی پور پیمان/ دبستانی محسن/ دهنوی فاطمه/ ذباح صادق (2 اثر)/ رازقی حامد (2 اثر)/ ربیع لاله مهرداد/ رحمانی امین (3 اثر)/ زائرنیا محمد/ سعادت پور عالیه/ سینی چی صابر (3 اثر)/ شریفی صالح/ ششکلانی علی/ شهریار پور ناهید/ صفایی مرتضی/ صفرپور محمد/ صنعتی آیسک صادق/ طاهری راد لیلا (2 اثر)/ عامل جواد/ عباسیان آسیه/ عرفانیان سارا/ علیزاده صمد/ عموزاده خلیلی فائزه/ قادری امیر/ قاسمی وحید/ قربانی محدثه/ قندالی زهرا / قندفروش الناز/ کریمی علی/ کهن ترابی داوود/ گلستانی بهزاد/ گلی سلیمان/ لاوری احمد/ مافی بردبار امیر/ مردانی فاطمه (2 اثر)/ مقدم شبنم/ میرکمالی حسین (2 اثر)/ نصرتی محمد سجاد/ نظری فردین/ وحیدی محمد. بخش مجموعه عکس: زهرا استاد زاده/ علی جعفری نطنزی دبیرخانه در پایان ضمن تبریک به نامبردگان اظهار داشته: نمایشگاه آثار و رونمایی از کتاب جشنواره در اسفند سال جاری در نگارخانه رضوان مشهد برپا خواهد شد. منبع: پایگاه عکس چیلیک

نقش مایه های عکاسی غزاله هدایت در « نگارخانه امکان »

operator 146

نقش مایه های عکاسی غزاله هدایت در محیط گالری امکان در حال نمایش است. به گزارش پایگاه عکس چیلیک تعدادی از نقش مایه های عکاسی غزاله هدایت با عنوان « جوهر عکس » از روز جمعه 24 دی ماه جاری در محیط گالری امکان در حال نمایش است. در بخشی از متن قاب ابتدای این نمایشگاه عکاسی آمده است: «این عکس‌های خلوتم را چند روز یا چند هفته یا چند ماه در آب گذاشتم، جوهر خیس خورده‌شان را بر کاغذی دیگر نشاندم تا شاید از آن خلوت، خیالی بسازم». غزاله هدایت متولد سال ۱۳۵۸ در تهران و دارای مدرک کار‌شناسی عکاسی از دانشکدهٔ هنر و معماری دانشگاه آزاد تهران و مدرک کار‌شناسی ارشد هنرهای جدید از انیستیتوی هنر سانفرانسیسکو است. این نمایشگاه تا پایان روز دوشنبه ۱۱ بهمن ماه سال جاری، از ساعت ۱۵ تا ۲۰ همه روزه به جز شنبه ها مهیای دیدار علاقمندان است. گالری امکان در تهران، میدان هفت‌تیر، کوچه آقامحمدی، شماره ۷۷  واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

محمود حیطه: در انتهای زمین موسیقی سکوت کویر را می شنوم

operator 189

منتخب نمایشگاه گروهی عکس انتهای زمین در آخرین ایستگاه نمایشگاهی خود در استان خراسان رضوی به شهرستان سبزوار رسید و در نگارخانه امیرشاهی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به نمایش درآمد. در گذار این مسیر و این حضور و دیدار از عکس های نمایشگاه ، محمود حیطه از عکاسان ایرانی که مسئولیت انجمن عکاسان سبزوار را نیز عهده دار است، متنی پیرامون آثار نمایشگاه گروهی عکس #انتهای_زمین نوشته و ارسال کرده است. در این مطلب، جریان فنی و بار معنایی و پیام زیبایی شناسانه جای گرفته در روح عکس های نمایشگاه با نگاهی توصیفی رقم زده شده است. متن دریافتی از سوی این عکاس به این شرح است: ———————————————————————————————————————————————————————————————————————- در نمایشگاه عکس انتهای زمین ، زمین به انتهای خودش نمی رسد. تپه های ماسه ای کویر در سکوت لباسی از جنس مخمل به تن دارند. نسیمی ملایم دامن تپه را شروع به نوازش کرده و ذرات بسیار ریز ماسه را از خواب سحرگاهان بیدار و به حرکت و تلاش وا می دارد. ماسه ها به خودشان پیچ وتابی داده و جای پای نسیم را بر دل خود حک می کنند. نقوشی از جنس مهربانی آشکار و پنهان می شوند. طبیعت پیش رو در حال تغییر و انگار در همین لحظه متولد شده ، بکر و دست نخورده. چقدر بهش نزدیک شده ایم. هیچ وقت زمین و این قدر سرحال ندیده ایم. بدون هیچ واسطه ای می تونیم نگاش کنیم . تازه ی تازه، این دست خط خداست . حرکت ماسه ها ادامه داره، خطوط منحنی و ملایمی که مشخص نیست نقطه شروع شان کجاست رقص کنان ما را تا بالای تپه با خود به اوج برده و سپس به فرو دست کشانده و خود از خجالت به قعر زمین فرو می روند. در فریم به فریم عکس های نمایشگاه انتهای زمین، موسیقی سکوت کویر را می شنوم؛ اینجا همه با زبان اشاره صحبت می کنند. نکند راه را گم کرده باشیم. همان موقع که احساس می کنیم به آخر رسیده ایم و می توانیم بنشینیم با اشارتی دیگر به دگرسو فرا خوانده می شویم. مثل این است که اصلن قرار نیست به آخر برسیم. موج های متلاطم که با هیاهو از بالای تپه به سمت تو روان شده اند سکوت را شکسته و در سایه ها گم می شوند گویی همه دست بدست هم داده که تو را لحظه ای بخودت وانگذارند. که متوقف نشوی نمانی رسوب نکنی و نپوسی … درست همان جا که فکر می کنی به آخر رسیدی در واقع به نقطه آغاز نزدیکتر شده ای. ثبت این هیاهو و سکوت پی در پی خطوط، فرمها و بافتها میتونه نهایتا برای بیننده الهام بخش این پیام باشه: لذت طی کردن مسیر شیرین تر از رسیدن به مقصد است. و کلام آخر اینکه ، طی مسیر خودِ مقصد است . محمود حیطه – چهاردهم دیماه 1395 ————————————————————————————————————————————————————————————————————————– پایگاه عکس چیلیک به نمایندگی از سوی عکاسان صاحب اثر در مجموعه نمایشگاه گروهی عکس #انتهای_زمین به پاس تقدیر از قلم و نگاه و زمان این عکاس، در بیان نقاط ضعف و قوت این نمایشگاه عکس که بیش از چندین مقصد از شهرها و استان های کشور را پست سرگذاشته است، بسته ای فرهنگی به ارزش بیش از یک میلیون ریال از سوی پایگاه تخصصی کتاب عکس تقدیم جناب آقای محمود حیطه می نماید. باشد تا به واسطه این رفتار، قدردان نگاه و زمان و تخصص و دغدغۀ منتقدین نسبت به عملکرد و رفتارهای مان باشیم. این تعهد در قبال بیان صریح و صحیح قلم دیگر منتقدین و عکاسان نیز قابل اجرا خواهد بود.