اوت نیک

اوت نیک

نام: نیک

نام خانوادگی: اوت

تاریخ تولد: 1951/3/29

 

بیوگرافی و سوابق اجرایی هنری:

نیک اوت در 29 مارس 1951 در Long An در ویتنام بدنیا آمد. او از عکاسان مشهوری است که در خبرگزاری آسوشیتدپرس کار می کند. نام واقعی او Huynh Cong Ut است. او شهروند مقیم آمریکا است که با همسر و دو فرزندش در Monterey Park کالیفرنیا زندگی می کنند.
وقتی تنها 14 سال بیشتر نداشت توسط مادرش به آسوشیتدپرس معرفی شد و در نوامبر 1965 کار خود را در آنجا آغاز کرد. چند هفته بعد برادرش Huynh Thanh My که او نیز برای آسوشیتدپرس کار می کرد، هنگام عکاسی از یک صحنه نبرد در جنگ ویتنام کشته شد. نیک اوت در ژانویه 1966 بعد از یک دوره شش هفته ای آموزش در تاریک خانه توسط Horst Fass استخدام شد. با وجود اینکه هیچ دوره آموزش عکاسی را نگذرانده بود، اما در سال 1967 یک فوتوژورنالیست ماهر شد. عکس هایش به مهارت و جسارت او در عکاسی از صحنه های نبرد عملیات نظامی کمونیست های ویت کینگ و آمریکا در حمله به ویتنام جنوبی گواه می داند.
نیک اوت زمانی که خشونت واقعی جنگ ویتنام را به تصویر می کشید ، سه بار مجروح شد. او به کار برای آسوشیتدپرس در کره جنوبی، هانوی و توکیو ادامه داد.
نیک اوت عکس مشهورش که برنده جایزه پولیتزر شد را در 8 ژوئن 1972 در دهکده Trang Bang ویتنام گرفت. این عکس که “وحشت جنگ” نام گرفت صحنه ای را نشان می دهد که در آن دختر9 ساله عریانی بخاطرحمله بمب ناپالم نیروهای ویتنام شمالی آتش گرفته است و از درد فریاد می زند و فرار می کند. نیک اوت بعد از گرفتن این عکس و قبل از تحویل دادن فیلم ها به خبرگزاری آن دختر را به بیمارستانی در سایاگون می برد.
انتشار این عکس به دلیل بحث منع اداری انتشار انسان برهنه با تعویق انجام شد، ادیتور عکس خبرگزاری آن را مخالف قوانین انتشار( در سال 1972) می دانست. Horst با دفتر مرکزی تماس گرفت و آنها را قانع کرد که بدون نشان دادن کلوز آپ از بدن دختر این یک مورد استثنائا منتشر شود و ادیتور نیویورک پذیرفت که ارزش خبری عکس به ملاحظه کاری درباره برهنگی دختر ارجحیت دارد.
این عکس علاوه بر این جایزه، جایزه ورلد پرس فوتو را در سال 1972 برای او به ارمغان آورد.
آن دختر نه ساله Kim Phuc ، بعد از انتشار این عکس توجه زیادی را به خود جلب کرد .او به مدت بیشتر از یک سال در بیمارستان ماند و تحت 17 عمل جراحی قرار گرفت. او بعدها سفیر نیک خواهی سازمان ملل شد. این عکس نه تنها زندگی این دختر را تغییر داد بلکه باعث شد که نیک اوت به عنوان یک فوتوژورنالیست قابل احترام و ستودنی که صحنه های وحشتناک جنگ ویتنام را پوشش می داد شناخته شود. البته نه تنها بخاطر توانایی های حرفه ای اش بلکه بخاطر حس بشردوستی اش نیز قابل احترام باشد. در چهلمین سالگرد عکس های برنده جایزه پولیتزر در سپتامبر 2012
نیک اوت به عنوان سومین نفر برگزیده توسط Hall of Fame بخاطر نقش و همکاری او در فوتوژورنالیست انتخاب و معرفی شد.
نیک اوت در سال 1977 به عنوان پناهنده به لس آنجلس آمد. او به کار برای آسوشیتدپرس به عنوان عکاس در ماموریت های مختلف ادامه داد. در سال 1989 به ویتنام برگشت تا داستان جستجوی آمریکای های که در عملیات های نظامی مفقود شده بودند را پوشش دهد. در سال 1993 او همراه دوست قدیم اش George Esper یک دفتر جدید خبرگزاری آسوشیتدپرس در هانوی تاسیس کرد.
عکس های مشهور دیگرش، دوباره در 9 ژولای گرفته شد، اما این بار در سال 2007 گریه پاریس هیلتون را در صندلی پشتی ماشین L.A. County sheriff هنگامی که از منزلش به دادگاه منتقل می شد را به تصویر کشید و در همه دنیا منتشر شد.

مترجم: اعظم حشمتی





دیدگاهتان را بنویسید