بازوی کپشن‌نویسی خبرگزاری‌های کشور نحیف است

بازوی کپشن‌نویسی خبرگزاری‌های کشور نحیف است

منبع: ایرنا –

عکس و کپشن (زیرنویس عکس) بازوهای رسانه ای هستند تا مخاطب را در یک همنشینی در آغوش گرفته و بیشترین تاثیر را بگذارند، درحالی که توضیح تصاویر در رسانه ها هنوز به ضرورت بدل نشده و بازوی کپشن‌نویسی خبرگزاری‌های کشور، نحیف و ناتوان است.

نوشتن زیرنویس یکی از الزامات در عکاسی خبری و مستند است به نحوی که تلاش می کند با دادن اطلاعات، مخاطب را از کم و کیف ماجرا آگاه سازد و در برخی موارد کپشن ها به چیزی فراتر از خود تصویر ارجاع می دهند و گاه با رمزگشایی از رازی در تصویر، ارتباط مخاطب با عکس را دچار شوک می کنند.
برای مثال «آدام فرگوسن» عکاس مشهور نیویورک تایمز که سال گذشته نامزد بهترین عکس سال جهان شد، پرتره ساده ای از دختر نوجوانی را مقابل یک پنجره به تصویر کشیده است که فقط با خواندن کپشن آن متوجه می شویم که «آیشا دختر چهارده ساله اهل نیجریه است که پس از اینکه توسط شبه‌نظامیان گروه بوکوحرام ربوده شد، ماموریت بمب گذاری انتحاری را به عهده گرفته است، اما به جای انفجار بمب، فرار می کند»؛ در این تصویر یک همبستگی بیان عکس و متن به واسطه یک رمزگشایی در کپشن اتفاق افتاده است و تمامی قدرت آن به توضیحاتی است که در پشت عکس است.
بیشتر آژانس های خبری ایران در نوشتن کپشن (Caption) به کلی‌گویی، بسنده می کنند و به طور معمول یک توضیح کلی برای تعداد زیادی تک عکس منتشر می شود و حال تصور کنید برای مثال با مجموعه تصاویری از اشیای موزه لوور در تهران مواجه هستیم که بیننده باید نام اشیاء، دوره تاریخی و اطلاعات دیگر آن عکسها را حدس بزند.
وحید سالمی عکاس خبرگزاری آسوشیتدپرس و مدرس دانشگاه در حوزه کپشن نویسی، در گفت و گو با ایرنا بر نوشتن توضیحات درعکس خبری و مستند اجتماعی تاکید کرد و گفت: اطلاعاتی که مخاطبان عکس ها به آن نیاز دارند باید در قالب پاسخگویی به بخشی از عناصر خبر که در روزنامه نگاری مرسوم است از سوی عکاسان و ادیتورها ارائه شود.
وی افزود: بسیاری از مکان ها و افراد در شرایط خاصی به شهرت می رسند و نباید فراموش کرد که در سالهای آینده برای بسیاری، ناشناس خواهند بود و نوشتن اطلاعات کافی در تصاویر اجازه می دهد که در آینده بتوان به راحتی به آنها رجوع کرد و هویتشان را حفظ کرد.
سالمی، مشکلات حوزه کپشن نویسی رسانه ها را دستخوش عوامل متعدد دانست و افزود: کپشن نویسی برای رسانه ها امری جدی و مهم نیست؛ در حالی که نوشتن کپشن از فرمول پیچیده ای تبعیت نمی کند و افراد با گذراندن چند ساعت آموزش می توانند به این مهارت دست یابند.
وی با انتقاد از انتشار تعداد عکس های زیاد در گزارش های خبری گفت: انتشار عکسهای تکراری و غیر ضروری در گزارش های تصویری سبب شده است که نوشتن کپشن برای همه عکس ها سخت شود و عکاسان زیر بار نوشتن کپشن نروند.
این مدرس عکاسی در دانشگاه افزود: یک عکاس خبری نباید فراموش کند تفاوت وی با خبرنگار در ابزار تولید خبر است و از نظر محتوا یک عکاس خبری همانند یک خبرنگار باید به مخاطبان خود اطلاعات دهد و تنها عکاس است که باید برای تصاویر خود کپشن بنویسد، چون در صحنه حضور داشته و از نزدیک شاهد رویداد بوده است و ادیتورها باید بر روی زیبایی شناسی تصاویر و اعمال سیاست های کلی رسانه نظارت کنند.
امیر نریمانی دبیر عکس روزنامه وطن امروز نیز با انتقاد از نبود اطلاعات کامل در عکسهای منتشر شده خبرگزاری ها گفت: روزنامه ها معمولا تصاویر خود را از خبرگزاری ها تامین می کنند، در حالی که بارها نبود توضیحات مناسب در عکسها همکاران روزنامه را با مشکل مواجه کرده و گاه به صورت کاملا اتفاقی از حضور افراد مهم در رویدادها آگاه می شویم و کمترین اشاره ای به نام آنها در گزارش های تصویری نمی شود.
وی با اشاره به ضرورت نوشتن کپشن درعکسهای خبری گفت: از گذشته، تفکری غلط درعکاسان ریشه کرده، که عکس خوب، آن است که گویا بوده و نیاز به توضیح نداشته باشد و این باور غلط امروز عکاسان را از مهارت نوشتن توضیحات عاجز کرده است، در صورتی که با پیشرفت «روزنامه نگاری بصری» در فضای بین المللی یک تولید رسانه ای متشکل از صدا، متن، عکس، فیلم و اطلاعات دیگر است و این که عکاس با گرفتن عکس احساس کند کارش تمام شده است و این یک ایراد بزرگ است.
نریمانی با اشاره به اهمیت کپشن در آرشیو تصاویر گفت: بسیاری از عکسهای تولید شده در گذشته، امروز به حافظه تصویری و شخصی همان عکاسان نیازمند است در صورتی که اگر اطلاعات مندرج در نگاتیوها صحیح انجام می شد امروز با این مشکلات رو به رو نبودیم و همین تهدید در آینده نیز برای تصاویر امروزمان پیش خواهد آمد.
وی با انتقاد از نظام آموزشی در دانشگاه ها گفت: کپشن نویسی امری مهم است که در دانشگاه ها نیز جدی گرفته نمی شود و ضرورت آن در دانشگاه باید در اولویت قرار گیرد.
علی آقاربیع دبیر عکس خبرگزاری تسنیم که عمدتا تصاویر مجموعه تحت مدیریتش با کپشن یکسان منتشر می شود، مباحث ریشه ای در فضای عکاسی خبری ایران را مسبب مشکلات کپشن نویسی و دیگر موارد دانست و افزود: تا زمانی که به صورت صحیح در این حوزه آسیب شناسی نشود شاید نتوان راه حل کاربردی ارائه داد.
وی در گفت و گوی خود با ایرنا، نبود دپارتمان های تخصصی در مجموعه های عکاسی خبرگزاری ها را از مشکلات عمده در کار دانست و گفت: برای مثال عکاسی که صبح در برنامه احزاب سیاسی حضور داشته است و عصر به مسابقه فوتبال اعزام می شود، شاید همین امر از یک جهت باعث پختگی و افزایش تجربه عکاس شود ولی از جهت دیگر، اجازه شناخت عمقی و تحلیل را در یک حوزه تخصصی از عکاس می گیرد.
دبیر عکس تسنیم ادامه داد: در صورتی که عکاسی که احزاب را پوشش می دهد باید نسبت به سیاست ها و منش های سیاسی آنها آگاه باشد و یا شناخت عکاس ورزشی از روابط ورزشی و جنس کار آنها ضروری است و در این صورت عکاس می تواند قادر به نوشتن کپشن دقیق در عکسها باشد.
وی با انتقاد از شیوه ارائه عکسها در سایتهای خبرگزاری های داخلی گفت: در رسانه های خبری دنیا انتشار مجموعه عکس به معنای رایج در ایران، انجام نمی شود، در صورتی که در خبرگزاری های ایران بر نوع انتشار این شیوه غلط با یکدیگر رقابت می کنند و همین روش نمایش و انتشار تصاویر، نوشتن کپشن را سخت می کند.
آقاربیع با تاکید بر آموزش گزارش نویسی برای عکاسان خبری گفت: عکاسان خبری نیازمند آموزش برای نوشتن هستند و با توجه به حضور عکاس در رویداد و برنامه خبری، می بایست نوشتن کپشن توسط عکاسان انجام شود و با وسواس و دقت در این کار، نظارت آخر را به دبیران موکول کنند.
امین مشایخی ادیتور عکس خبرگزاری ایرنا که رسانه اش نیازمند توجه بیشتر به نوشتن جزییات تصاویر است، گفت: یک ادیتور برای نوشتن کپشن به اطلاعات کامل عکس نیاز دارد ولی برخی عکاسان به علت نداشتن آشنایی با مبانی خبر از جمله عناصر اصلی خبر و ارزشهای خبری و همچنین به علت توجه بیش از اندازه به گرفتن عکس های مناسب، قادر به جمع آوری اطلاعات نیستند و همین مساله ادیتورهای عکس را با مشکل جدی مواجه می کند.
وی کپشن را پل ارتباطی میان عکس و خبر دانست و افزود: کپشن علاوه بر توضیح اتفاقات درون عکس، نوعی احساس برای درک بهتر به مخاطب منتقل می کند و با خواندن کپشن می توان ارتباط بهتری با تصاویر برقرار کرد.
در برخی روزنامه های ایران نیز، عکس ها بنا به سنت گذشته همچنان با توضیح «این تصویر تزیینی است» منتشر می شوند و تصویرها فاقد توضیح و شناسنامه هستند؛ گویی قرار نیست عکسها از خودشان خبر دهند و استقلال در عکس های خبری به عنوان یک رسانه کامل هنوز به رسمیت شناخته نشده است.
اغلب فعالان رسانه ای از ضرورت نوشتن کپشن آگاه هستند ولی مشکلات درون سازمانی و برون سازمانی موجب شده است که این امر در اولویت قرار نگیرد، در حالی که عکاسی خبری ایران تلاش می کند خود را به استانداردهای بین المللی نزدیک کند باید این مهم را در نظر بگیرد که نوشتن کپشن از الزامات عکاسی خبری است و در رسانه های معتبر دنیا بهترین تصاویری که فاقد اطلاعات هستند از چرخه انتشار باز می مانند.
فراهنگ**9031**1055

انتهای پیام /*





دیدگاهتان را بنویسید