دیدار با عکاسی که از ۱۹۸۸ به المپیک می‌رفت/ ورزشکاری که هنرمند شد

operator 480

منبع: خبرگزاری مهر – علی قلم سیاه از عکاسی طبیعت و دفاع مقدس تا عکاسی ورزشی را در کارنامه‌اش دارد و عکس‌های او از چند دوره المپیک بارها دیده و چاپ شده و حال از روند ورودش به عرصه ورزش و عکاسی می‌گوید. خبرگزاری مهر- گروه هنر-آزاده سهرابی: این روزها المپیک ۲۰۱۶ ریو همه نگاه‌ها را به خود معطوف کرده و همزمان با برپایی رویدادهایی در این سطح جریان عکس های ورزشی هم رونق می گیرد. علی قلم سیاه، عکاس پیشکسوت و مدرس عکاسی که از سال ۱۹۸۸ حضورش در المپیک به عنوان عکاس کلید خورد و بسیاری از عکس های او در تاریخ عکس های ورزشی ماندگار شده است در گفتگو با خبرنگار مهر به سوال های ما نه تنها در حوزه عکاسی ورزشی پاسخ داد بلکه صحبت های ما به حوزه های دیگر عکاسی و تجربیاتش در ورزش و هنر رسید. پای حرف های قلم سیاه که می نشینید احساس می کنید در دام ذهن منظم او در بیان روایت هایش از دنیای عکس و عکاسی گرفتار شده اید، اما این دامی نیست که بخواهید از آن بگریزید. او سال‌هاست که معلمی می کند و بعد از دهه ها تجربه در میدان عمل حالا آنچه آموخته را به شاگردانش یاد می دهد. او به عنوان یکی از ۱۰ عکاس تاثیرگذار بر عکاسی کشورمان مورد تجلیل و قدردانی قرار گرفته است، دبیر اجرایی سه دوره نمایشگاه دوسالانه عکس بوده و مهم اینکه او هنرمندی است که سابقه عکاسی از مسابقات المپیک در دوره های مختلف را در کارنامه خود دارد. گفتگوی ما با این پیشکسوت عکاسی را می خوانید. *آقای قلم سیاه شما سمت هایی در حوزه ورزش داشته اید، در عین حال خودتان سال‌ها ورزشکار و مدال آور بوده اید. از عرصه ورزش تا عکاسی برای شما چطور طی شد؟ -سابقه ورزشی من از قهرمانی آموزشگاه ها در رشته دو و میدانی شروع می شود تا قهرمانی در دانشگاه و کشور. من در دبیرستان و دانشگاه در رشته های ده گانه فعالیت می کردم و همزمان عضو تیم شنای تهران هم بودم. تقریبا از سال اول دانشگاه به مدت ۲ سال زیر نظر مرحوم جبارزادگان بسکتبال بازی می کردم و در تیم دانشگاه بودم همچنین عضو تیم ملی قایقرانی کشور و سپس رئیس فدراسیون قایقرانی شدم. اینها را گفتم تا به این نقطه برسم که به اعتقاد من هر فنی را می شود آموخت. ورزش را هم به عنوان یک فن می شود آموخت و در نهایت بر حسب نوع مربی‌ای که هر فرد دارد قابلیت های او در آن رشته کم یا زیاد می شود. گرچه سازگاری سیستم اندامی هر فرد با رشته ورزشی انتخابی اش بسیار مهم است، اما یک جایی ممکن است ذهنیت انسان در تعریف بالاتری قرار بگیرد و فرد به مهارت هایی دست پیدا کند که او را در برخی مواقع منحصر به فرد کند. حتی در حوزه تحلیل رفتاری، فرد مبدع رفتاری شود که مخاطب او را با آن رفتار بشناسد و حتی لقب هایی به او بدهد. عکاسی هم به همین ترتیب آموختنی است. شما می توانید تکنیک عکاسی را بیاموزید اما یک چیزهای بیشتری در عکاسی لازم است تا شما را از تصویربردار از یک لحظه خاص فراتر ببرد و در این عرصه صاحب سبک کند. برای اینکه در عکاسی صاحب قاب شخصی خود شوید نیاز دارید علاوه بر فن چیزهای دیگری هم بیاموزید. وقتی اثر شما به تفسیر نیاز داشته باشد و از دانش های دیگر مثل نشانه شناسی در تفسیر عکس هایتان بهره گرفته شود یا تحلیل عکستان وارد زیرساخت هایی مثل جامعه شناسی و فلسفه شود آن وقت است که دیگر شما به عنوان عکاس تنها به یادگیری یک فن نپرداخته اید بلکه مشخص می شود وارد عرصه ای شده اید که عنوان هنرمند را برای شما به ارمغان می آورد. در واقع شما از یک فضای کلی چگونه عکس گرفتن به چگونه ساختن یک عکس وارد شده اید. *پس اینطور که مشخص است شما از دبیرستان به شکل حرفه ای ورزشکار بوده اید. اولین عکس هایتان را در چه زمانی گرفتید؟ – عکاسی برای من از خانه و مدرسه شروع شد. ششم دبستان را که تمام کردم پدرم یک دوربین های صندوقچه ای برایم گرفت. یادم می آید سوم دبیرستان رشته کاردستی داشتیم و باید در این درس به کارگاه می رفتیم و نجاری می کردیم. دبیر شیمی ما فارغ التحصیل آلمان بود و به مدیر مدرسه پیشنهاد کرد که می تواند به کسانی که دوست دارند به جای نجاری، عکاسی یاد بدهد. همان پیشنهاد باعث شد یک تاریکخانه بسازیم و ظهور عکس را یاد بگیریم. از آنجا علاقه ام به عکاسی جدی شد. در دوران دانشگاه بود که ورزش برایم به اوج جدیت خودش رسید. من سه رشته دانشگاهی عوض کردم؛ اول رشته زبان خارجی خواندم و بعد شیمی اما در نهایت این دو را ترک کردم. می خواستم بروم دانشگاه هنرهای زیبا که خانواده مخالفت کرد. با تحصیل در رشته تربیت بدنی هم مخالفت کردند و در نهایت حسابداری صنعتی خواندم. در همه این دوران ورزش و عکاسی برایم جدی بود ولی بعد از دانشگاه و در دوره خدمت سربازی اولین عکس های حرفه ای ام را گرفتم. *چه پیش آمد که در دوران سربازی عکاسی را حرفه ای تر دنبال کردید؟ – من در روستاهای قائم شهر خدمت می کردم و آن روزها یک دوربین روسی داشتم و از آنجا که باید به ۱۴۰ روستا به تناوب سر می زدم در این میان تفریح جدی ام عکاسی بود. من مجبور بودم برای رسیدن به یک روستا گاه ۴ ساعت پیاده یا با اسب از گل و لای و جنگل عبور کنم. از کنار رودخانه ها و مسیرهایی که اسب هم به سختی می توانست از آنها عبور کند می‌گذشتم و در این مسیر به تصاویر نابی برمی خوردم که از آنها عکاسی می کردم و کم کم این تفریح به دغدغه تبدیل شد. *عکاسی طبیعت بعدها چه کمکی به شما در فرایند حرفه ای شدنتان در عکاسی کرد؟ – اول اینکه موقعیت شمال کشور که آنجا خدمت می کردم با موقعیت زیستی من به کل متفاوت بود و برای اولین بار توانست پس زمینه ذهنی مرا به کل تغییر دهد. *اینکه می گویید موقعیت شمال کشور با موقعیت زیستی شما متفاوت بود یعنی چه؟ – من زاده کویر هستم. پدرم کرمانی است و من در یزد متولد شدم، تا چهارم دبستان را هم در یزد تحصیل کردم. وقتی به تهران آمدم هنوز پس زمینه ذهنی من همان مناطق کویری بود و حتی در دوران دانشجویی که چند بار به ارتفاعات توچال صعود کرده بودم همچنان ذهنیت من گرم و خشک بود. در دوران سربازی و حضورم در قائمشهر، مه و جنگل تاثیر بسیار زیادی روی من گذاشت. آن روزها هنوز خانه ها و ویلاها جنگل ها را نتراشیده بودند. من آن روزگار با یک لنز نرمال عکاسی می کردم و بعدها توانستم یک لنز تله ارزان قیمت هم بخرم تا از منظره های دورتری به شکار طبیعت بروم. همین علاقه باعث شد بعدها به سازمان محیط زیست بروم. حتی عشق به قایقرانی هم در آن زمان در من شکل گرفت. *چه زمان دقیقا به عکاسی ورزشی علاقه‌مند شدید؟به گمانم تثبیت جایگاهتان به عنوان یک عکاس از روزگاری است که شما در حرفه عکاسی ورزشی قدم گذاشتید. – من بارها در مسابقات ورزشی برنده شده بودم و قاسم پارسی از من عکس های زیادی گرفته بود و آنها را که نشانم می داد من علاقه‌مند می شدم که خودم از این عرصه عکاسی کنم. اولین بار المپیک ۱۹۸۸ سئول بود که آثارم دیده شد و شهرتی پیدا کردم. همانجا بزرگترین موسسه خبری ورزشی جهان از من عکس هایم را می خرید اما من آنها را نفروختم که البته الان فکر می کنم اشتباه کردم. *سالی که در سئول عکاسی می کردید دوربین دیجیتال نبود که بتوانید پشت سر هم شاتر بزنید و همانجا عکس هایتان را ببینید؛ یک حلقه فیلم بود و شاترهای محدودی که می توانستید بزنید و ورزش که ویژگی‌ آن سرعت است. چطور در آن شرایط با امکانات محدود عکس هایتان توانست بدرخشد؟ – درست می گویید. همیشه به عکاسان ورزشی می گویم اگر ندوید نمی توانید عکاس خوبی شوید. ببیند من دو و میدانی کار بودم، قهرمان شنا بودم یعنی لااقل از سه رشته «محض» ورزشی دو رشته اش را خوب می دانستم. تکنیک ها و زیبایی ها و فراز و فرودهای این رشته ها را می شناختم. با یک سرعت مشخص و دیافراگم باز مشخص آماده بودم که بتوانم در هزارم ثانیه لحظه را شکار کنم. خوشبختانه همیشه ذهنم آماده و آنقدر تمرین کرده بودم که بتوانم سریع با انگشت شصتم رل فیلم را عوض کنم و سه عکس پیاپی بگیرم. *به نکته ای اشاره کردید که برای من این سوال را پیش می آورد که اگر یک عکاس در عرصه ای که فعالیت می کند خودش هم مهارت داشته باشد عکاس بهتری می شود؟ – لزوما نه. ممکن است نتواند زاویه دید منطقی یا لنز درستی را برای این کار انتخاب کند و بخشی از ظرافت کار را از دست بدهد. *منظورم در رقابت بین دو عکاس با مهارت یکسان بود! – قطعا درست می گویید. مثالی برایتان بزنم. شما حتما فیلم های «راز بقا» را دیده اید یا فیلم های «دنیایی که شما هرگز نمی بینید». بسیار فیلم های جذابی از حیات وحش هستند اما کسانی وارد عکاسی در این حرفه می شوند که عموما زیست شناسی خوانده اند. در آن روزها که در محیط زیست کار می کردم سه شخصیت برجسته از دانشگاه آکسفورد به نام های دکتر جان کوک، دکتر فیلینگ و دکتر موار برای عکاسی از کویر مرکزی ایران و حیات وحشش به ایران آمدند. آنها برای تکمیل مجموعه ای به نام «صحرای زنده» که در آریزونای آمریکا عکاسی کرده بودند به ایران آمدند. من از طرف محیط زیست مسئول شدم همراه این دانشمندان باشم تا هم ببینم آنها چه می کنند و یاد بگیرم و هم کمک آنها باشم. من همان دوربین روسی و لنزی که گفتم را داشتم. یک فرانسوی هم آن روزها بود که با هلیکوپتر و حقوق بالا و امکانات می رفت عکاسی اما عکس های من در رقابت با عکس های او روی جلد مجله شکار طبیعت می رفت. در برخی رشته های عکاسی حتما باید عکاس تخصص آن رشته را  داشته باشد اما این را کم و بیش می توان به عرصه های دیگر هم تعمیم داد. وقتی شما یک عرصه را از درون بشناسید یعنی فراز و فرودهایش را می شناسید و می توانید لحظه های بعد را پیش بینی و زاویه دید منطقی تان را بهتر انتخاب کنید و…. *می خواهم دوباره شما را به دنیای ورزش برگردانم و این سوال را بپرسم که از وقتی دنیای عکاسی دیجیتال شد خصوصا در عرصه عکاسی ورزشی چه پیشرفت هایی حاصل شد و آیا چیزی در این میان بود که از دست برود؟ – سوال شما در محافل آکادمیک مورد مناقشه و بحث است. قبلش پرانتزی باز کنم و این را بگویم که سال ۱۹۸۸ کمپانی های «کانن» و «نیکون» پیش برنده های سریعی روی دوربین هایشان نصب کرده بودند که عده محدودی از عکاسانی که در المپیک آن سال بودند این دوربین ها را داشتند. بر اساس این تکنولوژی دوربین ها دارای موتور درایوهایی می‌شد که چهار فریم در ثانیه عکاسی می کرد. بعد از آن کمپانی «کانن» موتوری را زیر دوربین«اف ۱» خود اضافه کرد که در واقع یک خانه فیلم به دوربین هایش اضافه کرده بود. به جای حلقه ۳۶ تایی دیگر عکاسان ۲۵۰ نگاتیو داشتند که البته همین هم ظرف ۱۰ ثانیه پر می شد. همان طور که گفتم عده محدودی این دوربین ها را داشتند من بعد از دومین حضورم در المپیک اجازه داشتم بروم و دوربین و لنز قرض کنم و عکاسی کنم.  درباره اینکه آیا دیجیتال ماهیت کار را تغییر داده است یا نه باید بگویم ماهیت عکاسی تغییر نکرده است. عکاسی دو متغیر جدی زمان و نورگیری دارد. یک تناسب ریاضی است و چون مبنای علمی دارد پس ماهیتش تغییر نمی کند. شما با یک زمان مشخص و یک دیافراگم مشخص می توانید با هر دوربینی عکس استاندارد بگیرید. آنچیزی که این روزها دنیای دیجیتال باعث تغییرش شده در بخش پست پروداکشن رخ می دهد. یعنی وقتی شما عکسی را گرفتید و بعد آن را تغییر می دهید و چیزی را به آن اضافه یا از آن کم می کنید. در واقع سندیت عکس در این مرحله ممکن است مخدوش شود. ضمن اینکه شخصا معتقدم به خاطر اینکه  با دوربین دیجیتال عکاسان امکان این را دارند که در لحظه عکس هایشان را ببینند و تصمیم بگیرند آن را پاک کنند یا کار را ادامه دهند،  بیشتر سرها به جای اینکه به سوژه گرم باشد به سمت پشت دوربین جلب شده و ممکن است برخی لحظه های زیبا را از دست بدهند. مثلا من برای اینکه بتوانم از نمای بالا درست لحظه آغاز دو دویست متر را عکاسی کنم بیست دقیقه بدون حرکت در پشت بام  استادیوم دراز کشیده بودم و در حالیکه دو فریم هم بیشتر برایم نمانده بود و حتی جرات نداشتم فیلم دوربین را عوض کنم تا نکند دچار استرس شوم، از این صحنه عکاسی کردم و شش دانگ حواسم به صحنه و سوژه بود. یا من پشت پای محل فرود کارل لوئیس در سال ۱۹۸۸ عکاسی کردم که از آن پرتاب مدال طلا گرفت. ببینید همین جا بگویم که ما در عکاسی شاخه های مختلفی داریم. در عکاسی ورزشی ما مدل های مختلفی می توانیم عکس بگیریم. مثلا عکس هایی است که به آن «خصیصه ورزشی» می گویند. یعنی عکس هایی که نوعی زیبایی شناسی ورزشی را نشان می دهد. عکاس به دنبال این نیست که نشان بدهد یک ورزشکار چقدر پریده است بلکه وارد یک ساخت نشانه شناسی می شود و عکس از صحنه مستقیم و از صحنه اکشن فاصله می گیرد و به نوعی ژرف نگری وارد می شود. یک بخش دیگر که اهمیت دارد که من در المپیک ۱۹۸۸ نمونه ای از این عکس را گرفتم و از تکنیک اسلوموشن استفاده کردم و حرکات را کشیدم، وارد نوعی زیبایی شناسی و آرت می شود. در این عکس شما نمی بینید دست چه کسی بالا رفته است. سایه های محوی روی خطوط ثابت می بینید که صحنه را شبیه نت های موسیقی روی خطوط کرده است. در این میان المان هایی هم هستند که رسمی بودن این مسابقه ورزشی را نشان بدهد. یک عکس هم در المپیک آتن ۲۰۰۴ گرفتم که باز بیان غیر مستقیم دارد و از شهامت انسانی که پا ندارد ولی پای مصنوعی خود را گذاشته تا برود در مسابقه شرکت کند، حرف می زند. *الان عکاسان ورزشی ما در المپیک هستند. به آنها چه توصیه ای دارید؟ – الان خوشبختانه ما عکاسان شاخصی در عرصه عکاسی ورزشی داریم. سال قبل در آکادمی المپیک در خدمت ۵۰ عکاس ورزشی بودم و بخش هایی از عکس های ورزشی ام را نشانشان دادم و درباره جایگاه آنها به عنوان عکاس صحبت شد. آنجا هم این صحبت را کردم و این جا هم می گویم که متاسفانه عکاسان ورزشی ما بیشتر وقتشان را صرف فوتبال می کنند. همه یک جا نشسته اند و با موتور درایوهای سریع از بلند شدن یک ورزشکار و هد زدن او و…. پشت سر هم عکس می گیرند و حالا یکی از این حرکات هم گل می شود. یا اتفاقی در زمین می افتد که جذاب است. بعد روی جلد همه نشریات ورزشی عکس فوتبال است. همه هم شبیه هم ولی عکاسی در ورزش زمانی به اوج می رسد که عکاسان وارد عرصه های دو و میدانی شوند. از ژیمناستیک عکس بگیرند. توصیه جدی من به آنها این است که از دو و میدانی عکس بگیرند. *شاید چون ورزش های دو و میدانی در کشور ما در حاشیه است عکاسان ما در این رشته ها حضور موثری ندارند. – با همه اینها مسابقات ماهانه و سالانه و لیگ هایی در این رشته ها برگزار می شود که اتفاقا سخت گیری های مسابقات رسمی را هم ندارد و می توانند به جایگاه نزدیک تری برسند و عکس های فوق العاده زیبایی بگیرند. *شما در شاخه های متعددی عکاسی کردید؛ از عکاسی در دوران انقلاب و عکس های اجتماعی تا ورزشی و طبیعت. کدام یک از این عرصه ها به نظرتان سخت تر است؟ – عکاسی اجتماعی و عکاسی خبری چند بخش می شود که به نظرم در این دو رشته شما به شاخه های سختی برمی‌خوردید. ما عکاسی خبری داریم که روی افراد خبرساز متمرکز است و هر جا آنها باشند دوربین ها به سمتشان است. عکس های خبری داریم که شامل زندگی مردم است مثلا یک معضل اجتماعی را بیان می کند و یا عکس هایی که مردم در خبر هستند یعنی سیل یا زلزله ای می آید و سوژه اصلی مردم هستند. در عکاسی جنگ هم همین شکل از عکاسی خبری است اما خودش یک شاخه جدا شده است. به نظرم در عکاسی خبری از نوع سوم یک جراتی لازم است چون خود عکاس علاوه بر اینکه شکار لحظه ها می کند خود ممکن است شکار شود. در صحنه نزاع های خیابانی یا در جنگ این اتفاق‌ها بیشتر می افتد. عکاسانی هم داشتیم که جانشان را در این راه از دست داده اند و این شغل از خطرناک ترین شغل هاست. بخش دیگر که به نظرم سخت است عکاسی اجتماعی است. یعنی آن بخشی از عکاسی که شما به عنوان عکاس به زیر پوست شهر می روید تا شرایط مردم را عکاسی کنید. این مکان ها معمولا محل وقوع جرم و خلاف است. یک فرهنگ نگاری و مستندسازی در دل این نوع عکاسی است البته منظور از این نوع عکاسی سرک کشیدن به زندگی خصوصی مردم نیست بلکه حضور در زندگی اجتماعی مردم است. *به عنوان یک مدرس و پیشکسوت عکلسی اگر بخواهید یک برآیندی از عکاسی کشور به ما بدهید و بگویید در کدام شاخه ها رشد داشته ایم یا در کدام شاخه ها ایستا بوده ایم چه می گویید؟ – به نظرم عکاسی در کشورمان به عنوان بحث کلی هنری خود جایگاه رفیعی ندارد. در عکاسی جنگ ما یک تاریخ و آرشیو بسیار غنی داریم که مرجع است و عکاسان بزرگی در این عرصه عکاسی کرده اند و ما در عکاسی جنگ سرآمد هستیم. برخی عکس های حیات وحش در حوزه تخصصی ما قابل تامل است ولی در زمینه عکاسی اجتماعی خیلی جدی وارد میدان نشده ایم. یک بخش عکاسی مفهومی هم چند سالی است در کشورمان به صورت جدی پیگیری می شود و چند نفر عکاس شاخص در این عرصه کار می کنند و این بخش هم رو به رشد است. در ورزش هم چند عکاس خوب داریم و باید منتظر باشیم ببینیم بعد از المپیک چه عکس هایی می رسد، اما در مجموع عکاسی در کشور ما جای رشد بسیار زیادی دارد.

حراج عکس‌هایی از تارکوفسکی

operator 393

منبع: ایسنا – مجموعه عکس‌هایی که توسط «آندری تارکوفسکی» – کارگردان روس – به ثبت رسیده است، در یک حراجی برای فروش گذاشته می‌شود. به گزارش ایسنا، گاردین نوشت: این عکس‌ها که «تارکوفسکی» آن‌ها را با دوربین پولاروید و در کشورهای روسیه و ایتالیا هنگام ساخت فیلم «نوستالژی» در سال 1983 گرفته است، در حراجی «بونهامس» انگلیس برای فروش گذاشته و پیش‌بینی می‌شود تا مبلغ 50 هزار یورو فروخته شود. این مجموعه عکس‌ که بیشتر آن‌ها از نظر تکنیکی، نقص دارند توسط «آندری» فرزند «تارکوفسکی» در ماه اکتبر به حراجی «بونهامس» فروخته شد و مطمئنا علاقه‌مندان فراوانی در انتظار خریدن آن هستند. از مجموعه عکس «تارکوفسکی» این عکس‌های تیره و تار و نورزده با رنگ‌هایی که شبیه نقاشی‌ آبرنگ شده، منعکس‌کننده همان اتمسفری است که «آندری تارکوفسکی» در فیلم‌هایش آن‌ها را به تصویر می‌کشید و بسیاری از این عکس‌ها به‌خوبی بازتاب‌دهنده آثار او هستند. «داریا چرننکو» – رییس بخش آثار روسی در حراجی «بونهامس» –  در این‌باره گفت: این عکس‌ها جنبه بسیار شخصی برای «تارکوفسکی» داشتند و دوستان این کارگردان به یاد می‌آورند، از زمانی که او این دوربین عکاسی پولاروید را پیدا کرد، همیشه در دستش بود. تمام این عکس‌های باقی‌مانده انتخاب خود «تارکوفسکی» است و آن‌هایی است که او دوست داشت نگه دارد. او معمولا عکس‌هایی را که دوست نداشت، می‌سوزاند. «آندری آرسینوچ تارکوفسکی» متولد 4 آوریل 1932 بود. «اینگمار برگمن» – کارگردان سوئدی – زمانی در توصیف او گفت: تارکوفسکی برای من بزرگ‌ترین کارگردان سینماست که زبان جدیدی اختراع کرد و به ماهیت فیلم وفادار است. از مجموعه عکس «تارکوفسکی» تارکوفسکی به‌جز دو فیلم آخرش، تمام آثارش را در روسیه ساخت که بیشتر مضامین متافیزیک و در رابطه با مسیحیت دارند. او از پدری شاعر و مترجم متولد شد و پس از پایان دوران دبیرستان، دانشجوی رشته فیلم‌سازی شد. او نخستین فیلم بلندش را در سال 1962 با عنوان «کودکی ایوان» ساخت. «تارکوفسکی» با این فیلم به شهرت جهانی رسید و 15 جایزه از جمله شیر طلای «ونیز» را کسب کرد. در سال 1965 او با ساختن فیلم «زندگی آندری روبلف» که درباره‌ی نقاش بزرگ قرن پانزدهم روسیه بود، موفقیت‌هایش را ادامه داد، هرچند مقامات شوروی سابق حساسیت‌هایی را نسبت به آن نشان دادند. با این وجود، «تارکوفسکی» توانست با این فیلم، جایزه فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم را در سال 1969 از جشنواره کن کسب کند. در سال 1972 تارکوفسکی ساخت فیلم جدیدش با نام «سولاریس» را به پایان رساند. این فیلم که اثری اقتباسی از یک رمان بود، در سال 1968 به جشنواره کن راه یافت و توانست جایزه بزرگ هیئت‌ داوران و جایزه فیپرشی را به خود اختصاص دهد. از مجموعه عکس «تارکوفسکی» وی در سال 1985 با وجود ابتلا به سرطان، ساخت فیلم جدیدش با نام «ایثار» را در سوئد به پایان رساند و در حضوری دوباره در جشنواره‌ی کن، جایزه بهترین فیلم معنوی و جایزه فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم را کسب کرد؛ اما به‌ علت بیماری قادر به حضور در مراسم اعطای جوایز نبود. آندری تارکوفسکی روز 29 دسامبر 1986 در سن 54 سالگی در پاریس درگذشت و در آرامگاهی در همین شهر به خاک سپرده شد. از مجموعه عکس «تارکوفسکی» وی اگرچه فقط هفت فیلم بلند ساخت، اما کارنامه سینمایی‌اش سرشار از جوایز و افتخارات سینمایی است که کسب 9 جایزه از جشنواره کن، جایزه بفتا بهترین فیلم خارجی (ایثار- 1988) و شیر طلای ونیز بخشی از کارنامه او است.

مدیر بخش عکس جشنواره تئاتر فجر معرفی شد

operator 353

منبع: خبرگزاری مهر – رضا معطریان به عنوان مدیر مسابقه و نمایشگاه عکس سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر معرفی شد. به گزارش خبرگزاری مهر، سعید اسدی دبیر سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر طی حکمی رضا معطریان را به عنوان مدیر مسابقه و نمایشگاه عکس جشنواره معرفی کرد. رضا معطریان از عکاسان عرصه حرفه ای تئاتر کشور که در دوره پیشین جشنواره نیز مدیریت مسابقه و نمایشگاه عکس را بر عهده داشت به عنوان مدیر مسابقه و نمایشگاه عکس سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر معرفی شد. در حکم انتصاب معطریان تنظیم فراخوان تخصصی بخش عکس و ارائه به دبیرخانه جهت اعلام عمومی، تهیه فرم ویژه بخش عکس جهت ثبت آثار در دبیرخانه، معرفی گروه داوری به دبیرجشنواره، پیگیری و نظارت بر فرآیند انتخاب آثار برگزیده، تعیین شیوه نامه داوری آثار و پیگیری آماده سازی چاپ و انتشار مطلوب آثار با هماهنگی دبیرخانه در قالب کتاب عکس ­های برگزیده و پیگیری، هماهنگی و برگزاری نمایشگاه عکس به نحو شایسته در ایام جشنواره از جمله نکات مورد تأکید در مدیریت بهینه این بخش ذکر شده است. رضا معطریان متولد ۱۳۴۸ در مشهد است. او عکاسی را از سال ۱۳۶۸ در حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی و همکاری با روزنامه‌های ایران، همشهری، آفتاب امروز، صبح امروز و شرق آغاز کرد. رضا معطریان، عکاس خودآموخته، برنده سه جایزه اول از جشنواره مطبوعات در رشته عکس بوده و همچنین برگزاری نمایشگاه های انفرادی و جمعی در ایران و خارج از کشور از جمله فعالیت‌های این عکاس است. سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر به دبیری سعید اسدی یکم تا دوازدهم بهمن ماه ۱۳۹۵ برگزار خواهد شد.

برگزاری نمایشگاه عکس و بزرگداشتی برای کیارستمی

operator 369

منبع: ایسنا –   نمایشگاهی شامل عکس‌های ساسان توکلی فارسانی از عباس کیارستمی برگزار می‌شود. به گزارش ایسنا، توکلی فارسانی – عکاس، تصویربردار و فیلم‌ساز – در این نمایشگاه، مجموعه‌ای از عکس‌های خود از کیارستمی را در شعبه‌ی لس‌آنجلس گالری «سیحون» در معرض دید علاقه‌مندان قرار می‌دهد. در پوستر این نمایشگاه نوشته شده است: «مراتب ارادتم را ابراز می‌کنم به درخت، برگی می‌افشاند شاید به نشانه پاسخ.» این نمایشگاه از ۱۹ تا ۲۴ آگوست (۲۹ مرداد تا سوم شهریورماه) با حدود ۲۰ عکس، عباس کیارستمی را در موقعیت‌های مختلف نشان می‌دهد. عکس‌ها در ابعاد ۱۰۰ در ۷۰ سانتی‌متر و ۳۰ در ۴۰ سانتی‌متر هستند. توکلی فارسانی در طول چهار سال همکاری با عباس کیارستمی، در پروژه‌هایی مانند هفت چنار، باغ ایرانی، باغ بی‌برگی، فرش ایرانی، گاو، نامه‌نگاری ویدیویی با ویکتور اریس حضور داشته است. به گزارش ایسنا، بزرگداشتی نیز برای عباس کیارستمی در تورنتو کانادا برگزار شد. براساس اعلام برگزارکننده این مراسم، مراسم یادشده در بزرگ‌ترین سالن جشنواره تورنتو با حدود ۵۰۰ نفر گنجایش، برگزار و تمام بلیت‌های آن فروخته شد. از جمله مهمانان مراسم بزرگداشت کیارستمی به این اسامی اشاره شده است: پیرز هندلینگ (رییس جشنواره تورنتو)، مهرناز وفا (استاد دانشگاه کلمبیا)، گاد فری چشایر (منتقد آمریکایی)، رامین بحرانی (‌کارگردان) و احمد کیارستمی (‌فرزند عباس کیارستمی). انتهای پیام

برترین تصاویر جهان در ۲۶ مرداد ۹۵

operator 561

منبع: خبرگزاری مهر – تصاویر امروز را با موضوعات پیرامون جشن روز استقلال در هند، آب گرفتگی زیر گذرهای مسکو، مسابقات ورزشی ریو ۲۰۱۶ و آتش سوزی وسیع در کالیفرنیا خواهید دید. رژه سربازان در طول مراسم روز استقلال هند (ZUMA) قایق های ماهیگیری در ساحل بنگلادش (ZUMA) یک فلسطینی سعی میکند آتش روشن شده با مواد منفجره نیروهای رژیم صهیونیستی را خاموش کند. (EPA) زمین مسابقه دو با مانع دقایقی قبل از آغاز مسابقه در ریو دو ژانیرو (Getty) حرکات نمایش پلیس موتور سوار هند (Reuters) زنی قبل از آزاد کردن کبوتر سفید برای ادای احترام به کشته های جنگ در ژاپن (BLOOMBERG) آب گرفتگی زیر گذرهای  مسکو پایتخت روسیه (AFP) ورزشکار برزیلی در مسابقات وزنه برداری المپیک ریو (Getty) سوزاندن طلسم های کاغذی در یک مراسم آئینی در مالزی (AP) حضور صدر اعظم هند در مراسم روز استقلال (AP) سوگواری مسلمان اهل سنت برای کشته شدن امام جماعت در مسجد جامع فرقان نیویورک (Reuters) سایه لک لک ها در عکسی با پس زمینه ماه (Getty) آتش سوزی کالیفرنیا هزاران نفر را مجبور به ترک خانه های خود کرد. (AP)

عکس لبخند بولت چگونه ثبت شد؟

operator 460

منبع: خبرگزاری مهر – عکاس استرالیایی یکی از برترین تصاویر ثبت‌شده از المیپیک ریو گفت، فکر نمی‌کردم این عکس تا این حد معروف شود. خبرگزاری ایسنا نوشت: عکس ثبت‌شده از «یوسین بولت» دونده اسطوره‌ای اهل جامائیکا در مرحله نیمه نهایی رقابت دو ۱۰۰ متر المپیک ریو، در حالی که با چهره خندان و به راحتی از حریفان خود پیشی گرفت، نتیجه تصمیم سریعی بود که « کمرون اسپنسر » عکاس «Getty Image» برای ثبت آن گرفت و تا کنون یکی از به‌یادماندنی‌ترین عکس‌های این رقابت‌ها بوده است و به احتمال زیاد یکی از نامزدهای کسب جایزه پولیتزر نیز خواهد بود. «کمرون اسپنسر» عکاس ۳۸ ساله استرالیایی در گفت‌وگو با «هالیوود ریپورتر» عنوان کرد، پس از ثبت این عکس با سیلی از تبریک‌ها مواجه شدم و بسیار افتخار می‌کند. او که پنجمین المپیک خود را به‌عنوان عکاس تجربه می‌کند، گفت: “زمانی که این عکس را گرفتم می‌دانستم خیلی خوب شده، اما فکر نمی‌کردم تا این اندازه معروف شود. وظیفه من عکاسی از رویدادهای دیگر بود؛ اما تصمیمی سریع گرفتم و تصویری اسلوموشن از «یوسین بولت» دونده جامائیکایی معروف به سریع‌ترین مرد جهان گرفتم و این ریسک دور شدن از محل استقرار اصلی‌ام و احتمال از دست دادن چند عکس ارزش آن را داشت. فکر می‌کنم «بولت» شخصیت درخشانی دارد. او یک شومن است و عاشق سرگرم کردن مردم است. براساس پیش‌بینی‌ها از میان سه عکس برتری که «کمرون اسپنسر» ثبت کرده است، تصویر بولت به رقابت‌های گوناگونی از جمله جوایز پولیتزر وارد خواهد شد.

تصاویر بارش شهابی پرساووشی مردادماه امسال

operator 459

منبع: خبرگزاری مهر – بارش شهابی پرساووشی از اوایل مرداد آغاز شده و تا آخر این ماه ادامه داد بیست و دوم مرداد اوج این بارش شهابی بود که تصاویر آن منتشر شده است. به گزارش خبرنگار مهر، یکی از رویدادهای نجومی شناخته شده که در مردادماه رخ می دهد پدیده بارش شهابی پرساووشی است. این بارش از اوایل مردادماه آغاز می شود و در ۲۱ و ۲۲ همین ماه به اوج می رسد. تصویر آذرگوی بارش شهابی پرساووشی در دماوند زمانیکه این رویداد به اوج می رسد می توان در آسمان، بارش های شهابی که منشاء آن گرد و غبار بازمانده از دنبال دار سوئیفت تاتل p/۱۰۹ است را دید. رویدادنجومی پرساووشی در تهران کانون بارش شهابی، صورت فلکی پرساووش است. بارش شهابی پرساووشی در تهران وقتی دنباله دارها به نزدیک خورشید می رسند، غبارهای سطح دنباله دار در فضا (مسیر حرکت دنباله دار) رها می شوند و در نهایت دنباله ای را به وجود می آورند که با عبور زمین از بین این ذرات بارش شهابی پدید می آید. این پدیده در سراسر جهان قابل مشاهده بوده است. بارش شهابی پرساووشی در امریکا به گزارش مهر، این تصاویر به ترتیب توسط سید مرتضی سیدی مقدم، احسان عبداللهی، پویا جهانگیری، و Brian Emfinger از امریکا عکاسی شده است.

برترین تصاویر جهان در ۲۵ مرداد ۹۵

operator 403

منبع: خبرگزاری مهر –   تصاویر امروز را با موضوعات روز استقلال هند، مسابقات المپیک 2016، کمپ مهاجران فلسطینی و جشنواره بالن در بریستول انگلیس خواهید دید. کودکان در جشن روز استقلال هند (Getty) انعکاس تصویر قایق روی گودال آب در المپیک ریو (IC) مسابقه بوکس مردان در المپیک 2016 (AP) کودکان فلسطینی در کمپ مهاجران در اردن (REUTERS) مسابقه دو میدانی در مسابقات المپیک (AFP) عکس هوایی از دریاچه «بندامیر» افغانستان (Getty) جشنواره بالن در بریستول انگلیس (nationalgeographic) خواستگاری از برنده مدال نقره همزمان با برگزاری المپیک 2016 ریو (AFP) آتش سوزی در اطراف یک قبرستان در اسپانیا (EPA) نورپردازی کاخ ریاست جمهوری و ساختمان وزارت به مناسبت روز استقلال در دهلی نو (Reuters) مسابقه گاو رانی در اندونزی (Reuters) عکاسی از گوزن ها در ارتفاعات اسکاتلند (nationalgeographic) آب دادن به اسب های آبی تشنه در باغ وحش آمریکا (Reuters) آب بازی کودکان بعد از سیل در فیلیپین (EPA)

بازخوانی کهن اسطوره ها در عکس های بهرام گوهری

operator 352

منبع: خبرگزاری مهر – نمایشگاه مجموعه عکس های بهرام گوهری جمعه بیست و دوم مرداد در گالری شکوه ‏افتتاح شد. به گزارش خبرگزاری مهر، تازه ترین عکس های بهرام گوهری رونمایی شد. بهرام گوهری که در این نمایشگاه ۱۰ قطعه عکس رنگی تازه خود را که در ابعاد ۱۵۰×۷۰ و ‏‏۱۸۰×۱۲۰ سانتی متر است به نمایش درآورده، در عکس های خود علاوه بر بازخوانی کهن اسطوره ها و بازشناسایی نشانه ها در ساحت عکس های استیجی، نقبی نیز به فرهنگ کهن این ‏سرزمین و میراث ماندگارش زده است. گوهری در مدت ۲۰ سالی که به صورت حرفه ای در زمینه عکاسی و فیلمسازی فعالیت می کند، انسان را دستمایه اصلی آثارش قرار داده است و در این نمایشگاه نیز وجوه دیگری از کشف وجودی انسان به نمایش می‌گذارد. گوهری درباره آثار جدیدش گفت: به طور کلی همواره برای من دغدغه اصلی انسانیت بوده است. هر بار وجوه جدیدی از انسان را در کارهایم نشان می دهم. از ۳۰ سالگی با نگاهی عمیق تر در مسیر عرفان نیز حرکت کرده ام و در این سالها همکاری با دکترهای روانشاس و دادن مشاوره هایی به آنها در زمینه کاری شان مرا وارد چالش های جدیدی کرد و در این میان سوال هایی برای خود من درباره انسان دوباره گشوده شد. در آثار گوهری پس زمینه ای دیده نمی شود و رنگ سفید در پس زمینه غالب است. سفیدی در کارهای او نوعی مینی مالیست بودن را نشان می دهد. گوهری درباره بخشی از کارهایش که در آن نمادهایی از میراث فرهنگی مان چون تخت جمشید حضور دارد نیز گفت: من دوست دارم هر جا کارهایم دیده می شود زیبایی های ایران و طبیعت این سرزمین و بخشی از هویت من در آن دیده شود. در میان نمایشگاه که قدم می زنید زنانی را ایستاده کنار مادیانی می بینید که سیبی در دست دارند تا اشارتی به اسطوره نخستین یعنی «حوا» باشد. هر چند این زنان با آن سیب های در دستانشان کنار اسب، پیچیده در پارچه های رنگی، ایستاده کنار تابلوی راهنمایی و رانندگی و…مخاطب را به لایه های عمیق تری از خوانش محتوای ظاهری هر عکس و بعد زیبایی شناسانه آن می برد. بهرام گوهری متولد ۱۳۶۲ است. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۷۶ آغاز کرده ، وی عکاسی چند فیلم سینمایی چون چند روز بعد ، پاداش سکوت، صدای تهران و … را بر عهده داشته و در سال ۱۳۸۵ کتاب «چهره هنر» را تالیف کرده است. گوهری شرکت در ۱۵ نمایشگاه انفرادی در ‏ایران و کشورهای دیگر را در کارنامه هنری خود دارد‎. نمایشگاه عکس های بهرام گوهری تا تاریخ دوم شهریورماه ۹۵ در گالری شکوه دایر است و علاقه‌مندان می‌توانند همه روزه (به جز پنجشنبه ها) ساعات ۱۷ تا ۲۱ از این آثار در گالری شکوه واقع خیابان فرمانیه، بلواراندرزگو، خیابان امیر نوری، پلاک ۱۹ دیدن کنند.

فروش عکس های لانتوری به نفع قربانیان اسیدپاشی

operator 407

منبع: خبرگزاری مهر – نمایشگاه عکس‌های فیلم سینمایی « لانتوری » به نفع قربانیان اسیدپاشی در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود. به گزارش خبرگزاری مهر، نمایشگاه عکس‌های فیلم سینمایی «لانتوری» به نفع قربانیان اسیدپاشی دوشنبه ۲۵ مرداد ماه ساعت ۱۷ در نگارخانه بهار خانه هنرمندان ایران افتتاح می‌شود. این نمایشگاه، برگزیده عکس‌های نوشین جعفری از فیلم سینمایی «لانتوری» تازه‌ترین اثر رضا درمیشیان است. نوشین جعفری پیش از این برای این مجموعه عکس‌ها برنده جایزه بهترین مجموعه عکس از دومین جشن عکاسان سینمای ایران شده بود. قرار است درآمدهای این نمایشگاه صرف قربانیان اسیدپاشی شود. نمایشگاه عکس لانتوری از ٢۵ مرداد تا ١ شهریور در نگارخانه بهار خانه هنرمندان ایران دایر است.

ثبت عشق بر قاب تصویر/ وقتی راوی و روایتگر یکی می شوند

operator 505

منبع: خبرگزاری مهر – نمایشگاه عکس «قدم های آسمانی تا امام مهربانی» مجموعه آثار منصوره قلیچی عکاس مهر باعث شد تا اینبار راوی روزهای عشق، خود روایتگر یکی از گزارش های خبری خبرگزاری مهر باشد.   خبرگزاری مهر، گروه استان ها- منصوره قلیچی: از خود نوشتن حسی دو گانه دارد تا دیروز خبر ثبت می کردم و امروز خود، خبر هستم و بهانه این امر نمایشگاه ۵۰ اثر از آئین پیاده روی معنوی زائران امام هشتم(ع) با پای پیاده و روزهای دشواری که گام به گام دور از دیار در میان بیابان، برای رسیدن به یک هدف، آن هم نیم نگای به گنبد زرین امام رضا(ع) و این بار مجموعه عکس هایی که حاصل این سفر معنوی است، خود به سوژه ای برای تهیه خبر شده است. قدم های آسمانی تا امام مهربانی را وقتی پیشنهاد دادند، فهمیدم چه زیبا نامی است که می تواند لحظه لحظه آن پیاده روی های شبانه روز را توصیف کند می تواند لحظه لحظه آن سختی ها را نشان دهد که مردم نازنین روستای کالپوش میامی به عشق امامشان می پیمودند و کیلومتر به کیلومتر، متر به متر و سانتی متر به سانتی مترش هنوز در یادم هست. ۱۲ روز عاشقی ۱۲ روز بندگی نمایشگاه قدم های آسمانی درج لحظه های آسمانی آن روزها است زمانی که من با گروه زائران پیاده امام رضا(ع) از حسین آباد کالپوش، به مدت ۱۲ روز پیاده روی سخت را آغاز کردم و هیچ گاه فکرش را هم نمی کردم که ثبت این لحظات عاشقی روزی تیتر یکی از گزارش های خبرگزاری مهر شود، گزارشی که هم خالقش خودم هستم و هم سوژه اش. و امروز وقتی در افتتاحیه نمایشگاه آثارم چشم به چشمان مشتاق مردم شاهرود می دوزم می بینم که زیبا در می یابند حس خوب دلدادگی را از پاهای خسته عاشقان اهل بیت(ع) که عاشقانه و عارفانه گام در راه سختی ها می نهند آن هم هر سال، با هر سن و سالی و با هر وضعیت جسمانی اما من چه چیزهایی یاد گرفتم از همت این بزرگ مردان و شیر زنان که رنج راه پیمایی را به دیدار دوست می پذیرند امروز اما برای من چقدر سخت است نوشتن از خود، از خودی که همیشه ثبت می کردم و امروز باید ثبت شوم. لحظه های شیرین بندگی افتتاح نمایشگاه لحظه ای غرور آفرین برایم رقم می زند آنجا که خیل مشتاقان و آشنایان برای دیدن عکس ها آمده اند و من امروز اینجا در این اندیشه ام که چگونه می توانم ثبت این لحظات زیبا را روایتگری کنم لحظاتی که زائران رضوی به خوبی آنها را رقم زدند و امروز دیدگان بازدیدکنندگان جولانگاه رقص بندگی و لحظات شیرین آن شده است. در این بین اما من سرمست از شور حضور مردم مهربان دیارم که فوج فوج آمده اند تا لحظات عاشقی را به چشم ببینند نه سرانگشتان دستان خسته من که تنها ثبت کننده آن لحظات بودم و امروز سوژه اصلی این نمایشگاه همانهایی هستند که رقص عارفانه بندگی شان تا اوج مرا با خود می برد. همینهایی که امروز شاید نیستند در بین مان چرا که مسافتشان تا شهر بسیار دور است و عمده از مردم ساده دل و بی بضاعت دیار قومس محسوب می شوند که شاید فرصتی برای دیدار از عکس هایشان را نیز نیابند اما به گردن من بسیار حق دارند چرا که مرا پذیرفتند و ۱۲ روز میمهمان خود دانستند. قدم های آسمانی تقدیر از هنر عکاسی است افتتاحیه این نمایشگاه اما میهمانان ویژه ای نیز داشت حجت الاسلام عباس امینی امام جمعه شاهرود که گفت: زبان هنر زبان ماندگاری است و به خصوص عکس از آن رو که برای نسل ها اثر خود را به جای میگذارد این تاثیرگذاری دو چندان است هنر ممکن است کلام را ادا کند اما عکاسی حرفه گویایی است که تاریخ را در می نوردد اثر موج معنوی عکس به ویژه قدم های آسمانی تا امام مهربانی بیانگر موج معنوی برای افرادی است که توفیق حضور در حرم ثامن الحجج را ندارند و با برپایی این قبیل نمایشگاه ها می توانیم زیارت را به خانه های مردم ببریم. وی همچنین بیان داشت: عکس هنر بی کلام اما با نفوذی است که می تواند قلب ها را به سوی معنویت سوق دهد و این نمایشگاه عکس درس خوبی است تا ما در شهرخودمان میزبان جمع کثیری از عاشقانی باشیم که با پای پیاده سختی راه را برجان می خرند تا عاشقی را به ما بیاموزند و لحظاتی را به قاب تصویر ثبت کنند که برای نسل ها اثر معنوی آن بر کالبد جان رسوخ کند. حجت الاسلام علی شکری، مدیرکل تبلیغات اسلامی استان سمنان نیز در آئین افتتاحیه این نمایشگاه، گفت: خبر از مقولاتی است که نقش اساسی و محوری در به ثبت رساندن تاریخ تمدن بشری ایفا می کند و امروز شاهد تنوع رشته های هنری ازجمله فیلم سازی، تئاتر، هنرهای تجسمی و… هستیم که حاکی از آن است هنر بهترین عرصه برای بیان حقایق دینی به شمار می رود لذا اگر بهترین فیلم ساز بخواهد در کار خود موفق باشد ناگزیر به استفاده از هنر عکاسی است تا بتواند جلوه های ویژه را به نحو احسن به نمایش بگذارد. هنر عکاسی و خلق تصاویر جاودان می ماند مدیرکل تبلیغات اسلامی استان سمنان درباره سوژه عکس ها نیز توضیح داد: ثبت تصاویری مانند پیاده روی های حرم بیانگر عشق و محبت به اهل بیت است، همه هنرها قابل تقدیرند ولی عکاسی از همه ماندگار تر است چراکه این هنر می تواند با تبلیغ جلوه های ویژه رفتار دینی را نشان دهد به طور مثال در ماه محرم با عکاسی از مراسم عاشورا تاسوعا و اربعین حسینی می توان جلوه هایی را به یادگار گذاشت که بیانگر شوق و شور دینی در نهاد مردمی است و کار ارزشمندی است که به یادگار خواهد ماند. شکری همچنین بیان داشت: در اداره کل تبلیغات اسلامی استان سمنان دو کار ارزشمند به یادگار گذاشته شد یکی تهیه فیلم مستند تحت عنوان «یک روز نزدیک تر» کاری که چندین بار از شبکه های صداوسیما پخش شد و کار دوم کسب رتبه اول کشوری جشنواره فرهنگی رضوی رسانه که این امر حاکی از آن است در حوزه هنر باید به مسائل مذهبی و دینی هم توجه جدی شود چراکه زندگی و حیات اجتماعی ما مسائل دینی است. وی درباره نقش عکاسی در ثبت تاریخ، توضیح داد: عکاسی هنری تاریخ ساز، فرهنگ ساز و تمدن ساز محسوب می شود که اگر بخواهیم بخشی از تاریخ خود مثلا جریان انقلاب اسلامی را مشاهده کنیم به عکس  رجوع می کنیم و این نشان می دهد عکاسی فقط متعلق به این نسل و این دوران نیست بلکه ثبت سندی است که مورد استفاده آیندگان قرار می گیرد لذا باید این هنر را ستود و از هنرمندی که بتواند این لحظات را جاودانه کند به بهترین نحو تقدیر کرد. نمایش ۵۰ اثر در نمایشگاه گام های مهربانی کمتر پیش می آید که راوی خود، روایتگری کند و این حس عجیب امروز برایم تداعی شده است زمانی که چشم بر ۵۰ اثر برگزیده از سفر ۱۲ روزه پیاده تا مشهد مقدس می اندازم و فکر می کنم از چه زاویه ای باید بنگرم تا بتوانم سوژه گری را در سوژه یابی ببینم. عکس ها همه از مردان و زنانی است که در کاروان زائران پیاده حرم رضوی از روستای نردین و حسین آباد کالپوش حضور داشتند و نمایشگاه «قدم های آسمانی تا امام مهربانی» به همت خبرگزاری مهر و با حمایت ارزنده معاونت فرهنگی اداره کل تبلیغات اسلامی استان سمنان به میزبانی نگارخانه سیب اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شاهرود برپا است. این نمایشگاه به مدت چهار روز به روی علاقمندان گشوده است و دوستداران هنر عکاسی به خصوص عکاسی خبری ورئالیسم می توانند با حضور در این نگارخانه از روایات تصویری سفر زائران رضوی استفاده کنند. شاید از خود تعریف کردن سخت باشد اما از آن سخت تر روایتگری از روایتی است که خود راوی و سوژه اصلی آن باشی و این روایت شور عارفانه قدم های آسمانی تا امام مهربانی است.

به مناسبت سالروز آغاز قیام جنگل / جمع آوری ۶۰ عکس از نهضت جنگل

operator 513

منبع: خبرگزاری فارس –   جمع آوری ۶۰ عکس از نهضت جنگل/ چه کسی سر میرزا را به رضاخان داد/ سردار جنگل می‌خواست دست انگلیس و روسیه را از ایران کوتاه کند/آخرین کسی که کنار سردار جنگل بود مدیرخانه و موزه میرزا کوچک‌خان جنگلی گفت: میرزا می‌خواست دست اجانب انگلیس و روسیه را از ایران کوتاه کند، او یک مرام‌نامه نهضت جنگل دارد که اگر در آن دوران اجرا می‌کردند، حکومت اسلامی در ایران برپا می‌شد. خبرگزاری فارس ـ فاطمه ملکی؛ 21 مرداد ماه سالروز آغاز قیام جنگل به رهبری میرزا کوچک خان است؛ قیامی که میرزا در آن استقلال ملی را دنبال می‌کرد و می‌گفت: «من استقلال ایران را خواهانم و بقای اعتبارات کشور را طالبم». بعد از گذشت 99 سال از رویداد ملی آغاز نهضت جنگل، مجموعه‌ای از عکس‌ها، دست‌نوشته‌ها، اعلانات، در خانه میرزا کوچک خان باقی مانده که از سال 92 تبدیل به موزه‌ای با نمایش آثار تاریخی شده است.     * تا سال 81 کسی نمی‌دانست خانه میرزا کجاست «مهران اشراقی» که مسئولیت این موزه را بر عهده دارد، در گفت‌وگو با خبرنگار فارس درخصوص روند ساخت موزه و جمع‌آوری عکس‌ها و اسناد قیام جنگل، اظهار داشت: میرزا کوچک‌خان قبل از شهادتش نامه‌ای به برادرش با این مضمون نوشته بود که «وکیل و مختار هستی که خانه موروثی ما در پلاک 15 محله استادسرا را به فروش برسانی یا اجاره بدهی.» بعد از شهادت میرزا کوچک خان جنگلی در 11 آذر ماه 1300، خانواده وی نقل مکان کردند.     وی ادامه داد: تا 1381 کمتر کسی می‌دانست که آن محل خانه میرزا است. به خاطر اینکه 3 بار تغییر مالک پیدا کرده و خانوارهایی هم استیجاری در این خانه زندگی می‌کردند؛ حتی آخرین مالک می‌خواست آن خانه را تبدیل به آپارتمان کند. تا اینکه شهرداری و شورای شهر متوجه این موضوع شده و در سال 1381 ملک را خریداری کردند. اشراقی یادآور شد: شهرداری در سال 81 بعد از خرید خانه میرزا، آن را تخریب کرده و با مصالح جدید و نقشه‌ای که وجود داشت، آن را بازسازی کرد. بازسازی تا سال 84  طول کشید. بعد از بازسازی این محل تا سال 89 در اختیار بنیاد پژوهشی میرزا کوچک بود؛ در این محل کتابخانه تخصصی میرزا و نهضت جنگل وجود داشت؛ ضمن اینکه از طبقه دوم آن به عنوان سالن‌های همایش استفاده می‌کردند. از سال 92 شهرداری خانه میرزا را تبدیل به خانه موزه کرد؛ بنده هم طی قراردادی با شهرداری موزه را راه‌اندازی کردم.     * آماده کردن عکس‌ها اسناد برای نمایش در موزه وی بیان داشت: یکی از اقدامات بنده برای خانه موزه میرزا، این بود که عکس‌های مربوط به نهضت جنگل را در ابعاد بزرگتر و بدون دخل و تصرف در تصویر، چاپ کنم. در طبقه اول این محل، اسنادی دوران نهضت جنگل، نامه‌ها، اعلامیه‌ها و اخطاریه‌ها که حکومت مرکزی به مردم می‌داد و همچنین شب‌نامه‌هایی که توسط حکومت جنگل به مردم داده می‌‌شد را ارائه کردیم.     مدیر خانه موزه میرزا کوچک‌خان جنگلی گفت: با توجه به اینکه خانواده میرزا بعد از شهادتش خانه را ترک کرده بودند و میرزا هم ازدواج نکرده بود، وسایل و لباس‌های آنها را در دسترس نداشتیم؛ بر همین اساس و برای بازسازی شرایط زندگی آن دوران، اقدام به خریداری تعدادی از وسایل قدیمی از جمله چراغ‌هایی که سربازان روس و انگلیس به دست می‌گرفتند، چراغ‌های خوراک‌پزی، ظروف و همچنین اسلحه کردیم. وی درباره فضای خانه و موزه میرزا خاطرنشان کرد: خانه میرزا 4 اتاق و یک سالن در طبقه اول و 4 اتاق و یک ایوان در طبقه بالا دارد. پیشنهاد داده شد که طبقه اول به اسناد و تصاویر قیام جنگل اختصاص داشته باشد که بنده طبقه اول این خانه را تبدیل موزه دائمی آثار و اسناد نهضت جنگل کردم. در طبقه دوم نیز هر ماه مجموعه‌ نمایشگاه‌هایی با محتوای تاریخی برگزار می‌شود.     اشراقی درخصوص اسناد موجود در موزه میرزا گفت: بیش از 180 سند در خانه میرزا پیرامون نهضت جنگل وجود دارد که این اسناد از مرکز اسناد ایران جمع‌آوری کردم. همچنین به مناسبت آغاز نهضت جنگل، در این ماه روزنامه‌های نهضت جنگل عرضه می‌شود. * جمع آوری 60 قطعه عکس از نهضت جنگل وی درباره عکس‌های نهضت جنگل بیان داشت: عکاسان نهضت جنگل، خارجی‌ها بودند که ما 60 قطعه از این عکس‌ها را جمع آوری کردیم. در این عکس‌ها تصاویری از  میرزا و یارانش و احمد کسمایی و خالو قربان دیده می‌شود که نوع ایستادن آنها نیز نشان‌دهنده احترام خاص یاران به میرزا و یاران نزدیک وی است. مدیر خانه موزه میرزا کوچک خان گفت: در این مجموعه عکس‌های موزه، شامل تصاویری از میرزا در اوایل دوران مشروطه‌، آغاز نهضت جنگل و شهادت میرزا را داریم که در هر یک از این تصاویر میرزا با ظواهری مختلف مثل بدون محاسن، با لباس روحانیت و لباس مبارزه دیده می‌شود. * راه‌اندازی اولین یتیم‌خانه رشت توسط یکی از یاران میرزا وی با اشاره به یکی از اسناد موجود در موزه یادآور شد: «کاظم مژدهی» یکی از یاران میرزا بود. او بعد از انقلاب جنگل رو می‌آورد به اعمال خیریه و اولین یتیم‌خانه رشت را  تأسیس می‌کند. این اولین پرورشگاه خصوصی در ایران است. در اسناد موزه دست‌خط مدیر مدرسه‌ای که کاظم مژدهی در آن تحصیل کرد را هم داریم. نکته قابل توجه این است که یاران میرزا، افراد معمولی نبودند آنها قشری  تحصیل‌کرده و خیر بودند. * اسنادی از قیام در دست مجموعه‌داران است مدیر خانه موزه میرزا کوچک‌خان جنگلی بیان داشت: قبل از انقلاب اسلامی اجازه نمی‌دادند اثری درباره نهضت جنگل منتشر شود؛ اما بعد از پیروزی انقلاب اسلامی  کتاب‌هایی در این زمینه چاپ شد که در خانه میرزا نگهداری می‌کنیم. البته هنوز نقطه‌های کور درباره نهضت جنگل وجود دارد که اسناد آن به دلیل شرایط جغرافیایی یا غارت از بین رفته است. بعضی اسناد هم در دست مجموعه داران است که هنوز هم آن را در صندوقچه‌هایشان نگهداری می‌کنند.     * شبهه‌ای درباره نحوه شهادت میرزا/آخرین کسی که همراه سردارجنگل بود وی با اشاره به اسناد مربوط به نحوه شهادت میرزا کوچک‌خان جنگلی گفت: خیلی‌ها فکر می‌کردند «خالو قربان» سر میرزا را بریده است. اما جریان چیز دیگری است؛ «خالو قربان» از رهبران کُرد و از یاران میرزا بود؛ میرزا می‌خواست با همراهی «گائوک آلمانی» با نام ایرانی «هوشنگ» ـ آخرین فردی که همراه میرزا بود ـ به خلخال بروند که در کوههای خلخال بر اثر سرمای شدید یخ زدند. مردم پیکر نیمه‌جان میرزا و گائوک را به روستایی در نزدیکی خلخال بردند. «رضا اسکستانی» هم در این موقعیت خود را به روستا رسانده و سر میرزا را از بدنش جدا کرد. او سر میرزا را به «خالو قربان» داد؛ خالو هم برای دریافت جایزه سر میرزا را به رضا شاه تحویل داد.   «رضا اسکستانی»   اشراقی یادآور شد: رضا شاه در ادامه دستور داد سر میرزا را در حسن‌آباد تهران به خاک بسپارند. اما یکی از یاران میرزا شبانه سر میرزا را برمی‌دارد و به سلیمان‌داراب می‌برد؛ سر میرزا در همین محل دفن می‌شود. در حالی که جسد میرزا در خانقاه خلخال دفن بوده، در شهریور 1320 جسد با رعایت مسائل شرعی نبش قبر شده و آن را در سلیمان داراب رشت و محل خاکسپاری سر میرزا، دفن می‌کنند. * میرزا می‌خواست دست انگلیس و روسیه را از ایران کوتاه کند وی ادامه داد: رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره منشأ حرکت میرزا کوچک خان فرمودند که «این حرکت یک منشأ صددرصد دینی و اعتقادی است؛ میرزا یک واحد مینیاتوری از جمهوری اسلامی را بنیان گذاشت.» اما گاهی دیده شده است در حق میرزا جفا شده و برخی حرف‌های دیگری می‌زنند. مدیر خانه موزه میرزا کوچک‌خان جنگی اظهار داشت: نهضت میرزا، نهضت ملی بود؛ مردم از سراسر ایران به خاطر فکر و اندیشه میرزا به وی ملحق شدند؛ ولی متاسفانه برخی از افراد در صحبت‌ها یا کتاب‌ها می‌گویند میرزا چپ‌گرا یا طرفدار روس‌ها بوده است. وی یادآور شد: «جعفر پیشه‌وری» یکی از یاران میرزا بود. او در حکومت جنگل مسئولیت‌هایی داشت که در اواخر نهضت جنگل از میرزا جدا شد و در آذربایجان در روزنامه‌ای به نام آلاچیق مقاله‌های چپ‌گرا نوشته و جمهوری پیشه‌وری را در آذربایجان تأسیس می‌کند. او حتی در سال 1323 -1324 اسکناس در آذربایجان چاپ می‌کند. بعد هم در دوران رژیم محمدرضا پهلوی به آذربایجان حمله می‌شود و جمهوری پیشه‌وری را از بین می‌برند. اشراقی بیان کرد: اگر چه افرادی مثل جعفر پشه‌وری مسیر جدایی‌طلبانه را انتخاب کردند اما میرزا فردی ملی بوده و او می‌خواست دست اجانب انگلیس و روسیه را از ایران کوتاه کند. او یک مرام‌نامه نهضت جنگل دارد که اگر در آن دوران اجرا می‌کردند، حکومت اسلامی در ایران داشتیم. انتهای پیام/

عکس جای خبر را گرفته است

operator 439

منبع: خبرگزاری مهر –   عضو شورای اسلامی شهر تهران با تقدیر از فعالیت انجمن عکاسان ایران، تاکید کرد: در دنیای امروز عکس جای خبر را گرفته است. به گزارش خبرگزاری مهر، احمدمسجدجامعی در ادامه برنامه روزنامه‌گردی خود، به انجمن عکاسان مطبوعات ایران رفت. او در جمعی از عکاسان مطبوعاتی گفت: امروز عکس جای خبر، تحلیل و گزارش را گرفته است و خود عکس جریان‌سازی می‌کند. او با اشاره به اینکه عکاسی مطبوعاتی ارزشمندتر از دیگر حوزه‌های عکاسی است، اضافه کرد:عکاسان مطبوعاتی بسیار محبوب هستند و تلاش‌شان قابل تقدیر است. عضو شورای شهر تهران با اشاره به فرصت ایجاد شده برای عکاسان در برنامه های تهرانگردی اظهار کرد: عکاسان تهرانگردی مجموعه‌ای غنی از عکس‌های تاریخی، فرهنگی، اجتماعی و هنری را دارند. مسجدجامعی با بیان اینکه دوره مبارکی برای عکاسان آغاز شده است، تصریح کرد: ظرفیت های جمعی تهرانگردی در خدمت عکاسی بوده است. طی این بازدید جمعی از عکاسان خبری به بیان مشکلات خود پرداخته و خواستار حمایت و احترام مسئولان شدند که مسجدجامعی در دلجویی از آنان، پشنهاد داد: تمام بی احترامی‌ها و مشکلاتی که در صنف‌تان وجود دارد رسانه‌ای شود تا دیگر تکرار نشود. مسجدجامعی همچنین پیشنهاد راه اندازی روزنامه عکس را برای عکاسان مطبوعاتی داشت.

برترین تصاویر جهان در ۲۰ مرداد ۹۵

operator 404

منبع: خبرگزاری مهر – تصاویر امروز را با موضوعات سالگرد بمباران جنگ جهانی دوم در ژاپن، تخریب خانه های مردم فلسطین، ادامه تظاهرات در کشمیر هند و مسابقات قایقرانی با قایق های بادبانی سنتی در هلند خواهید دید. فانوس های کاغذی در مراسم یادبود قربانیان بمباران در هیروشیما ژاپن (EPA) حمله سربازان صهیونیستی به یک فلسطینی که سعی دارد از تخریب خانه خود جلوگیری کند (AFP) عکاسی کلوز آپ از اسب ورزشی در ریو  (EPA) رونمایی از رباتی به شکل سفره ماهی در دانشگاه هاروارد آمریکا (AP) سالگرد قیام ۸۸۸۸ در میانمار (AP) مراسم هفتاد و یکمین سالگرد بمباران های جنگ جهانی دوم در هند (AP) «نیکول بک» بازیکن تیم راگبی استرالیا به همراه دختر خود بعد از گرفتن مدال طلای المپیک (Reuters) غذا خوردن مردم در حاشیه اعتراضات کشمیر هند (AP) عکاسی ماکرو از زنبور روی یک گل (AFP) تخریب ساختمان های جدید برای حفاظت از بناهای تاریخی در چین (China Daily) استفاده از ماسک برای جابجایی شتر مرغ ها در چین (Reuters) زمین خوردن سرباز هندی در طول تظاهرات کشمیر (AP) مسابقات قایقرانی با قایق های بادبانی سنتی در هلند (EPA) صبح زود در منطقه آتشفشانی هاوایی در آمریکا (National Geographic)

تهیه بهترین عکسهای المپیک با روبات زیرآبی

operator 306

منبع: خبرگزاری مهر – طراحی یک ربات زیرآبی به عکاسان حرفه ای حاضر در رقابت های المپیک امکان داده تا از کف استخر هم عکس های بی نظیری تهیه کنند. به گزارش خبرگزاری مهر، بسیاری از آژانس های تهیه عکس و عکاسان حرفه ای حاضر در شهر ریو و محل برگزاری رقابت های المپیک در تلاش هستند تا در جریان این رقابت های مهم جهانی بهترین و زیباترین عکس های ممکن را تهیه کنند. در تازه ترین تحول از این دست، آل بلو عکاس گتی ایمیج تجربه تازه ای از عکاسی را ثبت کرده و با استفاده از یک ربات از عمق استخرهای محل برگزاری رقابت ها تصاویری را تهیه کرده است. وی برای این کار به جای غوطه ور شدن در آب با دوربین و لباس شنا از دوربین کنترل از راه دوری استفاده کرده که در داخل استخر محل مسابقه شناگران نصب شده است. اگر چه استفاده از دوربین های کنترل از راه دور در رقابت های المپیک امری بی سابقه نیست و خبرگزاری رویترز قبلا چنین کاری را انجام داده است، اما سطح فناوری مورد استفاده در المپیک ریو قابل مقایسه با المپیک لندن نیست. در گذشته برای انجام این کار از دوربین های ثابت شده در آب استفاده می شد و تهیه عکس های مناسب از زیر آب در چنین شرایطی کار دشواری بود. اما دوربین جدید که پهپادی رباتیک است، می تواند به خوبی بر روی سوژه عکاسی متمرکز شود. این دوربین که Canon 1DX Mark II نام دارد، در درون یک محفظه ضدآب قرار می گیرد و تنظیم قاب عکاسی آن هم با کنترل فاصله کانونی لنز و هم با تغییر موقعیت خود دوربین از طریق جابجا کردن آن در سطح استخر ممکن است. رایانه نصب شده در کنار استخر هم مشاهده هر آنچه دوربین می بیند را ممکن می کند و در نهایت عکاس در لحظه مناسب قاب مناسب را شکار و عکس مورد نظرش را ثبت می کند. اگر چه این فرایند با آنچه که در ذهن شما از عکاسی ثبت شده متفاوت است، اما برای تهیه عکس های حرفه ای در اماکنی با محدودیت های مشابه استخر مناسب است.

با سه قطعه عکس عکاس ایرانی در جشنواره های نروژ، فرانسه و انگلستان برگزیده شد

operator 519

منبع: خبرگزاری مهر – سه قطعه عکس از فرزین ناظم زاده عکاس ایرانی طی چهار ماه گذشته در جشنواره هایی در نروژ، فرانسه و انگلستان حائز مقام شدند. فرزین ناظم زاده، عکاس و طراح در گفتگو با خبرنگار مهر درباره حضور عکس هایش در عرصه بین المللی و موفقیت های چند ماه اخیر آنها گفت: عکس «صبح برفی» را به جشنواره عکس ارکتیک نروژ فرستادم که مدال طلای این جشنواره را کسب کرد. این جشنواره زیر نظر فدراسیون بین الملللی هنر عکاسی (فیاپ) و انجمن عکاسی آمریکا برگزار می شود. عکسی با عنوان «تلاش» را هم به جشنواره عکس ردیسایم فرانسه که زیر نظر فدراسیون بین الملللی هنر عکاسی (فیاپ) برگزار می شود ارسال کردم که دیپلم افتخار این جشنواره را دریافت کرد. عکس «ماهیگیران انزلی» هم در جشنواره عکس بریستول انگلستان که زیر نظر فیاپ و انجمن سلطنتی عکاسی انگلستان است، تقدیر شد. وی درباره این عکس ها و حال و هوای ثبت شدنشان توضیح داد: عکس «صبح برفی» را خیلی دوست دارم و ماجرای ثبت آن این است که سال قبل تنها یک بار در تهران برف بارید. ۵ صبح برف بارید و به چند ساعت نکشیده همه چیز آب شد. عکسی که من از این فضا گرفتم یک عکس ساده است. زاویه دوربین از بالا یک نیمکت خالی و ماشینی را که کسی در آن نیست نشان می دهد. رفتگری که با لباس سبز از آنجا عبور می کند به نظر من نشانه ای از زندگی و بهار است. در واقع در این عکس سه عنصر تنهایی را کنار هم چیده ام. ناظم زاده با اشاره به اینکه این عکس برایش سرشار از حس غربت است، ادامه داد: نشانه های تصویری در یک عکس بسیار مهم است و ارتباط عناصر عکس یک داستان را به وجود می آورد. شخصا از داستان گویی در عکس بسیار لذت می برم. وی درباره دو عکس دیگر خود که از مجموعه «روایت طناب های قرمز» به جشنواره ها ارسال کرده نیز گفت: من زمستان دو سال پیش حدود ۵۰۰ عکس از ماهیگیرها در انزلی گرفتم. وی در پایان عنوان کرد: سوژه من در این عکس ها خود ماهیگیران و تلاش سخت آنها بود و نمی خواستم فرآیند ماهیگیری را نشان دهم بلکه هدفم نشان دادن احساسات ماهیگیران بود. فرزین ناظم زاده متولد  ۱۳۴۱ است و به مدت سی سال است که در کنار طراحی معماری به عکاسی حرفه ای مشغول است و از سال ۱۳۹۲ عضو انجمن ملی عکاسان ایران شده است. عکس های ناظم زاده در جشنواره های تصویر سال  ۱۳۹۲ و ۱۳۹۳  ۱۳۹۴ در بخش نگاهی دیگر در میان منتخبان دیده می شود. آزاده سهرابی

کورش ادیم : شاعران مقابل دوربین لبخند زدند/ رویای پرواز انسان بر فراز شهرها

operator 530

منبع: خبرگزاری مهر – کورش ادیم عکاس کشورمان که این روزها نمایشگاهی از آثارش را با عنوان «شهر رویایی» به نمایش گذاشته است، می‌گوید سال پر کاری را پیش‌رو دارد. به گزارش خبرنگار مهر، کورش ادیم، عکاس پر کار کشورمان این روزها بخشی از پروژه عکاسی خود با عنوان «کالبد رها/ رویای انسان معاصر» را در گالری «تم» به نمایش گذاشته است. این عکس ها بخشی از پروژه عکاسی این هنرمند برای حضور در بی نال هنر تونس با عنوان «شهر رویایی» است که در سال ۲۰۱۲ توسط دوربین این هنرمند ثبت شده اما تا کنون در ایران به نمایش در نیامده است. در عکس های این هنرمند می توان پرواز «شبح واره» انسان را بر فراز شهرها مشاهده کرد. ادیم درباره این آثار به خبرنگار مهر گفت: موضوع من در این عکس ها تعلیق انسان در محیط شهری است. انسان علاقمند به رهایی است حتی معتقدم انسان این زمان بیش از هر زمان دیگری به رهایی نیاز دارد. جسم خسته اش روح سنگینش را به سختی حمل می کند. این مجموعه عکس ها یکی از مصادیق سیالیت کالبد انسانی است و اشاره به شعر معروف مولانا دارد که می گوید: مرغ باغ ملکوتم نی ام از عالم خاک. وی در توضیح بیشتر بیان کرد: جسم ما حالت فیزیکی و جامدی دارد اما اساس آموزه های متافیزیکی به ما می گوید ما یک جسم رقیق شده هم داریم که در این حالت سخت زندگی در شهرهای بزرگ، گاهی دوست دارد معلق باشد. ادیم با بیان اینکه این آثارش در سال ۲۰۱۲ در بی نال تونس در ابعاد بزرگ و روی بیلبوردهای شهری به نمایش در آمده است، گفت: آن بی نال اساسا در همه زمینه ها از جمله عکس، هنر چیدمان، پرفورمنس و… در خارج از گالری ها برگزار می شود و همه جذابیتش هم به همین است. اتفاقا بخش خصوصی آن را برگزار و حتی مخارج حضور هنرمندان دیگر کشورها به بی نال را هم تامین می کند. از او درباره قطع به نمایش در آمده آثارش در گالری «تم» می پرسم و اینکه با توجه به نمایش اولیه آثار در ابعاد بزرگ آیا نمایش این آثار در ابعاد کوچک به انتقال حس کار لطمه نزده است؟ که او در پاسخ گفت: قطعا اگر می توانستم این کارها را در ابعاد بزرگ نمایش دهم اثرگذارتر می شد، اما در این صورت فقط یک اثر می توانستم در گالری به نمایش بگذارم که یک اثر نمی توانست معرف این پروژه باشد. این هنرمند عکاس ادامه داد: اتفاقا آن سالی که به تونس رفتم در یک مصاحبه ای گفتم چرا شهرداری از این حرکت ها معادل سازی نمی‌کند. گرچه کاری مثل «نگارخانه‌ای به وسعت یک شهر» که آثار هنری را در فضای شهری به نمایش در می آورد، غنیمت است و مردم را مجبور به دیدن اثر هنری می کند اما این کارها بهتر است توسط بخش خصوصی انجام شود و شهرداری فقط نظارت کند. در ایران متاسفانه این حرکت ها از طرف بخش خصوصی انجام نمی گیرد. ثبت لبخند ۸۰ شاعر معاصر از نگاه کورش ادیم وی درباره دیگر فعالیت های خود در سال ۹۵ نیز توضیح داد: من چهار پروژه آماده ارائه دارم که در سال ۹۵ حتما یکی از آنها را به نمایش می گذارم. این در کنار نمایشگاه های جمعی است که در آنها شرکت می کنم که نزدیک ترینش نمایشگاهی است که با دانشجویانم در گالری «هیتا» برپا می کنم و عنوانش «تنهایی» است. اما کورش ادیم که با انتشار دو کتاب شعر در زمره شاعران نیز قرار می گیرد یک کتاب آماده چاپ با عنوان « لبخند شاعران» دارد که درباره این کتاب توضیح داد: من یک آرشیوی را طی ۶ ماه از شاعران جمع کردم. در واقع از تعداد زیادی شاعر معاصر خواستم رو به روی دوربینم یا لبخند بزنند یا بخندند. حدود ۸۰ شاعر معاصر در این آرشیو حضور دارند که تصمیم دارم کتابی از این مجموعه منتشر کنم. کتاب در حال حاضر آماده است و امیدوارم در سال ۹۵ به چاپ برسد. در این کتاب از هر شاعر ۲ پرتره منتشر می شود. به گفته وی شمس لنگرودی، منصور اوجی، رسول یونان، عباس عارف، حافظ موسوی، رضا چایچی، شمس آقاجانی، فرخنده حاجی زاده، مهرنوش قربانعلی، لیلی گله داران، لیلا صادقی، گروس عبدالملکیان، علیرضا بهنام، بهزاد زرین پور، بکتاش آبتین، علی قنبری، رزا جمالی، محمد خلیلی، حمید عرفان از جمله این شاعران معاصر هستند که عکسشان را در این کتاب خواهیم دید. اما دیگر کتابی که ادیم تصمیم دارد در سال ۹۵ به چاپ برساند کتاب «مونث مثالی» است. او در این باره گفت: من در سال ۷۱ تا ۷۵ مجموعه عکسی با عنوان «مونث مثالی» منتشر کردم. من با همین مجموعه عکس ها در داخل و خارج از کشور مشهور شدم و هنوز هم بخشی از جامعه عکاسی مرا با همین ها می شناسند. می خواهم این مجموعه عکس ها را با نوشته هایی از فرید امین الاسلام، کیارنگ علایی، صالح تسبیحی، حسن شفیعی در قالب کتاب منتشر کنم. ادیم در پایان از انتشار مجله اینترنتی در حوزه عکاسی که پس از دو سال وقفه قرار است دوباره منتشر شود خبر داد و گفت: در این مجله سعی مان بر ارتقای مباحث نظری در حوزه عکاسی بود و دوستان میان رشته ای را دور هم جمع کرده بودیم. مثلا فلسفه و عکاسی، روانشناسی عکس و…. عنوان مقاله های ما در این مجله بود و حال قصد داریم دوباره آن مجله را احیا کنیم. آزاده سهرابی

برترین تصاویر جهان در ۳۰ تیر ۹۵

operator 637

منبع: خبرگزای مهر – تصاویر امروز را با موضوعات پیرامون ساخت مدال های طلای المپیک ۲۰۱۶، فضای شدید امنیتی در کشمیر هند، مسابقات اتومبیلرانی جاده ابریشم و تظاهرات مردم ترکیه در مخالفت با کودتا خواهید دید. ساخت مدال های طلای المپیک ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو برزیل (AFP) مرد کشمیری برای گرفتن مجوز عبور ، دندان آسیب دیده خود را به ماموران امنیتی نشان می دهد. (Reuters) مسابقات اتومبیلرانی جاده ابریشم در صحرای گبی (chinadaily) تظاهرات مردم استانبول در مخالفت با کودتا در ترکیه (Getty) نمای کوه آتشفشانی از ارتفعات پارک ملی «ویرونگا» جمهوری کنگو (nationalgeographic) عکاسی با شاتر طولانی از مراسم آئینی در تایلند (Reuters) انتقال فیل های آفریقایی در معرض انقراض به پارک ملی در «مالاوی» (AP) عبور یک مرد از مقابل یک تابلوی تبلیغاتی در پکن چین (REUTERS) عکس هوایی ناسا از آب شدن بیش از حد یخ های قطب شمال (NASA) محل تغذیه کبوتر ها در بمبئی هند  (Reuters) شنا میان جلبک های دریایی در چین (GETTY) مجسمه عیسی مسیح مقابل ماه کامل در شهر میزبان المپیک (AFP) زندگی روزانه در مناطق سیل زده هند (GETTY) گردش تابستانی در مناظر بکر چین (ZUMA)

عکاس ایرانی برنده رقابت یونسکو شد

operator 347

منبع: خبرگزاری مهر – سارا مردانی از ایران به عنوان یکی از برندگان رقابت بین‌المللی عکس یونسکو انتخاب شد. به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سایت یونیک تهران، رقابت بین‌المللی عکس یونسکو که با هدف حمایت از کتاب و مطالعه و با تاکید بر پیام شکیبایی برگزار شده‌بود، در میان برندگان این دوره سارا مردانی را نیز انتخاب کرد. این رقابت در حاشیه روز جهانی کتاب و کپی رایت که توسط یونسکو هر سال در ۲۳ آوریل برگزار می‌شود، ترتیب داده شده بود. عکس سارا مردانی که از تهران ارسال شده بود به عنوان یکی از پنج برنده اصلی این رقابت انتخاب شد. او تصویری از نقل قول فیلسوف، سیاستمدار، وکیل و سخنور رومی مارکوس تولیوس سیسرو را مبنی بر این که «اتاق بدون کتاب شبیه جسم بدون روح است»، ارسال کرده بود. در این رقابت از همه مردم جهان خواسته شده بود تا نقل قولی از یک نویسنده را انتخاب و آن را به شکل مورد علاقه خودشان تصویر کنند. در این دوره رقابت بیش از ۳۰۰ پست با هشتگ  #Wordsoftolerance در شبکه‌های اجتماعی با این موضوع منتشر شد.

اولین عکاسی که تفحص را به تصویر کشید

operator 390

منبع: خبرگزاری فارس – شهید « سعید جانبزرگی » را از عکس‌های‌ حلبچه‌ و تفحص‌اش می‌شناسیم؛ عکس‌هایی که با آن سکوت حلبچه را شکست و برای اولین بار تفحص شهدا را به تصویر کشید. به گزارش خبرنگار هنرهای تجسمی خبرگزاری فارس، در برهه‌ای که مهمترین رویداد تاریخ معاصر کشور رقم می‌خورد، لازم بود که این واقعه ثبت شود؛ واقعه‌ای که به‌یادماندنی‌ترین حماسه‌ و مقاومت مردمی را در برمی‌گرفت. برای ثبت این رویداد بخش مهمی از کار بر عهده عکاسان بود. عکاسانی که باید با هوشمندی، شجاعت و خلاقیت و در سخت‌ترین شرایط، تصویری را برای همیشه ماندگار می‌کردند. ضمن اینکه بر اساس امکانات و تجهیزات آن دوران، عکاسی و چاپ عکس خیلی سخت‌تر از امروز انجام می‌گرفت. یکی از عکاسان جنگ، شهید « سعید جانبزرگی » است که او را از عکس‌های‌ حلبچه‌ و تفحص‌اش می‌شناسیم؛ عکس‌هایی که ثبت آن به قیمت جان این عکاس تمام شد.   عکس از سعید جانبزرگی؛ طلائیه در تابستان 75؛ پیکر شهدای یافته شده توسط گروه تفحص در منطقه؛ اغلب رزمندگان عکس امام خمینی(ره) را به نشانه پیروی و عشق به ایشان، روی سینه‌هایشان نصب کرده بودند. محمدحسین حیدری از عکاسان دفاع مقدس در گفت‌وگو با فارس اظهار داشت: در مراحل متعددی با سعید همراه بودیم، از دوران دفاع مقدس و عملیات‌ها تا تشکیل انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس و داوری‌هایی که انجام می‌دادیم. وی ادامه داد: سعید از نخبه‌های دانشگاه بود و یکی از اتفاق‌های به یادماندنی از سعید، انتخاب موضوع پایان‌نامه او بود که موضوع تفحص را انتخاب کرد. سعید برای بخش عملی پایان‌نامه‌‌اش راهی مناطق شلمچه و فکه شد.   فکه شمالی در تابستان 1375؛ امیری یکی از نیروهای گروه تفحص آماده است که بعد از ایستادن بیل مکانیکی، پیکر شهدا را در این نقطه پیدا کند. این عکاس دفاع مقدس یادآور شد: با توجه به اینکه شهید جانبزرگی باید مدت طولانی‌ را در منطقه می‌ماند، خانواده‌اش را به همراه خود به منطقه برد و پا به پای بچه‌های تفحص در آن گرمای طاقت‌فرسای خوزستان حضور داشت. وی گفت: سعید برای تکمیل پروژه پایان‌نامه‌اش چند بار به مناطق عملیاتی رفت و اولین عکاسی بود که تفحص را به تصویر کشید؛ وی درباره تبادل پیکر شهدای ایران با کشته‌های عراق هم عکاسی کرد که عکس‌های بسیار خوب و ماندگاری شد.  شلمچه، مرز ایران و عراق در آبان 75؛ پیکر شهدای ایران با کشته‌شدگان ارتش بعث عراق مبادله می‌شود. براساس این گزارش، جانباز شهید « سعید جانبزرگی » پس از قرار گرفتن در معرض آثار باقیمانده از بمب‌های شیمیایی، سال‌ها سختی را تحمل کرد و سرانجام در 22 تیرماه 1381 به شهادت رسید و پیکر مطهرش در قطعه 29 گلزار شهدای بهشت زهرا (س)‌ آرام گرفت. انتهای پیام/ج

بنر کتاب عکس

لایت روم