بایگانی برای بهمن, 1393

عابدینی: بیان هنر، راهکاری برای افزایش آگاهی جامعه است

admin 272

در راستای برگزاری جشنواره سراسری فیلم و عکس سلامت عنوان شد استفاده از هنر به عنوان راهکاری مناسب برای افزایش سطح آگاهی جامعه در حوزه سلامت است. استفاده از هنر به عنوان راهکاری مناسب و تأثیر گذار می تواند برای توسعه و تعمیم هر چه بیشتر طرح تحول نظام سلامت در جامعه، افزایش نقاط قوت این طرح به لحاظ همکاری مضاعف، افزایش آگاهی مردم از دستاوردها و نتایج این طرح، دریافت نقد سازنده در قالب آثار هنری ، نقش بسزایی ایفا نموده و در جامعه مثمر ثمر باشد. به گزارش پایگاه عکس چیلیک به نقل از دبیرخانه جشنواره سراسری عکس سلامت، مدیر اجرایی نخستین جشنواره فیلم و عکس سلامت گفت: به طور کلی مخاطبان اصلی رسانه های دیداری را کودکان، نوجوانان و جوانان تشکیل می دهند که خوشبختانه این افراد مهمترین گروههای هدف آموزش می باشند. دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی نیشابور در راستای برنامه های ارتقاي سلامت، در نظر دارد، از این کانال ارتباطی و اطلاع رسانی مهم استفاده نماید. غلامعلی عابدینی افزود: ارتقاء سطح آگاهی جامعه در حوزه سلامت، فراهم آوردن زمینه های مناسب برای توليد و عرضه ی رسانه های دیداری و شنیداری در جهت ارتقای سلامت، توسعه کانال های ارتباطی سلامت با هدف ارتقای سطح شیوه های آموزشی، تلاش در جهت ورود و همکاری هنرمندان عرصه فیلم و عکس به حوزه آموزش سلامت جامعه، از اهداف مهم برگزاری نخستین جشنواره کشوری فیلم و عکس سلامت می باشد. وی در تشریح موضوعات جشنواره اظهار کرد: طرح نظام تحول سلامت یکی از موضوعات است و منظور از طرح این موضوع به تصویر کشیدن نتایج ترویج زایمان طبیعی و رایگان شدن آن در بیمارستان های دولتی، ارتقاء کیفیت خدمات اقامت بیمار و کاهش هزینه ها در بیمارستان های دولتی، افزودن واکسن پنجگانه( پنتاوالان) به برنامه ایمن سازی کودکان زیر 5 سال و سایر دستاوردهای وزارت بهداشت در حوزه سلامت می باشد. عابدینی موضوع دیگر جشنواره را رفتارشناسی دانست و عنوان کرد: منظور از این موضوع مصور سازی رفتارهای ارتقا دهنده سلامت و رفتارهای بيماری زا، مثل تغذيه سالم یا ناسالم، ورزش و رفتارهای اجتماعی سالم یا ناسالم است. مدیر اجرایی جشنواره اضافه کرد: موضوع سوم بحث محيط است و منظور از طرح این موضوع را معرفی مکان هایی دانست که می توانند ارتقا دهنده سلامت باشند و یا به ایجاد بیماری بیانجامند، مانند: خانه سالم، مدرسه سالم، محیط کار سالم و آموزش های بهداشت و مراقبت عمومی در جامعه. وی گفت: آخرین موضوع مطرح شده زندگی با بیماری هاي مزمن است و منظور از این موضوع زندگی همراه با امید بیماران مبتلا به ديابت، فشارخون، انواع سرطان ها و معلوليت ها و شرایط تطابق آن ها با اینگونه بیماری ها است. گفتنی است: وی در پایان از رسانه ها خواست در اطلاع رسانی موضوعات و اهداف جشنواره برای شرکت هرچه گسترده تر و بهتر عکاسان، فیلمسازان و عموم مردم در این فراخوان، دانشکده علوم پزشکی نیشابور را یاری نمایند. شایان ذکر است: در برگزاری این جشنواره وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، استانداری خراسان رضوی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد و سایر دانشگاه های علوم پزشکی قطب شمالشرق، اداره کل ارشاد اسلامی خراسان رضوی، حوزه هنری خراسان رضوی، شهرداری مشهد، معاونت استاندری و فرمانداری نیشابور، شهرداری نیشابور، مجتمع فولاد نیشابور، اداره ارشاد اسلامی نیشابور، اداره آموزش و پرورش نیشابور، نیروی انتظامی نیشابور و… این دانشکده را همراهی می نمایند.

اردوی جشنواره عکس شهر بهارنارنج«ساری» برگزار شد

admin 1244

دبیرخانه جشنواره عکس شهر بهارنارج”ساری”، پایان 4 روز اردوی جشنواره عکس شهر بهار نارنج “ساری”را اعلام کرد. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک”(Chiilick.com) دبیرخانه جشنواره عکس شهر بهار نارنج”ساری” اعلام کرد: با اشاره به پایان یافتن اردوی عکاسی از سوی برگزارکننده تاکید کرد “زمان ارسال اثر به دبیرخانه جشنواره 25 بهمن ماه 93 می باشد و این زمان به هیچ عنوان تمدید نخواهد شد“. از این رو همه عکاسان و شرکت کنندگان گرامی از سراسر استان های کشور؛ اعم از حاضرین در اردو و چه سایر عکاسان و سایر علاقه مندان به شرکت در این جشنواره که امکان حضور در این اردو را نداشتند، می بایست، با توجه به موضوعات زیر از شهرساری عکاسی کرده و آثار خود را تا تاریخ مقرر به دبیرخانه جشنواره ارسال فرمایند. اسامی عکاسان شرکت کننده در این اردو به این ترتیب معرفی شده اند: امیر اطمینان (سلماس)، امیر قادری(اراك)، امین رحمانی (تاکستان)، آذین حقیقی (تهران)، آیدا رسولی(تبریز)، پیمان حمیدی پور(بجنورد)، مهران میرزایی(مشهد)، جلال شمس آذران (تبريز)، جواد رویین (تهران)، حمید سلطان آبادیان (مشهد)، سروش جوادیان (تهران)، سعید فداییان (تهران)، سهیل زند آذر(رشت)، سید مدیار شجاعی فر (اهواز)، علی حسنعلی زاده (قوچان)، علی حامد حقدوست (تبريز)، فرزاد آرین نژاد (شيراز)، بهاره محمديان (کرج)، مجید حق دوست(تبريز)، محسن زارع (اردبيل)، محمد نظری(گيلان)، مرتضی کنعانی (آذرباييجان غربی)، مريم آل مومن دهكردي( شهر كرد) و ئاریز قادری(سنندج) محورهای موضوعی جشنواره: 1- مناظر طبیعی و چشم اندازهای ساری: (طبیعت شهری ساری، حیات وحش، چشم اندازهای طبیعی و گردشگری و جاذبه های توریستی شهر ساری) 2- مناظر شهری: (معماری، بافت شهری، میادین، بازارها، کوی و برزن و اماکن تاریخی و مذهبی شهر ساری ) 3- مردم شناسی و قوم نگاری: ( زندگی روزمره اهالی ساری، آیین ها و مراسم های ملی و سنتی که در ساری برگزار شده است، کسب وکار) شرکت کنندگان می توانند آثار خود را بر روی لوح فشرده -تا پیش از پایان یافتن موعد اعلام شده – به نشانی پستی: (مازندران، ساری، میدان شهید قاسمی، شهرداری ساری، طبقه چهارم، معاونت فرهنگی اجتماعی، دبیرخانه جشنواره عکس شهر بهار نارنج”ساری”) و یا نشانی الکترونیکی(ایمیل) sarifestival@gmail.com ارسال فرمایند.  

روایت فتوژورنالیست آمریکایی از دوران انقلاب57

admin 237

روایت فتوژورنالیست آمریکایی بعد از 35 سال باردیگر به کشورمان آمده است تا با اضافه کردن عکس‌هایی از ایران امروز، مجموعه خود را کامل و با نمایش آنها به مردم آمریکا خلا فرهنگ میان دو کشور را پرکند. مجموعه هایی که پیش از این روزها با سفرهایی که به ایران داشته است از دوران انقلاب سال57، دفاع مقدس و ایران در طی سه سفر متوالی کار کرده است. به گزارش روابط عمومی انجمن عکاسان ایران، رندی هوپ گودمن، عکاس آمریکایی که به ایران سفر کرده است،در پایان نشست علمی سیزدهمین دوسالانه عکس ایران که هشتم بهمن در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، حضور یافت. یکی از فعالیت‌های مستمر او عکاسی از انقلاب‌ها و اتفاق‌هایی از این دست است. او 35 سال قبل نیز به ایران سفر و از دوران انقلاب عکاسی کرده بود. او در سخنانش برای مخاطبان ایرانی گفت:«نام من ردی است. امروز عصر از طرف مدیر موزه دعوت شدم تا در این نشست حضور داشته باشم و خوشحالم که این فرصت فراهم شد تا در کنار شما باشم.» این عکاس خبری در مورد اولین سفرش به ایران چنین توضیح داد:«دقیقا 35 سال قبل و دقیقا در همین هفته من کارم را به عنوان فتوژورنالیسم حرفه‌ای در تهران آغاز کردم. اگر خاطرتان باشد، در نوامبر سال 1979 بود که با اشغال سفارت آمریکا در ایران، اتحاد میان آمریکا و ایران از میان رفت. شاید هیچکس آن زمان تصور نمی‌کرد اشغال سفارت آمریکا می‌تواند فرصت زندگی برای یک فتوژورنالیسم 24 ساله تلقی شود اما این برای من به عنوان یک بانوی فتوژورنالیسم فرصتی بود تا اولین کارم حرفه‌ای خودم را انجام دهم.» گودمن افزود:«در واخر ژانویه 1980 قرار بود هیاتی با دانشجویانی که سفارت را اشغال کرده بودند، صحبت کنند و منهم همراه آنها به ایران آمدم. شاید برای شما جالب باشد بدانید وقتی همکار مرد من با داشتن 30 سال سن بیشتر از من، پیشنهاد کرد که به عنوان اولین تجربه کاری به ایران بیایم، تردید من برای پذیرفتن این شغل شاید کمتر از نیم ساعت بود. من در ان موقع فقط دوربینم را برداشتم، سعی کردم به چیز دیگری توجه نکنم و در سفر ده روزه‌ای که به ایران داشتم، تلاش کردم کارم را خیلی خوب انجام دهم.» او در مورد فعالیت‌هایی که در آن دوره انجام داد، گفت:«در آن ده روز به بهشت زهرا رفتم و با شخصیت‌های مهم انقلاب دیدارهایی انجام دادم. در این مدت همه چیز خیلی خوب پیش رفت و با دست پر به کشورمان برگشتیم. یکی از مشکلات من این بود که با وجود تمایل مطبوعات برای انتشار عکس‌ها، از نظر فنی دچار مشکل شدیم و نگاتیوها ظاهر نشدند اما من تصمیم گرفتم به هر نوعی نگاتیوها را ظاهر کنم و مردم آمریکا را با تجربیاتم شریک کنم.» این عکاس در مورد دیگر سفرهایش نیز عنوان کرد:«در سال 1981 یک سال بعد از سفر اولم، با همان همکاری که برایتان گفتم از طرف شبکه سی بی اس نیوز به ایران برگشتم. قرار بود برای دو هفته در ایران باشیم، عکس بگیریم، فیلمبرداری کنیم، مصاحبه‌هایی با افراد بلندپایه کشور انجام دهیم و به مناطق جنگی برویم اما در نهایت سفر ما دو ماه طول کشید و سی بی اس تصمیم گرفت از عکس‌های ما استفاده نکند. در آن مقطع زمانی ما تنها خبرنگاران آمریکایی بودیم که اجازه داشتیم در داخل کشور ایران فعالیت کنیم. البته این موضوع من را دلسرد نکرد و تصمیم گرفتم برای یک کشور دیگر اقدام کنم و سال بعد به نیکاراگوئه رفتم و سعی کردیم یکبار دیگر به ایران بیاییم.» او ادامه داد:«بین سال‌های 1980 تا 1990 خطرناک ترین دوره زندگیم را گذراندم و به چهار کشور که درگیر انقلاب بودند، سفر کردم. من سعی کردم انقلاب و حوادث بعد از ان را تصویربرداری کنم که یکی از انها ایران بود. من از سال 1980 تا 1983 سه بار به ایران سفر کردم و بعد از 30 سال دوباره به اینجا برگشته‌ام. در سفرهای آن دوره به مناطق جنگی مثل اهواز، آبادان، هویزه، دزفول و خرمشهر رفتم. در طول سال‌های جنگ همه چیز با جنگ درارتباط بود. برای من که از شهر کمبریج ایالت ماساچوست به ایران آمده بودم تغییرات فرهنگی مردمی که در جنگ بودند، قابل توجه بود.» گودمن همچنین در مورد یکی از تجربیات خود در ایران گفت:« شاید عجیب‌ترین و بزرگ‌ترین تجربه‌ام این بود که چگونه با چادر عکاسی کنم اما خیلی سریع یاد گرفتم چادر سر کنم چون می‌خواستم به حضور حضرت امام خمینی (ره) بروم و از ایشان عکس بگیرم.» او سپس به خاطره‌ای از عکاسی در جماران اشاره کرد:«دوست دارم یکی از لحظات عکاسی‌ام را با شما سهیم کنم. بی‌صبرانه منتظر بودم، در باز شود و شخصیتی از ان داخل شود. دوربینم را روی سه پایه آماده کرده بودم. وقتی در باز شد، یکدفعه صدایی که در اتاق بود، بلند شد و وقتی صدا کم شد، متوجه شدم می‌توانم به کار عکاسیم ادامه دهم اما وقتی چشمتان را برای تمرکز روی موضوعتان جمع می‌کنید، قدرت شنواییتان کمتر می‌شود یا حداقل برای من اینطور پیش آمده است. دقت کنید در آن اتاق همه شخصیت‌های سیاسی و اقتصادی ایران حضور داشتند. شروع به عکاسی کردم و چون صدای دوربین را کم نکرده بودم، شاطر مانند صدای مسلسل شده بود. یکی از نیروهای امنیتی خیلی سریع به سمت من آمد و به من اشاره کرد که صدا را قطع کنم.» او با بیان اینکه به عنوان تنها زن فتوژورنالیست آمریکایی که در آن دوران در ایران حضور داشته، سعی کرده است همه وقایع را ثبت کند، افزود:«در کنار همه اینها اگر فرصتی برایم پیش می‌امد، به دیدن مدارس و کمپ‌های جنگ زده‌ها می‌رفتم. حالا 35 سال بعد از آن زمان دختر جوانی که به ایران آمده بود نیستم، فرزند دارم و تصمیم گرفتم دوباره به ایران برگردم و تنها خانم فتو ژورنالیست آمریکایی باشم که به مجموعه قدیمی‌ام عکس‌هایی اضافه کنم که حال و هوای امروز ایران است.» گودمن در مورد این تصمیم گفت:«دوباره کارت خبرنگاری گرفتم تا به متروها، ایستکاه‎های اتوبوس و سطح شهر بروم تا از مردم عکس بگیرم و تمرکز خودم را به مقایسه ایران آن دوره و ایران الان بگذارم. امیدوارم با این مجموعه نماشگاه برگزار و کتابی منتشر کنم.» او اشاره به اینکه سیزدهمین دوسالانه عکسف نمایشگاه خیلی خوبی است، اظهار کرد:«مهمان نوازی شما نسبت به یک آمریکایی بیشترین انگیزه را به من می‌دهد مجموعه عکس‌هایم را تکمیل کنم. امید دارم ایران امروز را به مردم آمریکا نشان دهم تا خلائی که میان درک فرهنگ ایرانی و آمریکایی وجود دارد، پرکنم.»

مترجم زاده: در حوزه نقد عکس، وحدت رویه نداریم

admin 358

در نشست علمی سیزدهمین دوسالانه عکس ایران: «کرسی نقد عکس در دانشگاه» بررسی شد شهاب الدین عادل، فرشید آذرنگ و مهدی مقیم نژاد در نشستی که به مدیریت محمد خدادادی مترجم زاده در حاشیه سیزدهمین دوسالانه عکس ایران برگزار شد، به بررسی «کرسی نقد عکس در دانشگاه» پرداختند. به گزارش “پایگاه عکس چیلیک”(Chiilick.com) به نقل از روابط عمومی انجمن عکاسان ایران، سیزدهمین دوسالانه عکس ایران در نشست دوم از دومین روز برگزاری نشست‌های علمی که عصر چهارشنبه، هشتم بهمن در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد، به موضوع «کرسی نقد عکس در دانشگاه» پرداخت. محمدخدادادی مترجم زاده ریاست این نشست را برعهده داشت و فرشید آذرنگ، مهدی مقیم‫ نژاد و شهاب‫الدین عادل به عنوان کارشناس در این جلسه حضور داشتند.‬‬‬‬ شهاب الدین عادل در ابتدای این نشست گفت:«من بیشتر در حوزه نقد فیلم کار کرده‌ام البته قبل از جلسه، صحبتی در مورد این موضوع مطرح شد که اصلا ادبیاتی برای نقد عکس داریم؟ ما ادبیاتی برای نقد فیلم داریم که مسبوق به سابقه است و حتی می‌توانیم بگوییم تاریخ آن به بیش از 60 سال قبل برمی‌گردد، حالا می‌توان گفت آیا عکس هم در آن زمان مورد بررسی قرار گرفته است؟ رشته عکاسی در سال 60 در دانشگاه‌ها تاسیس شد. طبیعی است که به صورت تاریخی نقد عکس داشته‌ایم اما از نظر آکادمیک این مسئله موقعی بوجود آمد که رشته عکس در دانشگاه‌ها تاسیس شد و فارغ التحصیلان به این مرحله رسیدند که به نقد عکس بپردازند. بنابراین حضور من بیشتر به دلیل ارتباط نقد فیلم و رابطه آن با نقد عکس بوده است.» او در مورد سیر روند نقد عنوان کرد:«هر واژه‌ای که می‌خواهیم در مورد آن بحث کنیم یک ریشه شناسی دارد. نقد و نقادی هم دارای ریشه شناسی است. معمولا اساتید در ابتدای کلاس‌های خود به این مسئله می‌پردازند مثلا در مورد نقد می‌توانیم بگوییم برای اولین‌بار از طریق متفکران فرانسوی مطرح شد یا ریشه آن در بحث نمایش در یونان باستان بکار رفته است. تعارف نرمال آن بیشتر در مورد تفسیر، توضیح، قضاوت، تاویل و… است. البته آنچه بیشتر در مورد نقد به ذهن ما متبادر می‌شود، نکات منفی است هرچند در ریشه شناسی آن هم یکی از تعاریف همراه با بار منفی است.» عادل افزود:«نقد در حوزه ادبیات مطرح می‌شود و حتی در سینما منتقدان اولیه که در دهه 40 در فرانسه بودند، همان ریشه نقد ادبی را گرفتند و به حوزه پدیدارشناسی رسیدند اما اگر بخواهیم به نقد در حوزه هنر بپردازم به کانت اشاره می‌کنم که موضع نقد را در فلسفه و خرد مطرح کرد. او هستی شناسی را به شناخت شناسی تبدیل کرد و حوزه نقد از حوزه ادراکات حسی به حوزه انسانی ‌رسید. شاخصه‌های نقد امروزی هم از دیدگاه‌های کانت نشات می‌گیرد.» مترجم زاده در ادامه گفت:«ما بیشتر می‌خواهیم به این سمت برویم که آیا آموزش نقد برای رشته عکاسی ضرورت دارد یا نه.» عادل در توضیح این موضوع گفت:«اصلا اگر نقد در تمام ساحت‌ها نباشد، امر غطلی است. نقد سازنده است و اینکه بگوییم در دانشگاه، کلاس‌های نقد نباشد، امر اشتباهی است، نقد حتما باید در دروس دانشگاهی باشد.» فرشید آذرنگ اما نظری مغایر با عادل ابراز کرد:«در پاسخ به سوالی که مطرح شد من مخالف آموزش نقد به این شکل در دانشگاه‌ها هستم چون برخلاف نظر آقای عادل من به صحبت مراد فرهادپور اشاره می‌کنم که می‌گوید ما نقد نداریم و اگر نقد، سازنده است، دولتی است، نقد باید مخرب باشد به آن معنی که همه چیز را ویران کند و ببینیم از دل آن ویرانی قرار است چه چیزی ساخته شود. بنابراین آنچه در دانشگاه تدریس می‌شود، روال ظاهرا منطقی، علمی و تاریخی برای رام کردن و احاطه به آثار هنری است آنهم آثار هنری که خیلی از آنها از مرحله شی بالاتر نرفته‌اند تا به مرحله آثار برسد. از این منظر حتی بنظرم بد نیست نقد در دانشگاه حذف شود.» او در مورد وجه دیگر نقد گفت:«از یک منظر نیز شاید تصور غلطی شکل گرفته است به این معنا که چیزهایی تولید می‌شود و ما در نقد به خوب بودن و بد بودن آن می‌پردازیم. این تلقی از نقد به هیچوجه توصیف نقد نیست چون خیلی وقت‌ها قبل از اینکه چیزی ساخته شود، فضای ساخته شدن خود را آماده می‌کند و به این معنا قابل آموزش در دانشگاه هم نیست، معلم فقط می‌تواند در آموزش خود به این نکته بپردازد که نقد به کجاها ورود کرده و توانایی هنرمند از چه جایی نشات گرفته است که به یک معنا این کار نقد نیست و از این منظر نقد آموزش دادنی نیست.» آذرنگ در بخش دیگری از این نشست در توصیف نقد مخرب عنوان کرد:«نقد مخرب یعنی دورغ‌هایی که اثر برآن سوار شده است، برملا شود. به این اعتبار اگر اثر هنری، نوری را تابانده است، کار منتقد این نیست که خود را با آن نور هماهنگ کند و به توصیف آن بپردازد. بخشی از ان اثر در تاریکی هم رفته و کار منتقد این است که ببیند کجای اثر هنری در تاریکی رفته یا چه بخش‌هایی از آن مسکوت مانده است.» مهدی مقیم نژاد نیز در ادامه جلسه گفت:«آقای اذرنگ به نکته مهمی اشاره کرد اما نمی‌دانم قرار است به این مسئله که او صحبت کرد، بپردازیم یا برویم سر موضوع اول. البته نکته‌ای که ایشان گفت جای بحث و واکاوی دارد، اینکه منطق رفتاری با نقد تا چه حد می‌تواند ما به ازای بیرونی داشته باشد و اگر چنین تصوری از نقد را بپذیریم چه پیامدهایی دارد و…صحبت منهم بدور از این ماجرا نیست. من اما به موضوع کرسی نقد می‌پردازم یعنی نقد به عنوان یک ماده آموزشی در دانشگاه‌ها.» او افزود:«من به صورت ساختاری به کرسی نقد در دانشگاه نگاه می‌کنم. باید ببینیم هدف ما چیست تا براساس آن بتوانیم ابزارهای مناسب را برای کارمان انتخاب کنیم. آیا هدف، بالابردن سطح دانش افراد نسبت به عکس است؟ آیا هدف بررسی آثار مخصوصی است؟ آیا هدف نقد ایجاد توانایی مخاطب برای نوشتن است؟ بهرکدام از این بخش‌ها نگاه کنیم، داستان کمی متفاوت می‌شود و فکرمی‌کنم تشتت به اینکه نقد چه هست و چه نیست اصولا به هدف ابتدایی برمی‌گردد که از ابتدا برای این موضوع باید مفروض باشیم یا نه. اگر هدف من از نقد این باشد که نظریه‌های عکاسی را به دانشجویان آموزش دهم فرق این کلاسی با نظریه‌های عکاسی چیست؟ اگر تخصصی‌تر نگاه کنم، به سراغ این موضوع می‌روم که افراد متدولوژی را یاد بگیرند تا ببینند چگونه باید با آثار یک مدیوم آشنا شوند. بنابراین ابزارهای منهم طبعا متفاوت خواهد بود و به توانایی‌های نوشتن و…می‌پردازم.» مقیم نژاد اظهار کرد:«ما نقد عکس را معمولا به شکل سلسه مراتب یک و دو آموزش می‌دهیم و معمولا در نقد عکس یک، آشنایی با عکاسی و کارکردهای آن صورت می‌گیرد و در فاز دوم به مباحث عملی‌تر پرداخته می‌شود. این روش آکادمیک است که با چارچوب خاصی برای یک فضای دانشگاهی امتداد پیدا می‌کند. اما سوال این است که برآیند چنین درسی می‌تواند یک امر مخالف خوان یا ستایش آمیز باشد؟» مترجم زاده هم در ادامه نشست گفت:«خیلی وقت‌ها آنها که از نظر حسی به اثر نگاه می‌کنند، معتقد هستند نقد، اثر را آلوده می‌کند و این واکنشی مقدم برنقد است. البته خیلی‌ها اعتقاد دارند با ورود دیجیتال بحث نمایه‌ای عکس افول کرده است. اگر این پرسش‌ها را مطرح کردم به خاطر این است که در مقطع کارشناسی شرح عکس در یک خط شرح داده شده و در شرح درس نقد عکس در مقطع کارشناسی ارشد عناوین مختلفی تدوین شده است اما خود من الان به وضعیتی رسیده‌ام که آیا این نوع آموزش فایده‌ای دارد؟ آقای آذرنگ آنچه شما در مورد چارچوب نقد عکس می‌گویید متناسب با این شرح عکس‌ها شکل گرفته است. با توجه به این مسئه بنظرتان آموزش نقد عکس در مقایسه با دیگر درس‌های رشته عکاسی هماهنگ است یا اشتباه؟» آذرنگ نیز چنین پاسخ داد:«اگر اینطور بخواهیم پیش برویم به این نتیجه می‌رسیم که آموزش واحدهای دیگر هم در دانشگاه اشتباه پیش می‎رود. من با نقد عکس مخالف نیستم بلکه می‌گویم باید اجرا شود اما اجرایی شدن آن به این معنا نیست که برای هر بحثی پنج دقیقه وقت بگذاریم و تصور کنیم نقد به همین بحث‎ها بسنده می‎شود. صحبت من این است که در قضیه نقد اتفاقی که می‌افتد این است که می‌شود مباحث یا عناوین را تدریس کرد اما لزوما آموزش آن ممکن است به یک عنوان ختم شود آنهم برای ده سال. فرد خودش باید تصمیم بگیرد بر کدامیک از این مباحث می‌خواهد تمرکز کند. مراد من از اینکه می‌گویم نقد خیلی دم دستی نیست به این معناست که در نقد ممکن است خود منتقد ویران یا خراب شود، اشکال ندارد و اگر جرات آن را دارد اشکال ندارد. پیداکردن این گمگشتگی‌ها در کنار مواجه مخرب در برابر اثر یا آنچه اثر را احاطه کرده و کسی که با اثر روبرو می‌شود، کار نقد است. آنچه هنوز پای آن ایستاده‌ام، این است که نقد خیلی سازنده نیست.» عادل در مورد نقد عکس ابراز کرد:«فکر کنم بحث ما در مورد نقد عکس در حوزه آکادمیک است و پاسخ ما باید در این حوزه باشد. ما در حوزه سینما چیزی به نام نقد فیلم نداریم بلکه نقد و تحلیل فیلم است و مبنای نقد فیلم از حوزه تئوری می‌آید. در عکاسی هم چنین است و مبنای اندیشه‌ها براساس تئوری مطرح می‎شود.» همچنین مترجم‌زاده در مورد وضعیت نقد عکس در دانشگاه‌ها گفت:«ما یک وحدت رویه در حوزه نقد عکس در دانشگاه‌ها نداریم و بعضی از دانشگاه‌ها درسی با این عنوان ندارند، برخی یک حوزه مطالعاتی را مطرح می‎کنند و برخی هم درس مشخصی در این زمینه دارند.»

نمایشگاه « انقلاب 57 » از نگاه مظفر طاهری

admin 413

نمایشگاهی از آثارعکاسی روزهای انقلاب سال 1357 از نگاه ” مظفر طاهری ” از روز 12 بهمن ماه جاری در محل نگارخانه دانشکده هنر و معماری صبا در دانشگاه شهیدباهنر کرمان گشایش می یابد. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک “(Chiilick.com) ایشان در این نمایشگاه تعداد 57 قطعه عکس در اندازه 30 در 40 سانتیمتر را ارایه کرده است. در قاب ابتدای این نمایشگاه آمده است: در سال 1357 که حرکت انقلاب در کرمان آغاز شد، مظفّرطاهـری تنها 20 سال داشت و به عنوان عکاسی آماتور عکاسی می کرد و در حمام خانه شان تاریکخانه ای روبراه کرده بود. او همراه با جریان انقلاب در کرمان به ثبت لحظات جنبش پرداخت این مجموعه به جزچند مورد جزیی به مدت 20 سال محفوظ ماند و جایی ارایه نشد. یکی از دلایل آن شاید عدم سهم خواهی وی از انقلاب بود که دوست داشت، او به عنوان مظفر طاهریِ عکاس فعالیت کند و در مقابل عکسهایی که از انقلاب گرفته چیزی را مطالبه نکند. خوشبختانه وی در حالی، ازسال 1378 به تدریس عکاسی در دانشکده هنر و معماری صبا در دانشگاه شهید باهنر کرمان پرداخت که هنوز کسی به جز سازمان اسناد ملی (آنهم در سال 1377) از آن باخبر نشده بود. در سال 1379، تعداد 80 قطعه از عکس های او یکسال پس از شروع تدریس وی در دانشگاه، به کوشش بابک علیمحمدی افشار در یک کتاب چاپ شد. این عکسها، گزیده ای از تعداد 120 قطعه از مجموعه عکسهای مظفر طاهری بود که به سازمان اسناد ملی اهدا شده بود و طی 15 سال اخیر به صورتهای مختلف در کتب، نشریات، روزنامه ها، رادیو و تلویزیون، در و دیوار شهر و در مراسم متعددی که به مناسبت دهه فجر برگزار شده بود، مورد استفاده قرار گرفته است. وی سال گذشته تعداد 57 قطعه از عکس های انقلاب را که تعدادی از آنها برای نخستین بار به نمایش گذاشته میشد در موزه هنرهای معاصر صنعتی کرمان برگزار شد و امسال دوباره همان مجموعه به همت امور فرهنگی دانشگاه شهید باهنر کرمان در نگارخانه دانشکده هنر و معماری صبا برگزار می شود. این نمایشگاه در روز یکشنبه 12 بهمن ماه جاری گشایش یافته و تا پایان روزسه شنبه 21 بهمن ماه مهیای پذیرش علاقه مندان به دیدار از مجموعه عکس های تاریخی می باشد.

نمایشگاه جشنواره عکس نگاه در مشهد

admin 636

دبیرخانه نخستین جشنواره سراسری عکس نگاه از برگزاری نمایشگاه آثار عکاسان راه یافته به نمایشگاه این جشنواره خبر داد. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک ” به نقل از دبیرخانه این جشنواره تعداد 100 قطعه عکس از 74 عکاس ایرانی به مرحله نمایشگاه این جشنواره راه یافت که این تعداد فایل عکس منتخب 4285 قطعه فایل عکس رسیده از 505 شرکت کننده بوده و هم اکنون آثار راه یافته در اندازه 50 در 70 سانتیمتر در نگارخانه گلستان علی در شهر مشهد در حال نمایش است. اسامی عکاسان راه یافته و صاحب اثر در این نمایشگاه به این ترتیب معرفی شد است: سیدعلی حسینی فر، محمدرضا معصومی، عرفان سامان فر، ساسان جاوید نیا، پویا بیات، امید گرشاسبی، محمود حیطه، رضا فطرتی، بهرام سالمی طولارود، حمیدرضا بازرگانی، علی حسنعلی زاده، مجتبی محسنی، حسن الماسی، عباس رستگار، سعیدرضا مقصودی، وحید خادمی، لیلی برزگر طرقبه، پوریا مسعودی، سالار پویان، حسن فتاحیان، عطا رنجبرزیدانلو، حامد نيرومندقوچانی، امین رحمانی، سمانه اصغری، مهدی هنرجویان، علیرضا نویدمقدم، علی حسن زاده، عبدالرحمن مجرد، جواد مرادی، سیدصادق حسینی، افشین آذریان، محسن زارع، میلاد حدادیان، اسحاق آقایی، سعید عرب زاده، علی میرعمادی، جواد عسکراوغلی، سمیرا ابراهیمی، مهران میرزایی، حسین نظری، سهیلا صنم نو، سیدحسین چراغی، محمد نظری، بهار(اکرم) شقایق، ایمان حامی خواه، بهزاد سهرابی، امیرحسین حیدریان نائینی، مسعود محمدی، محمدرضا یوسفی، اصغربشارتی، ربابه سلیمانی، علی اسدالهی سوته، منصوره قلیچی، مجید خالقی مقدم، مهدی طاهری، مهدی ابراهیمی، الهام شیردل، آرش میرزایی قاضی، ابراهیم روحی، سروش جوادیان، مصطفی عطاری، فرزاد آریان نژاد، محمدرضا خرازی، داود عامری، سالار پویان، احمد آق، علی میرعمادی، مهدی عقیقی، سهیلا تمیزی، محمد بقال اصغری، سعید گلی، پرویز گلی زاده، مصطفی عطاری و نسترن فرجادپزشک. داوری این جشنواره روز جمعه سوم بهمن ماه جاری با حضور امیر کمانی دبیر جشنواره و اعضای گروه داوری متشکل از: محمدرضا چای فروش، حمید سلطان آبادیان و مهدی فاضل برگزار شد. لازم به یادآوری است که در نشست داوری آثار، نماینده سازمان تفریحی فرهنگی مشهد آقای دارابی و نماینده منطقه یک مشهد آقای صالح آبادی نیز حاضر بوده اند. همچنین مراسم اختتامیه این جشنواره عصر روز شنبه 18 بهمن ماه در محل مدرسه عباس زادگان واقع در چهارراه احمداباد برگزار می شود. نخستین فراخوان جشنواره سراسری عکس نگاه با هدف به تصویر درآوردن لحظاتی خاص و ویژه از زندگی کودکان، با شعار: ” کودک، نشاط، زندگی ” از سوی « شهرداری منطقه یک مشهد » در قالب طرح “محله ما، محله زندگی سه ” برگزار شده و « سازمان تفریحی شهر مشهد » از همکاران حمایتی این طرح است. این نمایشگاه از روز شنبه 11 بهمن ماه جاری در نگارخانه گلستان علی(ع) گشایش یافته و علاقه مندان می توانند تا پایان روز پنجشنبه 16 بهمن ماه جاری همه روزه از ساعت 8 تا 13 و 15 تا 20 از این نمایشگاه دیدن کنند. نگارخانه گلستان علی در شهر مشهد، حدفاصل میدان تقی آباد و چهارراه راه دکترا، خیابان دانشگاه، نبش دانشگاه بیست ونهم واقع شده است. سایر اخبار، اطلاعیه و گزارش های دریافتی از سوی دبیرخانه بلافاصله پس از دریافت، در فهرست اخبار این رسانه منتشر خواهد شد.

انتهای زمین در تار و پود شیراز نشست

admin 746

مجموعه عکس های نمایشگاه گروهی عکس ” انتهای زمین ” به شیراز رسید. منتخب عکاسان نمایشگاه گروهی عکس ” انتهای زمین ” عصر روز پنجشنبه 9 بهمن ماه جاری در نگارخانه تار و پود کتابخانه ملی و مرکز اسناد شهر شیراز گشایش می یابد. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک “(Chiilick.com) در این نمایشگاه که با حضور تنی چند از عکاسان شهر شیراز گشایش می یابد، 50 قطعه عکس از آثار 50 عکاس همسفر با تورهای عکاسی کارگاهی ” پایگاه عکس چیلیک ” در اندازه 50 در 70 سانتیمتر به نمایش گذاشته شده است. اسامی عکاسان صاحب اثر در این نمایشگاه به این ترتیب معرفی شده است: محمدرضا(امید) آقائی، ابراهیم باقرلو، فرزانه سادات بی آزاران، اکرم جمعی، یاسمن حسین پور، فاطمه(رامش) حسینی لاهیجی، زهره حسینی جم، معصومه حضرتی، مریم خادم بهمنیار، نیما خالدی کیا، محمدرضا خرازی، محمدرضا رحیمی، محمدرضا زارع، روح ا.. سنجرانی، لادن شجاع، ماهرخ شش بلوکی، حدیثه شعبانی، لیلا صادقزاده، حسین عصاری آرانی، سوگند عطاران، پرستو عطرسائی، سارا فیروزی، آزیتا قاسمی، محمد قدرتی وایقان، میترا محمدی، مجتبی محسنی، سیدصادق موسوی، فاطمه شیخعلی میرالی، مهدی کاظمی خالدی، میران(شورش) مباشری، سجاد معظمی گودرزی، فاطمه ندیمی، مجید وفایی، امیرحسین هاشمی جاوید، سمیه هاشمی، سپیده سیرانی، محمدرضا فرهمندصفت، شهرام فرهمند، مسعود جامعی، اعظم حشمتی، سمانه نوری زاده، امید صرامی، محسن سلیمی، مهدیه زینی اسکویی، باران عطایی، فاطمه پازکی، سمیرا محمدی، جواد میرزاپورکلیبر، مریم آل مومن، روح ا..پورحسن امیری، زهرا رحیم زاده. “مهدی سروری” دبیر نمایشگاه، هف از نمایش این آثار را در شهرهای مختلف کشور، اهمیت شناخت و لزوم حفظ طبیعت کویر برشمرد و یادآور شد: ارتباط بین عکاسان ما در استان های گوناگون و در حوزۀ عکاسی نیاز به تقویت دارد تا تولیدها و داشته های تصویری مستعدین عکاسی بتوانند شرایط تبادل آثار و برگزاری کارگاه های آموزشی مشترک را فراهم نماید. سروری همچنین با دعوت از مدیران و مسئولین فرهنگی هنری کشور به حضور و مشاهده آثار این نمایشگاه، ادامه روند حرکت این نمایشگاه را در سایر مراکز متقاضی در کشور یادآور شد و گذر از ارتباط کلامی مدیران فرهنگی هنری کشور در گفت وگو با مخاطب را، ضروری برشمرد و بر لزوم حمایت عملی از استعدادهای عکاسی تاکید کرد و گفت: برگزاری این نمایشگاه با سعی در تامین استانداردهای رایج، در مراکزی چون: خانه ی هنرمندان ایران، نگارخانه کوثر(سازمان صدا وسیما)، نگارخانه امام علی(ع) در تاکستان (استان قزوین)، در شهرهای کاشان و آران وبیدگل و هم اکنون در شیراز، یعنی دعوت به حضور مدیران و مسئولین به تحقق باورمندی شان به عکاسان جوان و نمایش توانمندی های این نسل دوربین به دست. لازم به یادآوری است که پیش تر از این عکاسانی چون: مسعود زنده روح کرمانی، محمدمهدی رحیمیان، سعید دستوری، کورش ادیم و افشین شاهرودی و همچنین پروفسور پرویز کردوانی، پدر علم کویرشناسی در ایران پیرامون کیفیت نگاه های ارایه شده در این مجموعه عکس و سطح تاثیرگذاری آنها قلم زده اند که نظرات ایشان در کتاب نمایشگاه ارایه شده است. این نمایشگاه عصر روز پنجشنبه 9 بهمن ماه جاری با همکاری خانه فرهنگ جاودان و برنامه توسعه عکاسی در ایران در کتابخانه ملی و مرکز اسناد شهر شیراز گشایش یافته و علاقه مندان می توانند همه روزه تا پایان پنجشنبه 16 بهمن ماه از ساعت 10 تا 19 از این نمایشگاه دیدن کنند. نشست نقد و بررسی آثار نیز عصر روز چهارشنبه در محل نمایشگاه با حضور تنی چند از عکاسان و همچنین دبیر نمایشگاه و عکاسان شیراز در محل نمایشگاه برگزار خواهد شد. نگارخانه تار و پود در شهر شیراز، چهارراه حافظیه، به طرف باغ جهان نما، کتابخانه ملی و مرکز اسناد شیراز واقع شده است.

ولی نژاد: رسانه های خارجی عکاسان شان را معروف کرده اند

admin 919

در دومین نشست دوسالانه عکس: تدریس، مترجمان را وادار به ترجمه کرده است در دومین نشست دوسالانه عکس که به موضوع «ترجمه متون نظری عکاسی» اختصاص داشت، اینطور نتیجه گرفته شد که تدریس یکی از الزاماتی است که مترجمان را وادار به ترجمه کرده. به گزارش روابط عمومی انجمن عکاسان ایران، دومین نشست سیزدهمین دوسالانه عکس ایران ساعت 17:30 روز سه شنبه، هفتم بهمن با موضوع «ترجمه متون نظری عکاسی» با مدیریت محمد خدادادی مترجم‌زاده و اعضای نشست شامل اسماعیل عباسی، کیهان ولی نژاد، محسن بایرامی نژاد و حسن خوبدل در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد. مترجم‌زاده در ابتدای نشست گفت:«از سال 50 تاکنون قریب به 150 عنوان کتاب در زمینه ترجمه کتاب‌های عکاسی منتشر شده است. البته برخی عناوینی را که در این فهرست ثبت شده، کسی ندیده است و به دلیل کتاب‌های ترجمه شده‌ای که در سال‌های اخیر سرعت بیشتری گرفته‌اند، من عنوان نهضت ترجمه را برای آن انتخاب می‌کنم. در این سال‌ها محققان زیادی دست به ترجمه کتاب‌های عکاسی زده‌اند و افرادی که امروز در این نشست حضور دارند، نمایندگانی از مترجمان این کتاب‌ها هستند. در وهله اول می‌خواهیم ببینیم معیار انتخاب آنها برای ترجمه یک کتاب چیست؟» اسماعیل عباسی، دبیر سیزدهمین دوسالانه عکاسی و از مترجمان باسابقه کتب عکاسی در ادامه گفت:«من از 15 سالگی ترجمه را به زور حیم (فرهنگ لغات) شروع کردم و بعد کتاب‌هایی در مورد نقش علم در تاریخ، زندگی‌نامه یک شاعر معترض اوکراینی، نمایشنامه‌ای از بکت و. ترجمه کردم اما یکجایی با این مسئله روبرو شدم که به بیراه می‌روم. ممکن است ترجمه کتاب‌هایی از شاخه‌های مختلف مفید باشد اما نهایتا اگر می‌خواهید نتیجه بگیرید باید مسیر مشخصی را انتخاب کنید و به همین دلیل دست به انتخاب زدم که خودم نام آن را «تصمیم خونین با خودم» گذاشتم.» او با بیان اینکه در نهایت او عکاسی را به عنوان مسیر مشخص خود در ترجمه انتخاب کرده است، افزود:«اولین کارم را با یک مجموعه 17 جلدی شروع کردم. دلیل انتخاب این کتاب آن بود که سوال‌های متعددی را در مورد عکاسی پاسخ می‌داد و از نظر کتاب سازی فوق العاده بود. در بالای کتاب تیتری وجود داشت و بعد از آن تیتر اصلی آمده بود. در ادامه هم عکس، شرح عکس و پیش از وورد به مطلب، خلاصه‌ای از متن قرار داشت که شبیه لیدهای خبری بود. من این کتاب را انتخاب کردم چون بهترین کتاب پایه‌ای بود که می‌شد، ترجمه کرد. بعد از انهم به سراغ ترجمه فرهنگ عکاسی رفتم چون در دانشکده حقوق یکی از استادانم گفته بود دائره المعارف دیدرو در انقلاب فرانسه موثر بود و این موضوع در ذهنم نقش بست که دایره المعارف می‌تواند پایه فرهنگ باشد و تعاریف را مشخص کند.» او افزود:«اعتقادم به آموزش پایه‌ای است و معتقدم همه دانش‌ها باید از پایه شروع شوند. وقتی کتاب‌های مختلفی ترجمه می‌کنید، آشفته کاری می‌شود. در 28 سال تدریس از عکاسی پایه شروع کردم چون معتقدم پایه محکمی برای دانشجو بوجود می‌آورد و به همین دلیل هم بود که به سراغ فرهنگ عکاسی رفتم.» او در مورد دلیل ترجمه کتاب «نقد عکس» گفت:«این کتاب را انتخاب کردم چون احساس کردم در دانشگاه به چنین کتابی نیاز است و برخی از درس‌های دانشگاهی ما منبع مناسبی نداشتند. تا آن زمان که من این کتاب را ترجمه کردم، نقد عکس بیشتر در مورد تاریخچه عکس بود. اگر بعد از این کتاب به سراغ فتوژورنالیسم رفتم به این دلیل بود که در این زمینه کتاب پایه‌ای نبود.» عباسی با بیان اینکه در انتخاب کتاب دقت زیادی می‌کند، عنوان کرد:«برای انتخاب کتاب فتوژونالیسم در سایت آمازون جستجوهای زیادی کردم تا به کتاب کاملی برسم. کتاب‌های دیگری هم بود اما کتابی که من انتخاب کردم برای کسی نسخه صادر نمی‌کرد و خود شما هستید که با خواندن آن راه خودتان را پیدا می‌کنید.» او گفت که یکی از دلایل انتخاب کتاب‌هایی که تاکنون ترجمه کرده، جنبه آموزشی آنها بوده است تا به نیازهای جامعه پاسخ بدهند. در ادامه ولی‌نژاد، در مورد نحوه گزینش کتاب برای ترجمه‌هایش گفت:«در درجه اول علاقه، مهم است اما در مرجله بعد شناسایی نیاز مخاطب باید همزمان با اصالت منبع همراه باشد. «نام پرستی» باعث شده است، مترجم وقتی به نام نویسنده نگاه می‌کند و می‌بیند ناشر خوبی هم آن را منتشر کرده، کتاب را ترجمه کند اما یکی از مواردی که مترجم باید به آن اهمیت دهد، مدت زمانی است که برای گزینش کتاب درنظر می‌گیرد چون این زمان حتی می‌تواند از زمان ترجمه کتاب هم بیشتر باشد.» به گفته او در انتخاب یک کتاب باید به این موضوع هم توجه کرد که کتاب فعلی نویسنده با آثار پیشین او چقدر در ارتباط است یا اینکه نویسنده کسی است که از این شاخه به ان شاخه می‌پرد. ولی‌نژاد افزود:«آنچه باعث معروف شدن عکاسان خارجی شده، قدرت رسانه‌هایشان است. سیستم ما براساس نفی شروع شده است. اینجا وقتی کتابی نوشته می‌شود، بیشتر به نکات منفی آن نگاه می‌کنند تا نکات مثبت و در حوزه مباحث نظری بیشتر به شهرت نویسنده توجه می‌شود.» او یکی دیگر از معیارهای انتخاب یک کتاب را منبع بودن آن دانست:«توجه کنید کتابی که قرار است ترجمه کنید، چقدر در مقاله ها به عنوان منبع استفاده شده است. بحث دیگر هم عدم تکرار است. اگر ما کشوری بودیم که تیراژ کتاب‌هایمان زیاد بود، یک کتاب با چندین ترجمه اشکالی نداشت. مسئله بعدی ایجاد سایتی برای تبادل اطلاعات میان مترجمان است تا از این طریق بتوان جلوی تکرار ترجمه‌ها را نیز گرفت.» مترجم زاده در ادامه، این پرسش را مطرح کرد که چگونه می‌شود جلوی ترجمه‌های تکراری را گرفت. بایرام‌نژاد با بیان اینکه موافق چندین ترجمه از یک کتاب نیست و این کار باعث می‌شود داشته‌هایمان با نیازهایمان همخوانی نداشته باشد، در انتخاب معیارهای انتخاب کتاب برای ترجمه چنین توضیح داد:«من مترجم تخصصی عکس نیستم و کارم را با معلمی در این زمینه شروع کردم. وقتی در دانشگاه تدریس کردم، احساس نیاز در مورد داشتن منبعی برای یکی از دورس باعث شد به سراغ ترجمه کتاب بروم. البته این موضوع را مطرح کنم که انتخاب کتاب براساس نیازهای شخصی لزوما سودمند نیست.» خوبدل، دیگر مترجم حاضر در این نشست هم در مورد جلوگیری از ترجمه‌های تکراری عنوان کرد:«راه‌هایی برای این کار هست مثلا در ترکیه انجمن‌های تخصصی وجود دارد که برحسب نیازهای موجود، کتابی را پیشنهاد و آن را به مترجم می‌دهند یا اینکه ناشران می‌توانند با هم ارتباط برقرار کنند و از این طریق کتاب‌های تکراری منتشر نشود.» او در توضیح معیارهای خود برای انتخاب کتاب عنوان کرد:«قبل از عکاسی بشدت به حوزه زبان علاقه‌مند بودم ولی از وقتی که از مقطع ارشد وارد عکاسی شدم، به این موضع علاقه پیدا کردم. من برای انتخاب کتاب از پیشنهاد دوستان استفاده می‌کنم البته به هیچ وجه سفارش نمی‌گیرم اما پیشنهادهای دوستانه را بررسی می‌کنم و بعد از اینکه به نتیجه رسیدم از مشورت دیگران هم استفاده می‌کنم.» مترجم‌زاده نیز اظهار کرد:«می‌توان اینطور نتیجه گرفت که تدریس یکی از الزاماتی است که مترجمان را وادار به ترجمه کرده است. ترجمه‌های یک مترجم به مرور پازل فرهنگ عکاسی را شکل می‌دهد. این ترجمه‌ها چقدر می‌تواند برای فرهنگ عکاسی سودمند باشد؟ بنظرم نقش مترجم‌های ما برای این سودمندی باید قوی‌تر باشد. چه راهکارهایی برای سومدمندی ترجمه‌ها وجود دارد؟» عباسی در پاسخ به این سوال گفت که کاربردی بودن یک کتاب، اساس کار است و پس از آن ولی نژاد هم اظهار کرد:«با داشتن 180 سال سابقه عکاسی هنوز کتاب‌های زیادی در زمینه فنی عکاسی نداریم. 114 کتاب در زمینه فنی چاپ شده اما وقتی قرار است از این بخش در کنکور سوالی مطرح شود، 2_3 کتاب مرجمع بیشتر نداریم. ضمن اینکه ما در ترجمه واژه‌ها گسستگی زیادی داریم. گاهی یک کلمه در صفحات مختلف یک کتاب ترجمه های مختلفی شده است. اگر ما در قبال کار خودمان مسئولیت قبول نکنیم چه کسی مسئولیت قبول می‌کند؟ بخش عمده نبود سودمندی، نبود انسجام است و بخش دیگر این است که کتاب‌ها از سوی اساتید منتشر نمی‌شود.» خوبدل همچنین یکی از مشکلات انتشار کتاب را نبود بازخود توصیف کرد:«ما با بازخوردهای خوانندگان مواجه نمی‌شویم. اگر سر کلاس درس نرویم و دانشجویانمان در مورد کتاب نگویند، متوجه نمی‌شویم کتابمان چه تاثیری داشته است. اگر کتاب‌ها فهمیده می‌شدند، خیلی از کتاب‌هایی که در سطح منتشر می‌شوند، دیده نمی‌شدند. من همیشه به ناشر می‌گویم نشانی پست الکترونیک (ای میل) من را در ورودی کتاب قرار دهد تا متوجه انتقادها شوم اما تا به حال هیچ واکنشی بدستم نرسیده است.» مترجم زاده در پاسخ به این وضعیت گفت:«عدم بازخود به این موضوع برمی‌گردد که کتاب‌ها مورد نقد، بررسی و توصیف قرار نمی‌گیرند و بعضی وقت‌ها برای خواندن یک کتاب از دانشجو می‌خواهیم درباره کتاب نقد بنویسد تا مجبور به خواندن کتاب شود.» سیزدهمین دوسالانه عکس ایران تا 20 بهمن از ساعت 10 الی 19 روزهای یک شنبه تا جمعه در موزه هنرهای معاصر واقع در خیابان کارگر شمالی، جنب پارک لاله درحال برگزاری است.

ستاری: علمای ایرانی سعه صدر زیادی داشته‌اند

admin 342

در اولین نشست سیزدهمین دوسالانه عکس: قابل قیاس با کشورهای هم ترازمان نیستیم محمد ستاری و مهرداد نجم آبادی در تحلیل وضعیت عکاسی ایران گفتند که ما قابل قیاس با کشورهای همتراز خود در حوزه تولید سواد و محصول عکاسی نیستیم. به گزارش روابط عمومی انجمن عکاسان ایران، اولین نشست سیزدهمین دوسالانه عکس ایران ساعت 15:30 روز سه شنبه، هفتم بهمن با موضوع «بررسی وضعیت تاریخ نگاری عکاسی در ایران از دیدگاه محققان» با مدیریت محمد خدادادی مترجم زاده و اعضای نشست شامل محمد ستاری، مهرداد نجم آبادی و خدیجه محمدی نامقی در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار شد. در بخشی از این نشست مترجم‌زاده که ریاست جلسه را برعهده داشت، به طرح این موضوع پرداخت:«وقتی به آمار 70 مقاله در مورد عکاسی نگاه می‌کنیم می‌بینیم بیشتر آنها مبتنی بر تحلیل توصیفی _ تاریخی بوده‌اند. وقتی این مسائل را کنار هم می‌گذاریم به این موضوع می‌رسیم که اساسا چه بخشی از یک موضوع تاریخی نیاز به تحقیق دارد؟ ما هنوز برای پرداختن به موضوعات تاریخی مبانی لازم را نداریم و باید جهت‌مند و ساختارمند به این قضیه نگاه کنیم.» محمد ستاری، عکاس و استاد دانشگاه در بررسی این مسئله گفت:«اقیانوس عمیق تاریخ عکاسی ایران آنقدر در بستر خود دارای در، گوهر، مرجان و مروارید است که هرمحققی با هر علاقه مندی می‌تواند آنچه را می‌جوید، تحقیق کند. تاکید من همیشه این بوده است که ما کشوری با پیشینه و فرهنگ غنی هستیم. این فرهنگ پس از دوره ساسانیان با یک فرهنگ غنی ایدئولوژی اسلامی آغشته شد و هیچ کشور اسلامی را نمی‌توانید پیدا کنید که اینقدر عکس در آن غنی باشد.» او سپس به ذکر مثالی پرداخت:«10_15 روز پیش از درگذشت مرحوم بهمن جلالی، همایشی برگزار شد و او در آن همایش گفت که در برخی از کشورهای اسلامی حتی نمی‌توانید در مورد عکس صحبت کنید. این موضوع نشان می‌دهد در ایران علمای ایرانی سعه صدر زیادی داشته‌اند و جلوی عکس گرفته نشده است. زمانی که در تهران دو دستگاه دوربین عکاسی بود، در برخی از پایتخت‌های اروپایی حتی نمی‌دانستند عکس چیست و دو سال و نیم بعد از اینکه در پاریس عکس گرفته شد، در تهران هم عکس گرفته شد.» ستاری ادامه داد:«ما آرشیو غنی از عکاسی داریم. این آرشیو دست نخورده از دوران قاجار باقی مانده که دست کمی از آرشیو سلطنتی انگلستان ندارد و بسیار خوب است. هیچ مانعی هم نیست که محققان به سراغ آن بروند.» خدیجه محمدی نامقی، دیگر کارشناس شرکت‌کننده در این نشست گفت:«از منظرهای مختلفی می‌توان به تاریخ عکاسی نگاه کرد. یکی از بخش‌هایی که می‌تواند بگوید چرا همیشه نگاه توصیفی به عکس داشته‌ایم، پایان‌نامه‌های دانشجویی است. وقتی پایان‌نامه‌ها را بررسی کنیم، متوجه می‌شویم روش تحقیق درستی به دانشجویان آموزش داده نمی‌شود تا نگاه نقادانه‌ای داشته باشند. اگر می‌خواهیم نگاه دیگری به تاریخ عکاسی داشته باشیم باید در سیستم آموزشی مان بازنگری کنیم و به دانشجویان یاد بدهیم چگونه می‌توانیم یک مقاله علمی درست بنویسند.» نامقی همچنین در مورد اسناد تاریخی مربوط به عکاسی در دوران قاجار گفت:«یکی از نکاتی که در مورد اسناد می‌توان بررسی کرد، اقتصاد عکس در دوره قاجار است مانند وضعیت خرید و فروش عکس و اینکه خانم‌ها در واردات تجهیزات عکاسی نقش داشتند. نکته دیگری که می‌تواند در مورد اسناد تاریخ عکاسی مورد بررسی قرار بگیرد، توجه به سرآغاز عکاسی رنگی در ایران است که فقط در برخی کتاب‌ها به نمونه‌هایی از ان پرداخته شده. در بحث مطالعه اسناد، موضوع دیگر، فرهنگ واژگان و اصطلاحاتی است که در دوران قاجار استفاده می‌شد و می‌تواند موضوع تحقیق باشد. آنچه تاکنون انجام شده شاید 20 درصد مواردی بوده است که می‌توانست صورت بگیرد.» او در مورد مکان‌های نگهداری اسناد مرتبط با عکاسی گفت:«بازخوانی اسناد در کتاخانه ملی و کاخ گلستان به کندی صورت می‌گیرد.» مهرداد نجم آبادی، استاد دانشگاه نیز در بخش دیگری از این نشست با بیان اینکه داده‌های فراوانی به کوشش محققین در حوزه تاریخ عکاسی بدست آمده است، عنوان کرد:«تاریخ اساسا با ادبیات منتقل می‌شود و از انجاکه با ادبیات انتقال داده می‌شود، در نهایت دستخوش رای راوی است و به همین دلیل یقین در تاریخ وجود ندارد. بنابراین باید قائل به تکثر باشیم. عکاسی یکی از بهترین ابزارها برای چندمعنایی است هرچند که با عکس هم می‌شود، حقیقت را کتمان کرد.» او سپس با اشاره به تلاش‌های محققانی مانند ایرج افشار رو…برای ایجاد آرشیوی از اسناد تاریخ عکاسی ایران افزود:«ما تصور می‌کنیم همه اتفاقات جهان در سده 19 به یمن عکاسی بوده است و حوزه‌ای در فرهنگ و علم نیست که عکاسی در این قرن به آن سرک نکشیده باشد و ردی از عکس در آن نباشد. تصور ما این است که پیشرفت علم مدیون عکاسی است. البته این حوزه‌ها پیشرفت کردند اما از عکس هم در پیشرفت‌های خود بهره بردند منتهی در ایران دوران قاجار نهادهایی که در از عکس استفاده کنند، وجود نداشتند. عکاسی در دوره قاجار تفننی است.» او با اظهار خوشحالی از اینکه عبدالله قاجار با عکس‌هایش شهرهای ایران را مستند کرده است، چنین گفت:«چند نفر این عکس‌ها را دیده‌اند که به ارزش این عکس‌ها افتخار کنیم؟ آنچه در خارج از ایران اتفاق افتاد با آنچه در داخل کشور روی داد، فرق دارد. در ایران به مرور از اوایل سال 1900 میلادی به بعد یعنی از زمانی که شاگردان مدرسه دارالفنون توانستند با عکس کار اقتصادی انجام دهند، عکاسی مردم نگارانه شروع شد.» نجم آبادی البته به دستاوردهای عکاسی در سه دهه اخیر هم اشاره کرد:«در این 31 سالی که عکاسی، دانشگاهی شده است، بسیار جلو افتاده‌ایم. در دورانی که ما محصل بودیم اگر یک کتاب منتشر می‌شد، بسار خوشحال می‌شدیم. ما قابل قیاس با کشورهای همتراز خودمان در حوزه تولید سواد و محصول عکاسی نیستیم و بسیار متفاوت هستیم و به این سمت درحال حرکت هستیم که به یک نهاد تبدیل شویم.» مترجم‌زاده در ادامه در مورد تاثیر عکاسان پیشین بر نگاه عکاسی فعلی گفت:«اگر محققینی که در عرصه تاریخی عکس فعالیت کرده‌اند، تحقیق نکرده بودند ما الان چه وضعیتی داشتیم؟ بنظرم آنوقت حتی نمی‌توانستیم عکس بگیریم چون بخشی از دهنیت عکاسان ما براساس آموزه‌هایی است که یاد گرفته‌اند. این تحقیق‌ها روی نگاه عکاسانه ما تاثیر گذاشته و رد پای آن را می‌توان در کار عکاسان دید.» در ادامه نشست یکی از حاضران در مورد نهادهای حمایت کننده از محققان پرسیده بود که مترجم زاده عنوان کرد:«موضوع مهم در انجام طرح‌های تحقیقاتی بودجه و هزنیه است. نمی‌دانم بغیر از انتشاراتی‌ها و دانشگاه‌ها، سازمان‌های دیگری هم هستند که می‌توانند از طرح‌های تحقیقانی حمایت کنند یا نه.» ستاری نیز گفت:«اگر هم سازمانی در این زمینه باشند، هزینه اندکی در اختیار محقق قرار می‌دهد.» نامقی در تکمیل این بحث اظهار کرد:«در ایران نهادی که از تحقیق‌های عکاسان حمایت کند، نداریم. در دنیا رسم است نهادهایی که به آرشیوهای عکاسی وابسته هستند یا دانشگاه‌ها از چنین طرح‌هایی حمایت می‌کنند اما متاسفانه این موضوع در ایران وجود ندارد.» موضوع دیگری که در این نشست مطرح شد در مورد مضامین تحقیق بود که ستاری گفت:«در مورد دوران قاجار تحقیق‌های زیادی صورت گرفته است. در مورد پهلوی دوم هم رساله‌هایی هست اما تحقیق در مورد پهلوی اول خیلی کم است چون عکس‌های کمی در این زمینه وجود دارد و عکس‌هایی هم که باقی مانده بیشتر در زمینه فتوژورنالیسم هستند که روزنامه اطلاعات یکی از مهم‌ترین منابع آن محسوب می‌شود.» مترجم زاده در مورد این موضوع ابراز کرد:«مرکز مطالعات تاریخ معاصر هم از مکان‌هایی است که با محققان بسیار خوب برخورد می‌کند و از دوره پهلوی آرشیوهای عکس دارد.» همچنین در بخش پایانی نجم آبادی با انتقاد از وضعیت دانشگاه‌ها گفت:«اکثریت قریب به اتفاق دانشجویان دانشکده هنر دانشگاه تهران که من در آن تدریس می‌کنم، برای تفریح به دانشگاه می‌آیند و یک دهم دانشجویان کشورهای دیگر کار می‌کنند اما ده برابر آنها توقع دارند و اگر نمره 17 به پایین بگیرند، ناراحت می‌شوند. قطعا ما معلم‌های زیادی داریم که پرنقض هستند حتی خود منهم نقص دارم. 21 سال است که من تاریخ عکاسی تدریس می‌کنم و باید کس دیگری جایگزین من شود. به زور یک عده را هیات علمی دانشگاه کرده‌اند، اینها انسان‌های شریفی هستند اما سواد ندارند و بدرد کارهای اداری می‌خورند. نتیجه چنین کاری این می‌شود که دانشجویان به ما هم چپ چپ نگاه می‌کنند.» سیزدهمین دوسالانه عکس ایران تا 20 بهمن از ساعت 10 الی 19 روزهای یک شنبه تا جمعه در موزه هنرهای معاصر واقع در خیابان کارگر شمالی، جنب پارک لاله درحال برگزاری است.

یادداشت: حاشیۀ یک عکاس بر سیزدهمین دوسالانه عکس

admin 348

سیزدهمین دوسالانه عکس ایران به دبیری اسماعیل عباسی عصر یکشنبه 5 بهمن ماه جاری در محل موزه هنرهای معاصر گشایش یافت. رویدادی که برای نخستین بار از سوی برگزارکننده دولتی به بخش غیر دولتی به نام انجمن عکاسان ایران واگذار شد تا نتایج اعتماد و اطمینان به بخش های غیر دولتی در ادامه این مسیر تامین شود. یادداشتی که در ادامه می آید حاشیه ای است به قلم ” حسن غفاری ” به عنوان یک عکاس ایرانی که به دفتر ” پایگاه عکس چیلیک ” جهت انتشار ارسال شده است. متن ارسالی ایشان که در ادامه می خوانید به این مضمون است: به بهانه سیزدهمین دوسالانه عکس ایران، موزه هنرهای معاصر، بهمن ماه ۱۳۹۳، تهران، حسن غفاری هنر هر چه که باشد، به بیان چیزی در این زندگی خلاصه می شود. از بیان کمال و زیبای ی و احساسات گرفته تا بیانِ هنر برای خودش! زیرا نمی شود فضایی خالی را به دیگری نشان داد و گفت، “آن اثر هنری را ببین!” دست کم بیش از یک بار نمی شود این را گفت! هنر در این بیان خود، گاه رازآلودگی، شک و تردید و اغراق و تاکید و تضاد و هم احساسی با دیگران رابه کار می گیرد تا ماندگاری خود را سبب شود. در هر دوره ای از تاریخ، زبان و ابزار بیان هنری متناسب با افق دانایی محیط و ادراک ادمها رو به تغییر بوده است، پیدایش عکس و صنعت/هنر عکاسی هم زایده ی این چنین تغییراتی بوده است. از طرفی شاید عکاسی از وسواس بشر در درست به تصویر کشیدن جهان ظهور کرد و روزگاری این همه ی توانمندی انسان در بیان و نمایش مفاهیم واقعی بود. زیرا عکس آنچه را که می شد دید دقیق و بی کم و کاست به تصویر می کشید. کار حتی بدانجا رسید که نقاشها همچون پرندگانی مظطرب از شنیدن هیاهوی عکس از دامنه های طبیعی خود بال گشودند و به جنگل های انبوه تصورات و تخیلات نقل مکان کردند و شروع به بازنمایی آن بخش هایی از جهان کردند که با چشم ها به چشم نمی آمد. عکاسی اما در صنعت و هنر و زندگی مهمان اینجا و آنجا شد. خیلی زود در بازی مکتب های هنری دست به دست شد و به پرسشی رسید که آیا می تواند هنر باشد یا نه. ما هنوز از این مرحله آخر گذر نکرده ایم. در ایران اما سرآغاز عکاسی، در فضای با شکوه دربار و البته همزمان با رواج آن در زادگاهش شکل گرفت. علم و صنعت عکاسی در ایران از سوی علاقه مندانش بعنوان امری وارداتی و از پیش مقبول و پذیرفته شده رشد یافت. از آن زمان به اینسوی، خیلی وقتها داستان عکاسی در ایران انتظار کشیدن برای خرید نوبر محصولات تازه ای از صنعت عکاسی است که در جهان به فروش گذاشته می شوند. خیلی وقتها هم مساله تکرار سبک ها و خلاقیت ها و ابداعات برخی عکاسان بزرگ جهان توسط عکاسان ایرانی -گاه با کمی تغییرات- به چشم می آید. و این دو رویکرد کم کم معنای این صنعت و نیز محتوای هنری آن را نیز در کشورمان تحت تاثیر خود قرار داده است. به گونه ای که گاه به نظر می رسد ما، آن هنر ونگاه ایرانی را (که باید درباره چیستی و چگونگی اش بحث کنیم) در عکس وعکاسی نداریم، عکاسی از این نوع وارداتی اش، مثال خوبی در قابلیت مصرف گرایی ما عکاسان ایرانی ست. یعنی اینکه ما با تقلید از عکاسان جهان به عمل عکاسی بپردازیم و نرم افزار، تئوری، سبک ها، گرایش ها و مفاهیم عکاسی را از آنها به عنوان پیش فرض هایی غیر قابل تردید پذیرفته باشیم. از آنطرف هم دل خوش به دانشکده های هنری باشیم که با متدهای درسی علوم منسوخ شده به آموزش عکاسی می پردازند . با تمام این نگرانی ها، انبوه جشنواره ها وهمایش های عکاسی، فرصت هایی هستند که می توانند نشان بدهند خلاقیت ایرانیان در عکاسی و نگاه ویژه آنها به این مساله چگونه است؟ آیا ما همچنان با تکرار ضعیف تر عکاسی جهان مواجهیم و یا خیر! زبانی ایرانی در کار است که در قالب عکس چنگ در چنگ حقایق و رازهای جهان می اندازد و نگاه مردمان جهان را به سمت و سویی نو معطوف می نماید. این موضوع بویژه در جشنواره دوسالانه عکس ایران که فراز و فرود وعنوان های متعدد به خود دیده و حساب و جایگاه دیگری در این زمینه دارد، به خوبی ملاحظه خواهد شد. از این لحاظ دوسالانه عکس ،هم نمایش همه ی توان عکاسی ایران است و هم مبنایی برای خط دهی به نسل های آینده عکاسی و ارایه تعریفی از مفهوم عکس وعکاسی در کشور. دوسالانه عکس سیزدهم ویژ گی های خاصی دارد، شاید بتوان آن را به گرافیک ۱+۱۲ پوسترش ربط داد. اول آنکه با نشست های متعددی از عکاسی همراه است تا گره از تعریف های عکس و عکاسی بگشایند و باز تعریف دقیقی داشته باشند از واژه های فاین آرت، آرت فتوگرافی، عکاسی هنری، عکاسی خلاق، مجموعه، گزاره واستیتمنت و…. دوم: نمایش و دیده شدن آثار دوسالانه بعد از چند دوره به فضای دلنشین و استاندارد موزه هنرهای معاصر برگشت و زمینه دیده شدن بخشی ازآثار گنجینه عکاسی موزه هم فراهم شد. سوم: نظارت تمام وکمال دولت در این دوره برداشته شد وکار به جامعه مستقل عکاسی سپرده شد ودولت نقش همراه وفراهم سازی را بازی کرد. چهارم: برای اولین بارنحوه ارائه ی اثرشامل اندازه اثرچاپی، نوع جنس کاغذ چاپ، نحوه پاسپارتو، نوع قاب، چیدمان و مکان نمایش اثر به همراه شرح وگذاره و مشاوره در انتخاب، چینش و نگارش گذاره صورت پذیرفت واین اتفاقها بخشی از اثر هنری را شامل شدند نه آنکه به بیان هنری کمک کنند. پنجم: راه برای نمایش گرایش خاصی ازعکاسی که مخاطب خاص دارد وبدون داشتن تعریفی جامع و کامل به سرعت روبه حرکت است باز شد تا به تعریف بنشیند. گرایشی که به بهره بردن از هنرقانع نمی شود وخود را عین هنر می داند وسایر زیرشاخه های عکاسی را بری ازهنر می داند. ششم: برگزاری سه دوره ده روز با عکاسان ایران واین دوره از دوسالانه نمایشی است از توان واراده مردانی سخت جان واز خود گذشته در عکاسی ایران که می .توانند جان تازه ای به عکاسی ایران ببخشند وآخر آنکه به گفته ی مجید ملانوروزی، مدیر کل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی، این آخرین دوسالانه عکس است که برگزار می شود و از این پس شاهد بینال تهران خواهیم بود و عکاسی هم شاخه ای در این بینال دیده شده، این خبر دولتی همدلی بیشتری را در جامعه عکاسی به خصوص انجمن عکاسان ایران می طلبد تا دوسالانه چهاردهم را بدون حضورصددرصدی ایشان برگزار کند. این دوسالانه اگر هم نه همه عکاسی ایران باشد و نه تعریف عکاسی ایرانی، باز هم فرصتی علمی وهنری است برای هم نشینی هنر وعکاسی وپایان دادن به پرسش های بی جواب سه دوره قبل دوسالانه در جهت گیری های اجرایی وتصمیم های شوراهای ادواری سیاست گذاری ونحوه برگزاری انها، در این دوره انجمن عکاسان ایران در اندیشه برگزاری دوسالانه با شعار “عکاس ایرانی، نگاه هنرمندانه” بود، کار را به شورای سیاست گذاری سپرد و چشم طمع به موزه هنرهای معاصر دوخت، خروجی نشست ها چنین شد که درخور موزه باشد و اینگونه شد که بار دیگر اندیشه بومی نگری در هنر عکاسی و پرداختن به محتوای خلاقیت وهنر درعکس با توجه به کاربرد گسترده عکاسی در جامعه امروز ما تبدیل به شیه موزه ای به عنوان اثر مطلق هنری شد واز عکاسی مستند با همه گستردگی وگرایش هایش با توجه به نیاز بیش از حد آن در فضای هنری وفرهنگی امروزه جامعه به راحتی چشم پوشی شد. به نظر می رسد، عکاسی این روزها برای آنکه نانی بخورد و از قافله ی تنوع و نوآوری و تغییر که در این زمانه (در برابر ثبات/تکرار/اصل گرایی) به عنوان ارزش شناخته می شوند، عقب نماند، دست به هر کاری می زند و هر بار به شکلی در می آید. بسیاری از آثاری که تحت عنوان عکس در گالری ها به نمایش در می آید عکس نیستند، بلکه هنرهای دیگری هستند که به جای بوم سپید، از یک عکس اولیه و یا ترکیب چند عکس برای شروع تحرکات هنری خود کمک می گیرند. در واقع ما با هنرهای دیگری سرو کار داریم و شاید بهتر باشد که آنها برای خود نام و عنوانی مناسب تر از “عکس و عکاسی” دست و پا کنند. عکاسی سابقه و تاریخ مشخصی دارد. منصفانه است اگر انتظار داشته باشیم آن اصل و بنیاد تاریخی “عکاسی” به قوت خود باقی بماند و مسیرهای فرعی و فرزندان دورگه و چند رگه عکاسی با سایر هنرها جایگاه مخصوص خودشان را مستقل از عکاسی داشته باشند. حسن غفاری

سیصدوبیست و دومین شماره نشریه عکس منتشر شد

admin 468

سیصدوبیست و دومین شماره نشریه عکس منتشر شد و به دفتر ” پایگاه عکس چیلیک ” رسید. جدیدترین شماره نشریه عکس به شماره دی ماه و بهمن ماه سال 1393 به چاپ رسید. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک ” سیصدوبیست و دومین شماره از نشریه علمی، فرهنگی، هنری و اطلاع رسانی عکس ویژه دی ماه و بهمن ماه سال 1393 به چاپ رسید و در دسترس علاقمندان قرار گرفت. این شماره از ماهنامه نشریه عکس در 86 صفحه تدوین شده که مهمترین عناوین این شماره نشریه به شرح زیر است: • رویدادها • تاریخ عکاسی ایران: نظریه ای بر پدیدار شناختی مینیاتور “عکاسی با دستگاه داگرئوتیپ” • معرفی کتاب: عکاسان و عکاسخانه های گیلان، کفایت آریایی فر • گفت وگو: آسمان شاهدی بر این اتفاق، گفت وگویی با نجمه نائب زاده • مقاله: اّتژه، پرسه زنِ عکاس، کریم محمدی • آموزشی(کار با ابزار): سیستم فری ماسک در فلاش های هنسل، مهندس مهدی تقوی • عکس های برگزیدۀ نخستین دوسالانۀ عکس ورزشی، مصلای امام خمینی تهران • گزارش: مثلساعتی مریضم و به دقت درد می کشم، گزارشی از نمایشگاه آثار نگار مسعودی • نقد: آری گویی به مرگ، نگاهی به عکس های سیوا شهباز، امید شلمانی • نمایشگاه: حیران شده در پنج وچهار و شش و هفت، کاری از سیوا شهباز • آموزشی(پروژه های عکاسی): عزم توفیق • مقاله: نگاه عکاسان به عزاداری، مهدی طاهری • مروری بر زندگی و آثار: استیو مک کری • مقاله: بررسی فرهنگ، اخلاق حرفه ای ومقررات در مطبوعات • نقد: هیچاب، نگاهی به مجموعه عکس محمد غازی • تاریخ عکاسی: دادائیسم وفتومونتاژ، عباس رحیمی • رویدادهای خارجی(سودابه کیانی مطلق) عکس روی جلد این شماره از نشریه متعلق به ” استیو مک کری ” است. در شناسنامه این شماره از نشریه به این ترتیب از همکاران نام برده شده است: احمد شریفی، قدس ایران هدایتی، فرشته دیانت، هدی طاهری، یوسف زینال زاده، محمد محمدزاده تیتکانلو، عباس رحیمی، فریبا اباذری، امید شلمانی، نیکوالرداشویلی، کریم محمدی، مهدی تقوی. نشریه ماهنامه عکس در در فهرست ” پایگاه تخصصی کتاب عکس ” به ثبت رسیده و در بیست و هشتمین سال انتشار خود، تحت صاحب امتیازی و سردبیری مسعود امیرلوئی به سر می برد. علاقمندان به مشاهده و تهیه تالیفات عکاسی می توانند جهت مشاهده فهرست عناوین کتاب ها و نشریه های موجود در ” پایگاه تخصصی کتاب عکس ” از بخش نمایشگاهی این طرح واقع در دفتر مرکزی ” پایگاه عکس چیلیک ” در تهران، دیدار و سایر نیازهای خود را در حوزه کتاب ها و نشریات عکاسی از طریق سفارش به این پایگاه، مطرح و در اسرع زمان و با برخورداری از شرایط ویژه کتاب مورد نظر خود را دریافت نمایند. سایر متقاضیان ساکن شهرستان نیز جهت تهیه و تامین هر یک از نیازهای تالیفاتی و انتشاراتی خود می توانند درخواست خود “ ایـنـجـا ” مطرح نموده و یا با شماره 88348824 تماس حاصل نمایند.

اسامی راه یافتگان به سومین مسابقه نگاه سرخ

admin 505

اسامی پذیرفته‌ شدگان در بخش نمایشگاه سومین مسابقه ملی عکاسی نگاه سرخ اعلام شد. دبیرخانه سومین مسابقه ملی عکس نگاه سرخ با اعلام عکاسان راه یافته به نمایشگاه، فهرست صاحبان اثر در نمایشگاه این دوره از مسابقه ملی عکاسی نگاه سرخ را منتشر کرد. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک “(Chiilick.com) دبیرخانه ی مسابقه، عصر روز گذشته (دوشنبه 6 بهمن ماه) پس از برگزاری نشست ارزیابی و داوری آثار ارسالی از سراسر کشور، گزارشی از روند داوری اثار را منتشر کرد. در بخشی از این گزارش آماده است: هیات داوران از 3500 قطعه فایل عکس ارسالی از سراسر کشور، به دبیرخانه مسابقه، در مجموع تعداد 72 قطعه عکس سیاه سفید و رنگی را از نگاه 61 عکاس ایرانی شایسته راه یابی به بخش نمایشگاه دانست. بنا بر این گزارش، اسامی عکاسان راه یافته به نمایشگاه به این ترتیب معرفی شده اند: احمد زعفری هشجین، احمدرضا کریمی، افشین آذریان، افشین حیدری، امیر بهروزی راد، پروین بهرامی، پوریا پاکیزه، پیمان حمیدی پور، جاوید خدمتی، جلال شمس آذران، جمشید فرجوندفردا، جواد عسکراوغلی، حسن جوری، حسین اسماعیلی، حسین توحیدی فرد، حسین نظری، سامان پور خوش آموز، سروش جوادیان، سعید باریکانی، سلیمان گلی، سهیل زندآذر، سیاوش اصغری، سیدعلی میرعمادی، سیده غزال هاشمی طاری، سیده نیلوفر محمودیان، عبدالرحمن اکبری، عبدالرحمن رافتی، علی سراج همدانی، فیاض بهپور، قاسم شیشه گری، کیومرث خوشبین فر، مازیار اسدی، مجید حجتی، مجید خالقی مقدم، محسن اسماعیل زاده، محسن زارع، محسن کابلی، محسن نوفرستی، محمد اسفندانی، محمدحسین ولایتی، محمد خوش نشین، محمد صفرپور، محمدعلی مریزاد، محمدعلی میرزایی، محمد قدرتی وایقان، محمدابراهیم سقایی، محمدحسین ملک زاده، محمدرضا بهمرام، مرتضی مرادلی، مصطفی حسن زاده، مهدی بلوریان، مهدی پورنصر، مهدی خاکپور، مهدی طاهری، مهدی هادی پور، میثم دهقانی، میثم ملکی قزوینی، هادی نوید، هادی یعقوبیان، وحید دلسعید ویوسف اکبری پابندی. داوری این مسابقه با حضور احمد خطیری انجام شده و جواد طبرسا به عنوان مدیر اجرایی مسابقه، شاهد گفت وگوها و تلاش در دقت گروه داوران متشکل از: دکتر مهدی حجت، افشین شاهرودی، علیرضا کریمی صارمی، ابراهیم صافی و آرش حمیدی بوده است. اختتامیه سومین مسابقه ملی عکاسی نگاه سرخ در تاریخ 14 اسفند سال جاری با حضور مسئولین کشوری و استانی ومدیران فرهنگی هنری برگزار خواهد شد. سومین دورۀ مسابقۀ ملی عکاسی نگاه سرخ به همت کانون فرهنگی مسجد جامع گلشن گرگان به صورت سالانه بر اساس تقویم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار می شود. سایر اخبار، اطلاعیه و گزارش های دریافتی از سوی دبیرخانه بلافاصله پس از دریافت، در فهرست اخبار این رسانه منتشر خواهد شد.

نیشابور، میزبان جشنواره ملی عکس سلامت

admin 208

شهر نیشابور، میزبان نخستین جشنواره ملی فیلم و عکس سلامت می شود. سرپرست دانشکده علوم پزشکی وخدمات درمانی نیشابور در نشست خبری نخستین جشنواره فیلم وعکس سلامت گفت: ما از شهریور ماه مشغول برنامه ریزی حرکتی در سطح کشوری در زمینه برگزاری این جشنواره هستیم که طی آن هماهنگی لازم با وزارتخانه بهداشت و درمان، استانداری خراسان رضوی، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرداری و شورای شهر نیشابور صورت گرفته است. دکتر محسن عظیمی نژاد در جمع خبرنگاران بیان کرد: جشنواره فیلم و عکس سلامت برای نخستین بار در کشور به میزبانی نیشابور برگزار می شود. سازمانهای مختلف درصددند تا پیام خود را به دنیا از طرق مختلف برسانند و مهمترین وسیله ای که برای اطلاع رسانی کارآمد است، هنر می باشد. رئیس نخستین جشنواره سراسری فیلم و عکس سلامت تاکید کرد: آموزش بهداشت، اصلی ترین دغدغة ما در ارتقای سلامت مردم است و مهمترین راهکار آن نیز حوزه فیلم و عکس است. او با بیان اینکه «سلامتی حق مردم است» توضیح داد: بهداشت از تولد تا مرگ با زندگی مردم است و افزایش امید به زندگی شاخصی برای توسعه کشور است که ما رقمی پایین داریم. امید به زندگی در کشورهای پیشرفته برای مردان 82 سال است و برای زنان 85 سال، اما در کشور ما شاخص امید به زندگی برای مردان 69 و برای زنان 72 سال است. دکتر عظیمی نژاد خاطر نشان کرد: با گسترش آموزش سبک زندگی سالم به شهروندان می توان امید به زندگی را در جامعه ارتقا داد و امیدواریم که این جشنواره، دستاوردهای مناسبی برای مردم جامعه ما داشته باشد و بر ارتقای سبک زندگی ایشان اثرگذار باشد. وی همچنین عکاسان و فیلمسازان را دعوت کرد تا اجرای طرح تحول سلامت را نیز در قاب نگاه هنری خویش به رشته بررسی و ارزیابی درآورند.

ملانوروزی: بینال تهران جایگزین دوسالانه‌ها می‌شود

admin 298

سیزدهین دوسالانه عکس ایران آغاز به کار کرد بینال تهران جایگزین دوسالانه‌ها می‌شود سیزدهمین دو سالانه عکس ایران با حضور معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و اعضای جامعه عکاسی در موزه هنرهای معاصر تهران آغاز به کار کرد. به گزارش روابط عمومی موزه هنرهای معاصر تهران، مجید ملانوروزی مدیر کل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در آئین گشایش سیزدهمین دو سالانه عکاسی ایران که عصر یکشنبه، 5 بهمن ماه جاری برگزار شد، با بیان اینکه برگزاری این دو سالانه مرهون تلاش‌های انجمن عکاسان است، گفت: «تصمیم گرفتیم دوسالانه‌ها و برنامه‌های فرهنگی دولت به صورت کامل به انجمن‌ها واگذار شود.» وی در مورد برگزاری دوسالانه‌ها در سایر کشورها نیز گفت:«در حال حاضر 130 دوسالانه موفق در دنیا برگزار می‌شود که دولتی و برگزاری آن بر عهده بنیادهاست به همین دلیل موسسه توسعه هنرهای معاصر نیز در گذشته تشکیل شده بود. اما این موسسه بشدت دولتی بود به نحوی که نیاز به ورود جریان تازه به برگزاری دو سالانه ها احساس می‌شد. به همین دلیل برگزاری رویدادهای هنری به انجمن‌ها که در واقع خردجمعی تخصصی هستند، واگذار شد.» وی همچنین از ضرورت برگزاری دوسالانه تهران به عنوان گلچینی از رویدادها و دوسالانه‌های هنری سخن گفت: «در تمامی شهرهای مهم دنیا دوسالانه‌هایی مانند دوسالانه پاریس برگزار می‌شود و بقیه رویدادها محدود به برگزاری جشنواره‌ها و مسابقات خاص است. باید در تهران نیز دوسالانه‌ای با حضور تمامی انجمن‌های تخصصی برگزار شود.» ملانوروزی تاکید کرد: «دو سالانه عکاسی از آخرین دوسالانه‌های برگزار شده در کشور است و در حال برنامه‌ریزی برای برپایی دوسالانه تهران با همکاری سایر نهادها مانند شهرداری هستیم که واگذاری دوسالانه‌ها به انجمن‌ها اولین گام در این زمینه است.» وی در ادامه به سابقه موفق 50 ساله برگزاری دوسالانه تهران اشاره کرد: «50 سال پیش دوسالانه تهران یکی از پنج دوسالانه برتر دنیا بود ولی در حال حاضر هیچ جایی در این زمینه نداریم.» اسماعیل عباسی، دبیر سیزدهمین دو سالانه عکس ایران نیز در ادامه گزارشی از روند برگزاری این رویداد ارایه کرد: «این دوره از دوسالانه به فاصله 27سال در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار می‌شود. این سیزده نمایشگاه هر کدام با استدلال و منطق‌های زمانه خود ارایه شده‌اند؛ گاهی در حد یک جشنواره و مسابقه، گاهی با نگاه بین المللی، گاهی با اصرار به ملی بودن و گاهی عده‌ای از آن دفاع کردند و گاهی عده‌ای بر آن خرده گرفتند.» وی ادامه داد: «شورای سیاستگذاری سیزدهمین دوسالانه عکی ایران پس از بحث‌های بسیار، سرانجام دو گروه شرکت کننده را برای همراهی فراخواند. گروه اول باید با عنوان آرت فتوگرافی آثار خود را ارایه می‌کردند که در این بخش 19مجموعه برگزیده شد. در این دوره برای اولین‌بار نحوه ارایه و چاپ آثار را پذیرفته شدگان معین کردند و دو تن از داوران نیز به آنها مشورت دادند.» عباسی اظهار داشت: «در بخش دوم، آثار خلاقانه بود که به صورت تک عکس ارایه شد و سخت‌گیری داوران موجب شد تا در نهایت 38 عکس در این بخش به نمایشگاه راه یابد. همچنین در این دوره در کنار دوسالانه، 10 نشست علمی در 5 روز با حضور نزدیک به 50 نفر برگزار خواهد شد.» همچنین مسعود زنده روح کرمانی، رئیس هیات مدیره انجمن عکاسان ایران برگزاری دوسالانه عکس ایران را اولین حرکت انجمن در سال جاری دانست و بر تدوین آئین نامه برگزاری دوسالانه تاکید کرد. وی ادامه داد:«برای واگذاری دوسالانه به انجمن عکاسان سه دوره و در واقع 6 سال جنگیدیم. بالاخره بعد از این مدت مرکز هنرهای تجسمی و معاونت امور هنری اطمینان پیدا کرد که انجمن قادر به برگزاری این رویداد هنری است و بر اساس سیاست‌های دولت امید برگزاری این دوسالانه را واگذار کردند.» وی با اشاره به برگزاری این دوره از دوسالانه در موزه هنرهای معاصر تهران گفت: «پس از سه دوره بازگشت این دوسالانه به موزه موجب شد نوع نگاه به دوسالانه و انتخاب آثار متفاوت شود. این نمایشگاه امروز حاصل سخت‌گیری‌های هیات داوران برای انتخاب آثار است.» به گفته زنده روح کرمانی، برگزاری این دوسالانه موجب می‌شود تا انجمن‌ها برای برگزاری دوسالانه هنر تهران تجربه بیشتری کسب کنند. علی مرادخانی، معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در دیدار از نمایشگاه سیزدهمین دوسالانه عکس ایران در جمع خبرنگاران بر صلاحیت علمی، فنی و کارکردی انجمن‌های هنری برای برگزاری دوسالانه‌ها و رویدادهای هنری تاکید کرد. وی از نقش حمایتی دولت در این زمینه در بخش‌های مالی و امکانات خبر داد. مرادخانی از تعیین چشم انداز برگزاری دوسالانه‌های تخصصی و انطباق با سیاست‌های فرهنگی، چشم انداز سیاسی و برنامه‌های بلندمدت مانند سند چشم انداز 5 ساله کشور خبر داد که بر این اساس انجمن‌ها در تقویت زیرساخت‌های نیروی انسانی در بخش هنر کمک می‌کنند. معاون امور هنری از ارتباط دو سویه انجمن‌های تخصصی و دولت سخن گفت: «انجمن‌های تخصصی هنری می‌توانند در بخش آموزش و پژوهش ما را یاری کنند. دولت نیز انجمن‌های هنری را در مسایل زیرساختی مانند ساخت موزه گرافیک و در آینده موزه عکاسی حمایت می‌کند.» مجید سرسنگی، مدیرعامل خانه هنرمندان ایران هم با ارسال گل افتتاح دوسالانه را تبریک گفت. سیزدهمین دوسالانه عکس ایران توسط انجمن عکاسان ایران با همکاری مرکز هنرهای تجسمی معاونت امور هنری ، مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی و موزه هنرهای معاصر تهران از 5 تا 20 بهمن ماه جاری برگزار می‌شود.

گزارش دبیر سیزدهمین دوسالانه عکس ایران

admin 192

سیزدهمین دوسالانه عکس ایران عصر روز گذشته در محل موزه هنرهای معاصر گشایش یافت. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک ” پیش از گشایش نمایشگاه ها، مراسمی کوتاه برگزار شد و پس از صحبت های مجید ملانوروزی – مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی و رییس موزه‌ی هنرهای معاصر و پیش از کلام مسعود زنده روح کرمانی، اسماعیل عباسی دبیر سیزدهمین دوسالانه عکس ایران گزارش خود را برای حاضرین خواند. متن گزارش خوانده شده ایشان به این شرح است: با سلام خدمت شما هنرمندان، هنردوستان و میهمانان گرامی، خوشحالم که آغاز بکار نمایشگاه سیزدهمین دو سالانه عکس ایران را اعلام می کنم. عدد سیزده برای سیزدهمین دو سالانه، عدد خوش یمنی بود، علتش را هم در آخر صحبت هایم خواهم گفت. سیزدهمین دو سالانه، با فاصله 27 سال از نخستین نمایشگاه عکس در سال1366 در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار می شود. سیزده نمایشگاه، هرکدام با استدلال و منطق های زمانه خود ارائه شده اند. گاهی در حد یک مسابقه و جشنواره، گاهی با نگاه بین المللی، گاهی با اصرار به ملی بودن، گاهی بدون چاپ کتاب گاه با کتاب نفیس، گاهی صرفه جویانه و گاهی دست و دل بازانه، گاهی در نهایت خست عده ای از آن دفاع کرده اند و گروهی بر آن خرده گرفته اند. عده ای به دلیل دولتی بودن از آن فاصله گرفته اند و انگشت شماری به دلیل حضور دبیر یا داوری خاص آثار خود را به دو سالانه عکس ارائه نکرده اند. عده ای به علت منزلتی که به حق یا به ناحق برای خود قائل بوده اند به میدان رقابت نیامده اند. هرچه بوده، دو سالانه ی ما شده است همین که می بینید. پیوسته شورایی به نام شورای سیاستگذاری، نه بر اساس نظر فردی و متکی به دیدگاه شخصی، که با روزها و ساعت ها طرح نظرهای موافق و مخالف و بحث های طولانی به نتایجی رسیده اند که محصول یک فرایند طولانی گفت و گو و خرد جمعی بوده است. شورای سیاستگذاری سیزدهمین دو سالانه عکس ایران پس از بحث های بسیار داغ و با وجود برخی نظرهای مردد، سرانجام با اعلام فراخوان، دو گروه شرکت کننده را برای همراهی فراخواند. گروه اول باید زیر عنوان آرت فتوگرافی آثار خود را ارائه می کردند؛ به صورت مجموعه عکس و به همراه گزاره یا استیتمنت. که در این بخش 19 مجموعه برگزیده شد. نحوه ارائه و چاپ و قاب را پذیرفته شدگان معین کردند. دوتن از داوران نیز به آنها مشورت دادند. در بخش دوم، آثار به صورت تک عکس بودند و رویکردی خلاقانه داشتند. سخت گیری داوران موجب شد در نهایت 38 عکس در این بخش به نمایشگاه راه یابد. انتخاب آرت فتوگرافی هم در شورای سیاست گذار، هم در هیت مدیره انجمن عکاسان ایران و هم در مدیریت وزارت ارشاد نگرانی آفرید. اکنون که نمایشگاه آماده شده است می توان سرفرازانه از آن دفاع کرد. می توان گفت تصمیم شورای سیاست گذاری درست بوده است. به همین دلیل است که می گویم عدد سیزده برای دوسالانه خوش یمن بوده است. در نظر داشتیم و اعلام هم کرده بودیم که در کنار دوسالانه از دو عکاس پیشکسوت و دو بزرگوار تاثیر گذار در عکاسی ایران تجلیل کنیم . یکی از این بزرگواران در همان آغاز پوزش خواست و دیگری تا همین یک هفته مانده به گشایش نمایشگاه در کلام با ما بود اما به دلایل نا روشن از همراهی باز ماند. برای هر دوی این بزرگواران طول عمر و تندرستی آرزو می کنیم. گفتیم امسال در کنار دو سالانه نشست های علمی برگزار کنیم . این امر به آقای دکتر مترجم زاده واگذار شد که طی 5 روز و 10نشست با حضور نزدیک به 50 نفر مطابق برنامه ای که در اختیارتان قرار گرفته است(+) برگزار خواهد شد. در پایان نمایشگاه مراسم اختتامیه خواهیم داشت که به آگاهی شما خواهد رسید در اینجا لازم می دانم سپاسگذاری کنم از: 1. هیئت مدیره انجمن عکاسان ایران که مرا برای دبیری سیزدهمین دو سالانه معرفی کرد. 2.از آقای مجید ملانوروزی که همدلانه با برخوردی حرفه ای و عدم دخالت و اعمال نظر به من و همکارانم اعتماد کرد. 3. از مسعود زنده روح کرمانی عزیز که پیوسته در همکاری سه دوره از دوسالانه ها پشتیبان من بوده است. 4. از هیئت داوران به ویژه کیارنگ علایی که در طراحی نمایشگاه یاریمان داد. از هکاران موزه هم روابط عمومی هم بخش خدمات نمایشگاهی و از همکاران انجمن عکاسان هم روابط عمومی و هم دبیرخانه امور عمومی و تشریفات از همگی سپاسگزارم. و سرآخر آن شعار همیشگی خود را تکرار می کنم که یک میلیون و ششصدو چهل و پنج هزارو یکصدو نود و پنج کیلو متر مربع برای عکاسان ما عرصه کوچکی نیست. کسی جای کسی را تنگ نکرده است. سومین دوره 10 روز با عکاسان نشان داد که کنارهم بودن اعضای انجمن های عکاسی و همدلی و همراهی آنان چقدر لذت بخش است. کامروا باشید.

برنامه نشست های تخصصی سیزدهمین دوسالانه عکس ایران

admin 534

نمایشگاه سیزدهمین دوسالانه عکس ایران از عصر روز گذشته – یکشنبه 5 بهمن ماه جاری – با حضور مجید ملانوروزی – مدیرکل دفتر هنرهای تجسمی و رییس موزه‌ی هنرهای معاصر در محل موزه هنرهای معاصر تهران گشایش یافت. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک ” در حاشیه نمایشگاه این دوسالانه با هدف بالا بردن سطح هنری، علمی و فرهنگی عکاسی ایران نشست های تخصصی زیر نظر دکتر محمد مترجم زاده برنامه ریزی شده است از تاریخ 5 تا 20 بهمن ماه جاری در موزه هنرهای معاصر تهران برگزار می‫ شود. در این سلسله نشست ها که در طی پنج روز برنامه ریزی شده است کارشناسان و عکاسانی چون: محمد ستاری، مهرداد نجم آبادی، حسین چنعانی، خدیجه محمدی نامقی، اسماعیل عباسی، حسن خوبدل، محسن بایرام نژاد، کیهان ولی نژاد، مسعود اسدالهی، حشمت افتخاری، علیرضا واعظ، مهدی مردانی، علیرضا کریمی صارمی، محمد خدادادی مترجم زاده، فرشید آذرنگ، مهدی مقیم نژاد، شهاب الدین عادل، مهران مهاجر، محمدرضا شریف زاده، زانیار بلوری، جاوید رمضانی، تورج خامنه زاده، علی فاطمی، محمد غفوری، نازیلا نوع بشری، رزیتا شرف جهان، احسان رسول اف، آناهیتا قبائیان، شیرین پرتوی، غلامرضا خلیلی ارجمندی، مرتضی کاظمی، محمدمهدی رحیمیان، حامد طاهری کیا، رامیار منوچهرزاده، علی قلمسیاه، مجتبی آقایی، احمد ناطقی، سیف ا.. صمدیان و اسماعیل عباسی حضور خواهند یافت. مجری این دوره از دوسالانه انجمن عکاسان ایران بوده است و دبیری سیزدهمین دوره از سوی اعضای هیات مدیره این انجمن به شخص اسماعیل عباسی تنفیذ شد. موزه هنرهای های معاصر در تهران، خیابان کارگر شمالی، ضلع غربی بوستان لاله واقع شده است.

برنامه نشست های تخصصی دوسالانه عکس ایران

admin 293

دبیرخانه سیزدهمین دوسالانه عکس ایران برنامه های نشست تخصصی عکاسی را در حاشیه نمایشگاه این دوره معرفی کرد. سیزدهمین دوسالانه عکس ایران که با پوستری از ابراهیم حقیقی آغاز به کار می‌کند، روزهای هفتم و هشتم بهمن ماه شاهد برگزاری نشست‌های تخصصی در زمینه عکس خواهد بود. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک ” به نقل از روابط عمومی انجمن عکاسان ایران، سیزدهمین دوسالانه عکس ایران به عنوان دومین گردهمایی جامعه عکاسان ایران در زمستان سال جاری ساعت 17 روز یکشنبه، 5 بهمن با حضور علی مرادخانی معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مجید ملانوروزی مدیرکل هنرهای تجسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اسماعیل عباسی دبیر این دوره ومسعود زنده روح کرمانی رئیس هیات مدیره انجمن عکاسان ایران در موزه هنرهای معاصر تهران آغاز به کار می‌کند. این دوسالانه پنج روز بعد از سومین دوره «ده روز با عکاسان» برگزار می‌شود و ابراهیم حقیقی، طراح کرافیک برجسته ایرانی پوستر آن را طراحی کرده است. همچنین دو روز بعد از مراسم افتتاحیه، اولین نشست‌های تخصصی دوسالانه برگزار خواهد شد. نخستین نشست روز سه شنبه، 7 بهمن از ساعت 15:30 تا 17 با موضوع «بررسی وضعیت تاریخ نگاری عکاسی در ایران از دیدگاه محققان» به مدیریت محمد خدادادی مترجم زاده و کارشناسی محمد ستاری، مهرداد نجم‌آبادی، حسین چنعانی و خدیجه محمدی نامقی برپا می‌شود. دومین بخش این نشست از ساعت 17:30 تا 19 با موضوع «ترجمه متون نظری عکاسی» به مدیریت محمد خدادادی مترجم زاده و کارشناسی اسماعیل عباسی، حسن خوبدل، محسن بایرام نژاد و کیهان ولی‌نژاد برگزار می‌شود. چهارشنبه، هشتم بهمن هم دومین روز نشست‌های تخصصی برگزار می‌شود که بخش اول آن از ساعت 15:30 الی 17 با موضوع «وضعیت کنونی آموزش عکاسی در دانشگاههای ایران از دیدگاه مدیران گروههای آموزشی» به مدیریت محمدمهدی رحیمیان و کارشناسی مسعوداسدالهی، حشمت افتخاری، علیرضا واعظ، مهدی مردانی، علیرضا کریمی صارمی و محمد خدادادی مترجم‌زاده برگزار خواهد شد. در بخش دوم نیز که از ساعت 17:30 تا 19 ادامه پیدا می‌کند، موضوع «کرسی نقد عکس در دانشگاه» به مدیریت محمد خدادادی مترجم زاده و کارشناسی فرشید آذرنگ، مهدی مقیم نژاد و شهاب الدین عادل برپا می‌شود. سیزدهمین دوسالانه عکس ایران تا 20 بهمن در موزه هنرهای معاصر تهران واقع در خیابان کارگر شمالی، جنب پارک لاله برگزار می‌شود.

اسامی راه یافتگان به جشنواره سراسری عکس نگاه

admin 502

دبیرخانه نخستین جشنواره سراسری عکس نگاه از برگزاری نشست ارزیابی و داوری فایل های ارسالی شرکت کنندگان به این جشنواره خبر داد. به گزارش ” پایگاه عکس چیلیک “(Chiilick.com) به نقل از دبیرخانه این جشنواره تعداد 100 قطعه عکس از 74 عکاس ایرانی به مرحله نمایشگاه این جشنواره راه یافت که این تعداد فایل عکس منتخب 4285 قطعه فایل عکس رسیده از 505 شرکت کننده بوده است. اسامی عکاسان راه یافته و صاحب اثر در این نمایشگاه به این ترتیب معرفی می شوند: سیدعلی حسینی فر، محمدرضا معصومی، عرفان سامان فر، ساسان جاوید نیا، پویا بیات، امید گرشاسبی، محمود حیطه، رضا فطرتی، بهرام سالمی طولارود، حمیدرضا بازرگانی، علی حسنعلی زاده، مجتبی محسنی، حسن الماسی، عباس رستگار، سعیدرضا مقصودی، وحید خادمی، لیلی برزگر طرقبه، پوریا مسعودی، سالار پویان، حسن فتاحیان، عطا رنجبرزیدانلو، حامد نيرومندقوچانی، امین رحمانی، سمانه اصغری، مهدی هنرجویان، علیرضا نویدمقدم، علی حسن زاده، عبدالرحمن مجرد، جواد مرادی، سیدصادق حسینی، افشین آذریان، محسن زارع، میلاد حدادیان، اسحاق آقایی، سعید عرب زاده، علی میرعمادی، جواد عسکراوغلی، سمیرا ابراهیمی، مهران میرزایی، حسین نظری، سهیلا صنم نو، سیدحسین چراغی، محمد نظری، بهار(اکرم) شقایق، ایمان حامی خواه، بهزاد سهرابی، امیرحسین حیدریان نائینی، مسعود محمدی، محمدرضا یوسفی، اصغربشارتی، ربابه سلیمانی، علی اسدالهی سوته، منصوره قلیچی، مجید خالقی مقدم، مهدی طاهری، مهدی ابراهیمی، الهام شیردل، آرش میرزایی قاضی، ابراهیم روحی، سروش جوادیان، مصطفی عطاری، فرزاد آریان نژاد، محمدرضا خرازی، داود عامری، سالار پویان، احمد آق، علی میرعمادی، مهدی عقیقی، سهیلا تمیزی، محمد بقال اصغری، سعید گلی، پرویز گلی زاده، مصطفی عطاری و نسترن فرجادپزشک. داوری این جشنواره روز جمعه سوم بهمن ماه جاری با حضور امیر کمانی دبیر جشنواره و اعضای گرو داوری متشکل از: محمدرضا چای فروش، حمید سلطان آبادیان و مهدی فاضل برگزار شد. لازم به یادآوری است که در نشست داوری آثار، نماینده سازمان تفریحی فرهنگی مشهد آقای دارابی و نماینده منطقه یک مشهد آقای صالح آبادی نیز حاضر بوده اند. نمایشگاه آثار راه یافته از روز شنبه 11 بهمن ماه جاری در نگارخانه گلستان علی(ع) به نشانی: مشهد، حدفاصل میدان تقی آباد و چهارراه راه دکترا گشایش یافته و علاقه مندان می توانند همه روزه تا پایان روز پنجشنبه 16 بهمن ماه از ساعت 10 تا 19 از این نمایشگاه دیدن کنند. همچنین مراسم اختتامیه این جشنواره عصر روز شنبه 18 بهمن ماه برگزار می شود. نخستین فراخوان جشنواره سراسری عکس نگاه با هدف به تصویر درآوردن لحظاتی خاص و ویژه از زندگی کودکان، با شعار: ” کودک، نشاط، زندگی “ از سوی « شهرداری منطقه یک مشهد » در قالب طرح “محله ما، محله زندگی سه ” برگزار شده و « سازمان تفریحی شهر مشهد » از همکاران حمایتی این طرح است. سایر اخبار، اطلاعیه و گزارش های دریافتی از سوی دبیرخانه بلافاصله پس از دریافت، در فهرست اخبار این رسانه منتشر خواهد شد.

فراخوان نخستین جشنواره ملی عکس شهر بهار نارنج«ساری»

admin 522

دبیرخانه نخستین جشنواره ملی عکس شهر بهار نارنج “ساری” متن کامل این فراخوان را در اختیار “پایگاه عکس چیلیک “(Chiilick.com) قرار داد تا مورد استفاده سایر علاقه مندان و عکاسان کشور قرار گیرد. هو المصور فراخوان اولین جشنواره ملی عکس شهر بهار نارنج “ساری” معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری ساری بر اساس برنامه ریزی در حوزه فرهنگ با هدف معرفی بخش های مختلف معماری، آیین، سنن، فرهنگ و جاذبه های طبیعی و گردشگری شهر ساری اقدام به انتشار فراخوان عکس با موضوعات ذیل نموده است محورهای موضوعی جشنواره: 1- مناظر طبیعی و چشم اندازهای ساری: (طبیعت شهری ساری، حیات وحش، چشم اندازهای طبیعی و گردشگری و جاذبه های توریستی شهر ساری) 2- مناظر شهری: (معماری، بافت شهری، میادین، بازارها، کوی و برزن و اماکن تاریخی و مذهبی) 3- مردم شناسی و قوم نگاری: (زندگی روزمره اهالی ساری، آیین ها و مراسم های ملی و سنتی که در ساری برگزار شده است، کسب وکار) مقررات: 1- همه عکاسان آماتور و حرفه ای می توانند در جشنواره شرکت کنند. 2- با توجه به اهمیت نگاه استنادی در بخشهای سه گانه و نیز به دلیل چاپ عکس ها در کتاب جشنواره، در جهت ماندگار سازی آثار ارزشمند عکاسان محترم، دبیرخانه از پذیرش عکس هایی که جنبه استنادی آن دچار خدشه گردد معذور است. 3- این جشنواره اختصاصا به عکس هایی که به شهر ساری و یا جاذبه های طبیعی و گردشگری آن پرداخته باشد ترتیب اثر خواهد داد. 4- سیاست برگزاری جشنواره و پذیرش آثار فقط به صورت تک عکس می باشد لذا مجموعه عکس یا چیدمان چند عکس در یک کادر پذیرفته نمی شود. 5- هر عکاس می تواند حداکثر10 تک عکس ارسال کند. 6- آثار می تواند رنگی، سیاه و سفید، ثبت به شیوه دیجیتال یا آنالوگ باشند. 7- نگاتیو یا اسلاید عکس های آنالوگ باید نزد عکاس جهت اسکن حرفه ای برای ارائه بهتر در نمایشگاه و کتاب موجود باشد. 8- تمامی آثار باید به صورت فایل دیجیتال ارائه شوند، لذا عکاسانی که بصورت آنالوگ عکاسی کرده اند، عکس ها را اسکن کرده و فایل دیجیتال آن را ارسال نمایند. 9- آثار باید به در فرمت jpg و اندازه ضلع بزرگ عکس 4000 پیکسل باشد. 10- نحوه نامگذاری فایل ها از چپ به راست و به صورت تایپ لاتین باشد. مثال : (08-ali-asghari) 11- بدلیل عدم سازگاری نسخه های فارسی و بهم ریختگی حروف از تایپ فارسی جدا خودداری نمائید. 12- شرکت کنندگان می توانند آثار خود را بر روی لوح فشرده – سی دی – به نشانی پستی: استان مازندران، شهر ساری، میدان شهید قاسمی، شهرداری ساری، طبقه چهارم، معاونت فرهنگی اجتماعی، دبیرخانه جشنواره عکس شهربهار نارنج”ساری” ) و یا ایمیل sarifestival@gmail.com ارسال فرمایند. 13- لوح های فشرده حاوی آثار رسیده به جشنواره، عودت داده نمی شوند و پس از پایان جشنواره معدوم خواهند شد. 14- دبیرخانه می تواند از آثار ارسالی جهت چاپ کتاب و یا استفاده های فرهنگی مورد نظر استفاده نماید. 15- عکاسان باید آثار خود را حداکثر تا پایان روز پنجشنبه 25 بهمن ماه سال 1393 به دبیرخانه جشنواره تحویل نمایند. 16- ارسال آثار به دبیرخانه به معنی پذیرش تمامی مقررات جشنواره است. 17- تصمیم گیری در خصوص مسائل پیش بینی نشده به عهده دبیرخانه جشنواره می باشد. گاه شمار جشنواره: آخرین مهلت ارسال آثار 25/11/93 جلسه داوری 27/11/93 مراسم پایانی2/12/93 داوران: کریم ملک مدنی، پیمان هوشمندزاده و بهنام صدیقی جوایز: نفرات اول 20000000 ریال جایزه نقدی لوح تقدیر و تندیس جشنواره نفرات دوم 15000000 ریال جایزه نقدی لوح تقدیر و تندیس جشنواره نفرات سوم10000000 ریال جایزه نقدی لوح تقدیر و تندیس جشنواره مبلغ 4000000 ریال به سه نفر از تقدیر شدگان تعلق خواهد گرفت رییس جشنواره: مهدی عبوری دبیر جشنواره: ناصر معیل مدیر اجرایی: محمد رضایی توجه: دبیرخانه این جشنواره طی ارسال اطلاعیه ای به دفتر ” پایگاه عکس چیلیک ” از اختصاص یک میلیون ریال معادل یکصدهزارتومان به هر قطعه عکس راه یافته به نمایشگاه این جشنواره خبر داد. (+) نشانی دبیرخانه: مازندران، ساری، میدان شهید قاسمی، شهرداری ساری، طبقه چهارم، معاونت فرهنگی اجتماعی، دبیرخانه جشنواره عکس شهر بهار نارنج”ساری” شماره تماس دبیرخانه: 01133516100 شماره تماس مدیر اجرایی: 09399649727

نخستین گزارش از سومین مسابقه عکاسی نگاه سرخ

admin 387

دبیرخانه سومین مسابقه ملی عکاسی نگاه سرخ از داوری 3522 قطعه فایل عکس ارسالی شرکت کنندگان خبر داد. دبیرخانۀ سومین دورۀ مسابقۀ ملی عکاسی نگاه سرخ با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد: پس از تمدید مهلت ده روزه و با انجام امور دبیرخانه ای، تعداد 3522 قطعه فایل عکس در هر دو بخش سومین مسابقه ملی عکاسی نگاه سرخ توسط 712 شرکت کننده از سراسر کشور به دبیرخانهاین مسابقه ثبت و مهیای ارزیابی و داوری شد. همچنین در نخستین گزارش ارسالی از سوی دبیرخانه اعلام شد که: تعداد 208 تن از شرکت کنندگان را بانوان و 504 نفر را آقایان تشکیل داده اند. این گزارش در بخش دیگری از توضیحات ضمن تاکید بر دو بخش عکس عاشورایی و معماری ایرانی- اسلامی مسابقه تاکید کرد: مسئولیت دبیری این دوره بر عهدۀ ” احمد خطیری ” است و داورانی چون: دکتر مهدی حجت، افشین شاهرودی، علیرضا کریمی صارمی, ابراهیم صافی و آرش حمیدی، عهده دار ارزیابی و داوری فایل های دریافتی هستند. دبیر سومین دورۀ مسابقۀ ملی عکاسی نگاه سرخ ضمن اظهار افتخار در این دوره به جهت پذیرایی آثار از سایر استان های کشور، از استان های: تهران، گلستان، خراسان رضوی، فارس و اصفهان به عنوان رکورددار بیشترین مشارکت در این دوره از رقابت ها یاد کرد. گزارش ارسالی دبیرخانه یادآور شد: هم اکنون آثار در اختیار داوران قرار داده شده و در مرحله ارزیابی و داوری است. در نهایت مقرر شده است از میان آثار دریافتی، تعداد 72 قطعه اثر به عنوان عکس های راه یافته به نمایشگاه، انتخاب و در آیین اختتامیه در تالار فخرالدین اسعد گرگانی به مدت یک هفته نمایش گذاشته شود. سومین دورۀ مسابقۀ ملی عکاسی نگاه سرخ به همت کانون فرهنگی مسجد جامع گلشن گرگان به صورت سالانه بر اساس تقویم وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار می شود. همکاران ” پایگاه عکس چیلیک ” نیز با توجه به عهده داری مسئولیت حمایت رسانه ای از این دبیرخانه، با توجه به پرسش های مکرر مخاطبین و ضرورت پاسخگویی به علاقه مندان و عکاسان، اسامی شرکت کنندگان را از دبیرخانه، پیگیری کرده است که در این ارتباط، مسئولین محترم دبیرخانه وعده کردند در اسرع زمان اسامی شرکت کنندگان را جهت انتشار، در اختیار ” پایگاه عکس چیلیک ” قرار خواهند داد.

بنر کتاب عکس

لایت روم