بایگانی برای آبان, 1395

نمایشگاه گروهی عکس محرم و ایام عزاداری در اردبیل

operator 444

نمایشگاهی از آثار عکاسان اردبیل با موضوع سوگواران حسینی از روز دوشنبه دهم آبان ماه جاری در نگارخانه قوام الدین در اردبیل برگزار می شود. همزمان با برگزاری هشتمین هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان استان اردبیل و همایش فیلمسازان و عکاسان استان اردبیل، نمایشگاه گروهی عکس محرم و ایام عزاداری در این شهر برگزار می شود . به گزارش پایگاه عکس چیلیک در این نمایشگاه تعداد 32 قطعه عکس رنگی و سیاه سفید در اندازه 50 در 70 سانتیمتر از 17 عکاس اردبیلی به نمایش گذاشته خواهد شد. محسن زارع مسول کانون عکس انجمن سینمای جوانان استان اردبیل و گردآورنده این رویداد پیرامون این نمایشگاه اظهار داشت: در نظر داشتیم با وجود توانمندی های تصویری در خیل جمعیت سوگواران حسینی شهر اردبیل و همچنین توانایی عکاسان این شهر نمایشگاهی را با مضامین مرتبط با این موضوع برگزار کنیم. زارع ضمن اشاره به دریافت حدود یکصد قطعه عکس از متقاضیان حضور در این نمایشگاه عکس، خاطر نشان کرد: با شورای سیاست گزاری و ارزیابی آثار متشکل از میردولت موسوی، مدیر انجمن سینمای جوان، فردین تکرمیان معاون اجرایی کانون عکس، سعیده عدلی معاون انجمن سینمای جوانان استان اردبیل، محسن زارع مسئول کانون عکس انجمن و اساتید عکاسی استان: جاوید خدمتی ، داور علایی ، حسین ملکی و رضا خامسی آثار مورد بررسی قرار گرفت و در نهایت تعداد 32 قطعه عکس در محل نگارخانه مجتمع فرهنگی هنری فدک در شهر اردبیل به نمایش درآمد. اسامی عکاسان شرکت کننده در نمایشگاه به این ترتیب معرفی شده است: جاوید خدمتی ، داور علایی ، حسین ملکی ، رضا زارع ، کامل روحی ، محسن زارع ، سجاد دادپور ، بهزاد جوادزاده ، فردین تکرمیان ، مرضیه بایرامی ، علی انوار ، رامین صحرایی ، فیاض بهپور ، بهرام خلیلی ، پویا پاشایی پور ، امین تکرمیان و محمد دشتی . نمایشگاه عکاسان اردبیل ساعت 17 روز دوشنبه دهم آبان ماه گشایش یافته و تا ساعت 19 ادامه خواهد داشت. سایر علاقمندان می توانند تا پایان روز دوشنبه 17 آبان ماه همه روزه از ساعت 16 تا 19 از این عکس ها دیدن کنند. نگارخانه قوام الدین اردبیلی در شهر اردبیل، مجتمع فرهنگی هنری فدک ، بالاتر از میدان بسیج واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

سفرنامه تور عکاسی چیلیک از نگاه و قلم همسفران

operator 548

سفر عکاسی بهترین بهانه برای مشق دانش عکاسی است و تور عکاسی چیلیک سالهاست با تلاش در این عرصه، شرایط را برای علاقمندان و دانشجویان عکاسی فراهم می کند. گاه در بین همسفران این سفرها در کنار نگاه هایی که کندوکاو می کنند، قلمی یافت می شود که تصویرگرایانه از این رویداد حکایت می کند. آنجاست که می گویی: « گاه عکس کویر را بایستی دید و گاه! وصف آن را بایستی خواند ». متن زیر، برداشت یکی از همسفران 91ومین تور عکاسی چیلیک است که به مقصد کویر نوشته شده است. متنی که نمایه های تصویری متعددی را در دل توصیف زمان ها و موقعیت های قرارگیری در موضوع در خود جای داده است. ———————————————————————————————————————————————————————————————————————- به نام خدا سفر به معنای ترک کردن روزمره گی هاست ، جدا شدن از هر آن چه که ما را به این روزهای سخت و بی رحم پیوند می دهد و مانع پرواز روح و آرامش انسان می شود. سفر آغاز خاطراتی ست که می تواند تا ماه ها و سال ها بعد  ‌در ذهن جاری شود و با هر بار مرور لبخندی رضایت بخش نصیبمان کند، تجربه ای است ارزشمند که با هر قدم در سفر قیمت و تجربه آدمی افزایش پیدا می کند و نا پخته ها پخته می شوند و ناجور ها جور. به همراه گروه عکاسی چیلیک عازم کویر شدیم ( انتهای زمین) جایی بین آسمان و زمینِ خدا، سرزمینی که در عین بی رحمی و پوست کلفتی روح آدمی را جانِ تازه ای می بخشد،تپه ها و رمل هایی که هر چه قدر بالا رفتن و نبرد با آن ها سخت و دشوار بود اما هدیه هایشان در قله، برای ما از هر چیزی ارزشمند تر بود، طلاییِ بهشتیِ پاک را به چشمِ هر کسی که توان جنگیدن با کویر را دارد هدیه می دهد. در بالاترین نقطه ی هر رمل می توان بزرگی و عظمتِ پروردگار را درک کرد،که چه قدر جهانِ مان بزرگ و بیشتر از آن چه قدر ذهن و جهانِ چشمِ ما کوچک و حقیر است. آسمان چند پله به زمین نزدیک تر شده،خورشید با این که گاها سوزان است اما دوست داشتنی تر و مهربان تر از همیشه می تابد،باد در بالای رمل ها نمی گذارد که خورشید پوستِ نازک آدمی را بسوزاند و با حرف هایش میانِ گوش هایمان مهربانی کویر را یادآوری می کند. سفر یک روزه ام به همراه دوستان مهربان دفتر پایگاه عکس چیلیک صرفا مختصِ عکاسی بود، حوالی ساعت نه و نیمِ شب با کمی تاخیر در یکی از شلوغ ترین میدان های اصلی شهر تهران، هفتِ تیر آغاز شد. طبقِ برنامه ریزی های انجام شده،پس از طی کردن مسافتی حدود 250 کیلومتر به شهرِ کویری و خشکِ آران و بیدگل رسیدیم،پیش تر به خاطرِ امامزاده ای که در این شهر آرمیده با این اسم آشنا بودیم. حضرت محمد هلالِ ابن علی که پسر بلافصلِ حضرت علی می باشد بعد از واقعه ی عاشورا از سمت طوس واردِ خاک ایران شدند و ایشان به مدت سه سال در آران سکونت داشتند. عقربه ها ساعت دو و نیم پس از نیمه شب را نشان می دادند،طبق مکالماتِ انجام شده و لطف و مهربانی متولی واردِ صحنِ امامزاده شدیم،زیبایی چشم گیر و قرینه های به جا و دلنشین در بدوِ ورود به صحن چشم مان را خیره کرده بود. همسفران نا خودآگاه پس از عبور از رواق ورودی به سمتِ وسط صحن درست رو به روی آب نما و حوض ساکن مملو از آب رفتند، انگار نیروی انعکاس گنبد و بارگاه که در سطح آب جریان داشت، همه را به آن جا کشید و هدایت کرد، رواق و گلدسته و گنبد حضرت هِلال در آن نیمه شب روشن و سرشار از سکوت، با آنچه تاکنون در مکان های زیارتی دیده بودیم، متفاوت بود. به لطف مکاتبات و محبت متولی امامزاده امکانِ عکاسی از داخل بارگاه و ضریح مطهر هم فراهم شده بود و در این ساعت فقط تیم ِ عکاسی پایگاه عکس چیلیک در امامزاده حاضر بودند،بعد از حدود یک ساعت عکاسی نزدیک به ساعت سه و نیمِ پس از نیمه شب بود؛ که به همراه همسفران به وسیله ی دو دستگاه مینی بوس اران و بیدگل را به سمت کویر مرنجاب ترک کردیم؛ حدود 60 کیلومتر مسیر را در جاده ی خاکی و سنگلاخی آران و بیدگل به کویر مرنجاب طی کردیم و حوالیِ چهار و نیمِ صبح با صد دقیقه انتظار برای طلوع خورشید بود که به ابتدای دامنه پیاده راه در کویر رسیدیم. و حالا زیبایی وصف ناپذیر شبِ پاییزی در کویر بسیار قلم ها برخواستند تا زیبایی شب را در کویر وصف کنند که شاید من نتوانم به خوش خطی دیگران قلمی تازه بنویسم، اما کویر در شب همچون  الماس می درخشد،ستاره ها در آسمان با چشم ها بازی می‌کنند، ماه نصف شده و به نیمه رسیده روی خوشش را بر چهره هامان می اندازد و انسانی که نزدیک تر از همیشه  می تواند به آسمان نگاه کند، شبِ کویر با تمام ترس ها و دلهره هایش آرامشی عظیم به همراه دارد، گمان می کنم اگر نردبامی بود به راحتی می شد ستاره ها را چید و سوغاتِ ستاره آورد از کویر،برخی دوستان سریعا به همراه سه پایه مشغول عکس برداری از ماه و ستاره ها شدند و برخی دیگر نیز تدارک صبحانه را فراهم کردند. پس از اقامه نماز در ان آرامش و صرف صبحانه به همراه دوستان تور عکاسی چیلیک به قصدِ شکارِ طلوعِ تکرار ناشدنی خورشید به سمتِ فراز رمل ها عزیمت کردیم. پس از پشت سر گذاشتن دو رمل و مسیری پانزده دقیقه ای به بلند ترین رمل رسیدیم؛ مکانی مناسب برای معاشقه با طلوعِ تلالو خورشید بر وسعت انتهای زمین. سه پایه ها در جای خود مستقر شدند، لنزها مرتب تمیز می شدند و چشم ها به انتظارِ خورشید خیره به افق بودند، چند دقیقه ای بیش تر طول نکشید که نورِ نیم رخِ بزرگترین سیاره ی کهکشان به پوستمان رسید و سرمای کویر آرام آرام با آفتابِ خورشید جایشان را عوض کردند. شکوه و عظمتی خیره کننده، انرژی و نوری ماورایی از آن سوی ستاره ها به سرعت نزدیک می شد ، هر چه قدر خورشید بالاتر می آمد سکوت بیشتری جمع را در بر می گرفت و فقط صدای شاتر دوربین ها بود که گوشِ کویر را نوازش می کرد. قطعا طلوعِ کویر طلوعِ آرامش و نور است، معجزه ی پروردگار،انرژی حیات، امیدِ زندگی و صد ها تعبیرِ شاعرانه ی دیگر مختصِ این طلوعِ بی مانند است.   پس از این که خورشید به صورت تمام رخ از چهره اش رونمایی کرد، یکی از رمل ها را به عنوان محلِ اصلی در نظر گرفتیم و وسایل اضافی گروه را در همان جا قرار دادیم، دوستان به صورت گروه های چند نفره برای عکاسی به تپه ها و رمل های دیگر سفر کردند. تمامِ زیبایی کویر در تضادِ نور و سایه رقم خورده است، جایی که نیمی از رمل را خورشید در آغوش گرفته، نیمِ دیگرش را سایه فُرم های متفاوت و دگرگونیِ رمل ها هر عکاسی را مجاب می کرد که از تپه ای طلایی به سر پایینی و یا سربالایی دیگری سرازیر شود و این شوقی بود که هیچ یک از دوستانم را خسته نمی کرد. همسفرانم برای چیدنِ میوه ای تازه تر و خوش طعم تر در دستاوردهای تصویری ، مسیرها و تپه های کویر را زیر و رو می کردند. نزدیک ساعت نه و نیم صبح بود که کم کم همسفران به سمتِ رمل اصلی عزیمت کردند و تمامی دوستان ساعت ده و نیم در نقطه ی آغازینِ کویر حضور داشتند. پس از آن به پای دو مینی بوسی که با آن ها به دلِ کویر زده بودیم رسیدیم، خسته بودیم اما می دانستیم که دوربین هایمان بهترین تصاویر را ثبت کرده اند. بعد از طی کردن مسیر 60 کیلومتری کویر تا منطقه شهری آران و بیدگل ، حوالی ساعت یک و نیم بعد ازظهر به همراه تمامی همسفران در کنارِ بوستانی رسیدیم و آبی به دست و روی زدیم و بعد از خواندن نماز، وعده ی نهار را نوشِ جان کردیم تا با خیالی آسوده تر به سمتِ تهران حرکت کنیم. با تمامِ خاطراتِ خوبِ کویر و مهربانی همسفرانِ ارزشمند شهر آران را ترک کردیم و حوالیِ ساعت 6 غروب بود که به تهران رسیدیم. از دوستان و همسفران خوبم به خصوص آقایان: مرتضی شجاعی، محمدرضا خرازی و ابراهیم باقرلو تشکر می کنم که بی هیچ چشم داشتی تجربه ی سفرهای پیشین را در اختیارم گذاشتند و همچنین تشکر و سپاس از آقای مهدی سروری که تا به امروز موفق شده اند نود و یکمین تورِ تخصصی عکاسی پایگاه عکس چیلیک را به سرانجام برسانند. نویسنده: محمد بیک زند عکس ها به ترتیب: ابراهیم باقرلو، امیر یوسفیان اهری، محمد بیک زند، عرفانه سعیدیان، نسرین رستمی، جواد میرزاپور، میترا محمدی، منبع: پایگاه عکس چیلیک

نشست «عکاسی و چالش‌های آن در جهان معاصر» در موزه عکسخانه شهر

operator 524

نشست عکاسی با موضوع «عکاسی خبری، مستند و چالش‌های آن در جهان معاصر» در موزه عکسخانه شهر برگزار می شود. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، نشست «عکاسی خبری، مستند و چالش‌های آن در جهان معاصر» روز چهارشنبه 12 آبان ماه جاری در محل موزه عکسخانه شهر با حضور دو نفر از استادان رشته عکاسی برگزار خواهد شد. در این نشست اسماعیل عباسی درباره عکاسی خبری و مستند صحبت خواهند کرد و پس از ایشان محمد فرنود درباره‌ي چالش‌های عکاسی مستند و خبری در جهان معاصر سخن خواهند گفت. این نشست به صورت پرسش و پاسخ حاضران با این دو استاد برجسته‌ی عکاسی ادامه پیدا خواهد کرد. اسماعیل عباسی متولد 1326 تبریز است. وی، عکاس، مترجم، نویسنده، مدرس دانشگاه و داور عکس  در مسابقه‌ها و جشنواره‌های بسیاری بوده است. استاد عباسی کتاب‌های بسیاری تالیف و ترجمه کرده‌اند که می‌توان به تعدادی از مهم‌ترین آن‌ها اشاره کرد: فتوژورنالسیم جلد 1 و 2، چگونه عکس ببینیم 1 و 2، کار با دوربین عکاسی 1 و 2 و بسیاری آثار دیگر. ایشان در دهه‌های 70 و 80 نیز در نمایشگاه‌های گروهی و انفرادی عکس شرکت فعال داشته‌اند. محمد فرنود متولد 1337 سمنان است. او را یکی از برجسته‌ترین عکاسان خبری و مستند ایران می‌شناسند. استاد فرنود از سال 1354 عکاسی خبری را با روزنامه کیهان آغاز کرد. فرنود به نقاط مختلف جهان سفر کرده و عکس‌های متفاوتی از کشورهای آسیایی و اروپایی و آفریقایی گرفته است. ایشان در سال 1982 جایزه ورد پرس فوتو را به خاطر عکس‌های جنگ خود دریافت کرد. پس از آن نیز در کنار همکاری با کیهان با آژانس خبری سیپا در فرانسه همکاری نزدیک خود را آغاز کرد. او در دهه نود نیز به خاطر عکس‌هایش از زلزله‌ي منجیل و رودبار موفق به کسب جایزه ورد پرس فوتو شد. هم اکنون نیز محمد فرنود به عکاسی و همکاری با آژانس‌ها و مجلات معتبر جهان ادامه می‌دهد. این نشست چهارشنبه ۱۲ آبان ماه  ساعت 16:30 در موزه عکسحانه شهر به نشانی: تهران، میدان هفتم تیر، میدان بهار شیراز، بوستان بهار شیراز برگزار خواهد شد. حضور در این نشست عکاسی و شرکت در این گفت وگوی عکاسانه برای عموم علاقمندان رایگان است. علاقه‌مندان می‌توانند برای دریافت اخبار تکمیلی نشست  با شماره تلفن 88848993 تماس بگیرند. منبع: پایگاه عکس چیلیک

نمایشگاه گروهی عکس « رنگ در عکاسی » در نگارخانه شفق

operator 463

نمایشگاهی از تجربه های عکاسی دانشجویان رشته عکاسی با عنوان « رنگ در عکاسی » در نگارخانه شفق در حال نمایش است. به گزارش پایگاه عکس چیلیک در این نمایشگاه گروهی که دانشجویان دو دانشگاه هنر و معماری علم و فرهنگ و دانشگاه معماری و هنر پارس در آن صاحب اثر می باشند تعداد 24 قطعه عکس رنگی و سیاه سفید در اندازه 50 در 70 سانتیمتر با موضوع آزاد به نمایش گذاشته شده است. عکس های این نمایشگاه با موضوعات متنوعی چون رنگ در طبیعت، رنگ در حرکت، عکاسی در محیط اطراف، رنگ در ماکروگرافی، رنگ در فضای فلو، لکه رنگی، نور در طبیعت و …. به نمایش گذاشته شده است. در این نمایشگاه سعی شده است تا به تجربه فرم و نور و رنگ در به تصویر کشیدن موضوع های پیش روی دانشجویان به صورت عکس ، ارزش گزاری شود و در نهایت مرور این نمایشگاه تجربه هایی در فراز و نشیب از علاقمندی دانشجویان را به منظر بیننده ارایه می نماید. اسامی صاحبان اثر در این نمایشگاه به این ترتیب معرفی شده است: فاطمه ذبیحی، نگار جامده، سارا حلیم زمهریر، مژده لطفی پور، زهرا سادات حسینی، محبوبه اسدی، بهاره سادات مدنی، سارا خدادادی، ملیکا نوری نصر، نیلوفر اکبری، فاطمه نموی، هانیه حبیبی، ملیکا شریفی، سارا کامرانی، حانیه همتی، مریم محمدنیا، گلناز گلچین و مهتاب قاسمی. پاییزک پالوچ به عنوان استاد راهنمای این دانشجویان در پوستر نمایشگاه معرفی شده است. این نمایشگاه از عصر روز 5 آبان ماه گشایش یافته و تا پایان روز چهارشنبه 12 آبان ماه همه روزه از ساعت 9 تا 19 پذیرای حضور علاقمندان به دیدار از نمایشگاه های عکس است. طراحی پوستر این نمایشگاه را زهرا عاشوری عهده دار بوده است. نگارخانه شفق در تهران، خیابان سیدجمال الدین اسدآبادی(یوسف آباد)، خیابان بیست و یکم، بوستان شفق، فرهنگ سرای شفق واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

دستاورد نگاه 9عکاس در « خاکستر » به نمایش درمی آید

operator 406

دستاورد نگاه 9عکاس در نمایشگاه گروهی عکس « خاکستر » همراه با رونمایی از کتاب عکس 9 در فرهنگسرای نیاوران به نمایش درمی آید. به گزارش پایگاه عکس چیلیک آثار عکاسی تنی چند از عکاسان جوان در قالب مجموعه هایی مستقل از عصر روز جمعه 14 آبان ماه جاری در نگارخانه فرهنگسراى نياوران به نمایش گذاشته می شود. در نمایشگاه گروهی عکس « خاکستر » تعداد 40 قطعه عکس رنگی و سیاه سفید در اندازه های گوناگون همراه با ویدئوآرت و یک اثر پرفورمنس آرت با محتوای مفهومی به نمایش گذاشته می شود. اسامی عکاسان صاحب اثر در این نمایشگاه گروهی به این ترتیب معرفی شده است: صله ابوطالب ، نسرین ابریشمی ، مهدیه زینی اسکویی ، ستاره اسماعیل زاده ، فتانه رحیمی ، فهیمه صفاری ، فرزانه کردی ، ارشاد مظلومی و فرشید ریاحی پناه . مستقل از مجموعه آثار نمایشگاه عکس خاکستر ، کتابی نیز با عنوان 9 نیز به چاپ رسیده است که همزمان با گشایش نمایشگاه ، رونمایی شده و جهت عرضه در نمایشگاه ارایه می شود. مسئولیت گردآورندگى نمایشگاه را صله ابوطالب برعهده داشته است. در قاب متن ابتدای این نمایشگاه آمده است: ما بیننده را دعوت می کنیم تا با تصاویرمان گفتمانی آغاز کنیم … مجموعه ی حاضر حاصل تلاش نه عکاس با نه روایت متفاوت است که با تلاش و کوشش خانم صله ابوطالب گردآوری شده است … مجموعه آثار چاپ شده در كتاب « 9 » دستاورد نگاه ٩ عكاس است که فراموش شدگى را از دريچه دلشان به تصوير كشيدند و گفتگويى را با بينندگان آغاز خواهند كرد. نمايشگاه گروهی عکس خاکستر در ساعت ١٦ روز جمعه ١٤ آبان ماه گشايش يافته و تا ساعت ٢٠ ادامه خواهد داشت. علاقمندان می توانند تا پايان روز شنبه ٢٢ آبان ماه همه روزه از ساعت ١٠ تا ٢٠ از اين نمايشگاه عکس ديدن كنند. نگارخانه نیاوران در تهران، ابتداى خيابان پاسداران، مقابل بوستان نياوران، فرهنگسراى نياوران، گالرى شماره ٢ واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

نمایشگاه عکس « جهان بی زمان » در نگارخانه رادین مشهد

operator 396

نمایشگاه گروهی عکس از آثار عکاسان با عنوان « جهان بی زمان » از عصر روز جمعه 14 آبان ماه جاری در مشهد برگزار می شود. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، نمایشگاه گروهی عکس « جهانِ بی زمان » دستاورد نگاه تنی چند از عکاسان از روز جمعه 14 آبان ماه جاری در گالری رادین مشهد گشایش می‌یابد. در این نمایشگاه تعداد 25 قطعه عکس رنگی و سییاه سفید در اندازه های گوناگون از نگاه عکاسانی چون: مرتضی امین الرعایایی ، محمدرضا چایفروش ، حمید سالاری ، مجید شقایی فلاح ، فرزانه فرحبخشی و رضا قاسمی زرنوشه به نمایش در می‌آید.   نمایشگاه گروهی عکس « جهان بی زمان » ساعت 16 روز جمعه 14 آبان ماه گشایش یافته و تا ساعت 20 ادامه خواهد داشت. سایر علاقمندان می توانند همه روزه تا پایان روز پنجشنبه 20 آبان ماه از ساعت 10 تا 22 از این نمایشگاه عکس دیدن کنند . گالری رادین در شهر مشهد، بلوار سجاد، حامد جنوبی دوازدهم، شماره 108 واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

نمایشگاه عکس « اینجا: پردیس ولیعصر، دانشگاه هنر » در آرته

operator 432

سومین نمایشگاه انفرادی عکس‌های سروش کیایی با عنوان « اینجا: پردیس ولیعصر، دانشگاه هنر » در نگارخانه آرته در حال نمایش است. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، در این نمایشگاه تعداد ۶۸ قطعه عکس از میان ۴۰۰ فریم عکس تولید شده ای که در مدت یک سال و نیم گذشته با دوربین Lomo LC-A 120 گرفته شده، انتخاب شده و در معرض دید دیدارکنندگان قرار می‌گیرد. سروش کیایی در متن قاب نخست این نمایشگاه آورده است: «اینجا محل زندگی من و امثال من است. شاید همه بگویند محل کار، ولی من می‌گویم زندگی چرا که بیشتر وقت ما اینجا صرف می‌شود. این روز‌ها خانه فقط خوابگاه است. صبح از خانه بیرون می‌زنیم و‌گاه تا دیروقت سر کار هستیم. ما شهروندان وابسته به محیط کار هستیم و نه سکنی‌گزیدگان در خانه. محل کار من پردیس ولیعصر دانشگاه هنر است. و مانند بسیاری از همکاران، معلمان و دانشجویان که در این سال‌ها آمده و رفته و باز هم می‌آیند. هر روز من در اینجا می‌گذرد. در و دیوار این‌جا برای من خاطره دارد و برای خیلی‌های دیگر هم. فرم‌ها خود گویا هستند. آدم‌ها شاید همیشه در هیچ مکانی نباشند، می‌آیند و می‌روند. اما در و دیوار می‌مانند، تغییر می‌کنند، ولی همچنان باقی خواهند ماند. محل کار من سر و شکل‌اش به دانشگاه نمی‌خورد، در حالی که اینجا یکی از قطب‌های آموزش هنر از سال‌های قبل از انقلاب اسلامی تا کنون بوده است. دانشکده هنرهای تزیینی را می‌گویم که تاریخی پر فراز و نشیب را پشت سر گذاشته. روزی مجتمع شد و سپس مقر اصلی دانشگاه هنر و اکنون…» سروش کیایی متولد ۱۳۵۴ در تهران و دانش‌آموخته مقطع کار‌شناسی ارشد رشته عکاسی در دانشگاه هنر تهران و کار‌شناسی رشته مرمت آثار تاریخی و فرهنگی و تزیینات وابسته به معماری در پردیس اصفهان دانشگاه هنر است. نمایشگاه عکس « اینجا: پردیس ولیعصر، دانشگاه هنر »، سومین نمایشگاه انفرادی سروش کیایی بعد از برگزاری نمایشگاه‌های «دیدی دگرگون» (سال۱۳۹۰) و «معماری ایران ۸۳۰ نانومتر» (سال ۱۳۹۴) در گالری آرته به شمار می‌رود. دیدار از این نمایشگاه تا روز یکشنبه ۱۶ آبان‌ماه جاری از ساعت ۱۶ تا ۲۰ ادامه دارد. نگارخانه آرته روزهای شنبه تعطیل است. گالری آرته در تهران، خیابان شیراز جنوبی، پایین‌تر از پل بزرگراه شهیدهمت، بلوار علی‌خانی، ۲۰ متری گلستان، ۱۲ متری دوم، شماره 3 واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

گفت وگو با غفاری پیرامون جشنواره عکس خانه روستایی

operator 437

دبیرخانه جشنواره عکس خانه روستایی به منظور تنویر افکار عموم در جامعه علاقمند به عکاسی و شرکت در جشنواره، گفت وگویی را پیرامون شاخه های مورد نظر برگزارکننده با حسن غفاری داشته است. متن گفت وگوی انجام شده که به دفتر رسانه پایگاه عکس چیلیک رسیده است، به این شرح است: مسابقه خانه روستایی دسترسی به آرشیوی عکاسانه یا نگاهی کارشناسانه؟ حسن غفارى، کارشناس ارشد رشته عکاسی از دانشگاه هنر تهران و عکاس مردم نگار ایلات و عشایر ایران و یکی از اعضای شورای سیاست گزاری و داور و دومین مسابقه­ ی عکس خانه روستایی در گفتگو با دبیرخانه­ ی این مسابقه به سوالات ما درباره اهداف برگزاری این مسابقه و مسایل پیرامون آن اینگونه پاسخ داد: *مساله فرهنگ و معماری مسکن در روستا یکی از شاخه های مهمی است که در برگزاری این مسابقه به آن توجه شده است. لطفا درباره محور “فرهنگ و معماری مسکن روستایی” که یکی از محورهای شش گانه ی بخش تک عکس این مسابقه است بیشتر توضیح دهید. برگزار کننده این مسابقه قصد دارد تا با استفاده از توان جمعی عکاسان، به مرحله ای برسد که یک تعریف جامع تصویری با استفاده از عکس که زبانی با مفهوم عام دارد، از فضای روستایی و مسائل مربوط به آن راشامل شود. در پنجاه سال اخیر ما شاهد تغییرات سریع تکنولوژی و زیست محیطی در تمام کشور هستیم که بخش اعظمی از هویت­ها و جریان­های فرهنگی_ سنتی ما به واسطه همین تغییرات دستخوش دگرگونی شده اند. اما همچنان ما شاهدیم که در بافت روستایی ما میزانی از فرهنگ غنی سنتی، همچنان پابرجا مانده است. اکنون که فضاهای روستایی ما تقریبا متاثر از فضای شهری شده و نوع فرهنگ آن نیز به سرعت در حال تغییر است، چه خوب است که ما به فضای فرهنگی و سنتی روستا توجه کرده و آن را به تصویر بکشیم. این فضا شامل نوع آداب رسوم و فرهنگ مرسوم روستاهای گوناگون در سطح کشور است که می توان نمود بصری آن را در معماری ها و شکل و فرم مسیرهای عبوری در کوچه های روستا مشاهده کرد و مجموعه­ای زیبا از آن ها را به تصویر کشید. *از نظر شما برگزاری این مسابقه در حوزه فرهنگ سازی برای مهاجرت معکوس (از شهر به روستا) چه تاثیراتی ­می گذارد؟ یکی از پیامد­های مهم این فعالیت فرهنگی می تواند باز تعریفی برای فضای روستایی در مقایسه با فضای شهری باشد. در فضای روستایی از آنجایی که ارتباط انسان با طبیعت بیشتر است، حس آرامش بیشتری برای انسان به همراه دارد. این شکل مهاجرت می­تواند مزیت های بسیاری در بخش های تولیدی و معیشتی فراهم آورد اما متاسفانه این شکل از مهاجرت در کشور ما وجود ندارد و آمارهایی که گاها اعلام می شود در این خصوص صحت ندارد. فضای فعلی مهاجرت شهر به روستا به گونه ای شده است که افراد سرمایه دار اقدام به ویلا سازی در روستاهای خوش آب و هوا و طبیعت های بکر می کنند. این ویلا سازی­ها بافت محیطی روستا رو به کل از بین می­برد و از نظر معیشتی نیز بر زندگی یک فرد روستایی اثر می گذارد. یک روستایی موظف می شود برای تامین معیشت به ارائه خدمات گوناگون به ویلاها و شهرک های ویلایی کند و به نوعی شکل و شمایل زندگی روستایی به کل تغییر می کند. در مهاجرت معکوس، راه تولید روستایی از نظر زمین کشاورزی و محیط­زیست برای دام بسته می شود ، همچنین بخش فرهنگی و آداب و رسوم مربوط به روستا نیز به کلی دستخوش تغییر می شود. پس می توان اینگونه گفت که مهاجرت معکوس در کشور ما مهاجرتی است که بر پایه ی طمع اقتصادی صورت گرفته است. *راجع به موضوع “عکس های مقایسه ای در گذر زمان” که یکی از محورهای هفت گانه مسابقه است برای شرکت کنندگانی که قصد ارسال عکس در این محور از مسابقه را دارند توضیح بیشتری دهید؟ پرداختن به عکسهای قدیم و مقایسه آن با جغرافیای حال حاضر هر روستا نشان دهنده تغییرات بسیاری در زمینه های مختلف یک روستا است. برگزار کننده می خواهد از طریق این موضوع گذر زمان را در چهره روستا مطالعه کند. ما از طریق مطالعه ی این محور می توانیم تغییرات روستا را از نظر محیطی بررسی کنیم و متوجه تغییر بافت سنتی به مدرن در روستاها می شویم. پرداختن به این موضوع می تواند در بالا بردن دانش ما در مورد تغییرات روستایی و محیط زیستی کمک کند. در ضمن در سایت مسابقه http://pic.bonyadmaskan.ir/pages/home.aspx و کانال تلگرام  telegram.me/khaneroostaeiتوضیحات کارشناسی در خصوص محورهای مسابقه ارایه شده، که شرکت کنندگان با مراجعه به آن به راحتی به انتخاب آثار می رسند. عکس از: یلدا محمدخانی مصاحبه کننده امین رمضانعلی منبع: پایگاه عکس چیلیک

یادداشت عکاس پیرامون نمایشگاه عکس « این شهر صنعتی است »

operator 447

نمایشگاه عکس « این شهر صنعتی است » چندی پیش در شهر اراک گشایش یافت و با وجود درج خبر این نمایشگاه و گذشت چند روزی از گشایش این نمایشگاه عکس ، متنی با عنوان « تأملی بر ترجمان حسی و بصری یک نمایشگاه عکس » در پایگاه عکس چیلیک منتشر شد. برگزاری نمایشگاه با هدف نمایش دغدغه عکاس پیرامون آسیب ها و خدشه های زیست محیطی شهر اراک با ابزار دوربین عکاسی به مثابۀ رسانه ای موثر می تواند با سعۀصدر عکاس و منتقد و مخاطب به بار بنشیند. یادداشتی بر نمایشگاه عکس سید مهرداد شریفی با عنوان « این شهر، صنعتی است » به قلم عکاس به دفتر رسانه پایگاه عکس چیلیک رسید که نشر آن مطابق با: وظیفه صنفی و اصل رعایت حقوق برابر صورت می پذیرد. باشد تا این روح پذیرنده و ظرفیت مبتنی بر باور و نه تنها یک ماسک موجه، در روند صحیح سایر فعالیت های عکاسی و برگزاری نمایشگاه و آداب نقد و توجه و تکامل مرضی رضای نگاه مخاطبین و عقلای جامعه عکاسی باشد و در نهایت مورد تایید همگان قرار گیرد. ——————————————————————————————————————————————————————————————————————— عکاسی مستند اجتماعی ، درد مشترک با خویشم سخن می­ گویم، خویشی که بازتابش تویی، تو برادر و خواهر عزیزی که با هم در یک آسمان زیست می­ کنیم و در یک هوا نفس می­ کشیم، با خود سخن می­ گویم و تمامی وجودم می­ لرزد که منیتی که مرا احاطه کند و آن­چنان در بازیچه­ های دنیویش غرق شوم که دچار بیهودگی گردم، با تو سخن می­ گویم که انکسار تمام منی و هر نفسم و عملم را نمودش در تمامی تو و امثال تو می­ بینم … بر خود می­ لرزم از آنچه نباید باشم… با تو برادر عزیزم سخن می­ گویم که تو عینیت منی و من عینیت تو … بر خویش گوشزد می­ کنم که در وادی سخت و حساسی وارد شده­ ام، وادی که فراتر از منبر است؛ در مقام بازیگر رسانه­ ای که مخاطبان گسترده­ ای دارد و دنیای عجیب امروز این گستردگی را، فراتر از حد تصور کرده است، از گلویی که خداوند مرحمتم کرد می­ خواهم فریاد بزنم، حنجره­ ای که خداوند لیاقت داشتنش را بر من اعطا فرمود… برادرم! کارم دشوار است، سنگین است، حساس است، دریای مواجی است که جانی اهل خطر می­ طلبد… با خویشم، با تو دوست و رفیقم و با تو برادر و خواهر عزیزم سخن می­ گویم، ما همه یک گلوییم، یک حنجره­ ایم، یک فریادیم، یک صداییم، یک دین ایم و دارای یک وطن ایم… با تو سخن می­ گویم که رسالت خطیری به نام «هنر» بر گردنمان است؛ رسالتی که موهبت خداست؛ باید به هوش و محکم باشیم که قدمی سست و اشتباه برنداریم که مخاطب داریم و مخاطبان گسترد­ۀمان انسان­ هایی با هوش و با ایمانی هستند که به پای این خاک محکم و استوار ایستادند، جان دادند و از ذره­ ذره­ اش دفاع کردند… برادرم! به خدای مشترکمان کارمان سخت و حساس است، که اگر اشتباه کنیم خداوند از حقش ممکن است بگذرد ولی از حق بنده­ هایش خیر … با تو برادر و خواهری سخن می­ گویم که دوربینت بر دوش است و با بیرقی بنام عکاسی مستند­اجتماعی ، می­ خواهی درد بشری را به تصویر بکشی… عنوان پر طمطراقی که داعیه­ ی درد مردم را دارد و عکاسش خود را کارشناس و کاشف دردمندی انسان ! … عکاسی که داعیه­ ی دریافت فرآیندهای اجتماعی و جامعه­ شناختی را دارد و خود را پیراسته و آراسته کرده که تلالو دریافت درد هم نوعش را حس کند و آن را باز بتاباند تا دیگرانی که شاید آن را ندیده­ اند باز بینند… برادرم! رسالتمان بس سنگین است و پر خطر… با تو برادری سخن می­ گویم که هم نوعمی، هم وطنمی، همشهری­ امی … با تو برادری که شعرا، خاک درگه شدنش را شرط وصال دانستند، با تو سخن می گویم که مسیرمان سخت است و دشوار، اگر مرد راه نیستیم نباید برویم… برادر خوبم! با تویی سخن می­ گویم که از این همه­ گونه ­گونه های هنری، عکاسی را انتخاب کرده­ ایی و از همه خاص­تر گونه­ ی “عکاسی مستند اجتماعی” را، با خویش مرور می کنم که هیچ وقت فراموشم نشود که عکاسی فقط دوربینی نیست که بر خود می آویزم و یا کلاه کجی که بر سر می­ گذارم و یا الفاظ و  واژه­ های غریبی که نشان از درک و فهم بالاتر من دارد به زبان آورم… بر خود گوشزد می­ کنم که دیدن کاستی­ های دیگران به شرطی خوب است که راه تشخیص را برمن هموار کند و بتوانم سره را از ناسره باز شناسم، مگر می­ شود درست از نادرست تشخیص داد وقتی روح و جانمان صیقل نباشد، بر خود تکرار می­ کنم گفتن کاستی­ هایی که به برادرم می گویم اگر در راه رشد او نباشد حدیث نفس من است… بر خود بارها و بارها می­ گویم اگر نقدی از اتفاقی بکنم در حد توان نسبی­ ام آن را بازشناسم؛ کمی با کفش­ های او در محیط پیرامونی اش راه بروم و اگر می­ خواهم چیزی را بفهمم چشمانم را بیشتر باز کنم و از هاله­ های ژستی و متکلفانه­ ی پیرامونم فاصله بگیرم و آنگاه دوبار، دوباره و دوباره باز نگرم… برادرم! تو قطعه­ ای از وجودی من و امثال منی هستی که در شهری زندگی می­ کنی که هوایش، همان هوایی است که من و مردمانش نفس می­ کشیم، خاکش همان خاکی است که هر دو بر رویش راه می­ رویم و شاهد طلوع و غروب یک آفتابیم، برادرم! با تویی سخن می گویم که عین منی پس باید دردمان یکی باشد… نمایشگاه عکس “این شهر، صنعتی است” بهانه­ ای بود برای درک بهتر و بیشتر و همدردی با نوع بشری که در واحد خاصی به نام یک شهر، شهروند شده­ ایم… عکاسی در این نمایشگاه بهانه­ ای بود برای فریاد درد مشترکمان، شاید اگر زبان بهتری که برای فریاد کردن آن داشتم از آن بهره می­ بردم، در این راستا دو اثر مفهومی نیز(ویدیو و پرفورمنس آرت) در کنار نمایشگاه مکمل آن بود، عنوان این نمایشگاه به مصداق نخستین لقبی که به استان می­ دهند شکل گرفته، عنوان صنعتی در لوگوی -نشان- آن بصورت واژگون، دلیلی بر توسعه واژگون و نامتوازن آن دارد؛ در این فرآیند دلیلی بر القا­گری و یا هر اصطلاحی دیگر نیست، چون با تمام کاستی­ های ام سعی کردم درد را لمس کنم و بازخورد آن را در مخاطب دیدم… در این چالش محدویت­ های بسیاری پیش رویم بود، در محیط­ صنعتی و کارخانه­ هایی که گفتن کاستی­ هایشان را برنمی­ تابیدند و اجازه­ ی عکاسی نمی­ دادند، محدودیت­ های عکاسی از بیماران و کودکانی که هم والدینشان راضی به این موضوع نبودند و هم بنده در معرض عموم قرار گرفتنشان را تاب نمی­ آوردم و اگر تک­ عکسی از نوجوان بیمار روی تخت بود به خواست خود او بود که آن نیز واضح نبود، چه بسیاری که از خطرات برگزاری این نمایشگاه برحذرم داشتند… چهره­ ها­ی بسیاری از شخصیت های عکس­ها تعمدی با انتخاب زاویه­ ی خاص کاور -پوشانده- شده بودند، چه بسیار مخاطبانی که معترف بر این بودند که نوشتاری که بر روی دیوار نمایشگاه بود و بر آن نوشته شده بود «به این عکس­ها گوش کنید»؛ «هم گوش کردند، هم دیدند و هم بوییدند» و چه بسیاری که گفتند «چقدر این داستان برایشان ملموس است» و یا اتفاقات ساری و جاری آن را زندگی کردند، چه بسیاری که با بغض به اتفاق از دست دادن عزیزی اشاره می­ کردند و به گفته­ ی یکی از آن­ها انگار عکس پایانی نمایشگاه را بارها و بارها دیده است و پدر از دست داده­ اش را این گونه بدرقه کرده، چه بسیاری که تشنه­ ی بازگویی دردشان بوده اند، چه بسیاری که گویا با ورق زدن این داستان به ظاهر ساده، با اندوه، چهره­ ی غمگینشان را همراهی می کردم… برادر عزیزم! بر من بود که درد مشترک شهرمان را بفهمم و فریاد کنم و اگر بتوانم ادای دینی هر چند کوچک به شهرم داشته باشم و آن را به تصویر بکشم، این سهم کوچک بود … سیدمهرداد شریفی – ششم آبان ماه سال 1395 – اراک منبع: پایگاه عکس چیلیک

گزارش کارگاه « از گزارش تا معنا » در چهارمین جشنواره خانه دوست

operator 673

دبیرخانه چهارمین جشنواره خانه دوست با ارسال گزارش کارگاه نظری « از گزارش تا معنا » که چندی پیش در شهر قم برگزار شد، اطلاع رسانی پیرامون فعالیت های این دوره از جشنواره را برای علاقمندان و متقاضیان تشریح کرد. به گزارش پایگاه عکس چیلیک به نقل از دبیرخانه چهارمین دوره جشنواره خانه دوست ، دو روز پیش نخستین کارگاه‌ نظری چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست با موضوع  «بررسی رویکردهای رایج در تولید و ارسال عکس به جشنواره ها» در سالن رضوان شهرداری قم برگزار شد. این کارگاه‌ که توسط موسسه آفرینش های هنری آستان قدس رضوی و با همکاری آستان مقدس حضرت معصومه(س) برگزار می‌شد با استقبال خوب عکاسان قم و علاقه مندان به عکاسی در این شهر همراه بود. «کیارنگ علایی» دبیر جشنواره در ابتدای این مراسم هدف از برگزاری این کارگاه‌ها را ایجاد فضایی علمی و امکان تبادل تجربیات و همچنین آشنا کردن مخاطبان جشنواره با رویکردهای رایج این روزهای عکاسی در جشنواره ها عنوان کرد و از برگزاری اردوی کشوری جشنواره در آبان ماه برای عکاسان استان‌های مختلف کشور خبر داد. در این نشست «مهدی فاضل» کار‌شناس ارشد عکاسی و مدرس دانشگاه با بررسی تحولات عکاسی در ادوار مختلف چند جشنواره معاصر که ویژگی مشترکشان تداوم برگزاری بوده است، به تبیین موضوع پرداخت. این دانش‏ آموخته عکاسی، با پرداختن به وجه تاریخی موضوع و با مرور تاریخ عکاسی به این نکته اشاره کرد که عکاسان در طول دوران حیات عکاسی از ابتدا شانیت های مختلفی داشته اند؛ یعنی ما عکاسانی داشتیم که صرفا تکنسین بوده اند. کسانی که بلد بودند با ابزار عکاسی کار بکنند و تولید عکس انجام بدهند . این عکاسان هرچیزی را که تولید می کردند جزیی از کار و کارنامه شان تلقی می کردند بنابراین عکاس درگیر پرداختن به موضوعی خاص نبود و می توانست به هر موضوعی بپردازد به صرف داشتن دانش عکاسی و کار با ابزار عکاسی به عنوان یک عکاس به حساب می آمد. صرف نظر از بحث هایی که بین منتقدین هنر با مقوله عکاسی بود که منجر به جریاناتی مثل پیکتوریالیسم شد اما در کل عکاسان در ابتدا بیشتر تکنسین هایی بودند که کار با ابزار عکاسی رو یاد داشتند. عکاس به مثابه توریست؛ بسیار از عکاسانی که در ابتدای تولد عکاسی جزو عکاسان مستند در تاریخ عکاسی شناخته شده اند مانند فرانسیس فریس یا فلیپ دلاموند در واقع کار با ابزار عکاسی را آموخته بودند و اقدام به سفرهای متعدد می کردند و از جاهایی عکاسی می کردند که برای مردم کشور خودشان ناشناخته بود و برای اولین بار از طریق عکس با این فضاها آشنا می شدند. عکاس به صرف اینکه امکان سفر به نقاط مختلف را داشت می توانست عکاس به حساب بیاید و کارهای آن مورد توجه قرار بگیرد. عکاس به مثابه گزارشگر؛ بسیاری از عکاسانی که در دهه دوم و سوم پیدایش عکاسی کار می کردند، از عکاسی به عنوان وسیله ایی برای گزارش آنچه پیگیرش بودند، استفاده می کردند. بعضی از اینها در نهایت مانند یک مصلح اجتماعی هم ظاهر می شدند و سعی داشتند تغییراتی در مسائل اجتماعی جامعه خود ایجاد کنند . از گروهی مثل اف. اس .ای که خیلی حساب شده و با برنامه ریزی روی وضعیت کشاورزی آمریکا کار کردند تا کسانی که با دغدغه های شخصی مانند جی کوبلیز یا لویس هاین که دغدغه های شخصی خودشان را نسبت به اجتماع پیگیری می کردند و عکس هایشان نقش روشنگرانه داشت. و در نهایت آنچه در چند دهه اخیر ما به طور خاص شاهدش هستیم به ویژه در همین سه چهار دهه اخیر ، این است که عکاس می تواند از نقش یک «هنرمند» هم فراتر برود. از آن جایی که عکس و عکاسی به عنوان یک رسانه مطرح است، پس عکاس می تواند به عنوان کسی که افکار و ایده های شخصی اش را ارائه کند مانند یک کارگردان سینما عمل کند، که این مساله در ژانرهای عکاسی معاصر و همچنین مجموعه ها و پروژه های عکاسی که عکاس با یک ذهنیت خاص و بیانیه خاص مجموعه هایش را ارائه می کند، بیشتر قابل تبیین و مصداق است. مهدی فاضل بعد از ارائه این کلیت از تاریخ عکاسی، به این پارادوکس تاریخی پرداخت که در ابتدا عکاسی به لحاظ سخت افزاری بسیار با دشواری های خاص خودش همراه بوده و عکاسان دشواری زیادی را برای رسیدن به یک عکس متحمل می شده اند؛ اما الان این سختی وجود ندارد و این باعث بوجود آمدن این خطا در افراد عام که به عکاسی می پردازند نیز می شود که عکاسی یک کار بسیار ساده است در حالی که اینطور نیست . آنچه اتفاق افتاده این است که در واقع سختی کار عکاسی از سخت افزار به نرم افزار منتقل شده است . آنچه در قدیم عکاس  می توانست به آن بپردازد علیرغم سختی فیزیکی بسیار، کار راحتی در انتخاب سوژه داشت . مثلا می بینید در ابتدای تاریخ عکاسی ، عکاسان به هر موضوعی که می پردازند جزو موضوعات نو و بکر محسوب می شود. حتی کسی مانند آلبرت رنجر پاتش  در آلمان در دهه های 1930  از اشیای بسیار ساده عکاسی می کند مانند دکمه و وسایلی که همه ما بطور روزمره با آنها سر وکار داریم و نکته مهم در نو بودن کار او این است که تا قبل از او کسی به این اشیا به عنوان ابژه عکاسی نپرداخته است. لذا عکاس در دوران معاصر برای پرداختن به موضوع عکاسانه نیازمند چیزهای دیگریست که این دشواری عکاسی را در واقع دوچندان می کند . فاضل بعد از پرداختن به این مقدمه، به جشنواره های موضوعی در ایران پرداخت و گفت: یکی از نقصان هایی که ما در این جشنواره ها می بینیم این است که از طرف برگزار کنندگان افق روشن و دراز مدتی را مشاهده نمی کنیم. این نکته که نگاه هدف مند از ابتدا در برگزار کننده وجود ندارد باعث این می شود که برگزاری جشنواره به یک موضوع تفننی تبدیل شود و از سویی دیگر در کارها و خود جشنواره در دوره های آتی حرکت رو به جلویی دیده نشود. لذا جشنواره های موضوعی در ایران به این دلیل دچار طول عمر کوتاهی هستند. همه دنبال کنندگان این جشنواره ها می دانند که مثلا مسن ترین جشنواره ها طول عمری بیشتر از پنج یا شش سال ندارند. نکته دیگری که در جشنواره ها وجود دارد این است که عمدتا توجه شان به تولید تک عکس هست و نگاه پروژه ایی و دامنه دار به موضوع ندارند یا اگر هم این نگاه وجود دارد خیلی کم و ضعیف است در حدی که به آرشیو عکاسان مراجعه می شود . اینکه قبل از تولید مجموعه از عکاسان خواسته شود که پروپوزالی ارائه کنند، از جنبه های مغفول مانده است . در ادامه تحلیلی بر عملکرد عکاسان در جشنواره های خانه دوست، زمان، زنان و زندگی شهری، و کودک و معنویت توسط مهدی فاضل صورت گرفت. پس از این کیارنگ علایی دبیر جشنواره خانه دوست با طرح این سوال که «با توجه به نگاه آرمان گرایانه شما در این کارگاه به مقوله جشنواره ها در ایران ، اگر جشنواره های داخلی را در نگاهی کلی به دو دسته تقسیم کنیم: یک/ جشنواره هایی که برای نهاد برگزارکننده ارشیو سازی می کنند و به نوعی آن نهاد بطور غیرمستقیم سفارش دهنده به عکاس است. دو/ جشنواره هایی که دغدغه توسعه هنر عکاسی و مدیوم را دارند . در این صورت سهم هریک در بدنه جشنواره های ایران چه قدر است»؟ مهدی فاضل به این سوال پاسخ داد:«این سوال به نظر من یک سوال نسبی است . یعنی ما اگر بخواهیم مقایسه کنیم جشنواره های داخل را با جشنواره های خارج جواب متفاوت است. من تصور ام این است که بیش از نیمی از جشنواره هایی که در ایران برگزار می شود ، توسط متولیان و مجریان مختلف ، اگر چه شاید نگاه دغدغه مندی نسبت به آینده عکاسی در آنها وجود ندارد اما خروجی بسیاری از این جشنواره ها خروجی مثبتی است. من فکر می کنم که جشنواره های داخل اغلب شان بحث آرشیو سازی را مدنظر قرار می دهند و کم و بیش و بحث جریان سازی در آنها وجود ندارد.» در پایان این نشست کیارنگ علایی درباره نقش گالری ها در رونق بخشی به جشنواره ها و همین طور وضعیت پست مدیوم و جریانی که بسیاری از بازار ها و بینال های جهانی در آن ایفای نقش می کنند با مهدی فاضل به پرسش و پاسخ پرداخت. منبع: پایگاه عکس چیلیک

تیرانی مهدی

operator 564

نام: مهدی نام خانوادگی: تیرانی تاریخ تولد: 1362/6/7   سوابق اجرایی هنری: مدرک تحصیلی : کارشناسی عکاسی دانشکده هنر و معماری آزاد1386 *مدیر مسئول انتشارات ” در گلستانه ” * عضو انجمن عکاسان ایران *عضو انجمن عکاسان میراث فرهنگی ایران *عضو موسسه هنرهای تجسمی ایران *عضو انجمن عکاسان استان گلستان *داور 2جشنواره عکس استانی. *شرکت در بیش از 10 نمایشگاه گروهی و 2نمایشگاه انفرادی. آثار منتشر شده : 1- کتاب “مجلس دیروز امروز”، به سفارش کتابخانه مجلس شورای اسلامی.1390 2- کتاب “محفل انس” ، به سفارش کتابخانه مجلس شورای اسلامی.1390 3- کتاب ” یادگار ماندگار گلستان” ، به سفارش سازمان نظام مهندسی و ساختمان استان گلستان.1390 4- کتاب “ایران” به زبان روسی ،جاذبه های گردشگری و تاریخی ایران به زبان روسی.1394 5- کتاب ” ایران ” به زبان چینی ، معرفی جاذبه های گردشگری و تاریخی ایران به زبان چینی. 1394 6- کتابچه ” گردشگری استان گلستان ” ،به سفارش سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان گلستان.1394 7- کتابچه ” تاریخ معماری استان گلستان” ،معرفی جاذبه های معماری و تاریخی استان گلستان به سفارش سازمان نظام مهندسی و ساختمان استان گلستان.1395 8- کتاب ” ایران – جهان شگفت انگیز از زیبایی و تنوع ” معرفی جاذبه های گردشگری و تاریخی ایران به زبان صربی.1395 #gallery-1 { margin: auto; } #gallery-1 .fg-gallery-item { float: right; margin-top: 10px; text-align: center; width: 20%; } #gallery-1 .fg-gallery-caption { margin-left: 0; } #gallery-1.fastgallery .fg-gallery-caption, #gallery-1.fastgallery .fg-gallery-caption:hover { background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; } #gallery-1.fastgallery.fg_style1 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style2 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a { background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-1.fastgallery.fg_style2 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style3 .fg_zoom:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style3 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style4 .fg-gallery-caption, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style4 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style5 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style6 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style6 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style7 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style7 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style8 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style8 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style9 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style9 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.gallery.fg_style10 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fg_style10 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style11 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.fg_style11 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } #gallery-1.fastgallery.fg_style12 .fg-gallery-caption { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a, #gallery-1.fastgallery.fg_style12 .fastgallery-gallery-icon .fg_zoom a:hover { color:#fc615d; background:rgba( 255 , 255 , 255 , 0.3); } /* FOTORAMA */ #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style1 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style2 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style3 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style4 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style5 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style6 .fotorama__html > div { color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style7 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style8 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style9 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style10 .fotorama__html > div { color:#ffffff; background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style11 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__thumb-border { border-color:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); } #gallery-1.fastgallery.fotorama.fg_style12 .fotorama__html > div { background:rgba( 252 , 97 , 93 , 1); color:#ffffff; } /* THUMBS ONE ON */ #gallery-1.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item { display:none; } #gallery-1.fastgallery.fg_thumbs_one .fg-gallery-item:first-child { display:block; } #gallery-1.fastgallery.fg_thumbs_one { width:auto!important; } jQuery(function($){ $('#gallery-1.gallery.fastgallery').lightGallery({ mode:'fade', speed: 5000, thumbnail: true, controls: true }); }); jQuery(window).load(function() { jQuery(document).ready(function($){ $('.fastgallery.brick-masonry').masonry({ singleMode: true, itemSelector: '.fg-gallery-item' }); }); });

نخستین کارگاه نظری جشنواره خانه دوست برگزار می شود

operator 430

نخستین کارگاه نظری جشنواره خانه دوست با عنوان « بررسی رویکردهای رایج عکاسان در جشنواره های ایرانی » توسط مهدی فاضل در شهر قم برگزار می شود. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، به نقل از دبیرخانه این رقابت ، جشنواره سراسری عکس خانه دوست از اولین دوره فعالیت خود به صورت مستمر فعالیت نظری و آموزشی را در کنار برگزاری و امور اجرایی جشنواره مد نظر داشته است. در این راستا انتشار ویژه نامه ای مستقل در دوره های گذشته، تولید مقاله و برپایی هشت کارگاه تخصصی عکاسی در طول دوره های گذشته این جشنواره سراسری از جمله این فعالیت ها است. کیارنگ علایی دبیر چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست با اعلام این مطلب از برپایی نخستین کارگاه نظری عکاسی در چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست خبر داد. این کارگاه تحت عنوان «از گزارش تا معنا» فردا چهارشنبه 5 آبان 1395 در ساعت 16 تا 18 در شهرستان قم، حرم حضرت فاطمه معصومه برگزار می شود. مدرس این کارگاه « مهدی فاضل » است . وی در این کارگاه به رویکردهای رایج عکاسان در تولید و ارسال اثر به جشنواره های موضوعی در ایران خواهد پرداخت. شرکت در این کارگاه برای عموم علاقه مندان آزاد است. این کارگاه نظری توسط موسسه آفرینش های هنری آستان قدس رضوی و با همکاری آستان مقدس حضرت فاطمه معصومه برگزار خواهد شد. منبع: پایگاه عکس چیلیک

برترین تصاویر جهان در ۲ آبان ۹۵

operator 291

منبع: خبرگزاری مهر – تصاویر امروز را با موضوعات پیرامون المپیک بین المللی آشپزی در آلمان، مسابقات قهرمانی پرتاب تبر در سوئیس، زندگی روزانه مردم موصل عراق و ابتلای پرندگان هندی به آنفولانزای مرغی خواهید دید. عبور قایق گردشگری در طبیعت پاییزی ژاپن (AP) شرکت کننده اهل ترکیه با مجسمه «انگلا مرکل» ساخته شده از شیرینی در المپیک بین المللی آشپزی آلمان شرکت کرد. (dpa) تصادف زنجیره ای در مسابقات اتومبیلرانی نسکار آمریکا (AP) اولین دوره از مسابقات قهرمانی پرتاب تبر در سوئیس (EPA) زن کشمیری برای دستگیری برادر خود در طول تظاهرات اشک می ریزد. (AP) ماهیگیری از روخانه ای در آمریکا (AP) دوچرخه سواری نزدیک میدان نفتی آتش گرفته موصل عراق (Getty) هنرمند فلسطینی تصویر «محمد کلی» را نقاشی می کند. (Getty) زندگی روزانه مردم عراق در جنوب موصل  (Reuters ) عکاسی پرتره از زن بومی هندی در طول جشنواره سنتی (Getty) پرندگان در باغ وحش دهلی نو به آنفولانزای مرغی مبتلا شدند. (EPA) برگزاری جام جهانی اسکی زنان در اتریش (Reuters) آتش سوزی در انبار پالت های چوبی و مواد بازیافتی در کالیفرنیا (AP) کودکان هندی در راه بازگشت از مدرسه به خانه (AP) قدمت اسب حک شده با گچ روی تپه ای در انگلیس به قرن ۱۸ میلادی می رسد. (Reuters)

گفتگو با سیدمهرداد شریفی به بهانه افتتاح نمایشگاه عکس « این شهر صنعتی است»/سه اپیزود تامل برانگیز

operator 182

منبع: وقایع استانی – «هوای اراک برای یازدهمین روز متوالی آلوده و ناسالم است»، «ادارات اراک و شازند در پی افزایش آلودگی هوا تعطیل شد»، «اراک در وضعیت هشدار آلودگی هوا قرار دارد»، «در انتظار اجرای طرح کاهش آلودگی هوای اراک»، «صنایع آلاینده پر‌درآمد نباید از پرداخت عوارض آلایندگی معاف شوند»، «هشدار استاندار مرکزی به صنایع آلاینده»، این ها تیترهایی بود که بالای سر مخاطبان نمایشگاه عکس «این شهر صنعتی است» پرواز می کرد آن هم توسط موشک های کاغذی که محتوایشان اخبار معتبر از همین تیترها بود. اراک، یک شهر صنعتی است، شهری که به واسطه همین صنعتی بودند با معضلات و آسیب هایی رو به رو بوده است که از جمله آن ها آسیب های زیست محیطی و به تبع آن بروز انواع بیماری ها در میان شهروندان این شهر است. بارها و بارها مشکل آلودگی هوای اراک در رسانه ها و جلسات متعدد مطرح شده است و دریغ از اتفاقی مثبت در این زمینه شاید باید روش طرح آن تغییر کند شاید باید حساسیت مسئولین امر نسبت به آن را از زاویه و با ابزاری دیگر گوشزد کرد، این بار یک هنرمند عکاس این وظیفه را بر عهده گرفت و داستان آنچه بر شهر صنعتی اراک می گذرد را در سه اپیزود در قالب عکس های مستند اجتماعی آورده است روایتی از زنجیره صنعت، آلودگی و بیماری های ناشی از آن در اراک، این عکس ها از دریچه نگاه سید مهرداد شریفی عکاس اراکی به تصویر کشیده شده است.در افتتاح این نمایشگاه دو اجرای مفهومی نیز برگزار شد یک ویدئو آرت و یک پروفورمنس آرت برای تکمیل داستانی که بر شهر ما می گذرد. به همین مناسبت وقایع استان گفتگویی با مهرداد شریفی داشته است. ایده راه اندازی این نمایشگاه با چنین سیر روایتی از کجا آمد؟ این نمایشگاه در واقع یک مجموعه عکس مستند اجتماعی است، همیشه دنبال فرصتی بودم تا بر روی یک موضوع مستند اجتماعی کار کنم که ماهیت این نوع عکاسی در آن خیلی بارز باشد. این ایده در ذهن من بود و به این موضوع فکر می کردم که عکس هایم دارای ویژگی ای باشند که یک درد و آسیب اجتماعی ملموس که همه مردم با آن دست به گریبان هستند و به طور مستقیم با زندگی مردم این شهر در ارتباط است را نشان دهند، از همان ابتدا موضوع آلودگی محیط زیست از جمله آب و هوا به ذهنم رسید و در نهایت فکر کردم آلودگی هوا مسئله ایست که امروز برای تمام اراکی ها تبدیل به یک چالش و نگرانی شده و در زندگی روزمره آنان تاثیر مستقیم دارد. برای پرداخت به این موضوع صنعت را اولویت قرار دادید و حتی در عنوان نمایشگاه هم دیده می شود « این شهر صنعتی است» چرا اشاره به صنعت و تاکید آن اینقدر از نظر شما پررنگ است؟ برای پرداخت به درگیری مردم با آلودگی و آسیب های آن در وهله اول باید دید که این آلودگی از کجا آمده و چرا ما دچار این معضل شده ایم؟ بدیهی است که ما در روند توسعه یافتگی خودمان مسیر درستی را نپیمودیم و این توسعه ناموزون بوده است، در کشورهای دیگر توسعه پایدار و رشد به همراه استفاده صحیح از منابع طبیعی و آسیب نرساندن به آن است، یعنی اگر در فرآیند توسعه این اتفاق نیفتد ما رشد صحیح نداشته ایم. در بررسی اینکه چه گزینه هایی باعث توسعه یافتگی ناموزون میشود بارزترین مسئله صنعت است و نمی توان انکار کرد که در بحث فرآیند توسعه یافتگی صنعت ناقص و مریضی داشتیم که لطمات بسیار زیادی به هوا و محیط زیست زده است. در کنار این مسئله فرآیند ذهنی من به این سمت هدایت شد که جزئی تر به مسئله نگاه کنم و با دقت و از نگاه دوربین به صنعت بپردازم. نمایشگاه شما از سه قسمت مجزا؛ ولی در ارتباط با هم تشکیل شده است، در مورد این روند و انتخاب عکس ها در هر بخش توضیح دهید. بله نمایشگاه من از سه اپیزود تشکیل شده است، اپیزودهایی که در ارتباط تنگاتنگ با یکدیگر هستند در واقع عکس های این نمایشگاه روایتگر یک داستان است و هر کدام یک خرده روایت هستند که ما را به روایت کلی می رسانند و هر یک از نماها قسمتی را تعریف می کنند که به طور مشخص ابتدا و انتها دارد. اپیزود اول در مورد صنعت است زیرا همانطور که گفتم صنعت یکی از پارامترهای مهم در آلودگی هوای اراک است البته در این بخش به معضلات کار در محیط های صنعتی غیر استاندارد و همچنین اشتغال زنان و کودکان پرداخته ام یعنی هر فریم نماد و اشاره ای به بخش های کمتر دیده شده فضای صنعتی اراک و مهم تر از همه آلایندگی آن است. اپیزود دوم به جامعه شهر نشینی اراک و تاثیری که از آلودگی هوا می گیرد اشاره دارد و شامل شات های مختلف است که هر کدام به بازخورد صنعت ناموزون در فضای شهری می پردازد. و اما اپیزود سوم پرداخت به آسیب های اجتماعی و جسمانی از جمله بیماری هایی که شاید خیلی از ما هم با آن روبه رو بوده ایم و یکی از رهاوردهای صنعت و آلودگی هوا است اشاره دارد. همه اپیزودهای این نمایشگاه با حرکت یک مرد آغاز می شود در اپیزود اول ورود مرد به یک واحد صنعتی و اپیزود دوم با تصویر مردی که بر روی ریل قطار حرکت می کند آغاز می شود و در واقع روایت داستان در نقطه آخر نمایش عکس های من به مرگ می رسد البته نه به صورت مستقیم، یک جای خالی بر روی یک تخت تمام آنچه بود که در نهایت از مسیر عکس ها به آن می رسیم. در کنار نمایشگاه عکس دو اجرای مفهومی در افتتاحیه این نمایشگاه برگزار شد در مورد دلیل اجرای آن ها توضیح دهید. عکس یک رسانه است؛ ولی من از دو مدیای دیگر نیز در کنار آن استفاده کردم وقطعا اگر هر مدیای دیگر در دسترسم بود برای روشنگری بیشتر این مسئله استفاده می کردم تا آنچه می خواستم بیان کنم را کامل تر و رساتر ارائه دهم. در کنار نمایشگاه دو اجرای مفهومی ویدئو آرت با عنوان«این شهر صنعتی است» و پرفورمنس آرت «خبرهای معتبر» داشتیم که به نوعی مکمل عکس های من بود. ویدئو آرت شامل تصاویر گرفته شده از گزارش های مختلف آلودگی هوای اراک در سایت ها و خبرگزاری های مختلف است که در تصاویر شهرمان که نماهای آلودگی در آن بارز بود محو می شدند. در پرفورمنس آرت هم، همان اخبار خبرگزاری ها پرینت گرفته شده و به صورت موشک های کاغذی در آورده شد تا نشان دهنده بی اعتباری این اخبار باشد، یعنی اعتبار این اخبار به اندازه یک کاغذ بی استفاده که اسباب بازی دست ساز می شود، است و شاید از آن جهت موشک کاغذی برای من اهمیت داشت چون یک وسیله بازی در دسترس برای کودکان است درست مانند محتوای خبرش که بیشتر کودکان در معرض آن قرار دارند و در تولید آن سهمی نداشته اند. در مورد آلودگی هوای اراک سال هاست که حرف هایی زده می شود ولی نتیجه ای در کار نبوده است. همانطور که خودتان گفتید بارها و بارها در مورد آلودگی هوا صحبت شده است؛ ولی به نظر می رسد به دلیل زیاد مطرح شدن از اهمیتش در میان مسئولین کاسته شده است، با توجه به اینکه در افتتاح نمایشگاه شما دکتر کریمی نماینده مردم حضور داشت آیا چنین حرکت و بیانی می تواند در مسئولین این حساسیت را مضاعف کند؟ همانطور که همه ما می دانیم کار هنرمند درمانگری نیست بلکه هنرمند بیانگر است یعنی از ابزار متفاوت برای بیان تیترهای مختلفی که هر روز مردم و مسئولین با آن رو به رو هستند استفاده می کند، من در واقع می خواستم بگویم که این درد اجتماعی را درک کرده ام و رسالت من بود تا با استفاده از ژانر مقدس مستند اجتماعی که داعیه بیان درد بشر و معضل اجتماعی دارد را این مسئله تصویر کنم. اعتقاد من این است که این مسئله بر روی مسئولین نیز تاثیر دارد و این مسئولین ارشد استانی هستند که باید در این زمینه درمانگر باشند و راهکارهایی برای حل این معضل که پیامدهای منفی و اثرات مخرب بر روی نیروی اجتماعی و انسانی دارد را به طور جدی دنبال کنند و امیدوارم این عکس ها تاثیر و تلنگری بوده باشد. در ابتدای نمایشگاه جمله ای آمده بود با مضمون «به این عکس ها گوش کنید»، آیا عکس می تواند اینقدر تاثیر گذار باشد؟ این جمله در واقع شعار نمایشگاه من بود به این عکس ها گوش کنید یعنی با دقت بیشتری آن ها را ببینید یعنی یک عکس می تواند تاثیرات بیشتر و عمیق تری بر شما داشته باشد به گفته یکی از مخاطبان عکس را هم می توان دید، هم شنید و هم بویید، تمام هدف من از این جمله تعمق در عکس ها بود. یعنی با جان و دل آن ها را دید و فهمید. گویا قرار است درآمد حاصل از فروش این عکس ها به مجمع خیرین سلامت در کمک به بیماران سرطانی بیمارستان خوانساری اهدا شود، اما آیا برای فروش این عکس ها برنامه ای دارید چون به نظر نمی رسد مخاطب عام دلش بخواهد عکسی از آلودگی یا روزهای بیماری همشهری اش در خانه اش باشد. من عضو مجمع خیرین استان هستم و هر حمایتی که بتوانم از این مجمع خواهم کرد، درست است من خیلی تمکن مالی ندارم؛ ولی دارایی های معنوی دارم که ارزشمند هستند قطعا حمایت همیشه مالی نیست و می تواند معنوی باشد، در مورد خرید تابلوها باید بگویم قطعا من از ابتدا می دانستم که مخاطب عام و حتی خاص این عکس ها را خریداری نخواهد کرد. خریدار این تابلوها بیشتر باید سازمان هایی باشند که به نوعی درگیر این مسئله بعنوان منتقد و یا حتی سیاست گذار هستند. من برای تهیه این مجموعه از عکس هایی که طی پنج ساله گذشته انداخته ام استفاده کردم برخی از تصاویر من بسیار دردناک بود که در این مجموعه نیاوردم ولی امیدوارم در نهایت آنچه هدف من از برگزاری این نمایشگاه بود محقق شود. نمایشگاه عکس « این شهر صنعتی است» از سی ام مهر تا ششم آبان ماه در نگارخانه ماندگار اراک دایر است.   سمیه انصاری فر  

نقدی بر نمایشگاه عکس « این شهر صنعتی است »

operator 577

نمایشگاهی از عکس های سیدمهرداد شریفی در اراک گشایش یافته است و سید ایمان میری در خلال دیدار از آثار این نمایشگاه عکس ، متنی با عنوان « تأملی بر ترجمان حسی و بصری یک نمایشگاه عکس » را به دفتر رسانه پایگاه عکس چیلیک ارسال کرده است. میری ، متن ارسالی  خود را با عنوان « سیاهه » نامگزاری کرده و به نکاتی ظریف در باب عکس ها و نگاه عکاس اشاره کرده است. متنی که می تواند با وجود ضرورت پرداختن به مضامینی از این دست که عکاس به آن پرداخته است، مورد توجه دیگر دیدارکنندگان هم باشد و گاه بعد از هر نمایشگاهی زمانی را صرف بررسی و ارزیابی عکس و آثار یک ارایه در قالب نمایشگاه کنند. ————————————————————————————————————————————————————————————— سیاهه‌ای به بهانه افتتاحیه نمایشگاه عکس « این شهر صنعتی است » سید مهرداد شریفی ، عکاس خوش‌ذوق و قریحه ساکن اراک. قصد داشتم مشروحی از تجربیات حضور درده‌ها نمایشگاه عکس و آثار هنری را عرضه کنم و قلمی بر آداب برگزاری چنین رویدادهایی بگردانم، لیک شاید وقتی دیگر. آنچه خواهم گفت توصیفی از عینیت تجربه بصری حقیر طی حضور در نمایشگاه عکس « این شهر صنعتی است » می‌باشد. البته هدف شرح فراز و فرود‌ها و کیفیت سطحی رویداد نیست، بلکه عرضه دیدگاهی میان حوزه‌ای از عکاسی مستند اجتماعی تا جامعه‌شناسی هنر و نقدی بر انتخاب عنوان، تصاویر و سایر موضوعات موردتوجه خواهد بود که پیشنهاد می‌کنم تا انتها همراه من باشید. عنوان « این شهر صنعتی است » بیانی اخباری است و گویا عکاس علاقه‌ای به ایجاد دغدغه و القای ذهنی بر ذهن مخاطب نداشته و قاطعانه معتقد است بیننده نیز باید این تلقی را داشته باشد که « این شهر صنعتی است » و اگر علمی‌تر نگاه کنیم این رویه نوعی فرایند القای اجباری (Coercive Process) یا واپایش ذهنی (Mind Control) می‌باشد [که به حتم این‌گونه نیست]. ولو اینکه نقد من بر نوع طرح عنوان نیست، بلکه سطحی بودن آن بیشتر بچشم می‌آید. شاید اگر عناوینی شبه روایی چون “واقعیت‌های یک شهر صنعتی”؛ “نبرد آهن در شهر دود زده” یا عناوینی گزاره‌ای به‌مثابه “صنعت و تردید توسعه” (این عناوین پیشنهادی‌اند) یا موارد مشابهی که بستر تأمل و تفکر بیشتر را در ذهن مخاطب فراهم می‌آورد انتخاب‌شده بود، در عوض توقع رویارویی تک‌بعدی بیننده با مفاهیم صنعتی شدن (که در عمل به دوگانه مزایا و مضرات پرداخته‌شده و اینکه عکاس در زیر عنوان به بحث توسعه نامتقارن شهری اشاره‌کرده است)، امکان داشت تصمیم‌گیری ذهنی مخاطب در مورد ماهیت نمایشگاه را از یک تلقی قاطع به تلقینی مبهم تبدیل کرد تا رویارویی وی با آثار صرفاً جنبه مواجهه با نمود تصویری عنوان نمایشگاه را نداشته و تخیل فرد سرکوب نشود. موضوع دیگری که درنتیجه رویارویی با آثار در ذهن راوی جای گرفت، ترویج ضعیف درام و اندوه در قاب تصاویری بود که بعضاً در چالش با تکرار مفهوم یا ساختار بودند. کانون موضوعی نمایشگاه در میان ده‌ها و شاید صدها عارضه ناشی از توسعه نامتقارن صنعتی صرفاً بر موضوع سرطان متمرکز بود که ایرادی بر آن وارد نیست، ولی بازهم به پارادوکس مهم عنوان با محتوا برمی‌خوریم. علی‌هذا امکان نمایش عارضه سرطان در چارچوب مفاهیمی گسترده‌تر وجود داشت، اما شاکله مشترک عکس‌های این بخش وجود ماسک‌هایی بر صورت بیمارانی بود که عمدتاً از گروه سنی سال‌خورده جامعه هستند و این خود جای بحث دارد که، آیا سرطان فقط به این جامعه سنی منحصر است و سایر گروه‌های یک جامعه از اثرات جانکاه و دهشتناک آن رنج نمی‌برند؟ از طرفی مهم‌ترین محورها در نمایش عوارض صنعتی شدن و انتقال مؤثر حسی و درکی مفاهیم صوری موردنظر صراحت ایده، شفافیت هدف و نیز تعیین گرایش، سبک و ژانر بود، ولی مجموعه آثار نگاه آشفته‌ای به‌عنوان داشتند که می‌تواند نوعی فرار از نمایش واقعی دشواری‌ها و مشکلات متأثر از صنعتی شدن و نبود تقارن در سایر بخش‌های توسعه‌ای در نگاه عکاس باشد. در غیر این صورت تلاش عکاس تأثیر و القای تراژیک و تألم ‌باری به همراه نداشت و همان‌طور که در مختصر گزارش تصویری تهیه‌شده مشاهده می‌شود، آشفتگی مفاهیم از نمایش غبار یا دود نشسته بر شهر، تا کارگاه ساختمانی یک پل، تا کارگر یک کارگاه صنعتی و حتی زنی که در کارگاهی نجاری در حال نصب اتصالات یک درب است بسیار بارز است و حتی برخی از آن‌ها را می‌توان از جوانب مثبت توسعه و تمدن شهری دانست که با چاپ مونوکروم و کنتراست بالا تلاش ناموفقی برای دراماتیزه کردن آن‌ها به وقوع پیوسته است. در کنار ارج نهادن بر تلاش و همت عکاس، نمی‌توان گرایش مفهومی وی را موفق دانست و وجود برخی از آثار اعم از ثبت ساده یک خیابان با اجزای عادی این کادر اعم از دود و خودرو و هوای غبار‌آلود نمی‌توانند نقشی به‌جز تجمیع آثار و افزایش عددی داشته باشد یا هدف صرفاً نمایش کلیشه‌های بسیار متداول متروپلیتن‌ها بوده است. علیرغم توقع راوی برای رویارویی با آثاری برخوردار از آه و افسوس متناسب با عنوان و جلوه‌های غم‌انگیز ضعف انسان در برابر ماشین، فریم‌های موجود بعضا ثبتی مستند ولی بی‌برنامه و کم اثر از وجوه متمایز صنعت، انسان و محیط بودند که بر علیت پارادایم توسعه نامتقارن دلالت نمی‌کردند. مضاف بر این‌ها، درج روایتی کوتاه و حتی تک‌جمله‌ای بر تصاویر از قول افراد مؤثر و آشنا در ارتباط با مفهوم ارائه‌شده و به‌موازات موضوع نمایشگاه، می‌توانست بازه زمانی مفید بازدید از آثار را از کمتر از 5 دقیقه به چند ده‌ دقیقه افزایش دهد و بستر تأمل و اندیشه مجهز به بحث و بررسی بر موضوع، جریان و هدف نمایشگاه را فراهم آورد. در پایان ضمن تمجید از سعی و زحمت  صرف هزینه و جسارت سید مهرداد شریفی در برگزاری نمایشگاه و همت گماردن به تلاش در عرصه فرهنگی مغموم و مسموم این روزها، هر آنچه خواندید سیاهه‌ای از تأملات بصری و حسی حقیر بود که امیدوارم با برداشت صحیح زمینه بهره‌برداری به بهترین شکل ممکن فراهم آید. سید ایمان میری منبع: پایگاه عکس چیلیک * امکان درج نظر و دیدگاه شما مخاطب محترمی که موافق یا مخالف هستید، با هدف ارزیابی و نقد این یادداشت، در ذیل این متن مهیا است. —————————————————————————————————————————————————————————————————————————————– « پایگاه عکس چیلیک » با دعوت به خویشتنداری، حفظ متانت و رعایت اصول اخلاقی ، از فرد فرد منتقدان در سراسر استان های کشور ، تقاضا دارد برای رسیدن به جامعه ای سلامت در هنر عکاسی ایران ، متن های خود را با ذکر نام و بی هیچگونه اهانتی به شخص یا اشخاص به نشانی: ChiilickNews@gmail.com ارسال نمایند.

نمایشگاه عکس « تراکمه 50 » در لامرد

operator 341

نمایشگاه عکس « تراکمه 50 » از آثار عکاسی هنرمند شهید قنبر اسدپور از صبح روز پنجشنبه 6 آبان ماه جاری در لامرد برگزار می شود. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، در نمایشگاه عکس این شهید فقید تعداد 30 قطعه عکس در اندازه 30 در 30 سانتیمتر در نگارخانه هنرهای تجسمی شهرستان لامرد به نمایش گذاشته خواهد شد. محمد قادری سرپرست اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی لامرد در ارتباط با این نمایشگاه عکس اظهار داشت: با کمک های انجام گرفته از سوی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان لامرد، انجمن هنرهای تجسمی و انجمن عکاسان لامرد، 30 تابلو عکس از آثار هنرمند شهید قنبر اسدپور مربوط به سیمای لامرد در دهه 50 به مدت یک هفته در نگارخانه هنرهای تجسمی در محل هتل قصر امیریه لامرد برپا می شود. قادری با بیان تقدیر خیر حاج موسی امیری در حوزه فرهنگ و هنر شهرستان اظهار داشت: همزمان با افتتاح این نمایشگاه شاهد برگزاری کارگاه عکس با موضوع مستند معاصر در روزهای پنجشنبه و جمعه 6 و 7 آبان ماه با حضور استاد مهرداد افسری از عکاسان کشور در حوزه عکاسی مستند ، همراه با افتتاح نگارخانه در هتل قصر امیریه شهرستان می باشیم. نمایشگاه عکس « تراکمه 50 » در روز پنجشنبه 6 آبان ماه ساعت 10 صبح با حضور مسئولین شهرستان لامرد افتتاح شده و تا پایان روز سه شنبه 11 آبان ماه جاری همه روزه از ساعت 17 تا 22 پذیرای حضور دیدارکنندگان است. نگارخانه هنرهای تجسمی لامرد در استان فارس، شهرستان لامرد، بلوار شاهد ، هتل قصر امیریه واقع شده است. ارسال خبر: سلمان هاشم پور منبع: پایگاه عکس چیلیک

فراخوان اردوی کشوری عکاسی چهارمین جشنواره خانه دوست

operator 610

دبیرخانه چهارمین جشنواره سراسری عکس خانه دوست به موجب بند ۲ فراخوان، و طبق زمان اعلام شده، جهت برخورداری عکاسان غیرمشهدی از امکان ارتباط بهتر و بیشتر با موضوع، اقدام به برگزاری اردوی عکاسی برای عکاسان سراسر ایران می‌نماید. علاقه‌مندان به حضور در این اردو، قبل از ثبت نام و ارسال شرح فعالیت خود، نکات ذیل را به دقت مطالعه فرمایند:    1- این اردو صرفا” مربوط به عکاسان غیرمشهدی است؛ یعنی عکاسانی که صرف نظر از محل تولدشان، در حال حاضر ساکن مشهد نیستند. 2- ثبت‌نام و حضور در اردو کاملا رایگان است و هیچگونه هزینه‌ای به عنوان حق ثبت‌نام نخواهد داشت. 3- عکاسان در این اردو به مدت چهار شب و پنج روز میهمان جشنواره خانه دوست هستند و تمامی هزینه‌های اقامت ایشان در هتل، شرکت در کارگاه آموزشی و کمک هزینه غذا برعهده‏ جشنواره است. 4- این اردو با دعوت از خانم‌ ها و آقایان عکاس پذیرفته‌شده، طی یک مرحله از صبح روز شنبه 22 آبان 95 لغایت روز چهارشنبه 26 آبان 95 برگزار خواهد شد. لطفا” قبل از ارسال رزومه، از امکان حضور در اردو در تاریخ یادشده اطمینان کامل حاصل نمایید، زیرا انصراف از شرکت، تضییع حق حضور عکاس دیگری خواهد بود. 5- عکاسان سراسر ایران (غیر از ساکنین مشهد) که تمایل به حضور در این اردو دارند، می‌توانند در این فراخوان ثبت‌نام کنند. جهت حضور در اردو متقاضیان باید ابتدا در سایت رسمی جشنواره، ثبت‌نام نموده،  پس از تکمیل مراحل عضویت، با ورود به پنل کاربری، در قسمت «ثبت‌نام اردو» شرح فعالیت کامل و دقیق عکاسی خود را درج و ارسال نمایند. لطفا” دقت فرمایید که موارد مندرج در شرح فعالیت، قابل بررسی و ارزیابی از طریق اینترنت باشد.      ثبت نام در اردو فقط از طریق سایت جشنواره به نشانی www.aqaks.ir امکانپذیر است. 6- مهلت ارسال شرح فعالیت از طریق سایت جشنواره جهت شرکت در اردو، تا ساعت 24 روز شنبه 8 آبان 1395 خواهد بود. این زمان به هیچ عنوان تمدید نخواهد شد و فیلد ارسال رزومه در سایت بلافاصله پس از این ساعت بسته خواهد شد. 7- پس از اتمام  مهلت ارسال رزومه ، حایزین شرایط حضور در اردو  از سوی دبیرخانه معرفی خواهند شد. انتخاب عکاسان متقاضی، همچون دوره‌های پیشین، با توجه به کارنامه‌ عکاسی متقاضیان و رزومه ارسالی ایشان و بررسی‌های انجام گرفته توسط هیات انتخاب اردو صورت خواهد گرفت. 8- بررسی رزومه های ارسالی توسط هیاتی پنج نفره نفر شامل آقایان: جلال شمس آذران، سلیمان گلی، جاوید تفضلی، امید سریری و حمید سبحانی انجام خواهد گرفت. 9-ثبت نام و ارسال رزومه به منزله  پذیرفتن قوانین جشنواره است  واعلام اسامی هنرمندان پذیرفته شده توسط دبیرخانه جشنواره خانه دوست برآیند بررسی دقیق  و تطبیق نظرات هیات انتخاب خواهد بود، بنابراین هیچ گونه اعتراضی پس از اعلام  اسامی توسط دبیرخانه پذیرفته نخواهد شد. 10 – اسامی منتخبین مدعو به این اردو  در روز پنج شنبه 13 آبان 1395 در سایت جشنواره، اینستاگرام جشنواره، و همین سایت اعلام خواهد شد. 11 – عکاسان شرکت کننده در اردو‌ ملزم به شرکت در بخش مستند جشنواره و آپلود آثار در این بخش مطابق زمان‌بندی اعلام شده در فراخوان هستند. همچنین مستدعی است رعایت شئونات و اصول متناسب با فرهنگ رضوی مورد توجه قرار گیرد.

نمایشگاه عکس « لحظه ناقطعی » در نگارخانه تم

operator 332

آثاری از عکاسان رزمنده : جاوید الاثر کاظم اخوان، شهید سعید جانبزرگی، شهید محسن چوبدار، احسان رجبی و مهزراد ارشدی با عنوان « لحظه ناقطعی » از عصر روز جمعه 30 مهر ماه جاری در نگارخانه تم در تهران در حال نمایش است. به گزارش پایگاه عکس چیلیک ، این نمایشگاه نگاهی مطالعاتی و زیبا شناسانه به عکس های دهه 60 کشور (مهمترین رویداد این دهه : هشت سال جنگِ عراق علیه ایران) دارد. نمایشگاه عکس لحظه ناقطعی برآیند بیش از چهار ماه بررسی و کنکاش درباره عکس های جنگِ ایران و عراق است.  این نگاه صرفا زیبا شناسانه بوده و از ابتدا پیشینه تاریخی عکاسان کنار گذاشته شد و فقط آثار عکاسی ایشان مرور و بررسی شده اند. قابلیت  “عکاس – رزمنده” برای ثبت رویداد های جنگ، سبب شده بود تا در زمان جنگ، خروجی عکاسانه آنها بیشتر منبع مستند خبری و آگاهی بخش برای افراد درگیر آن دوره باشد، تااینکه از دیدگاه هنری دیده شوند. در بخشی از بیانیه نمایشگاهِ لحظه نا قطعی آمده است : اگر عکاس خیابانی را شخصیتی بدانیم که به واسطه‌ی مواجهه‌اش با فضاهای شخصی دیگران در یک “عمومی‌” مانند خیابان به قاب‌های ذهنی‌اش دست پیدا می‌کند، عملکرد عکاس-رزمنده‌های این مجموعه بسیار نزدیک به عکاسی خیابانی است؛ با این تفاوت که مواجهه‌ی عمیق آنها در این عمومیِ خاص (خط مقدم)، بسیار تابع شهامتشان برای نفوذ و احاطه به روح اتفاق‌های پرتنشِ جنگ است.” این مطالعه بخشی از پروژه  آکادمی عکاسی هنر های معاصر و گالری تِم برای بررسی زیباشناسانه عکاسی دهه های  60، 70 ، 80 و 90 عکاسی کشور است که دهه 60 آن با همکاری بی دریغ و ارزشمند بخش مدیریت و کارکنان محترم انجمن عکاسان دفاع مقدس سامان یافته و سازمان گرفته است.  تحقیق و  نمایشگاه گزاری (کیوریتوری )  ” لحظه ناقطعی ” توسط رهام شیراز مدرس عکاسی در دانشگاه و همیاری روزبه ملکی کارشناس ارشد رشته عکاسی صورت گرفته است. این نمایشگاه عکس ساعت 16 روز جمعه 30 مهر ماه گشایش یافته و تا ساعت 18 ادامه خواهد داشت. علاقمندان می توانند تا پایان روز 19 آبان ماه همه روزه از ساعت 10 تا 19 از این نمایشگاه دیدن کنند. گالری تِم در تهران، خیابان کریم خان زند ، خیابان استادنجات الهی شمالی ، کوچه زبرجد ، شماره 10 واقع شده است. منبع: پایگاه عکس چیلیک

بنر کتاب عکس

لایت روم